ΑΡΧΙΚΗ > ΤΟ ΙΔΡΥΜΑ > ΝΕΑ

ΤΟ ΙΔΡΥΜΑ

Νέα

ΔΙΑΒΑΣΤΕ Δευτέρα, 20 Μαΐου 2013 "Τέχνη και Επιχειρηματικότητα" - Τρεις διαφορετικές Εκθέσεις που εγκαινιάζονται την ίδια ημέρα και ώρα, συνοδεύουν τα εγκαίνια του ανακαινισμένου πωλητηρίου του ΙΜΚ
Δευτέρα 20 Μαΐου 2013, στις 20:00

Μία ακόμα γωνιά του Ιδρύματος Μιχάλης Κακογιάννης, στο ισόγειο, ανακαινίσθηκε και ξεκινά τη λειτουργία του για να δώσει τη δυνατότητα στο κοινό να αποκτήσει αντικείμενα τέχνης, βιβλία και κοσμήματα, που ομορφαίνουν τη ζωή μας.

Το ανακαινισμένο Πωλητήριο του ΙΜΚ εγκαινιάζεται τη Δευτέρα 20 Μαΐου 2013, στις 20:00, την ίδια ακριβώς ώρα που θα εγκαινιασθούν και οι τρεις νέες εκθέσεις που φιλοξενεί το ΙΜΚ:
- Έκθεση Επίτοιχων και Γλυπτών Έργων "Eureka" του Σάκη Παπαγιάννη
- Έκθεση Φωτογραφίας "Με το βλέμμα στο Φεγγάρι"
- Έκθεση "Τέχνη και Επιχειρηματικότητα" με έργα γνωστών Ελλήνων εικαστικών.
Το Πωλητήριο, βρίσκεται στην αριστερή πλευρά της κυρίας εισόδου του ΙΜΚ και διαθέτει μία μεγάλη συλλογή από μεταξοτυπίες και αναπαραγωγές έργων Ελλήνων καλλιτεχνών σε διάφορες εφαρμογές οι οποίοι έχουν εκθέσει στο παρελθόν στο ΙΜΚ, αλλά και πολλών ακόμη, καθώς και βιβλία που αφορούν στο έργο του Μιχάλη Κακογιάννη και στις τέχνες γενικότερα.

Επιπλέον, μπορεί επίσης να βρει κανείς μικρά γλυπτά, χρηστικά αντικείμενα τέχνης, πορσελάνινες κούπες και πιατέλες, χειροποίητα κοσμήματα, ρολόγια, είδη ένδυσης και πολλές ακόμα προτάσεις, ιδανικές για ξεχωριστά δώρα, σε εξαιρετικά προσιτές τιμές για όλους, με προσφορές και ευκαιρίες.

Τα εκθέματα του πωλητηρίου ανανεώνονται συνεχώς για να προσφέρουν όλο και περισσότερες δυνατότητες επιλογής σε όσους αγαπούν την τέχνη και τις ιδιαίτερες δημιουργίες καλλιτεχνών και τεχνιτών με την φροντίδα της Εύης Χατzημιχαήλ και της GruppoGemello.

Το Πωλητήριο στο ΙΜΚ
Ώρες Λειτουργίας:
Καθημερινά Δευ- Κυρ 18:30 - 23:30
και τα πρωινά 10:30 – 14:30 (εκτός από Δευτέρα)
ΔΙΑΒΑΣΤΕ Σάββατο 11 & Δευτέρα 13 Μαΐου 2013 Μια Συναυλία Μουσικής Δωματίου και μια Εικαστική Performance από την Κύπρο στο ΙΜΚ

Σάββατο 11 Μαΐου 2013

Εικαστική Performance
«Η Κούκλα»

Με τη στήριξη των Πολιτιστικών Υπηρεσιών
του Υπουργείου Παιδείας και Πολιτισμού της Κύπρου

Είσοδος Ελεύθερη
&

Δευτέρα 13 Μαΐου 2013

Συναυλία Μουσικής Δωματίου
Αφιερωμένη στον συνθέτη
Ανδρέα Αργυρού

Από το Σπίτι της Κύπρου

Είσοδος Ελεύθερη

«Η Κούκλα» αφορά μία σειρά από περφόρμανς έργα στα οποία, διαφορετικές τέχνες όπως η ποίηση, τα εικαστικά, το performance art και η μουσική συνυπάρχουν και άλλοτε παρεμβαίνουν η μία στην άλλη μέσω μιας ζωντανής επιτέλεσης. Η εικόνα, ο ήχος και ο λόγος λειτουργούν ως μία ενότητα που παρακινεί τον θεατή να συνυπάρξει στον χωροχρόνο της και στα πολυεπίπεδά της.

^{Δάφνη Νικήτα
Η κούκλα

Βλέπω τα λεπτά της πόδια
να κρέμονται από το ράφι
το δέρμα της είναι πράσινο
-δεν θυμάμαι αν σου είπα πως σ' αγαπώ-
τα δάκτυλα της κόκκαλα μυτερά
μα τα χείλη της σαν αίμα
αφήνουν τη μέρα να τρέχει
σαν καπνός μέχρι να φτάσει
νύχτα πια στο πλάι μου
-μα αφού σου το είπα πως σ' αγαπώ-
είναι όμορφη σαν παιδί που στο χέρι έχει κλωστή
με μια καρδιά στο τέλος
και καθώς φυσάει ο άνεμος αυτή φεύγει ψηλά
-προσευχή σε ουρανό-
τη βλέπω να τρέμει
σηκώνω το βλέμμα να την αγγίξω
την κρύβουν όμως τα σύννεφα που γεννάει ο νους
όταν το φιλί σπάει με δύναμη στο πάτωμα
και οι ανάσες μιας αιμάτινης νύχτας παγώνουν και καίνε
χαράζοντας τα κρυστάλλινα πρόσωπα
βλέπω τον έρωτα σου να τρέχει από τα μάτια σου
σαν προσευχή που φεύγει ψηλά
και πίσω της αφήνει λέξεις που μου χαιδεύουν τα δάκτυλα
μ' αγκαλιάζουν σφικτά
μέχρι να πονέσω
μέχρι να πω
πως σ' αγαπώ
ξανά και ξανά
μέχρι να γεμίσει το δωμάτιο
με κόκκαλα μυτερά
σαν λευκά σύννεφα
μέχρι να τη δω και πάλι απέναντι μου
να χαμογελάει και από
τα κόκκινα χείλη να γεννιέται
ολόκληρο και πάλι
το φιλί}

Το περφόρμανς έργo της Χριστίνας Γεωργίου διερευνά τις διασταυρώσεις μεταξύ της εικαστικής και παραστατικής τέχνης, ενώ χρησιμοποιεί τη δράση, τη μουσική, και την ποίηση.

Η πραγμάτωση του λόγου επιτελείται παράλληλα με μία ζωντανή κατάσταση η οποία συγχωνεύει διάφορα επίπεδα – το αισθητικό, το εννοιολογικό και το βιωματικό – και ξεδιπλώνεται μέσα από μία σωματική, οπτική και ακουστική συνύπαρξη.

Οι υπερρεαλιστικές εικόνες και τα συναισθήματα που ξετυλίγονται μέσα από το ποίημα της Δάφνης Νικήτα «Η Κούκλα», ενσωματώνονται στη ζωντανή δράση μέσα από ένα ιδιαίτερο τρόπο, μετασχηματίζοντας έτσι τον χωροχρόνο του και επεκτείνοντας την ερμηνεία του. Η μουσική από τον Νικόλα Μελή είναι μία σύγχρονη μουσική σύνθεση με αυτοσχεδιαστικά στοιχεία.

-----

Τη Δευτέρα, 13 Μαΐου 2013 στις 21:00 το Σπίτι της Κύπρου διοργανώνει στο Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης, μια Συναυλία Μουσικής Δωματίου, αφιερωμένη στον συνθέτη Ανδρέα Αργυρού με έργα του από το 1988 έως σήμερα.

Τα έργα ερμηνεύουν:

ΚΟΥΑΡΤΕΤΟ ΕΓΧΟΡΔΩΝ L’ ANIMA:
Στέλλα Τσάνη (α’ βιολί)
Μπρουνίλντα-Ευγενία Μάλο (β’ βιολί)
Ελευθερία Τόγια (βιόλα)
Λευκή Κολοβού (τσέλο)
Σουέλα Σέχου (κοντραμπάσο)
Χρύσα Γρένδα (πιάνο)
Γιώργος Σκριβάνος (φλάουτο)
Γιάννης Σαμπροβαλάκης (κλαρινέτο)
Χρήστος Καλούδης (κόρνο)

Μουσική διεύθυνση: Φώτης Μιχαλάκης
Επιμέλεια Εκδήλωσης: Νίκη Μιχαηλίδου
ΔΙΑΒΑΣΤΕ Από Τετάρτη 1 έως Τρίτη 14 Μαΐου 2013 ΑΠΟ ΤΟ ΑΓΙΟ ΟΡΟΣ ... Έκθεση Μιχάλη Βασιλόπουλου, Προβολή Ντοκιμαντέρ και μια Ομιλία
Μ. Τετάρτη 1 έως και Τρίτη 14 Μαΐου 2013

Έκθεση
Μιχάλης Βασιλόπουλος
"Από το Άγιο Όρος ..."
Χειροποίητες Μονές του Αγίου Όρους
Γνωριμία με τη τέχνη «μπάλσα»

Προβολή ντοκιμαντέρ "Άθως: Το Περιβόλι της Παναγιάς"
των
Γιώργου Ζερβουλάκου και Βαγγέλη Σερντάρη

&

Πέμπτη 9 Μαΐου 2013, στις 19:00

Εκδήλωση στο πλαίσιο της Έκθεσης

Μιλούν
ο Πρέσβης της Σερβίας κ. Dragan Zupanjevac
και ο ποιητής Θανάσης Θ. Νιάρχος
Διαβάζει: Μάνια Παπαδημητρίου
Έναν Ύμνο με τον Αθωνικό τρόπο ψάλλουν
ο Παν/τος Ειρηναίος Νάκος και ο Γιώργος Δεμελής
με τη συνοδεία μικρού χορού Ιεροψαλτών και κυμβάλου

Είσοδος Ελεύθερη

Το Ίδρυμα Μ. Κακογιάννης φιλοξενεί μία πρωτότυπη έκθεση κατασκευών όπου με τη χρήση του ειδικού ξύλου μπάλσα ο Μιχάλης Βασιλόπουλος «έχτισε» Μονές του Αγίου Όρους. Έτσι, στο «τρίτο πόδι» της Χαλκιδικής, τοποθετημένες όπου ακριβώς βρίσκονται πάνω στην τραχιά χερσόνησο του Άθω στη Μακεδονία, θα παρουσιαστούν αυτές οι Μονές για πρώτη φορά σε μια θεματική ενότητα, από την Μ. Τετάρτη 1 έως και Τρίτη 14 Μαΐου 2013. Οργάνωση: Διεθνείς Σχέσεις Πολιτισμού, Καλλιτεχνική επιμέλεια: Κώστας Μανιουδάκης.

Παράλληλα, όλες τις ημέρες λειτουργίας της Έκθεσης "Από το Άγιο Όρος ..." θα προβάλλεται το ντοκιμαντέρ των Γιώργου Ζερβουλάκου και Βαγγέλη Σερντάρη "Άθως: Το Περιβόλι της Παναγιάς" (1973), διάρκειας 50', στο Video-Room του ΙΜΚ από τις 18:00 έως τις 22:00.

Ακόμα, την Πέμπτη 9 Μαΐου στις 19:00, με την ευκαιρία της Έκθεσης και των ημερών του Πάσχα διοργανώνεται ειδική εκδήλωση στην οποία θα μιλήσουν για την Έκθεση και για τις Ιερές Μονές -μνημεία παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς-, ο Πρέσβης της Σερβίας κ. Dragan Zupanjevac και ο ποιητής Θανάσης Θ. Νιάρχος.

Η Μάνια Παπαδημητρίου θα διαβάσει ένα κείμενο του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη και τέλος ο Παν/τος Ειρηναίος Νάκος και ο Γιώργος Δεμελής με τη συνοδεία μικρού χορού Ιεροψαλτών και κυμβάλου θα ψάλλουν έναν ύμνο με τον Αθωνίτικο τρόπο.

^{«Μπάλσα: το πιο ελαφρύ ξύλο στο κόσμο,}
^{Χρησιμοποιείται μεταξύ άλλων για την κατασκευή μακετών.}
^{Το βρίσκουμε κυρίως στα δάση του Αμαζονίου»}
^{Γράφει ο μεγάλος περουβιανός συγγραφέας Μάριο Βάργκας Λιόσα}
^{στο βιβλίο του “Το πράσινο σπίτι”. Νόμπελ λογοτεχνίας 2010}

Οι Ιερές Μονές ακοίμητοι φρουροί της θρησκευτικής πνευματικότητας και μνημεία της παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς, κτισμένες εκεί, σε ένα απομονωμένο αλλά φιλόξενο όρος, από το 963 έως και τον 14ο αιώνα, παρουσιάζονται στην έκθεση του Μ. Βασιλόπουλου με όλο το μεγαλείο τους και τις αρχιτεκτονικές τους λεπτομέρειες ως ένα μέρος από την ιστορία της ανθρώπινης περιπέτειας και ένα δείγμα από τον τρόπο με τον οποίο ο άνθρωπος επιχειρεί να ερμηνεύσει τον κόσμο και να καθοδηγήσει τη συνείδησή του.

Η έκθεση, που θα ταξιδέψει στην Ελλάδα και στο εξωτερικό, δίνει την δυνατότητα στο γυναικείο φύλο να εισέλθει στο «άβατον» του Αγίου Όρους και να αισθανθεί μια διαφορετική εμπειρία.

-----

Ο Μιχάλης Βασιλόπουλος, γεννήθηκε στη Νέα Σμύρνη. Μικρό παιδί και κυρίως αργότερα μαθητής της Ευαγγελικής Σχολής έπαιζε τότε στα "άδεια" οικόπεδα της. Ακολούθησαν τα χρόνια του Α΄ Γυμνασίου της Πλάκας κι έπειτα, στη δεκαετία του 70, ήρθε η ώρα της Σχολής Δοξιάδη.

Με καθηγητές σπουδαίους ανθρώπους της Τέχνης, όπως ο Δημήτρης Μυταράς, ο Πέτρος Ζουμπουλάκης, η Μαρίνα Λαμπράκη – Πλάκα, ο Γιώργος Γεωργιάδης και άλλοι, σπούδασε Σχέδιο – Διακόσμηση – Μακέτα. Αργότερα, στη Σχολή Μποζάρ μετέδωσε τις γνώσεις του πάνω στο σχέδιο, δίδαξε για μερικά χρόνια και δημιούργησε στενές σχέσεις ζωής.

Τα τελευταία 12 χρόνια «απολαμβάνει» τις ελεύθερες ώρες του, κατασκευάζοντας διάφορα έργα με μικροσκοπικά κομμάτια από το ξύλο «μπάλσα». Εκκλησίες, μνημεία από την Ελλάδα και από όλο τον κόσμο, βιομηχανικούς χώρους, καράβια κάθε εποχής, αλλά και διάφορα απλά αντικείμενα, αποτελούν την πηγή της έμπνευσής του, κατασκευάζοντας πιστά αντίγραφα τους.

Κύριος στόχος του η μελέτη και η ανάδειξη της αρχιτεκτονικής ιστορίας αυτών των μνημείων και βέβαια, σε συνέχεια, η αρχιτεκτονική τύχη τους. Συλλογή έργων του για πρώτη φορά παρουσίασε η Δημοτική Πινακοθήκη Καλλiθέας.

-----

Το μπάλσα (ochroma pyramidale) είναι το πιο ελαφρύ ξύλο στον κόσμο. Προέρχεται από ένα φυλλοβόλο δένδρο που φύεται στα τροπικά δάση της Νότιας Αμερικής, στα βόρεια του Νοτίου Μεξικού. Είναι ευλύγιστο και κατατάσσεται ανάμεσα στα σκληρά ξύλα, και με μία έννοια συμβολίζει, μια ισορροπία φυσικών ιδιοτήτων, η οποία αξιοποιείται για τις ανθρώπινες ανάγκες.

Οι κάτοικοι της Νότιας Αμερικής το χρησιμοποιούσαν για να φτιάχνουν σχεδίες. Στη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, οι Βρετανοί κατασκεύασαν απ’ αυτό το de Havilland Mosquito, ένα ελαφρύ και γρήγορο ανιχνευτικό αεροπλάνο, ενώ οι αρχιτέκτονες το χρησιμοποιούν ακόμη για να κατασκευάζουν μακέτες.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ Από Σάββατο 13 έως Κυριακή 28 Απριλίου 2013 To Low Budget Festival Μιλάει…Γαλλικά! No2 [Από 13 Απριλίου έως και 28 Απριλίου 2013]
To Low Budget Festival Μιλάει…Γαλλικά!
No2

[Από 13 Απριλίου έως και 28 Απριλίου 2013]

Στον Ειδικά Διαμορφωμένο Υπόγειο Χώρο
του Ιδρύματος Μιχάλης Κακογιάννης

Γενική είσοδος: 10€

-----

Ρηξικέλευθες σκηνοθετικές προσεγγίσεις και πολύ ενδιαφέρουσες παραστάσεις που πιστοποιούν ότι το θέατρο είναι μια παγκόσμια γλώσσα!

«Σκοπός της τέχνης», έλεγε ο Ζαν Ανούιγ, «είναι να δίνει σχήμα στη ζωή». Και σκοπός του δεύτερου γαλλόφωνου Low Budget Festival, που διοργανώνει το www.tospirto.net σε συνεργασία με το Γαλλικό Ινστιτούτο Ελλάδος στο αγαπημένο Γκαράζ του Ιδρύματος Μιχάλης Κακογιάννης, είναι να δώσει σχήμα (και βήμα) στη σύγχρονη γαλλική δραματουργία μέσα από τη δημιουργική ματιά τεσσάρων ταλαντούχων ελλήνων σκηνοθετών.

Ο θετικότατος απολογισμός της περσινής διοργάνωσης κατέδειξε πως, πέρα από τους Μολιέρους, τους Ανούιγ και τους Φεϊντό, και το νέο γαλλικό θέατρο «μιλάει» ... άπταιστα ελληνικά. Και η φετινή ελληνογαλλική θεατρική σύμπραξη υπόσχεται μοντέρνα έργα, φρέσκιες μεταφράσεις, ρηξικέλευθες σκηνοθετικές προσεγγίσεις και πολύ ενδιαφέρουσες παραστάσεις που πιστοποιούν, για πολλοστή φορά, ότι το θέατρο είναι μια παγκόσμια γλώσσα. Και ότι ο υψηλός σκοπός να δοθεί σχήμα στη ζωή μέσω της τέχνης είναι κοινός.

-----

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ

01 Δημήτρης Λιγνάδης «Η Θύελλα Επιμένει» του Ενζό Κορμάν
13- 14 -15- 16 Απριλίου 2013

02 Σύλβια Λιούλιου «Στο Σπίτι Περιμένοντας τη Βροχή» του Ζαν Λυκ Λαγκάρς
17- 18 -19- 20 Απριλίου 2013

03 Έκτορας Λυγίζος «Οι Πολεμιστές» του Φιλίπ Μινυανά
21- 22 -23- 24 Απριλίου 2013

04 Μαριάννα Κάλμπαρη «Γκιγιόμ, γλυκιά μου» του Γκιγιόμ Γκαλιέν
25- 26 -27- 28 Απριλίου 2013
ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ Τετάρτη, 24 Απριλίου 2013 Ανακοίνωση Πρόσληψης Συνεργατών για την Επιστημονική Τεκηρίωση
- Ανακοίνωση Πρόσληψης Συνεργατών για την Επιστημονική Τεκηρίωση [αρχείο jpg, 307,5 kb]
ΔΙΑΒΑΣΤΕ Από Σάββατο 20 έως Κυριακή 21 Απριλίου 2013 ΠΑΣΧΑΛΙΝΟ BAZAAR 2013 Από το Χατζηκυριάκειο Ίδρυμα Παιδικής Προστασίας
Το Χατζηκυριάκειο Ίδρυμα Παιδικής Προστασίας στα πλαίσια των εκδηλώσεων που πραγματοποιεί, για την ενίσχυση των σκοπών του, διοργανώνει πασχαλινό bazaar στις 20 και 21 Απριλίου 2013 από τις 10 το πρωί έως τις 8 το βράδυ στο Ευστράτειο Σπουδαστήριο, το οποίο βρίσκεται στον περιβάλλοντα χώρο του Ιδρύματος (Κλεισόβης 18, Πειραιάς).

Θα βρείτε μοναδικά χειροποίητα εποχιακά είδη (όπως λαμπάδες και καλάθια με παραδοσιακά γλυκά) καθώς και βιβλία, καλλυντικά, κοσμήματα, παιχνίδια και πολλά άλλα.

Περισσότερες πληροφορίες:
- Χατζηκυριάκειο Ίδρυμα Παιδικής Προστασίας: Κλεισόβης 18, Πειραιάς, Τηλ. 210 45 15 387 – 210 45 13 759.
- Επίσημος Ιστότοπος Ιδρύματος: www.xatzikiriakio.gr
Τα παιδιά μας χρειάζονται όλους, γι’ αυτό ας είμαστε δίπλα τους!
ΔΙΑΒΑΣΤΕ Τρίτη, 30 Απριλίου 2013 Μίκη Θεοδωράκη: Requiem Μια συμπαραγωγή του Ο.Μ.Μ.Α. και της Κ.Ο.Α.
Μίκη Θεοδωράκη: Requiem

Στο κλίμα κατάνυξης της μεγάλης εβδομάδας
ένα μεγάλο συμφωνικό έργο
αφιερωμένο στους νεκρούς της σφαγής
των Καλαβρύτων

Μια συμπαραγωγή του Ο.Μ.Μ.Α.
και της Κ.Ο.Α.

Μεγάλη Τρίτη 30 Απριλίου, ώρα 20:30
Αίθουσα Χρήστος Λαμπράκης

Ακολουθώντας το κατανυκτικό πνεύμα των ημερών του Θείου Πάθους, το Μέγαρο και η Κρατική Ορχήστρα Αθηνών προτείνουν μια μοναδική πασχαλινή συναυλία με το Requiem (Ακολουθία εις κεκοιμημένους) του Μίκη Θεοδωράκη για σολίστ, μικτή και παιδική χορωδία και ορχήστρα. Η εκδήλωση εντάσσεται στο πλαίσιο του αφιερώματος στη συμφωνική μουσική του Θεοδωράκη και θα φιλοξενηθεί τη Μεγάλη Τρίτη 30 Απριλίου (ώρα έναρξης: 20.30) στην Αίθουσα Χρήστος Λαμπράκης.

Πριν από την έναρξη της συναυλίας, στις 19:45, θα πραγματοποιηθεί εισαγωγική ομιλία του πιανίστα και συνθέτη Χρίστου Παπαγεωργίου για τους κατόχους εισιτηρίων. Τα σολιστικά μέρη του έργου θα αποδώσουν η υψίφωνος Μαρίνα Βουλογιάννη, η μεσόφωνος Αλεξάνδρα Παπατζιάκου, ο τενόρος Βαγγέλης Χατζησίμος και ο βαθύφωνος Χριστόφορος Σταμπόγλης. Συμμετέχουν η Χορωδία της Ε.Ρ.Τ. που δίδαξε η Νεκταρία Παλέτσου και η Παιδική Χορωδία «Rosarte» (διδασκαλία: Ρόζη Μαστροσάββα). Τους μουσικούς της Κρατικής Ορχήστρας Αθηνών, τους χορωδούς και τους μονωδούς θα καθοδηγήσει από το πόντιουμ ο αρχιμουσικός Μύρων Μιχαηλίδης.

Περίπου 40 χρόνια χωρίζουν την πρώτη απόπειρα σύνθεσης θρησκευτικής μουσικής («Κασσιανή», 1942) του Μίκη Θεοδωράκη από το Requiem (1984), το οποίο είναι αφιερωμένο στους νεκρούς της σφαγής των Καλαβρύτων (13 Δεκεμβρίου 1943). Το έργο, που φέρει παρενθετικά τον τίτλο Ακολουθία εις κεκοιμημένους για σολίστ, μικτή χορωδία, παιδική χορωδία και ορχήστρα, αποτελεί έναν μουσικό «φόρο τιμής στη μνήμη των εθνομαρτύρων της νεότερης ιστορίας μας», όπως αναφέρει ο συνθέτης σε επεξηγηματικό σημείωμά του για την ανατύπωση της παρτιτούρας του Requiem από τις Εκδόσεις Ρωμανός, το 1987. Και συμπληρώνει: «Το δέος του “απαίδευτου” Έλληνα που με διακατείχε όταν για πρώτη φορά στη ζωή μου άκουγα, έφηβος ων, συγχορδίες μέσα στην εκκλησία, είχε σβήσει ύστερα από 40 και πλέον έτη μουσικού βίου. […] Το αποτέλεσμα μπορεί να χαρακτηρισθεί ως εκπλήρωση ενός εφηβικού πόθου, μιας νεανικής φιλοδοξίας. […] Η βασική διαφορά του Requiem από τα προηγούμενα εκκλησιαστικά έργα μου έγκειται τόσο στην ίδια την υφή του “μέλους”, όσο και στην εναρμόνισή του. Από ’κεί και πέρα μεγάλη σημασία έχει η χρήση των φωνών της χορωδίας, καθώς και η σχέση ανάμεσα στα τρία βασικά μουσικά υλικά, δηλαδή τους σολίστ, τη μικτή και την παιδική χορωδία».

Όσο για το κείμενο της Ακολουθίας εις κεκοιμημένους, το οποίο ανήκει εν πολλοίς στον συριακής καταγωγής βυζαντινό μελουργό Ιωάννη μοναχό τον Δαμασκηνό, ο Μίκης Θεοδωράκης επισημαίνει ότι είναι «ένα από τα υψηλότερα ανθρώπινα, πνευματικά, φιλοσοφικά και ποιητικά επιτεύγματα του ελληνικού λυρικού λόγου. Μας βοηθά να ανακαλύψουμε τις ορθές […] μας διαστάσεις μέσα στην παγκόσμια τάξη των πραγμάτων. Μας καλεί σε μια μεθυστική κατάδυση στο βάθος του εαυτού μας για να ανακαλύψουμε το “φως που καίει”, την ουσία και την πεμπτουσία της ανθρώπινης ύπαρξης μας. Να ενωθούμε με το μυστήριο του θανάτου, σαν τη μόνη εγγύηση και οδό, ότι έτσι ανακαλύπτουμε την ουσία της ζωής». Το έργο ακολουθεί τη δομή της εκκλησιαστικής ακολουθίας και περιλαμβάνει τα μέρη: Εν τω ναώ, Στάσις Α΄, Στάσις Β΄, Στάσις Γ΄, Δόξα-Τριαδικόν και Νεκρώσιμα Ιδιόμελα του Ιωάννου του Δαμασκηνού.

Τέσσερις διακεκριμένοι σολίστ με αξιόλογη καλλιτεχνική πορεία εντός και εκτός ελληνικών συνόρων έχουν κληθεί να ερμηνεύσουν τα μέρη των μονωδών στο Ρέκβιεμ του Μίκη Θεοδωράκη. Η υψίφωνος Μαρίνα Βουλογιάννη έχει στο βιογραφικό της πολλούς ρόλους του διεθνούς λυρικού ρεπερτορίου. Επίσης, έχει συμμετάσχει ως Αντιγόνη στην ομώνυμη όπερα του Θεοδωράκη και ως Μυρρίνη στην «Λυσιστράτη» του. Έχει ακόμη τραγουδήσει τα μέρη της σοπράνο σε ουκ ολίγα έργα θρησκευτικής και συμφωνικής μουσικής καλύπτοντας ένα χρονικό φάσμα από το Μπαρόκ μέχρι τον 20ό αιώνα, πλαισιωμένη από γνωστές ελληνικές και ξένες ορχήστρες και σύνολα μουσικής δωματίου.

Η Αλεξάνδρα Παπατζιάκου σταδιοδρομεί, εδώ και πολλά χρόνια, στην Γαλλία. Η κυπριακής καταγωγής διακεκριμένη μεσόφωνος σπούδασε μουσική στο Παρίσι και έχει αποσπάσει βραβεία σε διεθνείς διαγωνισμούς στη Γαλλία, το Βέλγιο και την Ιταλία. Στην αρχή της καριέρας της, εργάστηκε ως μόνιμο μέλος στην Ε.Λ.Σ. επί μία εξαετία. Ακολούθησαν, στη συνέχεια, μετακλήσεις σε θέατρα και φεστιβάλ πολλών ευρωπαϊκών πόλεων, καθώς και στις Η.Π.Α. Η Αλεξάνδρα Παπατζιάκου δίνει συχνά ρεσιτάλ στη Γαλλία και την Ευρώπη, ενώ στην Ελλάδα τραγουδά συχνά έργα μεγάλων Ελλήνων συνθετών (Καλομοίρης, Χατζιδάκις, Θεοδωράκης, κ.ά.). Το ρεπερτόριό της είναι ευρύ και εκτείνεται από την προκλασική μέχρι τη σύγχρονη εποχή.

Μαθητής παγκοσμίου φήμης καλλιτεχνών της όπερας, όπως η Ιλεάνα Κοτρουμπάς, ο Λουίτζι Άλβα, ο Αρρίγκο Πόλα και ο Κώστας Πασχάλης, ο Βαγγέλης Χατζησίμος είναι μόνιμο στέλεχος της Ε.Λ.Σ., εδώ και περισσότερα από 20 χρόνια, περίοδο κατά την οποία είχε την ευκαιρία να τραγουδήσει πολλούς ρόλους της οπερατικής εργογραφίας για λυρικό και δραματικό τενόρο συμπράττοντας με τους σημαντικότερους Έλληνες αρχιμουσικούς και σκηνοθέτες. Ως προσκεκλημένος καλλιτέχνης έχει εμφανιστεί σε θέατρα και αίθουσες συναυλιών στη Γερμανία, τη Βουλγαρία, την Κίνα, την Ιταλία, τις Ηνωμένες Πολιτείες και αλλού. Έχει δώσει συναυλίες με μεγάλα ονόματα της όπερας όπως η Μαρία Γκουλέγκινα, η Άννα Τόμοβα-Σίντοβ και η Αγνή Μπάλτσα. Επιπλέον, έχει ηχογραφήσει έργα Καλομοίρη, Σαμάρα, Καρρέρ, Μητρόπουλου, Πετρίδη και Θεοδωράκη.

Mε εικοσιπενταετή πλέον σκηνική πείρα, ο μπάσος Χριστόφορος Σταμπόγλης εκπροσωπεί επάξια την Ελλάδα σε φημισμένα λυρικά θέατρα του εξωτερικού, όπως η Μητροπολιτική Όπερα της Νέας Υόρκης όπου τραγούδησε πρόσφατα το ρόλο του Φερράντο στον «Τροβατόρε». Υπήρξε επί πέντε έτη στέλεχος της Γερμανικής Όπερας του Ρήνου στο Ντύσσελντορφ. Ο Έλληνας βαθύφωνος έχει τραγουδήσει, μεταξύ άλλων, στην Όπερα της Νέας Υόρκης, το Κόβεντ Γκάρντεν και τη Μεγάλη Όπερα της Γενεύης. Κατά την τρέχουσα καλλιτεχνική περίοδο, οι υποχρεώσεις του θα τον φέρουν στην Πορτογαλία, τη Βρετανία, τις Ηνωμένες Πολιτείες και την Ελβετία. Ο Χριστόφορος Σταμπόγλης έχει δώσει πλήθος προσωπικών ρεσιτάλ, έχει συνεργαστεί με ελληνικές και ξένες ορχήστρες και έχει κάνει ηχογραφήσεις συνεργαζόμενος με διάφορες δισκογραφικές εταιρείες. Μελέτησε τραγούδι στην Αθήνα και αργότερα, ως αποδέκτης της υποτροφίας «Μαρία Κάλλας», σπούδασε την τέχνη της φωνητικής στο Λονδίνο και τη Νέα Υόρκη.

Τους τέσσερις σολίστ θα συνοδεύσει η Χορωδία της Ελληνικής Ραδιοφωνίας Τηλεόρασης, ένα από τα πλέον αναγνωρισμένα φωνητικά σχήματα της χώρας. Δημιουργήθηκε το 1977 από τον Μάνο Χατζιδάκι. Το ρεπερτόριό της περιλαμβάνει περισσότερες από 900 συνθέσεις Ελλήνων και ξένων συνθετών όλων των εποχών. Η Χορωδία της Ε.Ρ.Τ. έχει συνεργαστεί με πλειάδα μαέστρων, έχει παρουσιάσει έργα Ελλήνων δημιουργών σε πρώτη παγκόσμια εκτέλεση και έχει πραγματοποιήσει πολλές εμφανίσεις στο εξωτερικό. Το Requiem του Μίκη Θεοδωράκη δίδαξε στους χορωδούς η Νεκταρία Παλέτσου.
Η παιδική-νεανική χορωδία «Rosarte», παρά τη μόλις πενταετή παρουσία της στην εγχώρια πολιτιστική ζωή, έχει δώσει εξαιρετικά δείγματα ποιοτικής δουλειάς με συμμετοχές σε χορωδιακά φεστιβάλ, συναυλίες, παραστάσεις όπερας και άλλες εκδηλώσεις σε γνωστούς συναυλιακούς χώρους και θέατρα εντός και εκτός αθηναϊκών τειχών συμπράττοντας με Έλληνες και ξένους μαέστρους, καθώς και με αναγνωρισμένα συμφωνικά και χορωδιακά σύνολα του τόπου μας. Το ρεπερτόριο της παιδικής χορωδίας «Rosarte» εκτείνεται από την μπαρόκ πολυφωνία έως σήμερα καλύπτοντας πολλά μουσικά είδη: από τις λόγιες συνθέσεις μέχρι το μιούζικαλ, την ποπ, την τζαζ και τα γκόσπελ. Τη διδασκαλία των νεαρών χορωδών έχει αναλάβει η Ρόζη Μαστροσάββα, η οποία το 2008, ως επικεφαλής της παιδικής χορωδίας του Δήμου Αθηναίων, απέσπασε χρυσό μετάλλιο στην Ε΄ Χορωδιακή Ολυμπιάδα, (Γκρατς Αυστρίας).

Τους σολίστ και τους χορωδούς θα πλαισιώσει η Κρατική Ορχήστρα Αθηνών, ένα από τα παλαιότερα και εμπειρότερα εγχώρια μουσικά σύνολα. Θα τη διευθύνει ο αρχιμουσικός και καλλιτεχνικός διευθυντής της Εθνικής Λυρικής Σκηνής Μύρων Μιχαηλίδης, μαέστρος με λαμπρές σπουδές στη Γερμανία, διεθνή πείρα στη διεύθυνση ορχήστρας και εκτενή δισκογραφία σε συνεργασία με διάσημους καλλιτέχνες (Τσικολίνι, Μπαντούρα-Σκόντα, Μιντς, Ακκάρντο, Μάισκυ, Άντερσον, Στιούντερ, κ.ά.). Έχει διατελέσει μόνιμος αρχιμουσικός της Όπερας της Ανατολικής Σαξονίας και καλλιτεχνικός διευθυντής της Κρατικής Ορχήστρας Θεσσαλονίκης (2004-2011).

Οι τιμές των εισιτηρίων είναι: €12 – €22 – €32 – €45 (Διακεκριμένη Ζώνη)

Ειδικές τιμές: €7 (Φοιτητές, Νέοι, Άνεργοι, ΑΜΕΑ) 9€ (65+, Πολύτεκνοι)

Πληροφορίες για το κοινό στο τηλέφωνο: 210 72 82 333
και στην ιστοσελίδα του ΜΜΑ: www.megaron.gr
ΔΙΑΒΑΣΤΕ Σάββατο, 20 Απριλίου 2013 Αγώνας Μπάσκετ Παλαίμαχων μεταξύ των ομάδων Σ.Π.Α.Κ.Ε. – ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟΥ Στο πλαίσιο του 2ου Τουρνουά Αθλητικών Εκδηλώσεων για την Παγκόσμια Ημέρα Ενημέρωσης και Ευαισθητοποίησης για τον Αυτισμό
Η Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών καθιέρωσε από το 2008 την 2η Απριλίου ως Παγκόσμια Ημέρα Ενημέρωσης και Ευαισθητοποίησης για τον Αυτισμό.

Στο πλαίσιο του 2ου Τουρνουά Αθλητικών Εκδηλώσεων για την Παγκόσμια Ημέρα Ενημέρωσης και Ευαισθητοποίησης για τον Αυτισμό:

Η Ελληνική Εταιρία Προστασίας Αυτιστικών Ατόμων (Ε.Ε.Π.Α.Α.),
ο Δήμαρχος Κηφισιάς, Νίκος Γ. Χιωτάκης,
o Πρόεδρος Γιώργος Τρ. Παπαδόπουλος, Δημοτικός Σύμβουλος Κηφισιάς
το ΔΣ του Ν.Π.Δ.Δ. Πολιτισμού και Αθλητισμού «Δημήτριος Βικέλας» του Δήμου Κηφισιάς,
ο Σύλλογος Παλαίμαχων Αθλητών Καλαθοσφαίρισης Ελλάδος (Σ.Π.Α.Κ.Ε.)
και οι Παλαίμαχοι Καλαθοσφαιριστές του Παναθηναϊκού

Σας προσκαλούν
στον αγώνα Μπάσκετ Παλαίμαχων μεταξύ των ομάδων
Σ.Π.Α.Κ.Ε. – ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟΥ
που θα πραγματοποιηθεί:

το Σάββατο 20 Απριλίου 2013 και ώρα 19:00
στο Στάδιο Ζηρίνειο, Λεωφ. Κηφισίας 192, Κηφισιά

Στον αγώνα θα συμμετέχουν οι:
Φραγκίσκος Αλβέρτης, Μάκης Δενδρινός, Άγγελος Κορωνιός, Τάκης Κορωναίος, Γιώργος Καλαφατάκης, Παναγιώτης Αριδάς, Λιβέρης Ανδρίτσος, Γιώργος Καράγκουτης, Χρίστος Χριστοδούλου, Νίκος Τόλιας, Σάκης Τζαλαλής και πολλοί άλλοι.

Οι διαιτητές του αγώνα θα είναι οι: Σταύρος Δουβής, Θεόδωρος Βιδάλης.

Τα έσοδα θα διατεθούν για φιλανθρωπικό σκοπό στην Ε.Ε.Π.Α.Α.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ Παρασκευή, 12 Απριλίου 2013 Βασισμένο στο βιβλίο του Κώστα Μαρδά, «ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΠΑΝΑΓΟΥΛΗΣ, Πρόβες Θανάτου» "ΩΔΗ ΣΤΟΝ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟ ΠΑΝΑΓΟΥΛΗ" με την Ελένη Ερήμου [Κείμενο-Σκηνοθεσία: Δήμος Αβδελιώδης]
Παρασκευή 12 Απριλίου 2013, στις 21.00

"ΩΔΗ ΣΤΟΝ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟ ΠΑΝAΓΟΥΛΗ"

Κείμενο-Σκηνοθεσία: Δήμος Αβδελιώδης

Βασισμένο στο βιβλίο του Κώστα Μαρδά,
«ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΠΑΝΑΓΟΥΛΗΣ, Πρόβες Θανάτου»

Τα τραγούδια της παράστασης με την φωνή του Παντελή Θαλασσινού

Mε την Ελένη Ερήμου

Εξαιτίας του μεγάλου ενδιαφέροντος του κοινού για τη θεατρική παράσταση "Ωδή στον Αλέξανδρο Παναγούλη" σε κείμενο και σκηνοθεσία Δήμου Αβδελιώδη με την Ελένη Ερήμου, η παράσταση θα παρουσιασθεί για μια ακόμη φορά στο Θέατρο του Ιδρύματος Μιχάλης Κακογιάννης, την Παρασκευή 12 Απριλίου 2013, στις 21:00. Πρόκειται για μια θεατρική παράσταση που βασίστηκε στο βιβλίο του Κώστα Μαρδά, "ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΠΑΝΑΓΟΥΛΗΣ, Πρόβες Θανάτου" και επιχειρεί να καταγράψει την ηρωική, πολιτική και ποιητική προσωπικότητα του Αλέκου Παναγούλη, ενός μοναδικού και σπάνιου αγωνιστή στην ελληνική αλλά και στην παγκόσμια ιστορία των αγώνων για την Ελευθερία και τη Δημοκρατία.

Σημειώνει ο Δήμος Αβδελιώδης:

"Ο πολιτισμός δεν χτίζεται μόνο με τις ιδέες αλλά και με τις πράξεις και τα έργα που επιβεβαιώνουν την αλήθεια και την πραγματικότητα αυτών των ιδεών.

Η Δημοκρατία είναι ένα έμπρακτο αποτέλεσμα των ιδεών και του πολιτισμού. Δεν εφαρμόστηκε ούτε αυτονόητα, ούτε εύκολα στην αρχαία Αθήνα, τον τόπο της γέννησής της. Κατακτήθηκε σταδιακά με πολύχρονους αγώνες ενάντια στο τυραννικό καθεστώς. Το δημοκρατικό πολίτευμα είναι ένας θεσμός που δεν είναι κληρονομικός ούτε δεδομένος. Το 1967 η Δημοκρατία καταλύθηκε στην Ελλάδα από ένα δικτατορικό καθεστώς επίορκων αξιωματικών.

Η οικογένεια της Αθηνάς και του Βασίλειου Παναγούλη, αξιωματικού του ελληνικού στρατού, με τα τρία παιδιά τους, τον Γεώργιο, τον Αλέξανδρο και τον Στάθη, αφιερώθηκαν αποκλειστικά στον αγώνα της υπεράσπισης της ελευθερίας και της δημοκρατίας. Χωρίς υστεροβουλία, χωρίς αντάλλαγμα και χωρίς καμία συνδιαλλαγή με κανένα.

Ο Αλέξανδρος Παναγούλης, φοιτητής του Πολυτεχνείου, εμπνευσμένος από το αρχαίο ψήφισμα – όρκο για την προστασία και την υπεράσπιση αθηναϊκής Δημοκρατίας από τους Τυράννους, αποπειράθηκε να ανατινάξει το αυτοκίνητο του δικτάτορα Παπαδόπουλου. Είναι σχεδόν βέβαιο πως το ασυνείδητό του, δεν του επέτρεψε να πραγματοποιήσει αυτόν το στόχο γιατί ο ίδιος ποτέ δεν θα μπορούσε, ίσως, να σηκώσει το βάρος μιας δολοφονίας. Όμως, μπόρεσε να σηκώσει ένα τεράστιο και αλλόκοτο βάρος από βασανιστήρια, σωματικά και ψυχικά, χωρίς ποτέ να φοβηθεί ή να δειλιάσει. Κάτι που παραδέχθηκαν και οι ίδιοι οι βασανιστές του.

Από που αντλούσε αυτή την υπεράνθρωπη δύναμη που ήταν ανώτερη και πολλαπλάσια ακόμα και αυτού του ίδιου του προγόνου του, του μυθικού Προμηθέα; Ο ίδιος έλεγε: Θα μείνω όρθιος. Αν δε νικηθώ εγώ δεν θα νικηθεί ούτε η Δημοκρατία.

Ίσως μια ιδέα μπορεί να κρατηθεί ζωντανή, μόνο και μόνο επειδή την κρατάει ένας άνθρωπος. Ίσως ένας άνθρωπος μπορεί να κρατηθεί ζωντανός, μόνο και μόνο επειδή πιστεύει σε μια ιδέα."

H παράσταση προσπαθεί να αποδώσει το βαθύτερο, τραγικό και προμηθεϊκό πνεύμα του Αλέκου και της οικογένειας των Παναγούληδων, μέσα από τις μεταμορφώσεις μιας ηθοποιού, της Ελένης Ερήμου -από Αθηνά Παναγούλη σε Αλέκο Παναγούλη και σε όλα τα πρόσωπα του έργου-, αλλά και με ενσωματωμένες, κινηματογραφημένες σκηνές, που αναδύονται μέσα από τη σκέψη της ηθοποιού, όταν κλείνοντας τα μάτια, περνάει στον εσώτερο χώρο της μνήμης των ηρώων, που μας αποκαλύπτεται στην οθόνη με σκηνές τις οποίες "ντύνουν" ζωντανά 5 μουσικοί, όπως και στις πρώτες προβολές του βωβού κινηματογράφου.

Συντελεστές
Κείμενο-Σκηνοθεσία, Σκηνικός χώρος-όψη: Δήμος Αβδελιώδης
Ηθοποιός: Ελένη Ερήμου
Μουσική: Βαγγέλης Γιαννάκης
Βοηθοί Σκηνοθέτη: Γιώργος Νικόπουλος, Δανάη Ρούσσου

Ενορχηστρώνουν και Παίζουν οι Μουσικοί:
Αλέξανδρος Αβδελιώδης, Πιάνο
Γιάννης Αβδελιώδης, Κρουστά, Μαντολίνο, Μεταλόφωνο
Γιάννης Βιλιώτης, Τσέλο, Μαντολίνο
Γιάννης Πλαγιαννάκος, Κοντραμπάσο δοξάρι
Παναγιώτης Ράπτης, Σαξόφωνο σοπράνο, Φλάουτο

Ευχαριστίες:
στον κ. Στάθη Παναγούλη, για την πραγματοποίηση κινηματογράφησης στην ιστορική οικία της οικογένειας Παναγούλη,
στον κ. Κώστα Μαρδά, για την ευγενική παραχώρηση, τη βοήθεια και τη συνεργασία.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ Από Τετάρτη 3 έως Κυριακή 28 Απριλίου 2013 9 πρόβες + 1 παράσταση στην Πειραιώς [Δεύτερος Κύκλος] Ένα community dance στο ΙΜΚ
Τρίτη 3 έως Κυριακή 28 Απριλίου 2013

9 πρόβες + 1 παράσταση στην Πειραιώς
Ένα community dance στο Ι.Μ.Κ.

9+1: Δεύτερος Κύκλος
Ένα σύνθετο Χορογραφικό Εργαστήριο που γίνεται θεσμός
στην Ελλάδα των δύσκολων εποχών

Ανοικτή Παράσταση: Κυριακή 28 Απριλίου 2013, στις 12:00μ.

Σύνδεσμος Χορού: Ομάδες Amorphy, Lemurius, Νταλίκα, Πρόσχημα, Φora

Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης

Τον Απρίλιο του 2013, το Ίδρυμα Μ. Κακογιάννης και οι ομάδες χορού Amorphy, Lemurius, Νταλίκα, Πρόσχημα και Φora (Σύνδεσμος Χορού), επιστρέφουν με μια νέα πρόταση για ένα Ανοικτό Χορογραφικό Εργαστήριο, που απευθύνεται σε μία ολόκληρη τοπική κοινωνία (Χορός για την κοινότητα/community dance).

Σκοπός της δράσης είναι να προσφέρει στους συμμετέχοντες, κυρίως στους νέους, τη δυνατότητα να έρθουν κοντά μέσω του χορού, να γνωρίσουν την κίνηση, το σύγχρονο χορό και τη δημιουργική διαδικασία, αλλά και να αποκτήσουν την εμπειρία μιας παράστασης.

Η διαδικασία αυτή στοχεύει στο να αποδείξει έμπρακτα ότι με τη συνεργασία και τη συλλογική προσπάθεια, την προσφορά όλων και τη σωστή αξιοποίηση των γνώσεων και των ικανοτήτων του κάθε ατόμου, για ένα σκοπό, μπορεί να προκύψει ένα μοναδικό, αξιόλογο, συλλογικό αποτέλεσμα.

Η πρόσκληση για συμμετοχή, η οποία είναι δωρεάν, απευθύνεται πρωτίστως στους κατοίκους της ευρύτερης περιοχής των Δήμων Μοσχάτου–Ταύρου, Καλλιθέας και όλων των περιοχών του κέντρου της Αθήνας, που σήμερα πλήττονται. Απευθύνεται δηλαδή, σε μαθητές, φοιτητές, ανέργους αλλά και εργαζόμενους, νοικοκυρές, συνταξιούχους, μετανάστες, αθλητές.

Απαραίτητη προϋπόθεση είναι οι συμμετέχοντες να δεσμευτούν ότι θα είναι διαθέσιμοι να παρακολουθήσουν και τις 9 πρόβες που θα πραγματοποιηθούν το διάστημα από τις 3 έως τις 28 Απριλίου 2013 και βεβαίως να συμμετάσχουν στην παράσταση που θα ακολουθήσει.

Περιγραφή της δράσης. Οι συμμετέχοντες θα χωριστούν σε 5 ομάδες και κατά τη διάρκεια εννέα προβών θα δημιουργήσουν μια χορογραφία με τις οδηγίες του κάθε χορογράφου. Τις τελευταίες ημέρες θα πραγματοποιηθούν 3 κοινές πρόβες, οι οποίες θα καταλήξουν σε μια παράσταση στην κεντρική σκηνή του ΙΜΚ, την Κυριακή 28 Απριλίου 2013, στις 12:00 μ.μ., με ελεύθερη είσοδο.

Οι ομάδες και οι συμμετέχοντες:

• Μαθητές πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης (από Γ’ Δημοτικού)
Νταλίκα -χορογράφος: Βάσω Γιαννακοπούλου (www.dalikadancetheater.com)

• Νέοι άνεργοι, μετανάστες, κοινωνικά ευάλωτες ομάδες
Πρόσχημα -χορογράφος: Μαρία Κολιοπούλου (www.prosxima.gr)

• Νέοι άνεργοι, μετανάστες, κοινωνικά ευάλωτες ομάδες
Lemurius -χορογράφοι: Κατερίνα Σκιαδά-Νίκος Δραγώνας (www.lemurius.com)

• Άρρενες αθλητές, ερασιτέχνες και επαγγελματίες
Φora -χορογράφος: Μέντη Μέγα (www.foraetc.wordpress.com)

• Άτομα άνω των 50 ετών χωρίς απαραίτητη προηγούμενη εμπειρία στο χορό
Amorphy -χορογράφος: Τζένη Αργυρίου (www.amorphy.org)

Οι ενδιαφερόμενοι παρακαλούνται
να συμπληρώσουν τη σχετική αίτηση συμμετοχής (ΕΔΩ) και να την καταθέσουν προσωπικά στο Ίδρυμα Μ. Κακογιάννης ή ηλεκτρονικά στο info@mcf.gr
έως την Κυριακή 31 Μαρτίου 2013
Θα κρατηθεί αυστηρή σειρά προτεραιότητας αφού κάθε ομάδα έχει δυνατότητα να δουλέψει με συγκεκριμένο αριθμό ενδιαφερομένων.

Προσοχή: Πριν τη συμπλήρωση της αίτησης συμμετοχής οι ενδιαφερόμενοι πρέπει να δουν με προσοχή το πρόγραμμα προβών της κάθε ομάδας στο Ίδρυμα Μ. Κακογιάννης ή στην ιστοσελίδα του: www.mcf.gr (ΕΔΩ).

Τηλέφωνα επικοινωνίας για τυχόν διευκρινήσεις:
Βάσω Γεωργούλα, 6942 06 30 87, καθημερινές 10:00-15:00

Υποβολή αιτήσεων συμμετοχής:
- Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης, Πειραιώς 206, 177 78, Ταύρος, τηλ.: 210 3418579
- Στην ηλεκτρονική διεύθυνση: info@mcf.gr

Κρατήσεις θέσεων για την παράσταση (έναρξη κρατήσεων 15/4):
Δευ – Παρ 11:00 – 14:00, 210 3418579

-----

Το Μάιο του 2012, το Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης φιλοξένησε μία παράσταση χορού αλλιώτικη. 60 χορευτές επαγγελματίες και ερασιτέχνες, νέοι και πολύ μεγαλύτεροι, με αστείρευτο κέφι και χαρά δούλεψαν μαζί με 7 χορογράφους από το Σύνδεσμο Χορού σε 9 πρόβες για να παρουσιαστεί η παράσταση "Αλυσιδωτές Αντιδράσεις" με όλους επί σκηνής. Με το δυναμισμό τους, οι χορευτές γέμισαν με αισιοδοξία το κοινό, τους συντελεστές της διοργάνωσης αλλά και τους χορογράφους τους.

Με αυτό τον τρόπο μία ιδέα του Συνδέσμου Χορού που αποτελείται από τις ομάδες Amorphy, Lemurius, Νταλίκα, Πρόσχημα, Φora, που πρώτο-εφαρμόστηκε στο Φεστιβάλ Χορού Καλαμάτας, ρίζωσε στην Αθήνα, στο Ίδρυμα Μ. Κακογιάννης. Σήμερα εξελίσσεται, πάντα από το Σύνδεσμο Χορού και με τη χρηματοδότηση του Ιδρύματος Νεολαίας και Δια Βίου Μάθησης-Εθνική Υπηρεσία και της Γενικής Γραμματείας Νέας Γενιάς, στο πλαίσιο του συγχρηματοδοτούμενου Προγράμματος της Ε.Ε. «Νέα Γενιά σε Δράση».

Στην εορταστική-απολογιστική συνάντηση που ακολούθησε λίγες μέρες αργότερα, εδραιώθηκε σε όλους τους συντελεστές η πεποίθηση για την αναγκαιότητα της συνέχειας και της καθιέρωσης της δράσης και στο μέλλον. Τα αποτελέσματα αξιολογήθηκαν από όλους-συμμετέχοντες, χορογράφους και οργανωτές- παρουσία του Προέδρου του Ιδρύματος Νεολαίας και Δια Βίου Μάθησης, κ. Φίλιππου Λέντζα.

Στη συνάντηση αναδείχτηκε η θετική διάσταση της συλλογικότητας που φανερώθηκε μέσα από το εργαστήριο και η χρησιμότητα των ατομικών και συλλογικών πρωτοβουλιών με στόχο τη διαρκή εκπαίδευση, την ανάπτυξη της ερευνητικής δραστηριότητας στο χορό, τον εμπλουτισμό των γνώσεων και της εμπειρίας, τη συν-δημιουργία.

Επισημάνθηκε ιδιαίτερα δε, η δυνατότητα που δόθηκε κυρίως σε άνεργους νέους και ανθρώπους μεγάλης ηλικίας αλλά και διαφορετικού επαγγελματικού και μορφωτικού επιπέδου να ασχοληθούν με το χορό, μέσα από ένα Εργαστήριο «πηγή έμπνευσης και νέων ιδεών».
ΔΙΑΒΑΣΤΕ Πέμπτη, 21 Μαρτίου 2013 Μαθητές της γειτονιάς μας τιμούν την 25η Μαρτίου στo Θέατρο του Ιδρύματος Μιχάλης Κακογιάννης
Ο εορτασμός της 25ης Μαρτίου, μίας ημέρας με ιδιαίτερους συμβολισμούς για τον ελληνισμό, αποκτά σημαίνουσα αξία όταν διανθίζεται με εκδηλώσεις των οποίων κύριο συστατικό αποτελεί ο ενθουσιασμός νέων παιδιών, μαθητών γυμνασίου και λυκείου. Μια τέτοια εκδήλωση εορτασμού φιλοξενεί το Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης στους χώρους του, ανταποκρινόμενο στις έκτακτες συνθήκες στέγασης που αντιμετωπίζουν δραστήριες σχολικές μονάδες της γειτονιάς του, του Δήμου Μοσχάτου – Ταύρου. Την Παρασκευή, 22 Μαρτίου 2013, το ταλέντο και η φαντασία των μαθητών από το 1ο και 2ο Γυμνάσιο, αλλά και το 1ο Λύκειο Ταύρου θα πρωταγωνιστήσουν στην κεντρική αίθουσα (Θέατρο) του Ιδρύματος, στο πλαίσιο των σχολικών τους εορτών, τιμώντας την επέτειο της ελληνικής επανάστασης.

Η μαθητιώσα νεολαία της περιοχής μας, αγόρια και κορίτσια που έχουν αποδείξει στο παρελθόν ότι αγαπούν τις τέχνες μέσα από τη συμμετοχή τους σε διοργανώσεις όπως το Μαθητικό Φεστιβάλ που διεξάγεται ετησίως στο Δήμο Μοσχάτου – Ταύρου, ανακλούν μνήμες, σύμβολα και ήρωες από τις πιο λαμπρές σελίδες της ελληνικής ιστορίας. Μέσα από την καλλιτεχνική έκφραση, με την καθοδήγηση των εκπαιδευτικών που αναλαμβάνουν την επιμέλεια των εκδηλώσεων και σύμμαχό τους τη νεανική έμπνευση, οι καλλιτέχνες του αύριο αφιερώνουν στην εθνική εορτή θεατρικά και μουσικά δρώμενα με τους ίδιους επί σκηνής.

Με αφορμή τον εορτασμό της εθνικής επετείου για το έτος 2013, προγραμματισμένες εκδηλώσεις θα εκτυλίσσονται στην περιοχή του Ταύρου, ανήμερα της 25ης Μαρτίου. Το ολοκληρωμένο πρόγραμμα εορτασμού θα περιλαμβάνει: την έπαρση της Σημαίας (8:00), τη δοξολογία στον Ιερό Ναό Αγίας Σοφίας (10:10), την κατάθεση Στεφάνων στο Ηρώο Πολυτεχνείου (10:30), μια ομιλία από το 1ο Γυμνάσιο Ταύρου (10:45), την καθιερωμένη μαθητική παρέλαση στην οδό Πειραιώς (από Επταλόφου έως Θράκης) (11:00), καθώς και μια εκδήλωση με παραδοσιακούς χορούς από το χορευτικό τμήμα «Ταυρίωνες» υπό τη διεύθυνση του Κώστα Πιπίνη (11:30).

Παράλληλες εκδηλώσεις είναι προγραμματισμένες και για την περιοχή του Μοσχάτου.

Περισσότερες πληροφορίες στην επίσημη ιστοσελίδα του Δήμου Μοσχάτου-Ταύρου: http://www.dimosmoschatou-tavrou.gr.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ Πέμπτη, 21 Μαρτίου 2013 Ο Κ. Π. Καβάφης, ο Α. Σικελιανός, ο Κ. Βάρναλης και ο Α. Εμπειρίκος μέσα από τη ματιά της σκηνοθέτιδας Μαίρης Κουτσούρη. Μία βραδιά αφιερωμένη στον εορτασμό της Παγκόσμιας Ημέρας Ποίησης. «Η Ημέρα της Ποίησης στο Ι.Μ.Κ. μέσα από τη ματιά της σκηνοθέτιδας Μαίρης Κουτσούρη»
Αφιέρωμα στην Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης
Πέμπτη 21 Μαρτίου 2013, στις 19:00

«Η Ημέρα της Ποίησης στο Ι.Μ.Κ.
μέσα από τη ματιά της σκηνοθέτιδας Μαίρης Κουτσούρη»

Προβολή ντοκιμαντέρ για τους ποιητές
Κ. Π. Καβάφη, Α. Σικελιανό, Κ. Βάρναλη, και Α. Εμπειρίκο

Προλογίζουν: Κώστας Αλαβάνος, Ανδρέας Στάικος,
Γιώργος Παυριανός

^{Ελεύθερη Είσοδος
Απαραίτητη η κράτηση θέσεων}

^{παράλληλα
Τρίτη 19 Μαρτίου έως και την Κυριακή 24 Μαρτίου 2013,
από τις 18:00 έως τις 22:00
Καθημερινές προβολές των ντοκιμαντέρ για τους 4 ποιητές}

Το Ίδρυμα Μ. Κακογιάννης με την ευκαιρία του εορτασμού της Παγκόσμιας Ημέρας Ποίησης διοργανώνει εκδήλωση με τίτλο «Η Ημέρα της Ποίησης στο Ι.Μ.Κ. μέσα από τη ματιά της σκηνοθέτιδας Μαίρης Κουτσούρη», με την προβολή τεσσάρων ξεχωριστών ντοκιμαντέρ για τους σπουδαίους ποιητές: Κ. Π. Καβάφη, Α. Σικελιανό, Κ. Βάρναλη, και Α. Εμπειρίκο σκηνοθετημένα με την ευαίσθητη και τεκμηριωμένη ματιά της Μαίρης Κουτσούρη, για την ΕΡΤ.

Τις προβολές την Πέμπτη 21 Μαρτίου 2013, στις 19:00 θα προλογίσουν ο Κώστας Αλαβάνος Συντονιστής του Τηλεοπτικού Καναλιού της Βουλής, ο Συγγραφέας Ανδρέας Στάϊκος και ο Στιχουργός - Δημοσιογράφος Γιώργος Παυριανός. Παράλληλα, από την Τρίτη 19 Μαρτίου έως και την Κυριακή 24 Μαρτίου 2013, από τις 18:00 έως τις 22:00 θα πραγματοποιούνται καθημερινές προβολές των ντοκιμαντέρ για τους τέσσερεις ποιητές στο Video -Room του ΙΜΚ.

Η σκηνοθέτις Μαίρη Κουτσούρη, κόρη του αρχιτέκτονα Ρένου Κουτσούρη και ανιψιά της Αμαλίας Φλέμινγκ, διηγείται για τη ζωή και τις σκηνοθεσίες της:

"Από πιτσιρίκα έκανα περάσματα στον κινηματογράφο και βρέθηκα σε σημαντικές παραγωγές όπως το Προξενιό της Άννας του Παντελή Βούλγαρη, Μεγάλος Ερωτικός επίσης του Παντελή, Μια ζωή σε θυμάμαι να φεύγεις της Φρίντας Λιάππα και άλλες μέχρι που ο Ν. Παναγιωτόπουλος, ο σκηνοθέτης, κάποια στιγμή μου είπε: Μαίρη πρέπει να σταματήσεις να είσαι η μασκότ του σινεμά και να δουλέψεις. Ε, τον άκουσα και δούλεψα 33 χρόνια στην τηλεόραση.

Στα 29 μου βρέθηκα στο BBC, αφού ανέλαβα την ελληνική εκδοχή μιας εκπομπής για τον Μανόλη Ανδρόνικο, και συνεργάστηκα με το βρετανικό δίκτυο και τον παραγωγό Roy Davies. Και ήταν αυτή η πρώτη φορά που κάμερα κατέγραφε τους τάφους της Βεργίνας.

Στο Λονδίνο εργάσθηκα επί σειρά ετών, πάντοτε για το κρατικό κανάλι. Πριν βρεθώ στην ΕΡΤ έκανα δουλειές που τις λέω «κομάντος» συνεργαζόμενη με ξένες τηλεοράσεις… έβγαζα 9.000 δρχ. την ημέρα, όταν οι άλλοι σκηνοθέτες είχαν 1.000 δρχ. μηνιαίο μισθό... αλλά για να κάνω μια εκπομπή... σπάω τα νεύρα όλης της τηλεόρασης, μα στο τέλος την προβάλλουν για τριάντα χρόνια.

Προσπάθησα να αναδείξω περισσότερο το έργο των μεγάλων ανθρώπων/ ποιητών και λιγότερο τη ζωή τους. Πρώτα το έργο και μετά η ζωή… Δεν ξέρω αν υπάρχει κάποιος κανόνας που ορίζει ότι άλλο είναι το έργο και άλλη η ζωή, ωστόσο εγώ για το έργο προσπάθησα, γι’ αυτό δούλεψα.

Οι προσωπικότητες για τις οποίες δούλεψα στα αφιερώματα, που σκηνοθέτησα, μου δημιούργησαν μια έλξη ενστικτώδη… μόνο έτσι μπορώ να δημιουργήσω ένα αφιέρωμα σε κάποιον. Να γίνει το κλικ. Δεν μπόρεσα να κάνω αφιερώματα σε ανθρώπους που αισθανόμουν πολύ κοντά ή πολύ μακριά μου. Η δουλειά μου βασίστηκε περισσότερο στο ένστικτο… εκείνο καθοδηγούσε τα βήματα μου..."

Η Μαίρη Κουτσούρη σήμερα, επεξεργάζεται το φωτογραφικό της αρχείο σε συνεργασία με τη Ρούλα Μιχαηλίδη, στο Μουσείο Μπενάκη.

Τα ντοκιμαντέρ
- Κ. Π. ΚΑΒΑΦΗΣ (για τα 50 χρόνια από το θάνατό του)
Με φόντο την Αλεξάνδρεια, την πόλη που έζησε και ύμνησε ο ποιητής ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ Π.ΚΑΒΑΦΗΣ (1863 – 1933), μελετητές του έργου του και άνθρωποι που τον γνώρισαν από κοντά φωτίζουν πτυχές της προσωπικότητας και της τέχνης του.

Ο Καθηγητής Πανεπιστημίου Γ.Π. ΣΑΒΒΙΔΗΣ χαρακτηρίζει τον Καβάφη «ποιητή του μείζονος ελληνισμού» και τον κατατάσσει στους πιο σημαντικούς ποιητές του 20ού αιώνα σε ευρωπαϊκή κλίμακα. Ακολουθεί εκτενής αναφορά στην Αλεξάνδρεια, την πόλη που αποτέλεσε πηγή έμπνευσης για τον ποιητή, ενώ παρατίθενται στοιχεία του βίου του και των πρώιμων επιρροών που δέχτηκε.

Παράλληλα δίνεται το ιστορικό πλαίσιο της εποχής, επισημαίνεται η πνευματική ακμή της ελληνικής παροικίας της Αλεξάνδρειας και γίνεται αναφορά στις σχέσεις του ποιητή με τους σύγχρονους ομοτέχνους του, όπως ο ΑΓΓΕΛΟΣ ΣΙΚΕΛΙΑΝΟΣ και ο ΚΩΣΤΗΣ ΠΑΛΑΜΑΣ. Αναλύεται η θέση της γενιάς του ’30 απέναντι στο καβαφικό ποιητικό έργο, το οποίο αρχικά δίχασε την κριτική αλλά τελικά αποτιμήθηκε θετικά από τον ΓΙΩΡΓΟ ΣΕΦΕΡΗ και τον ΣΤΡΑΤΗ ΤΣΙΡΚΑ. Για το έργο του ποιητή μεταξύ άλλων μιλούν ο νεοελληνιστής ΕΝΤΜΟΥΝΤ ΚΙΛΙ και η ΜΑΡΓΚΕΡΙΤ ΓΙΟΥΡΣΕΝΑΡ.

Κατά τη διάρκεια της εκπομπής προβάλλεται σπάνιο φωτογραφικό και έντυπο αρχειακό υλικό, καθώς και πλάνα αρχείου από ιστορικά γεγονότα της εποχής.

Συντελεστές
Σκηνοθεσία: Μαίρη Κουτσούρη
Διεύθυνση Παραγωγής: Ισμήνη Σπετσεροπούλου
Σεναριογράφος – κείμενα: Δημήτρης Δασκαλόπουλος
Συνεντεύξεις: Δημήτρης Δασκαλόπουλος
Μουσικός επιμελητής / Συνθέτης: Αιμιλία Ρόδη
Διεύθυνση Φωτογραφίας: Συρράκος Δανάλης

Έρευνα: Κώστας Παπαδόπουλος
Επιστημονικοί σύμβουλοι: Γ. Π. Σαββίδης

Αφήγηση: Βασίλης Παπαβασιλείου
Τα ποιήματα διαβάζει: Λευτέρης Βογιατζής
Διάρκεια: 58΄
- ΑΓΓΕΛΟΣ ΣΙΚΕΛΙΑΝΟΣ
Το αφιέρωμα στον ποιητή ΑΓΓΕΛΟ ΣΙΚΕΛΙΑΝΟ (1884-1951) ξεκινά από τον τόπο καταγωγής του, τη Λευκάδα. Παρατίθενται βιογραφικά στοιχεία που αφορούν το οικογενειακό του δέντρο και τη γνωριμία με την πρώτη του γυναίκα, την Αμερικανίδα Εύα Πάλμερ. Ακολουθεί εκτενής αναφορά στους δύο αυτούς οραματιστές της δελφικής ιδέας, στη διοργάνωση των Δελφικών Εορτών στους Δελφούς το 1927 και το 1930, αλλά και στη συνολική προσφορά τους στην πνευματική ζωή της χώρας.

Ιδιαίτερη μνεία γίνεται στον επικήδειο παιάνα που απήγγειλε ο ΣΙΚΕΛΙΑΝΟΣ το 1943 στην κηδεία του ΚΩΣΤΗ ΠΑΛΑΜΑ. Για τον ποιητή μιλά μεταξύ άλλων η δεύτερη γυναίκα του, ΑΝΝΑ ΣΙΚΕΛΙΑΝΟΥ, η οποία φωτίζει πτυχές της προσωπικότητάς του, αναφερόμενη στον τρόπο με τον οποίο αντιμετώπισε τη γερμανική Κατοχή, αλλά και την περίοδο της αρρώστιας του. Μνεία γίνεται επίσης στα εμπόδια που τέθηκαν στη βράβευση του ποιητή με το Βραβείο ΝΟΜΠΕΛ.

Κατά τη διάρκεια του ντοκιμαντέρ ακούγονται ηχογραφημένα αποσπάσματα με τη φωνή του ΑΓΓΕΛΟΥ ΣΙΚΕΛΙΑΝΟΥ να απαγγέλλει ποιήματά του ή να μιλά για τη σχέση του με την ΕΥΑ ΣΙΚΕΛΙΑΝΟΥ. Περιλαμβάνεται επίσης σπάνιο οπτικοακουστικό υλικό με πλάνα αρχείου από τις Δελφικές Εορτές καθώς και από τα σημαντικότερα ιστορικά γεγονότα της εποχής.

Συντελεστές
Σκηνοθεσία: Μαίρη Κουτσούρη
Διεύθυνση Παραγωγής: Κατερίνα Κατωτάκη
Κείμενα: Πέτρος Μαυρουδής
Μουσικός επιμελητής: Αιμιλία Ρόδη
Διευθυντής Φωτογραφίας: Συρράκος Δανάλης

Αφήγηση: Πέτρος Φυσσούν
Κείμενα της Εύας Σικελιανού διαβάζει η Βέρα Ζαβιτσιάνου
Αποσπάσματα από ποιήματα του Α. Σικελιανού διαβάζει ο Αντώνης Αντωνίου
Διάρκεια: 53΄
- ΚΩΣΤΑΣ ΒΑΡΝΑΛΗΣ (για τα 100 χρόνια από τη γέννησή του)
Εκπομπή-αφιέρωμα στον ποιητή και πεζογράφο ΚΩΣΤΑ ΒΑΡΝΑΛΗ (1884 –1974), εισηγητή της κοινωνικής ποίησης στην Ελλάδα. Στη διάρκειά της ο φακός παρακολουθεί τους σημαντικότερους σταθμούς-ορόσημα της διαδρομής που διήνυσε από τον γενέθλιο τόπο του, τον Πύργο της Βουλγαρίας, στην Αθήνα και από εκεί στο Παρίσι, στην Αργαλαστή Βόλου, στην Αίγινα, αλλά και στον Αϊ-Στράτη, τόπο εξορίας του το 1935.

Μέσα από σημειώματα του ποιητή, ξετυλίγεται η προσωπική σκέψη και τα πιστεύω του, ενώ σκιαγραφείται το ιστορικό πλαίσιο της εποχής του. Παρατίθενται πληροφορίες σχετικά με τα παιδικά-νεανικά του χρόνια στη Βουλγαρία, τις σπουδές του στην Αθήνα, τη συμμετοχή του στο κίνημα του δημοτικισμού, τη σταδιοδρομία του ως σχολάρχη και καθηγητή στη δημόσια εκπαίδευση (1908-1926), τη μετεκπαίδευσή του στο Παρίσι, όπου ήρθε σε επαφή με τις μαρξιστικές ιδέες.

Παράλληλα παρακολουθείται η ποιητική του παραγωγή, με ιδιαίτερη μνεία στο «Φως που καίει» (1923), εμπνευσμένο από τις αγωνίες και την επαναστατική ορμή του προλεταριάτου, το οποίο προκάλεσε μεγάλη αίσθηση, αλλά και αντιδράσεις που οδήγησαν στην παύση του από τη θέση του καθηγητή στην Παιδαγωγική Ακαδημία του Δ. ΓΛΗΝΟΥ. Ακολουθεί αναφορά στην ποιητική του σύνθεση «Σκλάβοι Πολιορκημένοι» και στο δοκίμιό του «Ο Σολωμός χωρίς μεταφυσική» (1925), το οποίο αποτελεί την πρώτη συστηματική εφαρμογή της μαρξιστικής μεθόδου στον τομέα της λογοτεχνικής κριτικής. Εκτενώς σχολιάζεται η «Αληθινή απολογία του Σωκράτη» (1931), ενώ ιδιαίτερη μνεία επιφυλάσσεται στο μεταφραστικό του έργο, στην αρθρογραφία του, καθώς και στη βράβευσή του με το Βραβείο ΛΕΝΙΝ για την Ειρήνη το 1959.

Για την εκπομπή πραγματοποιήθηκαν γυρίσματα στη Βουλγαρία, σε όλες τις περιοχές στις οποίες έζησε ο ΒΑΡΝΑΛΗΣ, ενώ προβάλλεται σπάνιο οπτικοακουστικό υλικό από το προσωπικό του αρχείο. Πτυχές του έργου και της προσωπικότητάς του φωτίζουν, μεταξύ άλλων, ο ποιητής ΓΙΑΝΝΗΣ ΡΙΤΣΟΣ, ο κριτικός λογοτεχνίας και ποιητής ΓΙΑΝΝΗΣ ΔΑΛΛΑΣ, οι πανεπιστημιακοί ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΜΑΡΩΝΙΤΗΣ και ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΜΟΥΛΛΑΣ, καθώς και η ανιψιά του POPI MUTAFOVA BAPNA.

Συντελεστές
Σκηνοθεσία: Μαίρη Κουτσούρη
Βοηθός σκηνοθέτη: Μ. Παναγιωτόπουλος
Αφήγηση: Μάγια Λυμπεροπούλου
Επιμέλεια εκπομπής: Χρύσα Προκοπάκη
Κείμενα: Θεανώ Μιχαηλίδου
Μουσική επιμέλεια: Αιμιλία Ρόδη
Δ/νση φωτογραφίας: Συρράκος Δανάλης
Δ/νση παραγωγής: Κατερίνα Κατωτάκη

Κείμενα και ποιήματα του ΚΩΣΤΑ ΒΑΡΝΑΛΗ διαβάζουν οι
Βασίλης Παπαβασιλείου, Εύα Κοταμανίδου, Δημήτρης Καταλειφός

Παραγωγή: Τμήμα Ειδικών Εκπομπών Συμπαραγωγών Βουλγαρική Τηλεόραση-TELERIMPEX
Διάρκεια: 73΄
- ΑΝΔΡΕΑΣ ΕΜΠΕΙΡΙΚΟΣ
Ντοκιμαντέρ στο οποίο σκιαγραφείται το πορτρέτο του μεγάλου Έλληνα υπερρεαλιστή ποιητή ΑΝΔΡΕΑ ΕΜΠΕΙΡΙΚΟΥ (1901-1975). Ψυχαναλυτές, όπως η ΦΡΟΣΩ ΚΑΡΑΠΑΝΟΥ, ποιητές, όπως ο ΓΙΩΡΓΟΣ ΛΙΚΟΣ και ο ΝΑΝΟΣ ΒΑΛΑΩΡΙΤΗΣ, και καθηγητές, όπως ο ΓΙΩΡΓΗΣ ΓΙΑΤΡΟΜΑΝΩΛΑΚΗΣ και ο ΖΑΚ ΜΠΟΥΣΑΡ, αποτιμούν τόσο το ψυχαναλυτικό του έργο όσο και την τεράστια συμβολή του στην ελληνική ποίηση, καθώς υπήρξε ουσιαστικά ο εισηγητής του υπερρεαλισμού στην Ελλάδα.

Ιδιαίτερη μνεία γίνεται στις ποιητικές συλλογές του «Υψικάμινος», «Ενδοχώρα» και «Οκτάνα», αλλά και στο μεγαλόπνοο μυθιστόρημά του «Μέγας Ανατολικός». Κατά τη διάρκεια του αφιερώματος παρατίθενται στοιχεία του βίου του και των επιρροών που δέχτηκε, ενώ ακούγεται ο ίδιος να απαγγέλλει ποιήματά του, όπως την «Οδό Φιλελλήνων», να αφιερώνει το «Μορφές Αιθρίας» στον ΟΔΥΣΣΕΑ ΕΛΥΤΗ και να διαβάζει αποσπάσματα από το προγραμματικό-αυτοβιογραφικό του κείμενο «Αμούρ-Αμούρ».

Στο πλούσιο οπτικοακουστικό και αρχειακό υλικό που πλαισιώνει την παρουσίαση του έργου του περιλαμβάνονται ανέκδοτες φωτογραφίες του ίδιου, καθώς και το χειρόγραφο της έκδοσης του 1960 «Γραπτά ή Προσωπική μυθολογία», έργο σταθμός στη νεοελληνική λογοτεχνία.

Συντελεστές
Σκηνοθεσία: Μαίρη Κουτσούρη
Διεύθυνση Παραγωγής: Χριστόφορος Μουρίκης
Βοηθός Παραγωγής: Ελευθερία Καποκάκη
Μουσική: Γιώργος Παπαδάκης
Διευθυντής Φωτογραφίας: Συρράκος Δανάλης

Επιστημονικοί σύμβουλοι: Σταύρος Πετσόπουλος, Μιχάλης Χρυσανθόπουλος
Αφήγηση-Σενάριο: Μιχάλης Χρυσανθόπουλος

Αναγνώσεις ποιημάτων και αποσπασμάτων: Αντρέας Εμπειρίκος
Διαβάζει επίσης ο: Αλέξης Κωστάλας

Μια παραγωγή της υποδιεύθυνσης εσωτερικής παραγωγής της ΕΤ-1
Διάρκεια: 53΄

Το Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης ευχαριστεί θερμά την ΕΡΤ για την ευγενική παραχώρηση της άδειας προβολής των τεσσάρων ντοκιμαντέρ της Μ. Κουτσούρη.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ Από Παρασκευή 15 έως Κυριακή 24 Μαρτίου 2013 15ο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης - Εικόνες του 21ου Αιώνα
15ο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης –
Εικόνες του 21ου Αιώνα

15 - 24 Μαρτίου 2013

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Το "15ο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης – Εικόνες του 21ου Αιώνα" θα πραγματοποιηθεί από τις 15 έως τις 24 Μαρτίου 2013, στις αίθουσες Ολύμπιον, Παύλος Ζάννας, Τζον Κασσαβέτης, Σταύρος Τορνές, Φρίντα Λιάππα και Τώνια Μαρκετάκη. Μέσα από ένα πολυσυλλεκτικό πρόγραμμα, το οποίο περιλαμβάνει ταινίες τεκμηρίωσης από όλο τον κόσμο, καθώς και παράλληλες δράσεις -ανοιχτές συζητήσεις, ομιλίες, masterclass, έκθεση- το Φεστιβάλ φιλοδοξεί να ενημερώσει, να ευαισθητοποιήσει και να κινητοποιήσει το κοινό, γύρω από κρίσιμες θεματικές που απαιτούν την κριτική στάση και την ενεργή συμμετοχή του.

Φέτος, το "Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης – Εικόνες του 21ου Αιώνα" συμπληρώνει 15 χρόνια ζωής και γιορτάζει πανηγυρικά την τέχνη του ντοκιμαντέρ παρουσιάζοντας το επετειακό αφιέρωμα «15 χρόνια Φεστιβάλ. Μια συναρπαστική διαδρομή», με ταινίες που χαρακτήρισαν το θεσμό από τη γέννησή του έως σήμερα. Επίσης, η φετινή διοργάνωση θα πραγματοποιήσει αφιέρωμα στον χιλιανό ντοκιμαντερίστα Πατρίσιο Γκουσμάν, έναν από τους σημαντικότερους εκπροσώπους του είδους παγκοσμίως, ο οποίος θα βρεθεί στη Θεσσαλονίκη για να μοιραστεί τις ταινίες του με το κοινό.

^{Το αφιέρωμα «15 χρόνια Φεστιβάλ. Μια συναρπαστική διαδρομή», το αφιέρωμα στον Πατρίσιο Γκουσμάν, οι ενότητες του 15ου ΦΝΘ «Ανθρώπινα Δικαιώματα», «Κοινωνία και Περιβάλλον», «Όψεις του Κόσμου», «Μικρές Αφηγήσεις», «Πορτρέτα: Ανθρώπινες διαδρομές», «Ελληνικό Πανόραμα» και το σύνολο των ελληνικών ταινιών του προγράμματος του 15ου ΦΝΘ, η έκθεση φωτογραφίας «Θεσσαλονίκη 101», καθώς και οι εκδηλώσεις της Ταινιοθήκης Θεσσαλονίκης, χρηματοδοτούνται από την Ευρωπαϊκή Ένωση - Ευρωπαϊκό Ταμείο Περιφερειακής Ανάπτυξης, στο πλαίσιο του ΠΕΠ Κεντρικής Μακεδονίας 2007-2013.}
- ΛΙΣΤΑ ΝΤΟΚIΜΑΝΤΕΡ [αρχείο pdf, 223,9 kb]
- TA HIGHLIGHTS ΤΟΥ ΦΕΣΤΙΒΑΛ [αρχείο pdf, 266,0 kb]
- ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΠΡΟΒΟΛΩΝ [αρχείο pdf, 345,0 kb]
ΔΙΑΒΑΣΤΕ Σάββατο 9 & Κυριακή 10 Μαρτίου 2013 Κινηματογραφικό διήμερο με 9 αποκαλυπτικά ντοκιμαντέρ από Ιρανές Σκηνοθέτιδες για τη θέση της γυναίκας στο Ιράν [9 & 10 Μαρτίου 2013]
Σάββατο 9 και Κυριακή 10 Μαρτίου 2013
Κινηματογραφικό διήμερο
9 αποκαλυπτικά ντοκιμαντέρ από Ιρανές Σκηνοθέτιδες
για τη θέση της γυναίκας στο Ιράν

^{Τιμή εισιτήριου: 3€ ανά προβολή
2,5€ για πάνω από μια προβολή}

Το Σάββατο 9 και την Κυριακή 10 Μαρτίου 2013, στο πλαίσιο της έκθεσης UNEXPOSED διοργανώνεται Κινηματογραφικό Διήμερο στο Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης όπου θα προβληθούν 9 ντοκιμαντέρ που έχουν σκηνοθετήσει γυναίκες από το Ιράν με θέμα τη θέση της γυναίκας στο Ιράν, πολλά από αυτά βραβευμένα σε Διεθνή Φεστιβάλ και Διαγωνισμούς. Με τιμή εισιτηρίου €3 ανά προβολή ή €2.5 για περισσότερες από μία προβολές, το αθηναϊκό κοινό θα έχει την ευκαιρία να γνωρίσει, μέσα από την τέχνη της τεκμηρίωσης, αλλά και την ευαισθησία της γυναικείας ματιάς, την, συχνά άγνωστη στο δυτικό κόσμο, πραγματικότητα της σύγχρονης Ιρανής. Τα ντοκιμαντέρ θα προβληθούν στα περσικά με αγγλικούς υπότιτλους ενώ η προπώληση των εισιτηρίων έχει ήδη ξεκινήσει.

Τα Ντοκιμαντέρ
- Rough Cut (2008)
Ντοκιμαντέρ της Firouzeh KHOSROVANI
22 λεπτά, Περσικά με αγγλικούς υπότιτλους

Με 12 διεθνή βραβεία στις αποσκευές του το ντοκιμαντέρ Rough Cut σε σενάριο και σκηνοθεσία της Firouzeh Khosrovani, είναι μια αιχμηρή ματιά πάνω στη θέση της γυναίκας στο σύγχρονο Ιράν. Οι κούκλες βιτρίνας στα μαγαζιά της Τεχεράνης τροποποιούνται για να ελαχιστοποιηθούν τα γυναικεία τους χαρακτηριστικά, και αποτελούν μια εκ παραδρομής αλληγορία για τα καλυμμένα σώματα και τις ψυχές των σύγχρονων Περσίδων.
- Iran unveiled and veiled again/Το Ιράν αποκαλύπτεται και καλύπτεται ξανά (2012)
Ταινία μικρού μήκους της Firouzeh KHOSROVANI
13 λεπτά, Περσικά με αγγλικούς υπότιτλους

Η σκηνοθέτης χρησιμοποιεί αρχειακό υλικό από το οικογενειακό της αρχείο και αυτό της ιταλικής Cinnecittà για να εξηγήσει τη διττή ταυτότητα των γυναικών του Ιράν. Γυναίκες "ακάλυπτες" δια νόμου από το 1936, και πάλι "καλυμμένες" με την υποχρεωτική παλινόρθωση της μαντήλας, πάλι δια νόμου -το 1979- από το νέο επαναστατικό σύνταγμα της χώρας.
- Virgin/ Παρθένα (2009)
Ντοκιμαντέρ της Tahereh HASSANZADEH
47 λεπτά, Περσικά με αγγλικούς υπότιτλους

Ένα απαγορευμένο στο Ιράν ντοκιμαντέρ με θέμα την παρθενία. Ο τρόπος συμπεριφοράς των νεαρών κοριτσιών του Ιράν, σήμερα, σύμφωνα με τον Ισλαμικό νόμο και τις συντηρητικές παραδόσεις. Αποκορύφωμα η εξέταση του υμένα, για να λάβουν το απαραίτητο πιστοποιητικό παρθενίας.
- We Are Half of Iran's Population/ Είμαστε ο μισός πληθυσμός του Ιράν (2009)
Ντοκιμαντέρ της Rakhshan Bani E’TEMAD
47 λεπτά, Περσικά με αγγλικούς υπότιτλους

Η πιο γνωστή Ιρανή σκηνοθέτης, διεθνώς, μεταφέρει τους θεατές τρείς μήνες πριν τις προεδρικές εκλογές της χώρας και ρίχνει άπλετο φως στην πραγματικότητα της κατάστασης στο Ιράν. Ένα ευρύ φάσμα γυναικών με διαφορετικά πιστεύω και οπτικές γωνίες -απλές, κοσμικές και θρησκευόμενες– θέτουν ερωτήματα στους υποψήφιους προέδρους.

Με το πέρας της ταινίας, στην οποία ο μελλοντικός πρόεδρος Αχμαντινετζάντ αρνείται να συμμετάσχει, τρία άτομα που έλαβαν μέρος σ’ αυτήν μπαίνουν φυλακή, θύματα των μαζικών μετεκλογικών συλλήψεων.
- ARTICLE 61/ Άρθρο 61 (2005)
Ντοκιμαντέρ της Mahvash SHEIKHOLESLAMI
76 λεπτά, Περσικά με αγγλικούς υπότιτλους

Το άρθρο 61 του ισλαμικού ποινικού κώδικα ορίζει: "Σε περίπτωση που κάποιος, ενώ υπερασπίζεται τη ζωή του, την τιμή, την αγνότητα, την περιουσία ή την ελευθερία από κάθε άμεση ή επικείμενη επίθεση, κάνει μια ενέργεια η οποία αποτελεί αδίκημα [...], δεν θα πρέπει να διώκεται και να τιμωρείται."

Σπάνια το άρθρο αυτό ισχύει για τις γυναίκες. Το ντοκιμαντέρ αναφέρεται σε γυναίκες που, για να προστατέψουν τον εαυτό τους ή τα παιδιά τους, διέπραξαν φόνο. Η φυλακή Evin της Τεχεράνης βουίζει από ιστορίες γυναικών που μιλάνε ειλικρινά για τη ζωή και τα τραγικά γεγονότα που τις έστειλαν εκεί.
- Tabous -Zohreh & Manouchehr/ Ταμπού (2004) [Ακατάλληλο για Ανηλίκους]
Μυθοπλασία/Ντοκιμαντέρ της Mitra FARHANI
70 λεπτά, Περσικά με αγγλικούς υπότιτλους

Η Μ. Farhani, κέρδισε το βραβείο Teddy, το 2002 στο Βερολίνο, για την πρώτη της κινηματογραφική προσπάθεια με το Just a Woman, στο δεύτερο της έργο, Ταμπού, διερωτάται τον τρόπο που η αγάπη και η σεξουαλικότητα βρίσκουν το δρόμο τους ανάμεσα στις μυριάδες απαγορεύσεις της σύγχρονης ιρανικής κοινωνίας. Η ταινία θέλει να αποκαλύψει την αντίφαση ανάμεσα στο σήμερα και το χτες, σε μια χώρα που άλλοτε συνδύαζε αρμονικά το Ισλάμ, τον πολιτισμό και την τέχνη της αγάπης.
- The Birthday/ Τα γενέθλια (2006) [Ακατάλληλο για Ανηλίκους]
Ντοκιμαντέρ των Negin KIANFAR & Daisy MOHR
63 λεπτά, Περσικά με αγγλικούς υπότιτλους

Ενώ η ομοφυλοφιλία θεωρείται σημαντικό ταμπού στο Ιράν, όπως και στις περισσότερες μουσουλμανικές χώρες, το Κοράνι δεν κάνει καμία συγκεκριμένη αναφορά στους τρανσέξουαλ. Μετά από διάταγμα του Αγιατολάχ Χομεϊνί που επιτρέπει την εγχείρηση αλλαγής φύλλου, το έθνος έχει δείξει μια ανοχή στις τρανσέξουαλ, πράγμα σπάνιο για την Μέση Ανατολή.

Παρακολουθούμε λοιπόν ένα νεαρό άνδρα και την διαδικασία που ακολουθεί για να γίνει γυναίκα, μέχρι και μετά το τέλος της εγχείρησης.
- An angel on my right shoulder/ Ένας άγγελος στον δεξί μου ώμο (2010)
Ντοκιμαντέρ της Azadeh Bizar GUITY
52 λεπτά, Περσικά με αγγλικούς υπότιτλους

Νικήτρια πολλών ιρανικών κινηματογραφικών βραβείων, η σκηνοθέτις μας εξιστορεί την τραγική ζωή μιας εικοσάχρονης γυναίκας που έχει χάσει και τα δύο της νεφρά, και έπειτα από οκτώ χρόνια αρρώστιας, εγκαταλείπεται από την οικογένεια της. Ως από μηχανής θεά, εμφανίζεται μια απλή γυναίκα για να την φροντίσει, όπως κάνει με τόσες άλλες, με τη βοήθεια και τα χρήματα φιλάνθρωπων που την εμπιστεύονται.
- Feminine/ Θηλυκές (2002)
Ντοκιμαντέρ της Mahnaz AFZALI
70 λεπτά, Περσικά με αγγλικούς υπότιτλους

Δημόσιες τουαλέτες σ' ένα πάρκο στην Τεχεράνη. Μια ομάδα γυναικών χωρίς καταφύγιο, εγκαταλελειμμένες και παραμελημένες από την κοινωνία, συναντώνται εκεί και μιλάνε αποκαλυπτικά. Ιστορίες αληθινές, τραγικές, ειπωμένες ωμά. Το ντοκιμαντέρ αυτό παρουσιάστηκε σε 35 φεστιβάλ ανά τον κόσμο.

Το Πρόγραμμα προβολών
- Σάββατο, 9 Μαρτίου 2013
1η προβολή
18:00 Εισαγωγή - παρουσίαση του επόμενου φιλμ (30’)
18:30 Iran unveiled and veiled again (13’)
18:45 Παρουσίαση του επόμενου φιλμ (10’)
18:55 Tabous Zohreh & Manoutcher (66’) [Ακατάλληλο για Ανηλίκους]

20:00 Διάλλειμα 30’

2η προβολή
20:30 Παρουσίαση του επόμενου φιλμ (10’)
20:40 Feminine (70’)
21:50 Παρουσίαση του επόμενου φιλμ (10’)
22:00 Rough Cut (22’)
- Κυριακή 10 Μαρτίου 2013
1η προβολή
15:00 Παρουσίαση του επόμενου φιλμ (10’)
15:10 The Code 61 (67’)

16:17 Διάλλειμα 30’

2η προβολή
16:50 Παρουσίαση του επόμενου φιλμ (10’)
17:00 The birthday (102’) [Ακατάλληλο για Ανηλίκους]

18:45 Διάλλειμα 30’

3η προβολή
19:15 Παρουσίαση του επόμενου φιλμ (10’)
19:25 Αn angel on my shoulder (52’)

20:20 Διάλλειμα 30’

4η προβολή
20:50 Παρουσίαση του επόμενου φιλμ (10’)
21:00 Virgin (52’)

21:52 Διάλλειμα 10’

5η προβολή
22:00 Παρουσίαση του επόμενου φιλμ (10’)
22:10 We are half of the people (40’)

Σάββατο 9 και Κυριακή 10 Μαρτίου 2013
Κινηματογραφικό διήμερο
9 αποκαλυπτικά ντοκιμαντέρ από Ιρανές Σκηνοθέτιδες
για τη θέση της γυναίκας στο Ιράν

Αίθουσα: Κινηματογράφος
Τιμή εισιτήριου: 3€ ανά προβολή - 2,5€ για πάνω από μια προβολή

Στο πλαίσιο της Έκθεσης
Τρίτη 19 Φεβρουαρίου έως Κυριακή 24 Μαρτίου 2013
UNEXPOSED
για πρώτη φορά στην Ελλάδα
40 νέες γυναίκες εικαστικοί που ζουν και δημιουργούν στο Ιράν
εκθέτουν 70 έργα τους

ΔΕΙΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΜΕ ΕΝΑ ΚΛΙΚ ΕΔΩ
ΔΙΑΒΑΣΤΕ Από Τρίτη 19 Φεβρουαρίου έως Κυριακή 24 Μαρτίου 2013 Unexposed: γυναίκες δημιουργοί και η σύγχρονη ιρανική τέχνη αποκαλύπτονται σε μια έκθεση, ένα κινηματογραφικό διήμερο και μία συνομιλία
Τρίτη 19 Φεβρουαρίου έως Κυριακή 24 Μαρτίου 2013

UNEXPOSED

για πρώτη φορά στην Ελλάδα

40 νέες γυναίκες εικαστικοί
που ζουν και δημιουργούν στο Ιράν
εκθέτουν 70 έργα τους

Επιμέλεια: Fery Malek–Madani, ιστορικός τέχνης
Εγκαίνια: Τρίτη 19 Φεβρουαρίου 2013, στις 19:00

***

Παρασκευή 8 Μαρτίου 2013, στις 19:00
Συνομιλία:
"Γυναίκα, Εικαστικά και Κινηματογράφος"

Συμμετέχουν:
Δρ. Ασάλ Μπαγκερί Γκριφατόν Διδάκτωρ Γλωσσολογίας
και Σημειολογίας στο Πανεπιστήμιο Σορβόννης
Φέρυ Μάλεκ-Μαντανί - Επιμελήτρια Έκθεσης, Ιστορικός Τέχνης
Ελένη Κυπραίου Τεχνοκριτικός, Επιμελήτρια Εκθέσεων
*****

Σάββατο 9 και Κυριακή 10 Μαρτίου 2013
Κινηματογραφικό διήμερο
9 αποκαλυπτικά ντοκιμαντέρ από Ιρανές Σκηνοθέτιδες
για τη θέση της γυναίκας στο Ιράν

Την Τρίτη 19 Φεβρουαρίου 2013, στις 19:00 εγκαινιάζεται από το μη κερδοσκοπικό οργανισμό Art Cantara, στο Ίδρυμα Μ. Κακογιάννης, η ξεχωριστή έκθεση UNEXPOSED – που αποτελείται από "μη εκτεθειμένα" έργα που δημιούργησαν 40 νέες γυναίκες εικαστικοί που ζουν στο Ιράν. Διάρκεια Έκθεσης έως την Κυριακή 24 Μαρτίου 2013.

Η έκθεση θα πλαισιωθεί με μία Συνομιλία (ομιλίες αγγλικά/γαλλικά), με θέμα: "Γυναίκα, Εικαστικά & Κινηματογράφος" ανάμεσα στις κ.κ. Δρ. Ασάλ Μπαγκερί Γκριφατόν Διδάκτωρ Γλωσσολογίας και Σημειολογίας στο Πανεπιστήμιο Σορβόννης, Φέρυ Μάλεκ-Μαντανί Επιμελήτρια Έκθεσης - Ιστορικό Τέχνης, Ελένη Κυπραίου Τεχνοκριτικό, Επιμελήτρια Εκθέσεων την Παρασκευή 8 Μαρτίου 2013, στις 19:00 (Ημέρα της Γυναίκας).

^{Αίθουσα: Κινηματογράφος
Είσοδος ελεύθερη. Κρατήσεις θέσεων: 210 3418759, Δευ - Παρ 11:00 - 14:00, θα τηρηθεί σειρά προτεραιότητας.}

Επιπλέον, και ένα Κινηματογραφικό Διήμερο το Σάββατο 9 και την Κυριακή 10 Μαρτίου 2013, όπου θα προβληθούν 9 ντοκιμαντέρ που έχουν σκηνοθετήσει γυναίκες από το Ιράν με θέμα τη θέση της γυναίκας στο Ιράν, πολλά από αυτά βραβευμένα σε Διεθνή Φεστιβάλ και Διαγωνισμούς. Τα ντοκιμαντέρ θα προβληθούν στα περσικά με αγγλικούς υπότιτλους.

Το Πρόγραμμα προβολών
- Σάββατο, 9 Μαρτίου 2013
1η προβολή
18:00 Εισαγωγή - παρουσίαση του επόμενου φιλμ (30’)
18:30 Iran unveiled and veiled again (13’)
18:45 Παρουσίαση του επόμενου φιλμ (10’)
18:55 Tabous Zohreh & Manoutcher (66’) [Ακατάλληλο για Ανηλίκους]

20:00 Διάλλειμα 30’

2η προβολή
20:30 Παρουσίαση του επόμενου φιλμ (10’)
20:40 Feminine (70’)
21:50 Παρουσίαση του επόμενου φιλμ (10’)
22:00 Rough Cut (22’)
- Κυριακή 10 Μαρτίου 2013
1η προβολή
15:00 Παρουσίαση του επόμενου φιλμ (10’)
15:10 The Code 61 (67’)

16:17 Διάλλειμα 30’

2η προβολή
16:50 Παρουσίαση του επόμενου φιλμ (10’)
17:00 The birthday (102’) [Ακατάλληλο για Ανηλίκους]

18:45 Διάλλειμα 30’

3η προβολή
19:15 Παρουσίαση του επόμενου φιλμ (10’)
19:25 Αn angel on my shoulder (52’)

20:20 Διάλλειμα 30’

4η προβολή
20:50 Παρουσίαση του επόμενου φιλμ (10’)
21:00 Virgin (52’)

21:52 Διάλλειμα 10’

5η προβολή
22:00 Παρουσίαση του επόμενου φιλμ (10’)
22:10 We are half of the people (40’)

^{Αίθουσα: Κινηματογράφος
Τιμή εισιτήριου: 3€ ανά προβολή, 2,5€ για πάνω από μια προβολή}

Η έκθεση "Unexposed", που επιμελείται η ιστορικός τέχνης Fery Malek–Madani, περιλαμβάνει 70 έργα νέων εικαστικών, οι οποίες επιλέχθηκαν ανάμεσα σε 400 καλλιτέχνιδες, με κριτήριο να ζουν μόνιμα στο Ιράν, να έχουν γεννηθεί μεταξύ 1971 και 1991 και να έχουν τουλάχιστον μια ατομική έκθεση στο βιογραφικό τους.

Η επιλογή έγινε με γνώμονα την ελευθερία έκφρασης και οι εικαστικοί που συμμετέχουν με ζωγραφική, video και κατασκευές, αποδεικνύουν ότι σε μια χώρα που η θρησκεία, ο διαχωρισμός των φύλων και η αντί - δυτική κουλτούρα είναι καθημερινότητα, υπάρχει πάντα τρόπος για φαντασία και δημιουργία.

Οι καλλιτέχνιδες χρησιμοποιούν σύμβολα και παραβολές λόγω των περιορισμών που επιβάλλει η λογοκρισία, πράγμα που τους δίνει τη δυνατότητα να απεικονίσουν με διαφορετικά θέματα, τεχνικές και υλικά την αναζήτησή τους για ελεύθερη έκφραση και σχολιασμό.

Η επιμελήτρια της έκθεσης, ιστορικός τέχνης Fery Malek–Madani σημειώνει:
"Oι γυναίκες, που εδώ και χιλιάδες χρόνια δημιούργησαν την Ιρανική κουλτούρα, έχουν αρκετές ευκαιρίες να δείξουν την διαφωνία τους ως προς τις ιδέες που επέβαλε η Επανάσταση, η Ισλαμική ιδεολογία και η παραβίαση των δικαιωμάτων τους. Όλοι είναι σύμφωνοι ότι την αλλαγή στο Ιράν θα φέρουν οι γυναίκες και η νεολαία.

Τι είναι λοιπόν καλύτερο από το να δει κανείς από κοντά τις σκέψεις των νέων γυναικών. Η διεθνοποίηση της αμφισβήτησης μέσα από την τέχνη ξεπερνά τις όποιες απαγορεύσεις.

Οι 40 εικαστικοί, νέες γυναίκες που ζουν στο Ιράν επελέγησαν ανάμεσα σε 400 υποψήφιες που το έργο τους δεν έχει σχεδόν ποτέ εκτεθεί –γι αυτό και ο τίτλος unexposed. Οι μη εκτεθειμένες.

Προσωπικά, έζησα έντονες και σημαντικές στιγμές με κάθε μια από τις καλλιτέχνιδες στην Τεχεράνη και τα περίχωρα, είτε προέρχονταν από άνετο και εξασφαλισμένο περιβάλλον είτε από θρησκευόμενο, ταπεινό και παραδοσιακό. Από τότε φέρω μέσα μου την ελπίδα ότι το Ιράν σαν λαμπρός ήλιος θα λάμψει και πάλι μέσα από τα μαύρα σύννεφα.

Η έκθεση των νέων γυναικών δίνει στις Ιρανές εικαστικούς την ευκαιρία και τη δυνατότητα να παρουσιάσουν τα έργα τους στις Βρυξέλλες, την Αθήνα και τη Βαρσοβία, να μεταδώσουν τα μηνύματα τους και να αποκαλύψουν τις δημιουργίες τους.. "

Η έκθεση UNEXPOSED έχει ήδη παρουσιαστεί με μεγάλη επιτυχία στις Βρυξέλλες, τον Νοέμβριο 2012, όπου εγκαινιάστηκε από την Υπουργό Γαλλόφωνης Κοινότητας του Βελγίου. Οργανώθηκε από την μη κερδοσκοπικό οργανισμό Art Cantara.

Μετά την Αθήνα η έκθεση θα μεταφερθεί στη Βαρσοβία (Απρίλιο-Μάιο 2013).

^{Τρίτη 19 Φεβρουαρίου έως Κυριακή 24 Μαρτίου 2013}^{UNEXPOSED
40 νέες γυναίκες εικαστικοί που ζουν και δημιουργούν στο Ιράν
εκθέτουν 70 έργα τους

Εγκαίνια: Τρίτη 19 Φεβρουαρίου 2013, στις 19:00
Διάρκεια έκθεσης 19 Φεβρουαρίου – 24 Μαρτίου
Εκθεσιακοί χώροι πρώτου & δεύτερου ορόφου
Ώρες λειτουργίας: Δευτέρα - Κυριακή 18:00 - 22:00
Είσοδος Ελεύθερη}
Επιμέλεια: Fery Malek–Madani, ιστορικός τέχνης
Συντονισμός: Ε. & Φ. Κυπραίος
Οργάνωση: Art Cantara

-----

Ένα μικρό ιστορικό:
Η σύγχρονη τέχνη στο Ιράν μέσα από ημερομηνίες κλειδιά

Πρώτη Περίοδος
1911: δημιουργία της Σχολής Καλών Τεχνών από τον Kamal-ol-Molk, ζωγράφο της Αυλής -με σπουδές στην Ευρώπη- ο οποίος εισήγαγε δυτικότροπα θέματα και τάσεις στη σχολή συμπεριλαμβανόμενου και του νατουραλισμού.

Οι καλλιτέχνες στράφηκαν και ενστερνίστηκαν τα νέα ρεύματα από τη Δύση και έστρεψαν την πλάτη τους στην παραδοσιακή Περσική ζωγραφική και τις μινιατούρες.

Δεύτερη Περίοδος
Μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο: η Σχολή Καλών Τεχνών της Τεχεράνης ακολούθησε κατά γράμμα τα καλλιτεχνικά ρεύματα και τις τάσεις της Σχολής Καλών Τεχνών των Παρισίων. Ο εξπρεσιονισμός, ο φοβισμός και η αφαιρετική τέχνη αναπτύχθηκαν και οι καλλιτέχνες που εντάχθηκαν σ’ αυτά θεωρούνται η πρώτη γενιά μοντέρνων καλλιτεχνών στο Ιράν.

Την εποχή αυτή γίνεται και το πρώτο ρήγμα στην καλλιτεχνική κοινότητα με την εμφάνιση ομάδας καλλιτεχνών που θέλησε να διατηρήσει την πολιτιστική ταυτότητα της Περσίας, και αντιστάθηκε στην απόλυτη δυτικοποίηση της Τέχνης στη χώρα.

Τρίτη Περίοδος
1949: Ανοίγει η Αίθουσα Τέχνης Apadana στην Τεχεράνη, η πρώτη γκαλερί μοντέρνας τέχνης στη χώρα.

1958: Πρώτη Biennale Τεχεράνης και ίδρυση Σχολής Διακοσμητικών Τεχνών με νέους τομείς όπως η γραφιστική, εικονογράφηση βιβλίων κ.α. Εφαρμόζονται νέες τάσεις και στυλ από τον Κυβισμό ως την Pop Art και το Σουρεαλισμό. Ανθούν οι αίθουσες τέχνης και τα μουσεία χάρη στη συνεργασία ιδιωτικής πρωτοβουλίας και δημόσιων αρχών. Ο ενθουσιασμός του "μοντερνισμού" περιθωριοποιεί τους μινιατουρίστες.

1978: Εγκαίνια του Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης και αγορά έργων τέχνης φημισμένων παγκοσμίως καλλιτεχνών από την Αυτοκράτειρα. Η συλλογή που διαμόρφωσε το Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης της Τεχεράνης αποτελεί τη μεγαλύτερη συλλογή έργων μοντέρνας και σύγχρονης τέχνης στα νότια της Μεσογείου και λόγω της Επανάστασης, δυστυχώς, δεν είναι επισκέψιμη.

Τέταρτη Περίοδος
1979: Ισλαμική Επανάσταση. Η τέχνη απλώς απαγορεύεται. Αίθουσες Τέχνης, Σχολές Καλών Τεχνών και Ακαδημίες κλείνουν.

Μετά την Πολιτιστική Επανάσταση, που διήρκεσε αρκετά χρόνια, επιτράπηκε η καλλιτεχνική έκφραση αλλά με θέματα περιορισμένα όπως οι αναφορές σε πολέμους (πόλεμος Ιράν- Ιράκ 1980-88), τα θρησκευτικά κα μυστικιστικά θέματα. Μετά το 1988 γεννήθηκαν νέες γκαλερί, σχολές και ατελιέ.

Σήμερα στο Ιράν η Τέχνη διδάσκεται στα σχολεία και τα Πανεπιστήμια, επιτρέπεται η φοίτηση και στα δυο φύλα και η παρακολούθηση μαθημάτων γίνεται με εισαγωγικές εξετάσεις.

Στην Τεχεράνη λειτουργούν 100 περίπου γκαλερί και η πλειονότητά τους διευθύνεται από γυναίκες.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ Από Πέμπτη 14 έως Τετάρτη 20 Φεβρουαρίου 2013 ΣΠΑΝΙΑ ΤΟΠΙΑ ΤΟΥ ΙΑΠΩΝΙΚΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ - Από την παράδοση στη νεωτερικότητα Από το Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Αθήνας σε συνεργασία με την Πρεσβεία της Ιαπωνίας και το ΙΜΚ
Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Αθήνας

ΣΠΑΝΙΑ ΤΟΠΙΑ ΤΟΥ ΙΑΠΩΝΙΚΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ
ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΑΡΑΔΟΣΗ ΣΤΗ ΝΕΩΤΕΡΙΚΟΤΗΤΑ

Ένα αφιέρωμα σε συνεργασία με την Πρεσβεία της Ιαπωνίας στην Ελλάδα

Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης
Από 14 έως και 20 Φεβρουάριου 2013

Το Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Αθήνας διοργανώνει, από 14 έως και 20 Φεβρουαρίου, σε συνεργασία με την Πρεσβεία της Ιαπωνίας και το Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης, ένα ξεχωριστό αφιέρωμα στον Ιαπωνικό Κινηματογράφο με τίτλο "Σπάνια Τοπία του Ιαπωνικού Κινηματογράφου: από την Παράδοση στη Νεωτερικότητα".

Η είσοδος ανά προβολή ορίστηκε στο συμβολικό ποσό των €3

Το αφιέρωμα που διοργανώνεται με την υποστήριξη της Πρεσβείας της Ιαπωνίας, του Japan Foundation και του Kawakita Memorial Film Institute, περιλαμβάνει συνολικά 11 ταινίες. Κάποιες από αυτές είναι κινηματογραφικά μεγαθήρια, ενώ κάποιες άλλες παραμένουν ακόμη ανεξερεύνητοι θησαυροί. Και οι 11 ταινίες, όμως, η καθεμία με το δικό της ξεχωριστό ύφος, σφράγισαν τη διεθνή αναγνώριση της πολιτιστικής προσφοράς της Ιαπωνίας τον 20ο αιώνα.

«Τα φεστιβάλ δεν είναι πια φεστιβάλ», δήλωσε ο Ορέστης Ανδρεαδάκης, Καλλιτεχνικός Διευθυντής του Διεθνούς Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Αθήνας και Διευθυντής του περιοδικού ΣΙΝΕΜΑ που το διοργανώνει. «Ή, για να είμαι πιο ακριβής, οφείλουν να επαναπροσδιορίσουν τον εαυτό τους. Δεν μπορούν πια να υπερηφανεύονται για την πολυτέλεια των αποκλειστικών επιλογών τους, ούτε να περιορίζονται στα στενά όρια ενός δεκαήμερου και μιας προνομιούχας καλλιτεχνικής γειτονιάς. Οφείλουν να δραστηριοποιούνται καθ’ όλη τη διάρκεια της χρονιάς με εκδηλώσεις, αφιερώματα, ουσιαστικές παρεμβάσεις. Οφείλουν να απαντούν στα καίρια ερωτήματα που απορρέουν από τις κοινωνικές αλλαγές. Οφείλουν να συνδιαλέγονται με όλο το φάσμα του πολιτισμικού γίγνεσθαι. Γι’ αυτό και το Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Αθήνας, εκτός από τις ΝΥΧΤΕΣ ΠΡΕΜΙΕΡΑΣ COSMOTE του Σεπτεμβρίου, έχει δημιουργήσει το Φεστιβάλ Θερινού Κινηματογράφου της Αθήνας, με δωρεάν προβολές στα πάρκα, τις πλατείες και τις γειτονιές, και συνεχώς σχεδιάζει κι άλλες κινηματογραφικές εκδηλώσεις, όπως το αφιέρωμα αυτό στο ιαπωνικό σινεμά. Η ιδέα ανήκει στον Μισέλ Δημόπουλο - ακούραστο «φεστιβαλάνθρωπο» και τολμηρό προγραμματιστή εξαίσιων κινηματογραφικών εικόνων - και εμείς του δώσαμε carte blanche για ένα μαγικό ταξίδι στο σινεμά της Ιαπωνίας».

Πρώην Διευθυντής του Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης - από το 1991 μέχρι και το 2004 - και Διευθυντής του θρυλικού περιοδικού ΣΥΓΧΡΟΝΟΣ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΣ, ο Μ. Δημόπουλος έκανε μια εξαιρετική επιλογή. «Δεν έλειψαν και στην Ελλάδα, τις προηγούμενες δεκαετίες, οι λάτρεις του Ιαπωνικού Κινηματογράφου και, κατά προέκταση, της ιαπωνικής κουλτούρας» δήλωσε. «Τα τελευταία, όμως, χρόνια όλο και λιγόστευαν τα μεγάλα ονόματα της 7ης τέχνης από την χώρα αυτή, αυτά που μας είχαν γοητεύσει και μας είχαν οδηγήσει σε αδιανόητα, εκθαμβωτικά μονοπάτια, και που, παρά τη γεωγραφική και πολιτιστική απόσταση, φάνταζαν να δημιουργούν οικείες όσο και βαθύτερες προσβάσεις σε θαυμαστές αφηγήσεις, ασύλληπτες τεχνοτροπίες, αλλόκοτες κοινωνικές και ηθικές προσεγγίσεις.

Αυτά τα ονόματα, οι Κουροσάουα, Μιζογκούτσι, Όζου (με τη σειρά που τους γνωρίσαμε) και, από την επόμενη γενιά, οι Όσιμα, Ιμαμούρα αποτέλεσαν τα κορυφαία ονόματα μιας κινηματογραφικής έκφρασης που πάντα έπαιζε την παράδοση στην κόψη της νεωτερικότητας.

Όμως, τα δέντρα έκρυβαν το δάσος, ξεφύτρωναν από τη λήθη και άλλοι σπουδαίοι δημιουργοί του 20ου αιώνα, επισκιασμένοι στη Δύση (ή έστω παραγνωρισμένοι), τους οποίους ανακαλύπταμε με καθυστέρηση όπως ο Νάρουσε ή ο Γκόσο στην τάξη των παλαιών δασκάλων και από το λεγόμενο Νέο Κύμα (δεκαετία του ’60) οι Γιόσιντα, Τεσιγκαχάρα, Μασουμούρα, Ουακαμάτσου και Σουζούκι.

Στην πορεία του Ιαπωνικού κινηματογράφου, από την κυριαρχία των «στούντιο» μέχρι την κατάρρευσή της και την άνοδο του ανεξάρτητου κινηματογράφου, η αλλαγή φρουράς μοιάζει τα τελευταία χρόνια χλωμή και αβέβαιη, σχεδόν άφαντη στις οθόνες της χώρας μας. Μόνο τα φεστιβάλ συνεχίζουν να εκπέμπουν σήματα ύπαρξης μερικών νέων δημιουργών που τεκμηριώνουν ότι κάτι δημιουργικό ακόμα κινείται στη χώρα του Ανατέλλοντος Ήλιου.

Το πρόγραμμα προβολών στο ΙΜΚ θα μπορούσε να θεωρηθεί ως μια προσπάθεια εναλλακτικής παρουσίασης της ιστορίας του μεταπολεμικού Ιαπωνικού κινηματογράφου (με μια εξαίρεση, της προπολεμικής ταινίας του Γκόσο): με τα πενιχρά, όμως, μέσα, που διαθέταμε δεν μπορούσε παρά να ήταν αναγκαστικά ελλειπτική λόγω της απουσίας σπουδαίων ονομάτων απ’ αυτά που αναφέραμε.»

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΠΡΟΒΟΛΩΝ:

ΠΕΜΠΤΗ 14.2.2013
17:00 Γυναίκα της Ομίχλης (Oboroyo No Onna, 111’)
Σκην: Χεινοσούκε Γκόσο, Ασπρόμαυρη, 111΄, 1936
19:30 Ιστορίες του Γκέντζι (Genji Monogatari, 124’)
Σκην: Κοζαμπούρο Γιοσιμούρα, Ασπρόμαυρη, 121΄, 1951
22:30 Κολασμένα Πάθη (Yabu no naka no Kuroneko, 90’)
Σκην: Κανέτο Σίντο, Ασπρόμαυρη, 90΄, 1967

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 15.2.2013
17:00 Ο Ηλίθιος (Hakuchi, 166’)
Σκην: Ακίρα Κουροσάουα, Ασπρόμαυρη, 166΄, 1951
20:00 Η τελετή (Gishiki, 122’)
Σκην: Ναγκίσα Όσιμα, Έγχρωμη, 122΄, 1971
23:00 Εϊτζινάικα (Ee Janaika, 151’)
Σκην: Σοχέι Ιμαμούρα, Έγχρωμη, 151΄, 1981

ΣΑΒΒΑΤΟ 16.2.2013
17:00 Ζέγκεν (Zegen, 124’)
Σκην: Σοχέι Ιμαμούρα, Έγχρωμη, 124΄, 1987
19:30 Πυρκαγιά (Enjo, 96’)
Σκην: Κον Ιτσικάουα, Ασπρόμαυρη, 99΄, 1958
21:30 Έρωτας + Σφαγή (Erosu Purasu Gyakusatsu, 168’)
Σκην: Γιοσισίγκε Γιόσιντα, Ασπρόμαυρη, 168΄, 1969

ΚΥΡΙΑΚΗ 17.2.2013
17:00 Το θολό ποτάμι (Doro No Kawa, 105’)
Σκην: Κοχέι Ογκούρι, Ασπρόμαυρη, 105΄, 1981
19:30 Γυναίκα της ομίχλης (Oboroyo No Onna, 111’)
Σκην: Χεινοσούκε Γκόσο, Ασπρόμαυρη, 111΄, 1936
21:45 Ο Ηλίθιος (Hakuchi, 166’)
Σκην: Ακίρα Κουροσάουα, Ασπρόμαυρη, 166΄, 1951

ΔΕΥΤΕΡΑ 18.2.2013
18:00 Οι Ιστορίες του Γκέντζι (Genji Monogatari, 124’)
Σκην: Κοζαμπούρο Γιοσιμούρα, Ασπρόμαυρη, 121΄,1951
20:30 Ζέγκεν (Zegen, 124’)
Σκην: Σοχέι Ιμαμούρα, Έγχρωμη, 124΄, 1987
23:00 Κολασμένα Πάθη (Yabu no naka no Kuroneko, 90’)
Σκην: Κανέτο Σίντο, Ασπρόμαυρη, 90΄, 1967

ΤΡΙΤΗ 19.2.2013
18:00 ΕΪτζανάικα (Ei Janaika, 151’)
Σκην: Σοχέι Ιμαμούρα, Έγχρωμη, 151΄, 1981
21:00 Το αγόρι (Shonen, 97’)
Σκην: Ναγκίσα Όσιμα, Ασπρόμαυρη & Έγχρωμη, 97΄, 1969

ΤΕΤΑΡΤΗ 20.2.2013
18:00 Έρωτας + Σφαγή (Erosu Purasu Gyakusatsu, 168’)
Σκην: Γιοσισίγκε Γιόσιντα, Ασπρόμαυρη, 168΄, 1969
21:30 Το θολό Ποτάμι (Doro No Kawa, 105’)
Σκην: Κοχέι Ογκούρι, Ασπρόμαυρη, 105΄, 1981

Πέμπτη 14 έως Τετάρτη 20 Φεβρουαρίου 2013
ΑΦΙΕΡΩΜΑ: ΣΠΑΝΙΑ ΤΟΠΙΑ ΤΟΥ ΙΑΠΩΝΙΚΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ
“ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΑΡΑΔΟΣΗ ΣΤΗ ΝΕΩΤΕΡΙΚΟΤΗΤΑ”

Τιμή εισιτηρίων: 3 € ανά προβολή

Χορηγοί επικοινωνίας:
EPT
MEGΑ TV
KOSMOS 93,6

Με τη στήριξη των:
Πρεσβεία της Ιαπωνίας
Japan Foundation
Kawakita Memorial Film Institute
Ταινιοθήκη της Θεσσαλονίκης

και της Shiseido:
Χορηγός του αφιερώματος είναι η κορυφαία Ιαπωνική εταιρεία καλλυντικών Shiseido, η οποία όντας συνυφασμένη με την Τέχνη - ένα χαρακτηριστικό που βρίσκεται διάχυτο στη φιλοσοφία της, στηρίζει ένθερμα τα πολιτιστικά δρώμενα και την μαγεία του Ιαπωνικού κινηματογράφου. Τις ημέρες Παρασκευή, Σάββατο και Κυριακή όλοι οι θεατές θα μπορούν με την ειδική πρόσκληση που θα παραλάβουν να κλείσουν μια δωρεάν περιποίηση προσώπου σε κάποιον από τους prive χώρους της μάρκας, ενώ παράλληλα θα έχουν την ευκαιρία να λάβουν 1 set προϊόντων ομορφιάς της Shiseido που θα κληρώνεται μετά από κάθε προβολή.

Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης
Προπώληση Εισιτηρίων: στα Ταμεία του ΙΜΚ (Πειραιώς 206, Ταύρος), Δευτ-Παρ: 11:00 - 14:00
& τα απογεύματα 1 ώρα πριν την προβολή
Αγορά με πιστωτική κάρτα: 210-3418579, Δευ-Παρ 11:00 - 14:00 και στην Ιστοσελίδα του Ιδρύματος: www.mcf.gr
Πειραιώς 206, Ταύρος, Αθήνα 177 78, τηλ. 210-3418 550, φαξ. 210-3418 570
E-mail: info@mcf.gr / Ιστοσελίδα: www.mcf.gr

ΔΕΙΤΕ ΤΟ ΑΝΑΛΥΤΙΚΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΠΡΟΒΟΛΩΝ ΜΕ ΕΝΑ ΚΛΙΚ ΕΔΩ
- ΣΠΑΝΙΑ ΤΟΠΙΑ ΤΟΥ ΙΑΠΩΝΙΚΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ - Από την παράδοση στη νεωτερικότητα - Από το Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Αθήνας σε συνεργασία με την Πρεσβεία της Ιαπωνίας και το ΙΜΚ - Από 14 έως και 20 Φεβρουάριου 2013 [ΈΝΤΥΠΟ] [αρχείο pdf, 6524,0 kb]
ΔΙΑΒΑΣΤΕ Δευτέρα, 4 Φεβρουαρίου 2013 Για πρώτη φορά στην Ελλάδα δίνεται σε Έδρα Πανεπιστημίου το όνομα σημαντικής πνευματικής προσωπικότητας - Θεσμοθετείται Επώνυμη Έδρα "Ευρωπαϊκού Πανεπιστημίου Κύπρου - Μιχάλης Κακογιάννης" στο Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου
Για πρώτη φορά στην Ελλάδα δίνεται σε Έδρα Πανεπιστημίου το όνομα σημαντικής πνευματικής προσωπικότητας

Θεσμοθετείται Επώνυμη Έδρα
"Ευρωπαϊκού Πανεπιστημίου Κύπρου - Μιχάλης Κακογιάννης"
στο Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου

Το Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου, το Ευρωπαϊκό Πανεπιστήμιο Κύπρου και το Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης με χαρά ανακοίνωσαν σήμερα σε Ανοικτή Εκδήλωση στο Ίδρυμα Μ. Κακογιάννης μία νέα συνεργασία που καθιερώνεται ανάμεσα στα Πανεπιστημιακά Ιδρύματα της Ελλάδας και της Κύπρου και τιμά τις δύο πατρίδες του Μιχάλη Κακογιάννη, ο οποίος με τη ζωή και το έργο του τίμησε τις δύο χώρες, παγκοσμίως.

Από την ακαδημαϊκή χρονιά 2013-2014 στο Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου και στη Σχολή Κοινωνικών Επιστημών, που εδρεύει στην Κόρινθο, δημιουργείται με απόφαση η οποία ελήφθη κατά την Πρυτανική θητεία του Καθηγητή κ. Θεόδωρου Π. Παπαθεοδώρου, νυν Υφυπουργού Παιδείας (ΥΠΑΙΠΘΑ), και για πρώτη φορά στην Ελλάδα, Επώνυμη Έδρα "Ευρωπαϊκού Πανεπιστημίου Κύπρου - Μιχάλης Κακογιάννης".

Η έδρα δημιουργείται στο πλαίσιο της ακαδημαϊκής προσφοράς των δύο Πανεπιστημίων και, βέβαια, της σημαντικής κοινωνικής συμβολής του Μιχάλη Κακογιάννη στον πολιτισμό τόσο στην Κύπρο και την Ελλάδα όσο και στο εξωτερικό. Αποσκοπεί δε στην ενίσχυση, συστηματοποίηση, προβολή και διάδοση του πολιτισμού αλλά και των κοινωνικών σπουδών μέσω ειδικών διαλέξεων, σεμιναρίων και εργαστηρίων.

Κατά το ακαδημαϊκό έτος 2013-2014 στην έδρα θα διδάξει ο Καθηγητής Κώστας Γουλιάμος, Αντιπρύτανης Ερευνών και Διεθνών Σχέσεων του Ευρωπαϊκού Πανεπιστημίου.

Ο Καθηγητής κ. Κ. Γουλιάμος, Αντιπρύτανης Ερευνών και Διεθνών Σχέσεων του Ευρωπαϊκού Πανεπιστημίου Κύπρου, γεννήθηκε στην Καλαμάτα. Για πάνω από 30 έτη ερευνά και διδάσκει σε Πανεπιστήμια της Β. Αμερικής και της Ευρώπης, εκδίδοντας με κριτική προσέγγιση ένα σημαντικό αριθμό βιβλίων, δοκιμίων, κεφαλαίων και άρθρων επί ζητημάτων επικοινωνίας, πολιτισμού και πολιτικής.

Η Επώνυμη Έδρα "Ευρωπαϊκού Πανεπιστημίου Κύπρου - Μιχάλης Κακογιάννης" στο Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου αντικατοπτρίζει την εμβάθυνση των σχέσεων και, κυρίως, την υλοποίηση της ευρωπαϊκής στρατηγικής περί διαπανεπιστημιακών συνεργασιών από τους δύο ακαδημαϊκούς οργανισμούς και δημιουργείται ως απόρροια και προέκταση των συμφωνιών συνεργασίας που έχει συνάψει το Ευρωπαϊκό Πανεπιστήμιο Κύπρου με το Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης και με το Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου.

Η εκδήλωση έκλεισε με την υπογραφή συμφωνίας συνεργασίας του Ιδρύματος Μιχάλης Κακογιάννης με το Ευρωπαϊκό Πανεπιστήμιο Κύπρου, παρουσία πολλών Πανεπιστημιακών, καλλιτεχνών, φίλων του Μ. Κακογιάννη και δημοσιογράφων.

Στους σύντομους χαιρετισμούς τους ο Υφυπουργός Παιδείας κ. Θεόδωρος Π. Παπαθεοδώρου, η Αντιπρόεδρος του ΙΜΚ κ. Ξένια Καλδάρα, ο Καθηγητής κ. Κωνσταντίνος Μασσέλος Αντικαταστάτης Πρύτανη του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου και ο Καθηγητής κ. Κώστας Γουλιάμος Αντιπρύτανης Ευρωπαϊκού Πανεπιστημίου Κύπρου ανέφεραν:

Θεσμοθέτηση Έδρας
"Ευρωπαϊκού Πανεπιστημίου Κύπρου - Μιχάλης Κακογιάννης"
στο Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου

Χαιρετισμός Υφυπουργού Παιδείας κ. Θεόδωρου Π. Παπαθεοδώρου

Κυρίες και Κύριοι, Κυρία Διευθύντρια, Κύριε Πρόεδρε, αγαπητοί φίλοι και φίλες, είναι ιδιαίτερη η χαρά και ταυτόχρονα τιμή για μένα να παρίσταμαι στα εγκαίνια αυτής της συνεργασίας μεταξύ του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου και του Ευρωπαϊκού Πανεπιστημίου Κύπρου. Και το λέω αυτό διότι έχοντας από άλλη ιδιότητα παρακολουθήσει την πορεία διασταύρωσης των σχέσεων μεταξύ των δυο Πανεπιστημίων, μπορώ να γνωρίζω ότι ένα δυναμικό Πανεπιστήμιο της Κύπρου, ανερχόμενο τα τελευταία χρόνια, με εξωστρέφεια και με μεγάλο δυναμισμό αλλά και ευρωπαϊκή και διεθνή αναγνώριση καλλιέργησε σχέσεις πολύ στενές με το Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου, το οποίο τα τελευταία 10 χρόνια επίσης αναπτύσσεται με μεγάλη ταχύτητα. Μεταξύ αυτών των σχέσεων, οι οποίες πολύ γρήγορα έγιναν προνομιακές, υπήρξε αφενός η δημιουργία ενός κοινού μεταπτυχιακού, αφετέρου η σκέψη για την ίδρυση μιας Επώνυμης Έδρας. Ο θεσμός, λόγω του οποίου βρίσκομαι εδώ σήμερα, έχει πολύ μεγάλη σημασία διότι δίνει τη δυνατότητα στα ελληνικά πανεπιστήμια να αναπτύσσουν διεθνείς ευρωπαϊκές σχέσεις στη βάση της ανάπτυξης ενός επιστημονικού πεδίου, να αναπτύσσουν σχέσεις με άλλα Πανεπιστήμια της Ευρώπης αλλά και διεθνώς ώστε να έχουν την ευκαιρία να υποδέχονται επιστήμονες μεγάλου κύρους και να δίνουν τη δυνατότητα στους φοιτητές τους να απολαμβάνουν διδασκαλεία, επίσης, υψηλού κύρους. Στη διασταύρωση αυτών των δύο δυναμικών βρέθηκε μέγας υποστηρικτής, και έχει μεγάλη σημασία αυτό, το Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης.

Από την πλευρά του Υπουργείου Παιδείας, θεωρώ ότι είναι μια πολύ μεγάλη πρωτοβουλία για δύο λόγους. Πρώτον, γιατί συμβαίνει στην Ελλάδα για πρώτη φορά και αυτό δεν σας κρύβω ότι έχει γεννήσει σε πολλά Πανεπιστήμια τη διάθεση για να αναπτύξουν ανάλογες πρωτοβουλίες Επωνύμων Εδρών.

Η Επώνυμη Έδρα είναι άλλη μια απόδειξη ότι αφενός τα ελληνικά Πανεπιστήμια έχουν διάθεση για ανάπτυξη όχι μόνο των διεθνών σχέσεων αλλά και ορατότητα της επιστημονικής τους παρέμβασης σε συνεργασία με άλλα ευρωπαϊκά πανεπιστήμια, αλλά και από την άλλη πλευρά κάτι το οποίο θεωρώ πολύ σημαντικό, διαμορφώνει συνθήκες συνέργειας. Η συνέργεια η οποία υπάρχει σήμερα μεταξύ του Ευρωπαϊκού Πανεπιστημίου Κύπρου, του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου και του Ιδρύματος Μιχάλης Κακογιάννης επαναφέρει σε ένα επίπεδο ανάπτυξης τόσο της επιστημονικής διαδικασίας όσο και της πολιτιστικής παραγωγής, με την παρέμβαση ενός Ιδρύματος, το οποίο πραγματικά μας κάνει περήφανους στην Ελλάδα.

Θα κλείσω το χαιρετισμό μου με μια αναφορά στον Μιχάλη Κακογιάννη και γιατί θεωρώ ότι είναι ευτυχής και ιδιαίτερα τιμητική και για τα δύο Πανεπιστήμια η συνεργασία αυτή. Η πρώτη Επώνυμη Έδρα στην Ελλάδα φέρει το όνομα ενός Έλληνα, ενός οικουμενικού Έλληνα και ενός παγκόσμιου καλλιτέχνη. Νομίζω ότι η επιλογή αυτή είναι εκτός από ευτυχής, σημαδιακή για να δείξει ότι η εξωστρέφεια των Πανεπιστημίων συνδυάζεται με διανοητικά υλικά παγκόσμιου κύρους και πάνω από όλα τη διάθεση συνέχειας και ανάδειξης του έργου του μεγάλου καλλιτέχνη.

Σας ευχαριστώ και καλή επιτυχία!

Χαιρετισμός Ξένιας Καλδάρα, Αντιπροέδρου Δ.Σ. και Γενικής Διευθύντριας του Ιδρύματος Μιχάλης Κακογιάννης

Σας καλωσορίζω σήμερα σε μια εκδήλωση, η οποία για όλους εμάς, ανθρώπους και συνεργάτες τους Ιδρύματος Μιχάλης Κακογιάννης αποτελεί γιορτή. Μια γιορτή που έχει ως αφορμή την πρωτοβουλία δύο δραστήριων Πανεπιστημιακών Ιδρυμάτων από τις δυο πατρίδες του Μιχάλη Κακογιάννη.

Το έργο του σκηνοθέτη, του μεταφραστή, του στοχαστή Μιχάλη Κακογιάννη αναγνωρίσθηκε και διακρίθηκε διεθνώς από νωρίς. Ο ίδιος, ως άνθρωπος των γραμμάτων και των τεχνών, έλαβε γρήγορα τη δική του θέση ανάμεσα στους μεγάλους εκφραστές του σύγχρονου ελληνικού πολιτισμού.

Θέτοντας τον άνθρωπο πάντοτε στο επίκεντρο της αφήγησης, αποτυπώνοντας το παρόν της εποχής του, διαμορφώνοντας καθοριστικά τον τρόπο πρόσληψης της νεοελληνικής πολιτισμικής ταυτότητας τιμήθηκε για την εξέχουσα πορεία του.

Αναγορεύθηκε Επίτιμος Διδάκτωρ στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, στο Πανεπιστήμιο Κύπρου και στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, αλλά και Διδάκτωρ Τεχνών στο Columbia College του Σικάγου στις Η.Π.Α.

Στο σημείο αυτό, θα ήθελα να μεταφέρω τη βαθιά συγκίνηση της Προέδρου του Ιδρύματος, Γιαννούλλας Κακογιάννη – Wakefield και να εκφράσω τις θερμές ευχαριστίες όλων των μελών του ΔΣ προς τους εκπροσώπους των Πανεπιστημιακών Ιδρυμάτων, με τα ακόλουθα λόγια:

«Τούτη η πρωτοβουλία, για την οποία σήμερα συγκεντρωθήκαμε εδώ, μοιάζει ξεχωριστά συγκινητική, διότι τιμά τη μνήμη του Μιχάλη Κακογιάννη, όταν πια εκείνος δεν βρίσκεται ανάμεσά μας, αλλά και διότι αποτελεί κίνηση μοναδική, εφόσον για πρώτη φορά στην Ελλάδα δίνεται σε Έδρα Πανεπιστημίου το όνομα σημαντικής πνευματικής προσωπικότητας.

Πέρα και πάνω απ’ όλα η θεσμοθέτηση της έδρας «Ευρωπαϊκού Πανεπιστημίου Κύπρου - Μιχάλης Κακογιάννης» στο Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου και στη Σχολή Κοινωνικών Επιστημών που εδρεύει στην Κόρινθο, μοιάζει να είναι εμπνευσμένη από το ίδιο όραμα, το ίδιο εκείνο ασύχαστο πάθος του Μιχάλη Κακογιάννη για τη στήριξη των νέων που τον οδήγησε στη διάθεση του υλικού και συμβολικού του κεφαλαίου στις επερχόμενες γενιές».

Κλείνοντας, να ευχηθούμε καλή δύναμη στους νέους επιστήμονες της Έδρας "Ευρωπαϊκού Πανεπιστημίου Κύπρου - Μιχάλης Κακογιάννης"

Χαιρετισμός Αν. Καθηγητή κ. Κωνσταντίνου Μασσέλου, Αντικαταστάτη Πρύτανη και Αντιπρύτανη Ανάπτυξης του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου (απόσπασμα)

Κύριε Υπουργέ, κύριε Αντιπρύτανη του Ευρωπαϊκού πανεπιστήμιου Κύπρου, κυρία Αντιπρόεδρε του Ιδρύματος Μιχάλης Κακογιάννης, αξιότιμοι προσκεκλημένοι, αγαπητοί συνάδελφοι, αγαπητοί φίλοι,

Χαίρομαι ιδιαίτερα που βρίσκομαι σήμερα ανάμεσά σας και που μου δίνεται η ευκαιρία να μιλήσω για την προοπτική συνεργασίας μεταξύ του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου, το οποίο εκπροσωπώ, του Ευρωπαϊκού Πανεπιστημίου Κύπρου και του Ιδρύματος Μιχάλης Κακογιάννης, την Αντιπρόεδρο του οποίου, κυρία Ξένια Καλδάρα, θα ήθελα να ευχαριστήσω θερμά για τη φιλοξενία της εκδήλωσης αυτής.

Πολλοί από εσάς γνωρίζετε ότι το πανεπιστήμιο Πελοποννήσου έχει ξεκινήσει από το 2011 συζητήσεις για την ανάπτυξη συνεργασίας με το Ευρωπαϊκό Πανεπιστήμιο Κύπρου, σε πρώτο βήμα στην κατεύθυνση της δημιουργίας ενός κοινού Προγράμματος Μεταπτυχιακού Διπλώματος Ειδίκευσης Master of Artsστο επιστημονικό πεδίο της "Κοινωνικής Πολιτικής". Αξίζει να τονιστεί ότι τέτοιες διεθνείς, διαπανεπιστημιακές συνεργασίες δεν είναι μόνο σημαντικές, αλλά μάλιστα πρωτοπόρες για την ελληνική τριτοβάθμια εκπαίδευση. Η συνεργασία μας με το Ευρωπαϊκό Πανεπιστήμιο Κύπρου αναδεικνύει τη δυναμική πορεία του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου προς διαρκή ανάπτυξη, διεθνοποίηση και επένδυση στη διεπιστημονικότητα και στη γνώση ως κοινωνικό αγαθό.

Ειδικά, σε αυτή την κρίσιμη εποχή για την Ελλάδα και ευρύτερα την Ευρώπη, οι διεθνείς διαπανεπιστημιακές συνεργασίες, ιδιαίτερα στους τομείς των κοινωνικών και πολιτισμικών σπουδών, συμβάλλουν στη διάδοση της γνώσης και στη δημιουργία γεφυρών μεταξύ της εθνικής και διεθνούς κοινότητας- κάτι το οποίο αποτελεί ζητούμενο της ευρωπαϊκής πολιτικής ενοποίησης και στο επίπεδο της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης.

Επιπλέον, τέτοιες συνεργασίες μεταξύ Πανεπιστημίων αλλά επίσης μεταξύ Πανεπιστημίων και άλλων κοινωνικών και πολιτισμικών φορέων, όπως εν προκειμένω το Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης, είναι βέβαιο ότι εμπλουτίζουν την παρεχόμενη γνώση και την εμπειρία στα Πανεπιστήμια. Συγχρόνως, όμως, συνεισφέρουν και στη συγκρότηση μιας κοινωνίας συνεκτικής, αλληλέγγυας και ανοικτής σε άλλους πολιτισμούς. Στη συγκρότηση μιας κοινωνίας υπεύθυνων και ενεργών πολιτών με σφαιρική παιδεία και διεθνή προσανατολισμό.

Για το Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου είναι ιδιαίτερη τιμή που το Ίδρυμα Κακογιάννης σε συνεργασία με το Ευρωπαϊκό Πανεπιστήμιο Κύπρου προτείνουν τη δημιουργία αυτής της έδρας και τους ευχαριστούμε. Αξίζει να τονιστεί ότι η ίδρυση της Επώνυμης έδρας αποτελεί καινοτομία για τα δεδομένα της ελληνικής τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, καθώς για πρώτη φορά στην Ελλάδα δίνεται σε Έδρα Πανεπιστημίου το όνομα σημαντικής πνευματικής προσωπικότητας. Το όνομα του σπουδαίου δημιουργού Μιχάλη Κακογιάννη, ο οποίος με το παγκοσμίου φήμης έργο του και τη δράση του, συνεισέφερε στη διάδοση του πολιτισμού και τίμησε και τις δύο χώρες του, την Κύπρο και την Ελλάδα, έχει ειδική συμβολική βαρύτητα για το Πανεπιστήμιό μας. Αντανακλά ακριβώς το πνεύμα της διεθνούς κοινότητας, της πολιτισμικής δημιουργίας και της κοινωνικής προσφοράς, το οποίο οφείλει να καθοδηγεί το ιδανικό πανεπιστήμιο διαχρονικά αλλά ακόμη πιο επιτακτικά στην εποχή μας.

Είμαι σίγουρος ότι η θεσμοθέτηση της έδρας "Ευρωπαϊκού Πανεπιστημίου Κύπρου - Μιχάλης Κακογιάννης" θα συμβάλει σημαντικά προς την κατεύθυνση αυτή, όπως εγγυάται άλλωστε η προβλεπόμενη κατά το εναρκτήριο ακαδημαϊκό έτος 2013 -14 κατοχή της έδρας από τον Καθηγητή Κώστα Γουλιάμο Αντιπρύτανη Ερευνών και Διεθνών Σχέσεων του Ευρωπαϊκού Πανεπιστημίου, ο οποίος έχει να επιδείξει πολύ σημαντικό διδακτικό και ερευνητικό έργο γύρω από ζητήματα επικοινωνίας, πολιτισμού και πολιτικής.
Εκ μέρους της ακαδημαϊκής κοινότητας του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου, λοιπόν, χαιρετίζω αυτή τη νέα συνεργασία με το Ευρωπαϊκό Πανεπιστήμιο Κύπρου και το Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης και προσβλέπω σε περαιτέρω δράσεις και συνεργασίες μεταξύ των Ιδρυμάτων μας.
Σας ευχαριστώ

Χαιρετισμός του Καθηγητή κ. Κώστας Γουλιάμου, Αντιπρύτανη Ερευνών και Διεθνών Σχέσεων του Ευρωπαϊκού Πανεπιστημίου Κύπρου (απόσπασμα)

Κύριε Υπουργέ, Κυρίες και Κύριοι, είναι μεγάλη χαρά για μας στο Ευρωπαϊκό Πανεπιστήμιο Κύπρου η παρουσία σας εδώ και φυσικά η δική μας παρουσία. Το Ευρωπαϊκό Πανεπιστήμιο έχει μεγάλη παράδοση στον πολιτισμό. Για μας ο πολιτισμός είναι το κύτταρο της παιδείας και κατ’ επέκταση της ίδιας της γνώσης. Γνωρίζοντας λοιπόν και αναγνωρίζοντας τη σημαντική πολιτισμική αποδοχή και οικουμενική προσφορά του Μιχάλη Κακογιάννη σε παγκόσμιο επίπεδο, συνδεθήκαμε με το Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης, υπογράφουμε σύμφωνο συνεργασίας μαζί του και ταυτόχρονα μετά από πολύμηνες διαβουλεύσεις έχουμε καταλήξει σε αυτήν την Επώνυμη Έδρα Ευρωπαϊκού Πανεπιστημίου Κύπρου – Μιχάλης Κακογιάννης στο Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου.

Ακούσατε προηγουμένως και τον κύριο Μασσέλο όπως και τον κύριο Υφυπουργό να μιλούν για την δυναμική συνέργεια των δύο αυτών Ιδρυμάτων. Η διαπανεπιστημιακή συνεργασία είναι μια φιλοσοφία που και τα δύο Ιδρύματα έχουν, και επί εποχής Πρυτανείας του νυν Υφυπουργού Παιδείας όπως και του αντικαταστάτη του, του κυρίου Μασσέλου. Σήμερα κανείς δεν μπορεί να επιβιώσει στον τομέα της γνώσης χωρίς τη διαπανεπιστημιακή συνεργασία και νομίζω ότι αυτό που είπε και ο κύριος Υφυπουργός για τη διασταύρωση δυο δυναμικών, αυτό ισχύει σε αυτή τη περίπτωση της Επώνυμης Έδρας.

Όμως, επιτρέψτε μου να σας πω πως για εμάς, το Ευρωπαϊκό Πανεπιστήμιο Κύπρου, η Τέχνη, ο Πολιτισμός και η Επιστήμη αποτελούν ένα συμπαγές τρίπτυχο τέτοιο, που ο ίδιος ο Μπρεχτ οραματιζόταν, ως ένα θέατρο της επιστημονικής εποχής, έτσι το είχε ονομάσει και έτσι ήθελε να το δει. Πιστεύω ότι και τα δύο Ιδρύματα με αυτό που ξεκινούν σήμερα βρίσκονται σε αυτή την τροχιά. Και από την άποψη αυτή αν μπορώ να πω, είναι μια καινοτομική πολιτισμική και κοινωνική διαδικασία γιατί έτσι δεικνύουν και υποδεικνύουν την εξωστρέφεια που πρέπει να έχουν τα Πανεπιστημιακά Ιδρύματα.

Και επειδή μιλήσατε Κυρία Αντιπρόεδρε για τον Μιχάλη Κακογιάννη όπου θέτει τον άνθρωπο στο κέντρο της αφήγησης, τόσο το Ευρωπαϊκό Πανεπιστήμιο Κύπρου όσο και το Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου προσφέρουν ανθρωποκεντρική παιδεία. Μέσα από την έδρα αυτή, λοιπόν, θα εμπεδώσουμε τη διαρκή επικαιρότητα της αφήγησης. Για μας είναι πολύ σημαντικό αυτό το ζήτημα. Τα λόγια αυτά δεν είναι ακριβώς δικά μου καθώς η διαρκής επικαιρότητα της αφήγησης πάει πίσω σε ένα κείμενο 160 ετών, δηλαδή στην αποικιοκρατία στην Ασία του Κάρολου Μαρξ, αλλά δεν έχει σημασία καθώς είναι διαχρονικά επίκαιρο. Αυτή η διαρκής επικαιρότητα της αφήγησης έχει ως στόχο μια ανθρωποκεντρική προσέγγιση στην παιδεία.

Κλείνοντας θα ήθελα να ευχαριστήσω θερμά και από καρδιάς τόσο προσωπικά όσο και εκ μέρους της ακαδημαϊκής και διοικητικής κοινότητας του Ευρωπαϊκού Πανεπιστημίου Κύπρου το Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης για αυτή τη σύμπραξη και βέβαια να ευχαριστήσω θερμά και το Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου όπως και εσάς κύριε Υφυπουργέ γι’ αυτήν τη σημαντική συνεργασία που έχουμε ξεκινήσει και αποτελεί πρότυπο και υπόδειγμα για τα υπόλοιπα ιδρύματα είτε εντός είτε εκτός της Ελλάδας και της Κύπρου.

Σας ευχαριστώ πάρα πολύ και είμαστε πάντα στη διάθεση σας!
ΔΙΑΒΑΣΤΕ Δευτέρα, 4 Φεβρουαρίου 2013 Το Second-hand Bazaar στο ΙΜΚ ολοκληρώθηκε... Συγκινητική η ανταπόκριση, ανεκτίμητη η συνεισφορά!
Κυριακή 3 Φλεβάρη… Μια ημέρα αφιερωμένη σε καλό σκοπό, αφιερωμένη στους ανθρώπους που έχουν ανάγκη της στήριξης όλων μας, μια ημέρα για τον Ταύρο, τη γειτονιά του Ιδρύματος Μιχάλης Κακογιάννης, ολοκληρώθηκε με απόλυτη επιτυχία…

Με τη συγκινητική ανταπόκριση εκατοντάδων Αθηναίων που βρέθηκαν από νωρίς το πρωί στο κέντρο πολιτισμού του Ιδρύματος για ν’ αγοράσουν ρούχα που προσέφεραν επώνυμοι, αλλά όχι μόνο, φίλοι και συνεργάτες του ΙΜΚ, ο στόχος του Second-hand Bazaar επετεύχθη!

Περισσότερα από 1000 τεμάχια ένδυσης και υπόδησης, αλλά και αξεσουάρ, διατέθηκαν σε χαμηλές τιμές και εξαντλήθηκαν μέσα σε λίγες ώρες. Το αποτέλεσμα ανεκτίμητο… Το ποσό που συγκεντρώθηκε ξεπέρασε κάθε προσδοκία και η συνεισφορά όλων όσοι στάθηκαν, ο καθένας με το δικό του τρόπο, στο πλευρό της Ενορίας του Εσταυρωμένου, Ταύρου χάρισε ανακούφιση σε 85 συνανθρώπους μας που έχουν ανάγκη καθημερινής σίτισης.

Μένει να ευχαριστήσουμε θερμά όλους όσοι στήριξαν μια πρωτοβουλία που επιχείρησε να υπερνικήσει τα ψυχρά νούμερα μιας σκληρής πραγματικότητας, αλλά και να φέρει κοντά σε συνανθρώπους μας εκείνες τις ζεστές καρδιές που προσφέρουν απλόχερα δύναμη για να συνεχίσουν…
ΔΙΑΒΑΣΤΕ Δευτέρα, 4 Φεβρουαρίου 2013 Aνοικτή εκδήλωση για την αναγγελία της Επώνυμης Έδρας "Ευρωπαϊκού Πανεπιστημίου Κύπρου - Μιχάλης Κακογιάννης" στο Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου
Το Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου και το Ευρωπαϊκό Πανεπιστήμιο Κύπρου σε συνεργασία με το Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης παρουσιάζουν τη Δευτέρα 4 Φεβρουαρίου 2013, στις 12:00μ., στο Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης σε ανοικτή εκδήλωση τη δημιουργία της Επώνυμης Έδρας "Ευρωπαϊκού Πανεπιστημίου Κύπρου-Μιχάλης Κακογιάννης" στο Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου.

Θα μιλήσουν:
• Ο Αντικαταστάτης Πρύτανη, Αναπληρωτής Καθηγητής και Αντιπρύτανης Ανάπτυξης του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου, κ. Μασσέλος Κωνσταντίνος

• Ο Αντιπρύτανης Ερευνών και Διεθνών Σχέσεων του Ευρωπαϊκού Πανεπιστημίου Κύπρου, Καθηγητής κ. Κώστας Γουλιάμος

• Η Αντιπρόεδρος - Γενική Διευθύντρια του Ιδρύματος Μιχάλης Κακογιάννης, κ. Ξένια Καλδάρα

Χαιρετισμό θα απευθύνει:
Ο Υφυπουργός Παιδείας (ΥΠΑΙΠΘΑ), κ. Θεόδωρος Π. Παπαθεοδώρου

Πληροφορίες – Κρατήσεις Θέσεων: 2103418579
ΔΙΑΒΑΣΤΕ Από Δευτέρα 7 Ιανουαρίου έως Τρίτη 12 Μαρτίου 2013 ΙΟΥΛΙΑΝΟΣ: Κώστας Καζάκος vs Θεοδόση Πελεγρίνη ΙΟΥΛΙΑΝΟΣ του Θεοδόση Πελεγρίνη - Ερμηνεύουν: Κώστας Καζάκος vs Θεοδόση Πελεγρίνη - Σκηνοθετούν: Γιώργος Μανιώτης vs Πέμης Ζούνη
Δευτέρα 7 Ιανουαρίου έως Τρίτη 12 Μαρτίου 2013
Κάθε Δευτέρα και Τρίτη, στις 20:30

Θεοδόση Πελεγρίνη
ΙΟΥΛΙΑΝΟΣ

ερμηνεύουν
Κώστας Καζάκος vs Θεοδόση Πελεγρίνη

σκηνοθετούν
Γιώργος Μανιώτης vs Πέμης Ζούνη

Η παράσταση του έργου "Ιουλιανός" στηρίζεται σε ένα μονόλογο που έγραψε ο Θεοδόσης Πελεγρίνης και θα παρουσιάζεται από τη Δευτέρα 7 Ιανουαρίου έως την Τρίτη 12 Μαρτίου 2013, κάθε Δευτέρα και Τρίτη στις 20:30, στον ειδικά διαμορφωμένο υπόγειο χώρο του ΙΜΚ.

Η ιστορία: ένας παλαίμαχος ηθοποιός κάνει πρόβα στο διαμέρισμά του. Υποδύεται το δάσκαλο του νεαρού αυτοκράτορα Ιουλιανού, έναν ευνούχο, παλαίμαχο μέλος της βασιλικής αυλής. Ο Ιουλιανός, θανάσιμα λαβωμένος από δόρυ στη μάχη εναντίον των Περσών, βρίσκεται ξαπλωμένος στην σκηνή του, κι ο δάσκαλός του, την ύστατη αυτή ώρα της ζωής του αυτοκράτορα, θέλει να του εκφράσει ένα παράπονό του.

Απευθυνόμενος, λοιπόν, στον Ιουλιανό, ο γηραιός ευνούχος αφηγείται σημαντικές στιγμές από τη ζωή του αυτοκράτορα που τον έδεσαν μαζί του. Στην διάρκεια της αφήγησής του αυτής ο γηραιός ευνούχος, βγαίνοντας από τον ρόλο του, ανασύρει από το παρελθόν του, σε πραγματικό πλέον χρόνο, πώς έγινε ηθοποιός και άλλα γεγονότα που σημάδεψαν την ζωή του. Ο μονόλογος τελειώνει με μια πλήρη ανατροπή όσων εκτυλίχθηκαν στην πρόβα. Δηλαδή: θέατρο μέσα στο θέατρο ενός άλλου θεάτρου!

Ο μονόλογος «Ιουλιανός», πέρα από το ενδιαφέρον που μπορεί να παρουσιάζει η ίδια η πλοκή του, βασίζεται σε ένα πρωτοποριακό εγχείρημα. Δυο πρόσωπα, ο Κώστας Καζάκος, σε σκηνοθεσία Γιώργου Μανιώτη, και ο Θεοδόσης Πελεγρίνης, σε σκηνοθεσία Πέμης Ζούνη, θα ερμηνεύσουν τον ίδιο ρόλο, το ρόλο του ευνούχου, την ίδια μέρα, πρώτα ο ένας και στην συνέχεια ο άλλος, χωρίς ο ένας να έχει υπόψη την ερμηνεία του άλλου.

Η μουσική στην ερμηνεία του Ιουλιανού των Πελεγρίνη και Ζούνη, είναι του Νότη Μαυρουδή.

Δευτέρα 7 Ιανουαρίου έως Τρίτη 12 Μαρτίου 2013, στις 20:30
Θεοδόση Πελεγρίνη
ΙΟΥΛΙΑΝΟΣ
συμμετέχουν
ΚΑΖΑΚΟΣ Vs ΠΕΛΕΓΡΙΝΗΣ
σε σκηνοθεσία Γ. Μανιώτη, σε σκηνοθεσία Π. Ζούνη
Κάθε Δευτέρα και Τρίτη

Αίθουσα: Ειδικά διαμορφωμένος υπόγειος χώρος
Διάρκεια: 120΄
Τιμή εισιτηρίων: 10€ ενιαίο
ΔΙΑΒΑΣΤΕ Κυριακή, 3 Φεβρουαρίου 2013 Second-hand BAZAAR στο Ίδρυμα Μ. Κακογιάννης για την υποστήριξη των κοινωφελών δράσεων της Ενορίας του Εσταυρωμένου, Ταύρου
Κυριακή 3 Φεβρουαρίου 2013
από τις 11:00 έως τις 18:00

Second-hand
BAZAAR
στο Ίδρυμα Μ. Κακογιάννης

για την υποστήριξη των κοινωφελών δράσεων της Ενορίας του Εσταυρωμένου, Ταύρου

Στον απόηχο των γιορτινών ημερών και στη γέννηση ενός νέου χρόνου, η ανάγκη δεν εκλείπει, αντίθετα, ξεπροβάλλει επιτακτική και μερικές φορές αδυσώπητη! Το Ίδρυμα Μ. Κακογιάννης, με την ανατολή του 2013, ξεκινά μία νέα προσπάθεια υποστήριξης του έργου της Ενορίας του Εσταυρωμένου, εδώ στη γειτονιά του, τον Ταύρο.

Τα έσοδα, από τις πολλές και διαφορετικές δράσεις του, θα ενισχύσουν το συσσίτιο που καθημερινά προσφέρεται σε 85 άτομα.

Ψυχρά τα νούμερα όμως αποκαλυπτικά της πραγματικότητας, που επίμονα μετρά 2.550 μερίδες φαγητό το μήνα και επιπλέον 50 δέματα με τρόφιμα το μήνα, προσφορά ρούχων και κάλυψη φαρμάκων και ιατρικών εξετάσεων και... και... σε μία μόνο γειτονιά, που αναζητά ζεστές καρδιές για να προχωρήσει...

Αρωγός στην πρώτη δράση του νέου χρόνου οι πολλές φίλες του ΙΜΚ που έχουν διάθεση και δυνατότητα να προσφέρουν ρούχα τους για το bazaar που θα διοργανωθεί στις 3 Φεβρουαρίου 2013 από τις 11:00 έως τις 18:00.

Φίλες γνωστές σε πολλούς όπως η Τζίνα Αλιμόνου, η Emily Brown, η Κάτια Δανδουλάκη, η Πέμυ Ζούνη, η Μιμή Ντενίση, η Μάγδα Πολυκανδριώτη, η Βιβή Πολυκανδριώτη, η Ροδάνθη Σεντούκα, η Εύη Χατζημιχαήλ, η Πόλυ Χρυσανθακοπούλου αλλά και η Αργυρώ, η Δέσποινα, η Ελεάννα, η Μαργαρίτα, η Μαρία, η Στέλλα και τόσες άλλες που συνέχεια προστίθενται, θερμοί συνοδοιπόροι της προσπάθειας προσφέρουν ξεχωριστές δημιουργίες για να διατεθούν στις ξεχωριστές τιμές των 5€, 10€, 15€ και 20€.

Βέβαια, το ΙΜΚ έχει και πολλούς άνδρες φίλους και από το second hand bazaar του δεν θα λείπουν και ρούχα ανδρικά όπως και πολλά και διάφορα αξεσουάρ.

Καλόδεχτες οι προσφορές όλων, ο κατάλογος είναι ανοικτός. Η Ενορία του Εσταυρωμένου έχει πολλές ανάγκες και το ΙΜΚ όλη τη διάθεση σε καιρούς δύσκολους, καιρούς προβληματικούς, να δεχτεί και να προσφέρει υποστήριξη, ελπίδα, προοπτική...

Σας περιμένουμε!
ΔΙΑΒΑΣΤΕ Από Παρασκευή 14 Δεκεμβρίου 2012 έως Κυριακή 20 Ιανουαρίου 2013 Μία εικαστική «συνάντηση» τεσσάρων Κύπριων καλλιτεχνών στο πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Προεδρίας της Κυπριακής Δημοκρατίας Έκθεση Ζωγραφικής «Συνάντηση» [Κίκος Λανίτης, Ελένη Νικοδήμου, Σταύρος Κίκας, Λευτέρης Ολύμπιος]
Παρασκευή 14 Δεκεμβρίου 2012 έως Κυριακή 20 Ιανουαρίου 2013

Έκθεση Ζωγραφικής
«Συνάντηση»

Κίκος Λανίτης, Ελένη Νικοδήμου,
Σταύρος Κίκας, Λευτέρης Ολύμπιος

Εγκαίνια: Παρασκευή 14 Δεκεμβρίου 2012 - ώρα: 19:00

Η Έκθεση Ζωγραφικής "Συνάντηση" διοργανώνεται στο πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Προεδρίας της Κυπριακής Δημοκρατίας, από την Παρασκευή 14 Δεκεμβρίου 2012 έως την Κυριακή 20 Ιανουαρίου 2013, στον εκθεσιακό χώρο του 2ου ορόφου του Ιδρύματος Μ. Κακογιάννης.

Σε αυτήν "συναντώνται" τέσσερεις εικαστικοί δημιουργοί με διαφορετικές κατευθύνσεις και τεχνοτροπίες. Σε μέρες οικονομικής κρίσης όπου η τέχνη και ο πολιτισμός δέχεται βαρύ πλήγμα, οι καλλιτέχνες Κίκος Λανίτης, Ελένη Νικοδήμου, Σταύρος Κίκας και Λευτέρης Ολύμπιος συναντώνται εικαστικά, δηλώνοντας ότι η τέχνη είναι ζωντανή και συνεχίζει να καταγράφει το πολιτικοκοινωνικό γίγνεσθαι της εποχής τους. Τα εγκαίνια της έκθεσης θα πραγματοποιηθούν την Παρασκευή 14 Δεκεμβρίου, στις 19:00.

Στο πλαίσιο της έκθεσης με τίτλο «Συνάντηση» θα πραγματοποιηθούν δωρεάν ξεναγήσεις για ενηλίκους από την επιμελήτρια, Νέλλη Κυριαζή, τις Τετάρτες 9 & 16 Ιανουαρίου 2013, στις 19:00

Χορηγός: Υπουργείο Παιδείας και Πολιτισμού Κύπρου

Περισσότερες πληροφορίες με ένα κλικ εδώ
ΔΙΑΒΑΣΤΕ 29.11.2012 Ο Μακαριώτατος Αρχιεπίσκοπος Αθηνών Ιερώνυμος στο Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης
Ο Μακαριότατος Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και πάσης Ελλάδος Ιερώνυμος, συνοδευόμενος από τον Αρχιμανδρίτη Χρυσόστομο Συμεωνίδη, επισκέφθηκε χθες, Τετάρτη 28.11.2012, το Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης με την ευκαιρία της Έκθεσης Ζωγραφικής "Η αλήθεια που δεν υπάρχει" του ποιητή και ζωγράφου Γιώργου Κακουλίδη.

Αφού ξεναγήθηκε στην Έκθεση στον 1ο όροφο του ΙΜΚ, επισκέφθηκε την Έκθεση της Άννας Φιλίνη στον 2ο όροφο όπως και το θέατρο του ΙΜΚ. Στη συνέχεια ζήτησε μία πληρέστερη ενημέρωση για το Ίδρυμα Μ. Κακογιάννης και τις δραστηριότητες του.

Στη συζήτηση που ακολούθησε με την Αντιπρόεδρο και Γενική Διευθύντρια του ΙΜΚ κ. Ξένια Καλδάρα και τον Υπεύθυνο Συντονισμού Δράσεων κ. Θοδωρή Αγγελόπουλο, παρουσία του Γ. Κακουλίδη και της Λ. Τσεκούρα, ο Μακαριώτατος Αρχιεπίσκοπος αναφέρθηκε στα προβλήματα της εποχής μας και στην προσφορά του Μιχάλη Κακογιάννη στην κοινωνία με τη δημιουργία του ΙΜΚ το οποίο θεώρησε ένα πολύ μεγάλο κατόρθωμα και παρατήρησε:

"Εγώ δεν είχα άμεση επαφή με τον Μιχάλη Κακογιάννη, παρά το γεγονός ότι παρακολουθούσα πάντα τις ταινίες, το έργο του. Είναι ένα προικισμένο Ίδρυμα, το Ίδρυμα που έφτιαξε. Βλέπω μια μεγάλη δραστηριότητα εδώ, πολλούς νέους και αυτό είναι πολύ σημαντικό. Κάνουμε κριτική αλλά όταν μπαίνεις στο στίβο τότε ακριβώς βλέπεις την πραγματικότητα. Εμείς τη ζούμε συνέχεια διότι ο λαός μας βρίσκεται σε μεγάλη ανάγκη. Ευχαριστώ πολύ. Θα ξαναπεράσω... Σας ευχαριστώ πολύ για όλα. Είναι πάρα πολύ ωραία εδώ. Φιλοδοξούμε και εμείς να κάνουμε ένα Κέντρο Παιδείας και Πολιτισμού."

Πριν την αποχώρησή του, περιστοιχιζόμενος από καλλιτέχνες και θεατές που έτυχε να βρίσκονται στο χώρο και έσπευσαν με αγάπη και σεβασμό να τον χαιρετίσουν, ο Μακαριώτατος Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος σημείωσε στο βιβλίο επισκεπτών του Ιδρύματος: "Παντού κάθε καλοπροαίρετος συναντά θαύματα. Ένα τέτοιο υπάρχει στην οδό Πειραιώς 206".
ΔΙΑΒΑΣΤΕ Σάββατο, 8 Δεκεμβρίου 2012 "ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΤΙΜΑ ΤΟΝ ΝΙΚΟ ΚΑΖΑΝΤΖΑΚΗ": Αφιέρωμα Μνήμης και Τιμής για τα 55 χρόνια από το θάνατο του Νίκου Καζαντζάκη - Είσοδος Ελεύθερη Μουσικό συγκρότημα "ΚΑΡΜΑ", Γιώργος Σκορδαλός - κρητική λύρα, Διονύσης Κωτσάκης - τραγούδι, Παιδική Χορωδία του Σπύρου Λάμπρου & Προβολή "Zorba the Greek" του Μιχάλη Κακογιάννη
Αφιέρωμα Μνήμης και Τιμής για τα 55 χρόνια από το θάνατο
του Νίκου Καζαντζάκη

"ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΤΙΜΑ ΤΟΝ ΝΙΚΟ ΚΑΖΑΝΤΖΑΚΗ"

Μουσικό συγκρότημα «ΚΑΡΜΑ»
Γιώργος Σκορδαλός - κρητική λύρα
Διονύσης Κωτσάκης - τραγούδι
Παιδική Χορωδία του Σπύρου Λάμπρου

Προβολή: “Zorba the Greek” του Μιχάλη Κακογιάννη

ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΚΑΖΑΝΤΖΑΚΗ

Είσοδος ελεύθερη

ΟΙ ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΚΑΖΑΝΤΖΑΚΗ και το ΙΔΡΥΜΑ ΜΙΧΑΛΗΣ ΚΑΚΟΓΙΑΝΝΗΣ παρουσιάζουν, μια εκδήλωση Μνήμης και Τιμής για τα 55 χρόνια από το θάνατο του Νίκου Καζαντζάκη, με τίτλο: "Το παιδί τιμά τον Νίκο Καζαντζάκη", το Σάββατο 8 Δεκεμβρίου 2012, στις 18:30, στο Θέατρο του ΙΜΚ.

«Έστρωσα με τα 24 γράμματα της αλφαβήτας – άλλες πέτρες και ασβέστες δεν έχω- τον καινούργιο δρόμο που φέρνει την λύτρωση».

Ο Νίκος Καζαντζάκης έχει αφήσει στο μέλλον, στα παιδιά, μια μεγάλη και σημαντική παρακαταθήκη: το Λόγο του, την αξεπέραστη γραφή του, τις ιδέες του, που μπορούν να γίνουν οδηγοί για την ζωή τους. Για το Αύριο.

Στην εκδήλωση συμμετέχει το μουσικό συγκρότημα «ΚΑΡΜΑ» με τραγούδια από το καινούργιο τους άλμπουμ, εμπνευσμένα από την «Ασκητική», ο Γιώργος Σκορδαλός (κρητική λύρα), ο Διονύσης Κωτσάκης (τραγούδι) και η Παιδική Χορωδία του Σπύρου Λάμπρου, η οποία θα ερμηνεύσει και ένα τραγούδι που συνέθεσε για τον Νίκο Καζαντζάκη.

Στην παράσταση ακούγονται αποσπάσματα των έργων "Ασκητική" και "Αναφορά στον Γκρέκο" από τις φωνές των: Ελισσάβετ Καρατζόλη, Νίκου Απειρανθίτη, Νίκου Πλιού, Θάνου Λάμπρου και Γιώργου Μάλλιου. Παρουσιάζουν οι μικροί Γιώργος Μάλλιος και Βάσια Σταμούλου.

Τη συναυλία θα ακολουθήσει προβολή της πολυβραβευμένης κινηματογραφικής ταινίας του Μιχάλη Κακογιάννη: Zorba the Greek, που βασίστηκε στο βιβλίο του Νίκου Καζαντζάκη: Αλέξης Ζορμπάς.

Συντελεστές
Καλλιτεχνική Επιμέλεια: Μαίρη Καλδάρα, Νίκη Σταύρου
Σκηνοθεσία Video: Γιάννης Σαββόπουλος
Ήχος: Δημήτρης Μαλέγκας
Φωτισμός: Αλέξανδρος Προδρόμου

KARMA (www.karmamusic.gr)
Φωνή: Άννα Μανωλαράκη
Πλήκτρα: Βασίλης Δρακονταειδής
Κιθάρα: Νίκος Ταβουλάρης
Μπάσο: Άκης Ζερβός
Τύμπανα: Παύλος Λογαράς

Συμμετέχουν: Γιώργος Σκορδαλός (κρητική λύρα), Διονύσης Κωτσάκης (τραγούδι)

Απαγγελία: Ελισσάβετ Καρατζόλη, Νίκος Απειρανθίτης, Θάνος Λάμπρου, Νίκος Πλιός και Γιώργος Μάλλιος

Παρουσιάζουν οι μικροί Γιώργος Μάλλιος και Βάσια Σταμούλου

Αίθουσα: Θέατρο
Είσοδος ελεύθερη.
Απαραίτητη η κράτηση θέσης. Θα τηρηθεί σειρά προτεραιότητας
Πληροφορίες και κρατήσεις θέσεων στα ταμεία του Ιδρύματος στο τηλέφωνο 210 3418579, Δευτέρα-Παρασκευή 11:00-14:00

Προβολή: “Zorba the Greek” του Μιχάλη Κακογιάννη

Χορηγός ηχητικού εξοπλισμού: Ακαδημία της Ελευθερίας του Πνεύματος
ΔΙΑΒΑΣΤΕ Πέμπτη, 6 Δεκεμβρίου 2012 Οι Εκδόσεις ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ και τα βιβλιοπωλεία Ευριπίδης σας προσκαλούν στην παρουσίαση των νέων βιβλίων της Μανίνας Ζουμπουλάκη [Πώς να γράψεις & Ευτυχία]
Οι Εκδόσεις ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ και τα βιβλιοπωλεία Ευριπίδης σας προσκαλούν στην παρουσίαση των βιβλίων της Μανίνας Ζουμπουλάκη:
- Πώς να γράψεις
Για το βιβλίο θα μιλήσει ο συγγραφέας/ blogger Βαγγέλης Προβιάς
- Ευτυχία
Για το βιβλίο θα μιλήσει ο στιχουργός Γιώργος Παυριανός

Την Πέμπτη 6 Δεκεμβρίου 2012, στις 19:00 στο βιβλιοπωλείο Ευριπίδης στη Στοά
(Ανδρ. Παπανδρέου 11, Χαλάνδρι, τηλ. 210-6800644)

Αποσπάσματα θα διαβάσει η ηθοποιός Πέμη Ζούνη

ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ | www.ekdoseispapadopoulos.gr
- Οι Εκδόσεις ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ και τα βιβλιοπωλεία Ευριπίδης σας προσκαλούν στην παρουσίαση των νέων βιβλίων της Μανίνας Ζουμπουλάκη [Πώς να γράψεις & Ευτυχία] [αρχείο jpg, 426,0 kb]
ΔΙΑΒΑΣΤΕ Κυριακή, 2 Δεκεμβρίου 2012 BAZAAR Ε.Κ.Δ.Ι.Θ. & ΕΓΚΑΙΝΙΑ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗΣ UNIMA-Ελλάς στις 2 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 2012 στο Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης σε μια κοινή εκδήλωση
ΚΟΙΝΗ ΕΚΔΗΛΩΣΗ των:
Ελληνικού Κέντρου του Διεθνούς Ινστιτούτου Θεάτρου
και UNIMA - ΕΛΛΑΣ τμήμα της Διεθνούς Ένωσης Κούκλας

BAZAAR Ε.Κ.Δ.Ι.Θ.
& ΕΓΚΑΙΝΙΑ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗΣ UNIMA-Ελλάς
στις 2 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 2012
στο Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης

ΤΡΙΤΟ B A Z A A R
Θεατρικού υλικού (και όχι μόνο…!)

του Ελληνικού Κέντρου του Διεθνούς Ινστιτούτου Θεάτρου (Ε.Κ.Δ.Ι.Θ.)
Κυριακή, 2 Δεκεμβρίου 2012 από τις 12.00 έως τις 19.00
στο φουαγιέ του Ιδρύματος Μιχάλης Κακογιάννης (Πειραιώς 206, Ταύρος)
που τόσο γενναιόδωρα μας προσφέρει τη φιλοξενία του.

Μετά την απήχηση των δύο τελευταίων bazaar, το Ελληνικό Κέντρο του Διεθνούς Ινστιτούτου Θεάτρου διοργανώνει και φέτος bazaar θεατρικού υλικού απ’ όλο τον κόσμο από το σπάνιο αρχείο του και από προσφορές των μελών και των φίλων του. Στο Bazaar θα διατίθενται σε συμβολικές τιμές (ξεκινώντας από 0,50€), θεατρικά προγράμματα, αφίσες και από διάφορες χώρες του κόσμου, ελληνικά και ξενόγλωσσα περιοδικά και βιβλία, και πολλά ιδιαίτερα και σπάνια θεατρικά αντικείμενα προσφορά των μελών και των φίλων του Ε.Κ.Δ.Ι.Θ. όλα θα διατίθενται σε συμβολικές τιμές (ξεκινώντας από 0,50€ ) με σκοπό τα έσοδα να κάνουν δυνατή την επιβίωση του Ε.Κ.Δ.Ι.Θ.

Εάν ενδιαφέρεστε να προσφέρετε υλικό για το bazaar (προγράμματα, αφίσες, θεατρικά αντικείμενα, μάσκες) ή να βοηθήσετε εθελοντικά, παρακαλούμε να επικοινωνήσετε με τη Γραμματεία του Ε.Κ.Δ.Ι.Θ. στο 210 3303149 (Δευτέρα έως Παρασκευή 13.00-16.30) ή στο office@hellastheatre.gr

Πληροφορίες:
Ελληνικό Κέντρο του Διεθνούς Ινστιτούτου Θεάτρου
Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης
Πειραιώς 206, ύψος Χαμοστέρνας
177 78, Ταύρος
T & F: +30 210 3303149
E: itigr@otenet.gr, office@hellastheatre.gr
W: www.hellastheatre.gr, www.athensystem.gr

ΕΓΚΑΙΝΙΑ ΔΑΝΕΙΣΤΙΚΗΣ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗΣ
του Ελληνικού Κέντρου της Διεθνούς Ένωσης Κουκλοθεάτρου UNIMA-Ελλάς
Κυριακή 2 Δεκεμβρίου 2012, ώρα 12:30

Το Ελληνικό Κέντρο της Διεθνούς Ένωσης Κουκλοθεάτρου, UNIMA-ΕΛΛΑΣ σας προσκαλεί, με χαρά στα εγκαίνια της δανειστικής Βιβλιοθήκης του στο φουαγιέ του Ιδρύματος Μιχάλης Κακογιάννης (Πειραιώς 206, Ταύρος).

Η Βιβλιοθήκη είναι δανειστική και περιλαμβάνει ελληνικά και ξένα βιβλία, περιοδικά και οπτικό υλικό ειδικά για το κουκλοθέατρο και βρίσκεται στη διάθεση ερευνητών, φοιτητών, καλλιτεχνών αλλά και κάθε ενδιαφερόμενου για την τέχνη της θεατρικής κούκλας.

Η βιβλιοθήκη του Ελληνικού Κέντρου της Διεθνούς Ένωσης Κουκλοθεάτρου (UNIMA Ελλάς) που στεγάζεται στο Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης, φιλοδοξεί να λειτουργήσει προσθετικά με τις υπόλοιπες εκδηλώσεις που το Ελληνικό Κέντρο της Διεθνούς Ένωσης Κουκλοθεάτρου πραγματοποιεί εκεί: παραστάσεις κάθε Κυριακή πρωί από όλους τους θιάσους μέλη του κέντρου και επιμορφωτικά σεμινάρια για εκπαιδευτικούς και φίλους του κουκλοθεάτρου.
Θέλουμε να προσφέρουμε σε παιδιά και μεγάλους τη δυνατότητα να εμβαθύνουν στην τέχνη της κούκλας… τόσο θεωρητικά, όσο και πρακτικά.

Πληροφορίες:
Ελληνικό Κέντρο της Διεθνούς Ένωσης Κουκλοθεάτρου (Unima Hellas)
Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης
Πειραιώς 206, Ταύρος. Αθήνα
Τηλ. 211 8009240
Ώρες λειτουργίας γραμματείας: Τρίτη 11.00-13.00 και Πέμπτη 17.00-20.00
E: unimahellas@yahoo.com
W: www.unimahellas.org
ΔΙΑΒΑΣΤΕ Σάββατο, 24 Νοεμβρίου 2012 «Αποκάλυψη του Ιωάννη» από τον Νίκο Παπακώστα για την υποστήριξη του ΙΜΚ
Σάββατο 24 Νοεμβρίου 2012, στις 21:00
«Αποκάλυψη του Ιωάννη»
ποιητική απόδοση στα σύγχρονα ελληνικά, μουσική και σκηνοθεσία
ΝΙΚΟΣ ΠΑΠΑΚΩΣΤΑΣ
για την υποστήριξη του ΙΜΚ

Το Σάββατο, 24 Νοεμβρίου, στις 21:00, και για την υποστήριξη του ΙΜΚ, παρουσιάζεται στο Θέατρο του Ιδρύματος η “Αποκάλυψη του Ιωάννη κατά Νίκο Παπακώστα”. Ένα πανανθρώπινο έργο, που κινείται ανάμεσα στην προφητεία και το όραμα, την αγωνία και την υπέρβαση, το οποίο αμέσως μετά, και με την Αιγίδα του ΙΜΚ, ταξιδεύει εκτός συνόρων για να παρουσιαστεί στις Βρυξέλλες.

Η “Αποκάλυψη του Ιωάννη κατά Νίκο Παπακώστα” είναι μία σύνθετη παράσταση σε ποιητική απόδοση και μουσική του ίδιου, η οποία παρουσιάζεται ως μια μινιμαλιστικής μορφής τραγωδία, όπου κυριαρχεί ο θείος λόγος, μέσα από τις ερμηνείες των ηθοποιών και την παρουσία του χορού (λαού), η εικόνα μέσω video art και street art, η μουσική, ο ήχος και το φως.

Χωρίς να αλλοιώνεται το περιεχόμενό του ή να επιβάλλονται αυθαίρετες ερμηνείες στο αριστουργηματικό κείμενο του Ιωάννη, η μετάφραση και η ποιητική του απόδοση σε μια απλή, κατανοητή και χωρίς ακρότητες γλώσσα αλλά και η παράσταση “Αποκάλυψη του Ιωάννη κατά Νίκο Παπακώστα” φέρνει το δύσκολο και μερικές φορές στριφνό και δυσνόητο πρωτότυπο κείμενο ένα βήμα πιο κοντά στο θρησκευόμενο και μη ελληνικό κοινό, αλλά και το παγκόσμιο, αναδεικνύοντας όλη τη μοναδικότητά του. Όλη τη ξεχωριστή του δύναμη, τους πολλαπλούς συμβολισμούς του και το θείο μεγαλείο, όπως αποκαλύπτεται από τα οράματα και το λόγο του Ιωάννη του Θεολόγου.

Η παράσταση συνοδεύεται από προβολές βίντεο με εικαστικές απεικονίσεις της Αποκάλυψης (την χρονική περίοδο από το 950 έως και το 1870) καθώς και street art εικαστικές παρεμβάσεις -προϊόν επίπονης έρευνας και δουλειάς δύο και πλέον ετών. Η εμπλουτισμένη με παραδοσιακά και σύγχρονα όργανα και μοτίβα μουσική της, αναδεικνύει την εντυπωσιακή, πυκνή και πλήρη μάχη ανάμεσα στις δυνάμεις του καλού και του κακού όπως ακριβώς αναφέρει το έργο του Ιωάννη.

Επιπλέον, σημαντικό ρόλο διαδραματίζουν, η σκηνογραφική δημιουργία του Μιχάλη Αθανασιάδη, οι εικαστικές παρεμβάσεις του STMTS, οι φωτισμοί του Tάκη Ποδαρόπουλου, και τα ηχητικά εφέ από φυσικές, κατά κύριο λόγο, ηχογραφήσεις του Panas, που διαμορφώνουν ένα σύγχρονο και εντυπωσιακό σκηνικό περιβάλλον.

Η παράσταση γίνεται για τους σκοπούς του Ιδρύματος Μιχάλης Κακογιάννης και όλοι οι συντελεστές συμμετέχουν εθελοντικά, λίγες ημέρες πριν η «Αποκάλυψη του Ιωάννη κατά Νίκο Παπακώστα» παρουσιαστεί και στις Βρυξέλλες.

Σάββατο 24 Νοεμβρίου 2012, στις 21:00
ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ ΤΟΥ ΙΩΑΝΝΗ
ποιητική απόδοση στα σύγχρονα ελληνικά, μουσική και σκηνοθεσία
Νίκος Παπακώστας
Αίθουσα: Θέατρο
Διάρκεια: 1 ώρα και 40 λεπτά
Τιμή Εισιτηρίου: 10€ ενιαίο
ΠΡΟΣΕΧΩΣ Από Κυριακή 11 έως Τετάρτη 21 Νοεμβρίου 2012 The Best of the Best: Οι βραβευμένες ταινίες των 5 χρόνων του Φεστιβάλ Ελληνικού Κινηματογράφου Λονδίνου στο Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης από τις 11 έως τις 21 Νοεμβρίου 2012
5 Χρόνια Φεστιβάλ Ελληνικού Κινηματογράφου Λονδίνου
5 Years London Greek Film Festival

Προβολές

ΔΕΙΤΕ ΤΟ ΑΝΑΛΥΤΙΚΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΑΝΑ ΕΝΟΤΗΤΑ ΠΡΟΒΟΛΩΝ ΜΕ ΕΝΑ ΚΛΙΚ ΕΔΩ

The Best of the Best
Οι βραβευμένες ταινίες του
Φεστιβάλ Ελληνικού Κινηματογράφου Λονδίνου
στο Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης
από τις 11 έως τις 21 Νοεμβρίου 2012

To Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης εγκαινιάζει τη συνεργασία του με το Φεστιβάλ Ελληνικού Κινηματογράφου του Λονδίνου και παρουσιάζει τις καλύτερες ταινίες των πέντε χρόνων του Φεστιβάλ, από τις11 έως τις 21 Νοεμβρίου 2012!

Το Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης εγκαινιάζει τη συνεργασία του με το Φεστιβάλ Ελληνικού Κινηματογράφου του Λονδίνου (London Greek Film Festival), με ένα δεκαήμερο αφιέρωμα στις βραβευμένες, στις καλύτερες από τις καλύτερες ταινίες του Φεστιβάλ, τις καλύτερες στιγμές των πέντε συνεχών ετών της παρουσίας του στη Μεγάλη Βρετανία.

Το London Greek Film Festival, του οποίου εμπνευστής είναι ο σκηνοθέτης, συγγραφέας και καλλιτέχνης των νέων μέσων, Χρήστος Προσύλης, ξεκίνησε σαν πείραμα αλλά εξελίχθηκε ως θεσμός. Η πορεία του άρχισε στην αίθουσα του Hellenic Centre στο κεντρικό Λονδίνο, τον Νοέμβριο του 2008, και μετακόμισε το 2010 στα ατμοσφαιρικά Westbourne Studios δίπλα σε μια από τις πιο καλλιτεχνικές συνοικίες του Λονδίνου, το Portobello. Χρόνο με το χρόνο κέρδισε αναγνώριση και κύρος, αποτελώντας μία ξεχωριστή μορφή έκφρασης της ελληνικής κινηματογραφικής φωνής στο εξωτερικό και ένα δυναμικό σημείο συνάντησης Ελλήνων και ξένων κινηματογραφιστών, καλλιτεχνών της κινούμενης εικόνας και των νέων μέσων, σεναριογράφων, παραγωγών, ηθοποιών και σινεφίλ, ενώ παράλληλα, αποτελεί μια θαυμάσια ευκαιρία παρουσίασης νέων ταλέντων και τάσεων.

Κάθε χρόνο υποβάλλονται στην επιτροπή του Φεστιβάλ δεκάδες σύγχρονες ταινίες από Έλληνες, Ελληνοκύπριους, ομογενείς από κάθε γωνιά του κόσμου, αλλά και από ξένους των οποίων η δουλειά έχει ελληνικό ενδιαφέρον. Ταινίες με ποικίλο θεματικό υλικό από τις οποίες επιλέγονται εκείνες που θα συμμετάσχουν στο διαγωνιστικό μέρος. Ταινίες μυθοπλασίας μεγάλου μήκους και μικρού μήκους, ντοκιμαντέρ, animation, video art και πειραματικές ταινίες, καθώς και σενάρια με εμφανή προσανατολισμό στον ανεξάρτητο περισσότερο κινηματογράφο που δίνουν το στίγμα του νέου ελληνικού σινεμά, το οποίο αντιδρά, ελπίζει, διεκδικεί και ονειρεύεται. Κατά τη διάρκεια του Φεστιβάλ Ελληνικού Κινηματογράφου Λονδίνου, διοργανώνονται αφιερώματα σε παλιότερους δημιουργούς και ειδικές προβολές, σεμινάρια, εργαστήρια και συζητήσεις ενώ ιδιαίτερη στιγμή της διοργάνωσης αποτελούν τα events, προγραμματισμένα ή αυθόρμητα, που δίνουν, με μουσική και γεύσεις, μια ιδιαίτερη ελληνική νότα στη βρετανική πρωτεύουσα, όπως και η απονομή των Βραβείων Οδυσσέας.

Το Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης με την ευκαιρία των 5 χρόνων του Φεστιβάλ Ελληνικού Κινηματογράφου του Λονδίνου, προγραμματίζει ένα δεκαήμερο - Αφιέρωμα στις καλύτερες στιγμές ενός ανεξάρτητου και δυναμικού θεσμού, που στηρίζει και προβάλει τον Έλληνα δημιουργό και μία Ελλάδα φωτεινή, η οποία με ταλέντο, γνώση και σκληρή δουλειά διεκδικεί ένα καλύτερο μέλλον.

Το πλήρες πρόγραμμα του αφιερώματος επισυνάπτεται παρακάτω

Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης
Προβολές: The Best of the Best
Οι βραβευμένες ταινίες του Φεστιβάλ Ελληνικού Κινηματογράφου Λονδίνου Παρασκευή 11 έως Κυριακή 21 Νοεμβρίου 2012
5 Χρόνια Ελληνικού Φεστιβάλ Κινηματογράφου Λονδίνου
5 Years London Greek Film Festival

www.londongreekfilmfestival.com

Χορηγοί Επικοινωνίας Φεστιβάλ Ελληνικού Κινηματογράφου Λονδίνου
ΕΡΤ ERT World 5o Πρόγραμμα
- ΔΕΙΤΕ ΑΝΑΛΥΤΙΚΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΠΡΟΒΟΛΩΝ: The Best of the Best: Οι βραβευμένες ταινίες του Φεστιβάλ Ελληνικού Κινηματογράφου Λονδίνου στο Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης [αρχείο pdf, 199,0 kb]
ΔΙΑΒΑΣΤΕ 31.10.2012 "Η εμπειρία της κατοχής και της αντίστασης στην Αθήνα" - To νέο βιβλίο του Μενέλαου Χαραλαμπίδη από τις Eκδόσεις ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑ
Το βιβλίο αυτό παρακολουθεί τις διαδρομές ανθρώπων από τα χρόνια του Μεσοπολέμου ως το τέλος της Κατοχής στην Αθήνα. Η εγκατάσταση των μικρασιατών προσφύγων στις παρυφές της πόλης, η οικονομική και κοινωνική τους περιθωριοποίηση, η πολιτική τους συμπεριφορά, τα διαφορετικά πολιτισμικά τους χαρακτηριστικά και οι αντιπαραθέσεις τους με τους γηγενείς κατοίκους της πρωτεύουσας, αποτελούν τα κύρια ζητήματα της πραγμάτευσης που επιχειρεί να αποδώσει το κλίμα της μεσοπολεμικής Αθήνας.

Μετά την είσοδο των γερμανικών στρατευμάτων στην πρωτεύουσα, η προσοχή στρέφεται στις συνέπειες της Κατοχής. Μέσα από μαρτυρίες καταγράφεται ο αντίκτυπος που είχε στην καθημερινότητα των Αθηναίων η κατάρρευση της οικονομίας, η τρομοκρατία των κατακτητών και ο κατοχικός λιμός. Παράλληλα εξετάζονται οι στρατηγικές που ανέπτυξαν οι κάτοικοι της πόλης στην προσπάθειά τους να επιβιώσουν και οι πολιτικές, κοινωνικές και ψυχολογικές διεργασίες που τους οδήγησαν στην απόφαση να ενταχθούν στην Αντίσταση.

Η μελέτη εστιάζει στο εαμικό αντιστασιακό κίνημα στην Αθήνα και ιδιαίτερα στις προσφυγικές συνοικίες και εξηγεί γιατί οι πρόσφυγες της Καισαριανής και του Βύρωνα, με τη συνδρομή συναγωνιστών τους από το Παγκράτι, τη Γούβα και τον Υμηττό, μετέτρεψαν τις γειτονιές τους σε προπύργια του ΕΑΜ. Εξετάζει τους λόγους ένταξης στις εαμικές οργανώσεις και τις πρακτικές στρατολόγησης και κινητοποίησης των μαζών που χρησιμοποίησε το ΕΑΜ. Δείχνει πώς μέσα από τις μάχες στους δρόμους ή τη συμμετοχή στις διαδηλώσεις και στα συνεργεία αναγραφής συνθημάτων, η αντιστασιακή εμπειρία συγκροτεί μια νέα πολιτική ταυτότητα και ένα νέο συλλογικό υποκείμενο.

Στη βάση αυτή, η έρευνα του Μενέλαου Χαραλαμπίδη παρακολουθεί τη διαδικασία ριζοσπαστικοποίησης ολόκληρων κοινωνικών ομάδων (φοιτητές, δημόσιοι υπάλληλοι, εργάτες) και τον τρόπο με τον οποίο αυτή συνέβαλε στη μετατροπή του αγώνα για την επιβίωση σε αντιστασιακό αγώνα. Αναδεικνύει τις οργανωτικές πρακτικές του εαμικού αντιστασιακού κινήματος, την προσαρμογή τους στις εκάστοτε πολιτικές συνθήκες και τους διαφορετικούς τρόπους εκδήλωσης της αντιστασιακής δράσης σε εκπαιδευτικά ιδρύματα, δημόσιες υπηρεσίες και συνοικίες. Τονίζει τον κεντρικό ρόλο που διαδραμάτισαν τα συγγενικά ή φιλικά δίκτυα που ενεργοποιήθηκαν στις γειτονιές, η χωροταξία της πόλης, τα δίκτυα πληροφοριών και ο παράνομος Τύπος στην ανάπτυξη της Αντίστασης. Επισημαίνει την τεράστια βαρύτητα που είχε η αντιστασιακή δράση, ως πράξη, στην ενεργοποίηση της νεολαίας και τους τρόπους μέσα από τους οποίους οι νέοι αναδείχτηκαν σε πρωταγωνιστές του αντιστασιακού κινήματος στην Αθήνα.

Το βιβλίο παρακολουθεί τη διαδικασία επέκτασης της πολιτικής επιρροής του ΕΑΜ στην Αθήνα, τις μεγάλες πολιτικές του νίκες με τις μαζικές διαδηλώσεις στο κέντρο της πόλης και την προσπάθειά του να εδραιώσει την εξουσία του στις συνοικίες υποκαθιστώντας τα όργανα της τοπικής αυτοδιοίκησης με τις εαμικές Λαϊκές Επιτροπές. Διερευνά τους λόγους κλιμάκωσης της πολιτικής αντιπαράθεσης ανάμεσα στο ΕΑΜ, τις γερμανικές αρχές κατοχής και τις διορισμένες από αυτές κυβερνήσεις, τις συγκρούσεις στο εσωτερικό των αντιστασιακών οργανώσεων και τη στάση που τήρησαν τα Σώματα Ασφαλείας. Εξετάζει το ρόλο που διαδραμάτισε η βία στο μετασχηματισμό της πολιτικής σε ένοπλη σύγκρουση και τις πρακτικές που χρησιμοποίησε κάθε πλευρά για να επιτύχει τους στόχους της: τα μπλόκα των Ταγμάτων Ασφαλείας, οι βασανισμοί και οι εκτελέσεις της Ειδικής Ασφάλειας, οι έφοδοι της οργάνωσης «Χ», οι καταδόσεις των μυστικών πρακτόρων των γερμανικών υπηρεσιών ασφαλείας, οι μάχες του ΕΛΑΣ και οι δολοφονίες της ΟΠΛΑ, συνέθεταν την πολυμορφία της βίας που δίχασε την αθηναϊκή κοινωνία.

Μέσα από την οπτική της κοινωνικής ιστορίας, το βιβλίο θέτει στο επίκεντρο τους ανθρώπους και την εμπειρία τους και αναδεικνύει την κατοχική Αθήνα ως ένα από τα πιο χαρακτηριστικά παραδείγματα του πώς αντιδρά μια κοινωνία σε περιόδους κρίσης.

------------------------------------------

Ο Μενέλαος Χαραλαμπίδης γεννήθηκε στην Αθήνα το 1970. Έλαβε πτυχίο οικονομικών επιστημών από το Πανεπιστήμιο Πειραιά και στη συνέχεια εκπόνησε τη διδακτορική του διατριβή στο τομέα της Σύγχρονης Ελληνικής Ιστορίας στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών.
Αρθρογραφεί σε επιστημονικά περιοδικά και έχει διοργανώσει, ως ιδρυτικό μέλος του Φόρουμ Κοινωνικής Ιστορίας, δύο συνέδρια για τη δεκαετία του 1940 και για την περίοδο του Μεσοπολέμου. Τα ερευνητικά του ενδιαφέροντα εστιάζονται στο πρώτο μισό του 20ου αιώνα και κυρίως στην περίοδο της Κατοχής.
Ασχολείται επίσης με την τοπική και προφορική ιστορία και την ιστορία της Αθήνας. Έχει συνεπιμεληθεί το συλλογικό τόμο Η ελληνική κοινωνία στη δεκαετία του 1940. Η εποχή των ρήξεων, Θεσσαλονίκη, Επίκεντρο, 2012.

ISBN: 978-960-221-562-3, σελ. 382, σχ.17x24,
α’ έκδοση Σεπτέμβριος 2012,
τιμή 20,00 € (χωρίς ΦΠΑ)

Διεύθυνση σελίδας βιβλίου στο facebook: http://tinyurl.com/c8vhg7a

ή με την πληκτρολόγηση του τίτλου στο facebook.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ 29.10.2012 «Τα νερά στα μάτια σου» - Το νέο βιβλίο της Σόνιας Ζαχαράτου από τις Εκδόσεις ΤΟΠΟΣ
Σόνια Ζαχαράτου
«Τα νερά στα μάτια σου»

Ένας από τους ελάχιστους έρωτες που η μνήμη τους αντέχει στο πέρασμα των αιώνων είναι αυτός του Ρωμαίου αυτοκράτορα Αδριανού με τον νεαρό Αντίνοο. Το αφήγημα Τα νερά στα μάτια σου περιγράφει το ακραίο πάθος και τη σαρωτική δύναμη αυτού του έρωτα, που συγκλόνισε έναν αυτοκράτορα. Παρακολουθεί τους δύο εραστές στην απροσδόκητη γνωριμία τους, στις μακρινές περιπλανήσεις τους, στις μεθυστικές απολαύσεις τους, στις φιλοσοφικές αναζητήσεις τους, στις νυχτερινές, ερωτικές, έναστρες διαδρομές τους, στην άκρατη ζήλια και την καταστροφή που αναπόφευκτα επιφέρει. Και ταξιδεύει τον αναγνώστη στη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία: στη Βιθυνία, στην αρχαία Ρώμη και στην αρχαία Αθήνα, στην Ελευσίνα και στα Ιερά Μυστήρια, στην Αίγυπτο και στη μεταφυσική σιωπή της ερήμου, στα νερά της Μεσογείου και του Νείλου.

Τα νερά στα μάτια σου είναι μια βαθιά ερωτική εξομολόγηση, ένα αισθησιακό αφήγημα, που λαμβάνει υπόψη τη μία εκδοχή θανάτου του Αντίνοου, την αυτοκτονία, καθώς υπάρχει και η εκδοχή της δολοφονίας του από τον περίγυρο του Αδριανού.

ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΑΠΟ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ
Πόλεμος για δύο ήταν κι αυτός, υπόγειες φωνές, βουβές φωνές, κόκκινα φιλιά, μαύρα φιλιά, λόγια μισά, λόγια σκοτεινά, σκοτεινές και οι αντανακλάσεις του ιδρώτα μας στο απέναντι θαμπωμένο κάτοπτρο.

Άδειαζε το φεγγάρι το γαλάζιο του στα λευκά σεντόνια και στα γιασεμιά τού παραθύρου, άδειαζαν και ξαναγέμιζαν παλίρροιες πόθου κι έρωτα τα σώματά μας που μοσχοβολούσαν απολλώνια δάφνη και θυμάρι, τα σώματά μας που έκρυβαν θύελλες πάθους και μαζί παγίδες απόγνωσης.

Το πρόσωπό σου δεν ήταν αυτό που έως τότε ήξερα, την αλαζονική σου έκφραση δεν την είχα ξαναδεί και δεν μπορώ να την ξεχάσω, την κουβαλώ πάντα σε μια γωνιά μου.

Εσύ δεν ήσουν εσύ, ήσουν ο τιμωρός, εγώ δεν ήμουν εγώ, ήμουν ο ικέτης, ήμασταν δυο ξένοι σε μια μάχη που οι όροι της όμως συνεχώς ποδοπατιώνταν κι ανατρέπονταν, όπου γινόσουν εσύ ο ικέτης κι εγώ ο τιμωρός, σε μια μάχη μέχρις εσχάτων…
(…)

Την επομένη, χωρίς να σηκώσεις το βλέμμα για να με κοιτάξεις, χωρίς να μου απευθύνεις καν το λόγο, μου χάρισες ένα χρυσαετό.
Δεν σε ευχαρίστησα.
Σου είπα μόνο

«αφιέρωμα κάνω τον χρυσαετό, Αδριανέ, στων
ματιών σου τα νερά. Αφιέρωμα στο θαύμα των νερών σου»

________________________________________

Η Σόνια Ζαχαράτου είναι δημοσιογράφος. Ζει και εργάζεται στην Αθήνα.

Εργογραφία:
Ο εχθρός μου, θεατρικό, εκδ. Μπαρτζουλιάνος, 2012
Ρόδινη Στάχτη –Μαρία Θηρεσία Καρλότα, ιστορικό αφήγημα, εκδ. Εξάντας, 2011
Τρεις νύχτες του Αυγούστου (και μία ημέρα), μυθιστόρημα, εκδ. Ελληνικά Γράμματα, 2009
Πανσέληνος παρά κάτι, πεζοποιήματα, εκδ. Αστάρτη, 1989
Συμμετοχή στη συλλογική έκδοση Μάρμαρα του Παρθενώνα– Ιστορία μίας κλοπής ή η κλοπή της Ιστορίας (2ο βραβείο για την ελληνική γλώσσα από την Asociacion Cultural Helenica «Nostos» για το διήγημα «Το πένθος της σελήνης») edit. Trama, 2010

Αυτό το δελτίο τύπου, καθώς και επιπλέον στοιχεία για το βιβλίο,
θα βρείτε online στο www.toposbooks.gr

Σόνια Ζαχαράτου
«Τα νερά στα μάτια σου»

Σελ.: 128• Σχήμα: 12X19,8
ISBN: 978-960-499-057-3• Τιμή: 9,90€
1η έκδοση: Οκτώβριος 2012
ΔΙΑΒΑΣΤΕ Παρασκευή, 2 Νοεμβρίου 2012 Βαθειά συγκίνηση για την απώλεια της Στέλλας Σουλιώτη
Βαθειά συγκίνηση προκαλεί στους ανθρώπους και συνεργάτες του Ιδρύματος Μιχάλης Κακογιάννης η είδηση για την απώλεια της Στέλλας Σουλιώτη. Η πολυαγαπημένη αδερφή του Μιχάλη Κακογιάννη «έφυγε» χθες βράδυ από τη ζωή σε ηλικία 92 ετών στη Λεμεσό της Κύπρου.

Η Στέλλα Σουλιώτη υπήρξε πρωτοπόρος, μία από τις πλέον σημαντικές και δραστήριες προσωπικότητες για την κοινωνική, πολιτική και πολιτειακή ζωή της Κύπρου. Ανέλαβε αξιώματα και υπηρέτησε την πατρίδα της από πολλές νευραλγικές θέσεις. Υπήρξε η πρώτη γυναίκα δικηγόρος της Κύπρου, η πρώτη γυναίκα υπουργός της Κυπριακής Δημοκρατίας, η πρώτη και μόνη γυναίκα Γενική Εισαγγελέας της Κύπρου και η πρώτη γυναίκα Υπουργός Δικαιοσύνης παγκοσμίως. Αξίζει να σημειωθεί ότι η αείμνηστη Στέλλα Σουλιώτη συμμετείχε ενεργά στις ομάδες των συνομιλητών για το Κυπριακό ως ειδική σύμβουλος μέχρι και την κυβέρνηση του Τάσου Παπαδόπουλου. Εκτενές υπήρξε το συγγραφικό της έργο για την ιστορία του Κυπριακού, ενώ για σειρά πολλών ετών διετέλεσε Πρόεδρος του Κυπριακού Ερυθρού Σταυρού.

Η αείμνηστη Στέλλα Σουλιώτη ήταν ένα από τα τέσσερα παιδιά της οικογένειας της Αγγελικής και του Σερ Παναγιώτη Κακογιάννη, μαζί με τον διεθνούς φήμης σκηνοθέτη Μιχάλη Κακογιάννη, τον διαπρεπή δικηγόρο Γώγο Κακογιάννη και την Γιαννούλλα Κακογιάννη – Wakefield, Πρόεδρο του Ιδρύματος Μιχάλης Κακογιάννης.

Όλοι οι συνεργάτες του Ιδρύματος Μιχάλης Κακογιάννης εκφράζουν τα θερμά συλλυπητήρια στην μονάκριβη κόρη της αείμνηστης Στέλλας Σουλιώτη, στην αδελφή της, στα ανήψια της και στους λοιπούς συγγενείς.

Η νεκρώσιμος ακολουθία θα τελεστεί στη Λεμεσό της Κύπρου, την Τρίτη 6 Νοεμβρίου 2012, στις 14:00, ημέρα πένθους για το Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ Από Πέμπτη 8 έως Σάββατο 10 Νοεμβρίου 2012 Διημερίδα με θέμα: Η θεραπεία των εξαρτήσεων - Η τέχνη ως θεραπευτικό εργαλείο - 10 Χρόνια Λειτουργίας Μονάδας Εφήβων – Νέων “Ατραπός” – ΟΚΑΝΑ («Υπόγειο Θέατρο Ανώτατης Σχολής Καλών Τεχνών», ΑΣΚΤ)
10 Χρόνια Λειτουργίας Μονάδας Εφήβων – Νέων “Ατραπός” – ΟΚΑΝΑ
- Διημερίδα με θέμα: Η θεραπεία των εξαρτήσεων - Η τέχνη ως θεραπευτικό εργαλείο
- Έκθεση ζωγραφικής και φωτογραφίας των μελών της Μονάδας Εφήβων - Νέων “Ατραπός” - ΟΚΑΝΑ
8 -10 Νοεμβρίου 2012, «Υπόγειο Θέατρο Ανώτατης Σχολής Καλών Τεχνών», ΑΣΚΤ, Πειραιώς 256, Αθήνα

Είσοδος ελεύθερη
- Διημερίδα με θέμα: Η θεραπεία των εξαρτήσεων - Η τέχνη ως θεραπευτικό εργαλείο [αρχείο pdf, 424,8 kb]
ΔΙΑΒΑΣΤΕ Δευτέρα, 29 Οκτωβρίου 2012 ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ ΣΕ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΛΗΞΗΣ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΙΚΟΥ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΟΣ GRUNDTVIG «ARTiT: ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΚΑΙΝΟΤΟΜΙΚΩΝ ΜΕΘΟΔΩΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΩΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΩΝ»
ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ ΣΕ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΛΗΞΗΣ

ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΙΚΟΥ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΟΣ GRUNDTVIG
«ARTiT: ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΚΑΙΝΟΤΟΜΙΚΩΝ ΜΕΘΟΔΩΝ ΓΙΑ ΤΗΝ
ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΩΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΩΝ»

Δευτέρα, 29 Οκτωβρίου 2012, ώρες 16.30-21.00
(Ελεύθερη Είσοδος)

Αμφιθέατρο ΟΤΕAcademy, Πέλικα και Σπάρτης 1, Μαρούσι

Η Επιστημονική Ένωση Εκπαίδευσης Ενηλίκων, συντονιστής του Ευρωπαϊκού Προγράμματος ARTiT, θα παρουσιάσει σε αυτήν την εκδήλωση τα αποτελέσματα και την αξιολόγηση από την εφαρμογή της μεθοδολογίας που αναπτύχθηκε στη Δανία, Ελλάδα, Ρουμανία και Σουηδία όπου εφαρμόστηκε το ARTiT. Η μεθοδολογία είχε βασικό στόχο να εφοδιάσει τους εκπαιδευτές ενηλίκων με ένα πλήρες σύνολο μεθόδων, εργαλείων και ικανοτήτων προκειμένου να αναπτύσσουν καινοτομικές εκπαιδευτικές δράσεις, οι οποίες ενισχύουν τη δημιουργικότητα και την κριτική σκέψη των εκπαιδευομένων μέσω της αξιοποίησης της τέχνης.

Εταίροι του Προγράμματος ήταν από την Ελλάδα το Ελληνικό Ανοικτό Πανεπιστήμιο, από τη Δανία το Πανεπιστήμιο Roskilde και το Λαϊκό Σχολείο VUCFYN, από τη Ρουμανία το Πανεπιστήμιο Pitesti, από τη Σουηδία ο επιμορφωτικός οργανισμός εργαζομένων ABF.

Θα παρουσιαστούν τα εθνικά παραδείγματα εφαρμογής που υλοποιήθηκαν στους παραπάνω φορείς.

Στην εκδήλωση θα συμμετάσχει η Helene Illeris, Καθηγήτρια Τέχνης στο Πανεπιστήμιο Agder, της Νορβηγίας, η οποία θα σχολιάσει με την παρέμβασή της τη σημασία της αξιοποίησης της Τέχνης στην Εκπαίδευση.

Περισσότερες πληροφορίες για το ΑΡΤiT είναι διαθέσιμες στην ιστοσελίδα www.artit.eu

Στους συμμετέχοντες θα δοθεί το βιβλίο «Μεθοδολογία και Εκπαιδευτικά Υλικά του Προγράμματος ARTiT». Επίσης θα δοθεί βεβαίωση συμμετοχής.

Οδηγίες Πρόσβασης: Χάρτη της περιοχής για την OTEAcademy μπορείτε να βρείτε στο : http://www.oteacademy.gr/contact-us

Παρακαλούμε συμπληρώστε την παρακάτω δήλωση συμμετοχής.

Δήλωση Συμμετοχής
(αποστέλλεται ηλεκτρονικά στο adulteduc2@gmail.com)

Ονοματεπώνυμο:
Ιδιότητα:
Φορέας:
Τηλέφωνο επικοινωνίας:
Ηλεκτρονική διεύθυνση επικοινωνίας:

ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗ ΕΝΩΣΗ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ ΕΝΗΛΙΚΩΝ Διεύθυνση : Οικονόμου 12 Εξάρχεια /10683 Αθήνα, Website: www.adulteduc.gr, Email: adulteduc2@gmail.com Τηλ.: 2106012297
- ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ - ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ - ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΤΗΣ ΕΚΔΗΛΩΣΗΣ - ΔΗΛΩΣΕΙΣ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗΣ [αρχείο doc, 357,4 kb]
ΔΙΑΒΑΣΤΕ 21, 22 & 24 Οκτωβρίου 2012 Αφιέρωμα «Ο Κακογιάννης του θεάτρου και… της σκηνής» - Λεμεσός - 21, 22 & 24 Οκτωβρίου 2012 [Ε.Θ.Α.Λ. & Δήμος Λεμεσού]
Αφιέρωμα «Ο Κακογιάννης του θεάτρου και… της σκηνής»
Λεμεσός
21, 22 & 24 Οκτωβρίου 2012

«Ο Κακογιάννης του θεάτρου και… της σκηνής» είναι μια πλευρά του σπουδαίου δημιουργού που επισκιάζεται συχνά λόγω της παγκόσμιας αναγνωρισιμότητάς του ως κινηματογραφικής προσωπικότητας. Με αντικείμενο συζήτησης και παρουσίασης, τον αξιοσημείωτο ρόλο του Μιχάλη Κακογιάννη ως θεατρικού σκηνοθέτη και μεταφραστή, η Εταιρεία Θεατρικής Ανάπτυξης Λεμεσού (ΕΘΑΛ) - το θέατρο της γενέτειρας πόλης του Μιχάλη Κακογιάννη - και ο Δήμος Λεμεσού διοργανώνουν ειδικό αφιέρωμα στον Μιχάλη Κακογιάννη του θεάτρου… και της σκηνής, στις 21, 22 & 24 Οκτωβρίου 2012.

Την Κυριακή 21 Οκτωβρίου στο Δημοτικό Πολιτιστικό Κέντρο «Πάνος Σολομωνίδης», στις 7.00μ.μ., θα πραγματοποιηθεί η επίσημη έναρξη του αφιερώματος.

Στην επίσημη έναρξη θα οργανωθεί συζήτηση με θέμα «Η θεατρική πορεία του Μιχάλη Κακογιάννη» με τη συμμετοχή των: Γιαννούλας Κακογιάννη-Wakefield (Πρόεδρος του Δ.Σ. του Ιδρύματος Μιχάλης Κακογιάννης, αδελφή του Μιχάλη Κακογιάννη), Χρήστου Σιάφκου (δημοσιογράφος, βιογράφος του Μιχάλη Κακογιάννη), Μίκη Θεοδωράκη (μουσικοσυνθέτης), Τζένης Γαϊτανοπούλου (πρωταγωνίστρια), Κάτιας Δανδουλάκη (ηθοποιός), Γιαέλ Νταγιάν (προσωπική φίλη του Μιχάλη Κακογιάννη και Πρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου του Τελ Αβίβ). Ακολούθως, η Αννίτα Σαντοριναίου συνεργάτιδα του Μιχάλη Κακογιάννη στην παραγωγή Ηλέκτρα του Σοφοκλή (ΘΟΚ, 1983) θα ερμηνεύσει απόσπασμα από τον ομώνυμο ρόλο.

Τη Δευτέρα 22 Οκτωβρίου, στο Δημοτικό Πολιτιστικό Κέντρο «Πάνος Σολομωνίδης», στις 7.00μ.μ., στενοί συνεργάτες και φίλοι του Μιχάλη Κακογιάννη, προσωπικότητες της θεατρικής ζωής, τόσο από την Ελλάδα όσο και από την Κύπρο θα καταθέσουν τις εμπειρίες από τη συνεργασία τους, αναλύοντας το έργο, τον τρόπο δουλειάς του αλλά και την ιδιαίτερη προσωπικότητά του (ανάμεσά τους οι, Χρήστος Σιάφκος (δημοσιογράφος, βιογράφος του Μιχάλη Κακογιάννη), Κώστας Καζάκος (σκηνοθέτης, ηθοποιός), Δάνης Κατρανίδης (σκηνοθέτης, ηθοποιός), Στέλιος Μάινας (ηθοποιός), Κωνσταντίνος Μαρκουλάκης (ηθοποιός), Μιχάλης Χριστοδουλίδης (μουσικός), Άγγελος Αγγελή (εικαστικός), Κώστας Κακογιάννης (μουσικός) κ.ά.).

Κατά τη διάρκεια του αφιερώματος θα προβληθούν αποσπάσματα και φωτογραφικό υλικό από επιλεγμένες θεατρικές παραγωγές τις οποίες ο Μιχάλης Κακογιάννης σκηνοθέτησε.

Την Τετάρτη 24 Οκτωβρίου 2012, τελευταία ημέρα του αφιερώματος, θα προβληθεί στον Τεχνοχώρο της ΕΘΑΛ, στις 7.00μ.μ., η βραβευμένη ταινία του Μιχάλη Κακογιάννη «Ο Βυσσινόκηπος» (1999) που βασίστηκε στο ομότιτλο θεατρικό έργο του Άντον Τσέχωφ.

Με τη δέκατη πέμπτη του ταινία, το «Βυσσινόκηπο», ο Μιχάλης Κακογιάννης μετέφερε στην οθόνη το κορυφαίο ομότιτλο θεατρικό έργο του Άντον Τσέχωφ. Πρόκειται για παραγωγή διεθνών προδια¬γραφών, με άψογη φωτογραφία, σκηνικά, κοστούμια κι ερμηνείες ηθοποιών. Η ταινία θα προβληθεί με ελληνικούς υπότιτλους.

Το αφιέρωμα διοργανώνεται από την Εταιρεία Θεατρικής Ανάπτυξης Λεμεσού και το Δήμο Λεμεσού, σε συνεργασία με το Κυπριακό Κέντρο του Διεθνούς Ινστιτούτου Θεάτρου, με την υποστήριξη του Ιδρύματος Μιχάλης Κακογιάννης και τελεί υπό την αιγίδα της Κυπριακής Προεδρίας του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

«Ο Κακογιάννης του θεάτρου και… της σκηνής»

Διοργάνωση: Ε.Θ.Α.Λ. & Δήμος Λεμεσού
σε συνεργασία με το Κυπριακό Κέντρο του Δ.Ι.Θ.
και την υποστήριξη του Ιδρύματος Μιχάλης Κακογιάννης

Χορηγοί: Πολιτιστικές Υπηρεσίες Υπουργείου Παιδείας & Πολιτισμού
Chrysses Demetriades, Lemissoller, Medochemie, ΚΕΑΝ

Χορηγοί Επικοινωνίας: Ρ.Ι.Κ., Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ

Υπό την αιγίδα της Κυπριακής Προεδρίας του Συμβουλίου της Ε.Ε.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ Δευτέρα, 24 Σεπτεμβρίου 2012 Το Ελληνικό Κέντρο του Διεθνούς Ινστιτούτου Θεάτρου διοργανώνει πάρτυ με σκοπό την γνωριμία παλαιών και νέων μελών και την οικονομική ενίσχυση του Κέντρου
Το Ελληνικό Κέντρο του Διεθνούς Ινστιτούτου Θεάτρου σας προσκαλεί σε ΠΑΡΤΥ την Δευτέρα 24 Σεπτεμβρίου 2012 στο Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης με σκοπό την γνωριμία παλαιών και νέων μελών και την οικονομική ενίσχυση του Κέντρου.

Μια βραδιά με μουσική, φαγητό, κρασί & λαχειοφόρο αγορά με ιδιαίτερα δώρα.

Έναρξη: από τις 21.00
Είσοδος: 5€

DJ: Miss Catalina
Jazz Duet: Αλεξάνδρα Λέρτα (φωνή), Κυριακή Βιδάλη (κιθάρα)
Έκτακτη Εμφάνιση: Ομάδα Ραγιάδες
- ΑΦΙΣΑ - ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ - PARTY ΕΚΔΙΘ - 24 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 2012 [αρχείο jpg, 554,2 kb]
ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ 13.09.2012 Αναβάλλονται οι παραστάσεις του έργου ΕΝΑΣ ΚΑΠΟΙΟΣ ΠΑΡΑΔΕΙΣΟΣ 2 λόγω ατυχήματος της πρωταγωνίστριας Βάνας Πεφάνη

Αναβάλλονται οι παραστάσεις του έργου "Ένας Κάποιος Παράδεισος 2" που έκανε πρεμιέρα τη Δευτέρα 10 Σεπτεμβρίου στο Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης λόγω ατυχήματος της συγγραφέως και πρωταγωνίστριας της παράστασης Βάνας Πεφάνη, που την αναγκάζει λόγω ορθοπεδικού προβλήματος να παραμείνει κλινήρης για ένα μήνα.

Σύντομα θα ανακοινωθεί η ημερομηνία επανέναρξής τους.

Οι θεατές που έχουν ήδη προμηθευτεί εισιτήρια παρακαλούνται να επικοινωνήσουν τηλεφωνικά με τα ταμεία του Ιδρύματος Μιχάλης Κακογιάννης στο 210 3418579 Δευτ. – Παρ. 11:00 – 14:00.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ Από Τετάρτη 12 έως Σάββατο 15 Σεπτεμβρίου 2012 Για 1η φορά στην Αθήνα το Stanford Summer Theater του διεθνώς αναγνωρισμένου Πανεπιστημίου του Stanford παρουσιάζει την παράσταση Wanderings of Odysseus/ Οι Περιπλανήσεις του Οδυσσέα (12 - 15 Σεπτεμβρίου 2012, στις 20.30)
Για πρώτη φορά στην Αθήνα
στο πλαίσιο της Πράξης με τίτλο
ΑΡΧΑΙΟ ΔΡΑΜΑ: «Επιρροές και Σύγχρονες Προσεγγίσεις»
με διάρκεια τριών χρόνων (2012 – 2014),
συγχρηματοδοτούμενης από το
Ευρωπαϊκό Ταμείο Περιφερειακής Ανάπτυξης της Ε.Ε
και το Υπουργείο Παιδείας & Θρησκευμάτων, Πολιτισμού & Αθλητισμού,
στο πλαίσιο του
Περιφερειακού Επιχειρησιακού Προγράμματος «ΑΤΤΙΚΗ»
του ΕΣΠΑ 2007-2013

το Stanford Summer Theater
του διεθνώς αναγνωρισμένου Πανεπιστημίου του Stanford
παρουσιάζει την παράσταση

Wanderings of Odysseus
(βασισμένη στην Οδύσσεια του Ομήρου)

Μετάφραση Oliver Taplin
Θεατρική Προσαρμογή - Σκηνοθεσία Rush Rehm
12 - 15 Σεπτεμβρίου 2012, στις 20.30

Το Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης, συνεπές στις αρχές και τους σκοπούς του, κατέθεσε πρόταση στο πλαίσιο του Επιχειρησιακού Προγράμματος «ΑΤΤΙΚΗ» του ΕΣΠΑ 2007-2013, που συγχρηματοδοτείται από το Ευρωπαϊκό ταμείο Περιφερειακής ανάπτυξης της Ε.Ε και το Υπουργείο Παιδείας & Θρησκευμάτων, Πολιτισμού & Αθλητισμού. Σε αυτή τη βάση, ανέλαβε και υλοποιεί την Πράξη με τίτλο «ΑΡΧΑΙΟ ΔΡΑΜΑ: Επιρροές και Σύγχρονες Προσεγγίσεις».

Πρόκειται για ένα τριετές πρόγραμμα (2012 – 2014) προώθησης της έρευνας και της μελέτης του αρχαίου δράματος που φιλοδοξεί να θέσει τις βάσεις για ένα διεθνές δίκτυο επικοινωνίας και διαλόγου ανάμεσα σε δημιουργούς και καλλιτέχνες με διαφορετικές καλλιτεχνικές προσεγγίσεις.

Το συνολικό πρόγραμμα αποτελείται από τρία διαφορετικά προγράμματα και συνεργασίες. Το κάθε επιμέρους πρόγραμμα έχει διάρκεια ενός μηνός -κάθε Σεπτέμβριο- και θα πραγματοποιείται σε συνεργασία με αναγνωρισμένα πανεπιστήμια του εξωτερικού.

Το πρόγραμμα ξεκινάει τον Σεπτέμβριο του 2012, σε συνεργασία με το Stanford Summer Theater (SST) του διεθνώς αναγνωρισμένου Πανεπιστημίου Stanford των ΗΠΑ, με την παράσταση Wanderings of Odysseus (βασισμένη στην Οδύσσεια του Ομήρου) σε μετάφραση Oliver Taplin και σκηνοθεσία Rush Rehm, που θα παρουσιαστεί στο Θέατρο του ΙΜΚ από τις 12 έως και τις 15 Σεπτεμβρίου 2012.

Παράλληλα, διοργανώνονται, από τις 5 Σεπτεμβρίου, εντατικό σεμινάριο και εργαστήρια επικεντρωμένα στη δραματοποίηση και τη σκηνική πραγμάτωση του έπους από διακεκριμένους εισηγητές του SST του Πανεπιστημίου του Stanford.

Στο σεμινάριο και τα εργαστήρια μπορούν να πάρουν μέρος, δωρεάν, απόφοιτοι και σπουδαστές δραματικών σχολών, όπως και απόφοιτοι και φοιτητές θεατρολογικών τμημάτων και σχολών κλασικής και παιδαγωγικής κατεύθυνσης.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ Τετάρτη, 25 Ιουλίου 2012 Ένας χρόνος χωρίς τον Μιχάλη Κακογιάννη
Ο Μιχάλης Κακογιάννης σίγουρα θα ήταν διαφορετικός μακριά από την 7η τέχνη, ενώ ο Κινηματογράφος σίγουρα δε θα ήταν ίδιος χωρίς τον Μιχάλη Κακογιάννη. Έθεσε τις βάσεις για τον Κινηματογράφο του Δημιουργού. Δεν αρνήθηκε να κλονίσει τα στερεότυπα της ελληνικής κοινωνίας. Αναζήτησε την αυθεντικότητα της ελληνικότητας και έπλασε την ταυτότητα ενός έθνους με εικόνες. Βρήκε τους ήρωές του στην καθημερινότητα και τους ανέδειξε σε είδωλα της εποχής τους. Μίλησε πολιτικά και κατόρθωσε να αποδομήσει στρεβλώσεις του παρελθόντος. Πέρα και πάνω απ’ όλα, όμως, κατάφερε να αναπτύξει μια μοναδική σχέση μεταξύ του φακού του και των μεγάλων πρωταγωνιστών που έδωσαν υπόσταση στο καλλιτεχνικό του όραμα.

Σήμερα, μέσα από τα προσωπα της Έλλης Λαμπέτη, της Μελίνας Μερκούρη, της Ειρήνης Παπά, του Δημήτρη Χορν, του Μάνου Κατράκη, του Antony Quinn, της Lila Kedrova, της Charlotte Rampling αλλά και τόσων άλλων σημαντικών ανθρώπων που αφέθηκαν στην σκηνοθετική του μπαγκέτα, πλάθεται ξανά η αφήγηση του μεγάλου δημιουργού, του Έλληνα του κόσμου.

Το Ίδρυμά του για μία ακόμη φορά ανοίγει σε όλους τις πόρτες του και τους καλεί να θυμηθούν το μεγάλο σκηνοθέτη μέσα από τα δικά του έργα. Το ντοκιμαντέρ για την Τριλογία του [Ηλέκτρα (1962), Τρωάδες (1971), Ιφιγένεια (1977)] που είχε επιμεληθεί ο ίδιος. Τα ντοκιμαντέρ της Νουνούς Σκαλτσά και την Έκθεση Φωτογραφίας από τη ζωή και το έργο του που έχει επιμεληθεί το Σπίτι της Κύπρου. Και με την προβολή στο πλαίσιο του 3ou Φεστιβάλ Βωβού Κινηματογράφου της ταινίας The single standard με την Greta Garbo όπου εισαγωγικά θα γίνει αναφορά στον πρώτο χρόνο απουσίας του Μιχάλη Κακογιάννη.

Η Στέλλα ρίχνει ρεαλιστικά φως στο πρόταγμα του φεμινισμού και παρουσιάζει περισσότερο ολοκληρωμένη από ποτέ τη γυναίκα, αρχέτυπο που διεκδικεί τη θέση της στην πρώτη γραμμή της ζωής.

Το κορίτσι με τα μαύρα καταγγέλει την ασφυκτική πίεση των επιβεβλημένων ηθών και αρθρώνει λόγο απέναντι στην εγκληματική σιωπή.

Οι υπαρξιακές αναζητήσεις της εφηβείας βρίσκουν πνοή στην Eroica και παρουσιάζονται αριστοτεχνικά από τον μοντερνισμό του Μιχάλη Κακογιάννη.

Το Χαμένο Κορμί (The Wastrel) παραδίδεται στην αφοπλιστική μαγεία της Λαμπέτη και ο Μιχάλης Κακογιάννης παρουσιάζει ένα φιλμικό κείμενο αριστουργηματικής πλοκής.

Συνομιλεί με τον Ευριπίδη και παρουσιάζοντας μια κινηματογραφική τριλογία Ηλέκτρα, Τρωάδες, Ιφιγένεια καταφέρνει να αποτυπώσει μοναδικά το μεγαλείο του δράματος, απόλυτα ενταγμένο στην λιτότητα και καθαρότητα του ελληνικού τοπίου.

Αντλεί έμπνευση από τον μεγάλο Καζαντζάκη, περιγράφει τον έλληνα Ζορμπά με μια γλώσσα που πηγάζει από το μοναδικό και αναγνωρίσιμο «ύφος Κακογιάννη» και ταυτίζει τον ήρωά του με έναν ολόκληρο λαό, ταξιδεύοντας τη φήμη του στα πέρατα της γης.

Τολμά να μιλήσει με γλώσσα φουτουριστική και με την ταινία Όταν τα ψαρια βγήκαν στη στεριά κρούει τον κώδωνα του κινδύνου για όσα θα επακολουθούσαν, μέσα από την επίφαση της κωμωδίας και της φάρσας.

Αφήνει την ιστορία να σκηνοθετήσει, κι εκείνος μιλά εκ μέρους της, στο ντοκιμαντέρ «Αττίλας 74» αφυπνίζοντας συνειδήσεις αλλά και εκφράζοντας το προσωπικό του πάθος για την πατρίδα του.

Επανέρχεται με πολιτικό λόγο και παρεμβαίνει στα πράγματα, αυτή τη φορά για το δικτατορικό καθεστώς της Ελλάδας με την ταινία Γλυκιά Πατρίδα, επενδύοντας την ωμότητα με ποίηση και πάντοτε στοχεύοντας στην μεταφορά μηνυμάτων οικουμενικού ανθρωπισμού.

Καταγράφει τη ζωή μιας μεγαλούπολης στο Πάνω Κάτω και Πλαγίως αποκαλύπτοντας τις παλινδρομικές αιωρήσεις μιας κοινωνίας από την παράδοση στον μοντερνισμό, από το παρελθόν στο παρόν και πάλι πίσω.

Κατορθώνει να μεταγράψει κινηματογραφικά με μοναδικό τρόπο τους κλασσικούς όπως ο Τσέχωφ, δίνοντας νέα επικοινωνιακή διάσταση στο Βυσσινόκηπο “The Cherry Orchard”, αποδεικνύοντας την απαράμιλλη ικανότητά του να μεταλαμπαδεύει τις αρχές του θεάτρου στον κινηματογράφο και το αντίθετο.

Με άλλα λόγια, λοιπόν, ο καθένας μας έχει την ευκαιρία να περιπλανηθεί σε μνήμες που σημαδεύτηκαν από τη μαγεία του Μιχάλη Κακογιάννη, να ταυτιστεί ξανά με τους ήρωές του, να θαυμάσει και πάλι την καλλιτεχνική του αρτιότητα, να ενώσει κομμάτια του παζλ που μας χάρισε για δεκαετίες ο μεγάλος δημιουργός.
ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ Παρασκευή, 27 Ιουλίου 2012 Ακροάσεις από το Ευρωπαϊκό Κέντρο Όπερας στο Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης
Το European Opera Centre (Ευρωπαϊκό Κέντρο Όπερας) χρηματοδοτείται από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, είναι ένας από τους 8 πολιτιστικούς οργανισμούς που λειτουργούν ως πρεσβευτές του ευρωπαϊκού πολιτισμού στην Ευρωπαϊκή Ένωση και έχει έδρα του το Ηνωμένο Βασίλειο. Στόχος του είναι η παροχή επαγγελματικής εμπειρίας σε νέους επαγγελματίες καλλιτέχνες με υψηλής ποιότητας διεθνή projects που γίνονται σε διάφορες ευρωπαϊκές χώρες. Οι συνεργασίες του ως τώρα περιλαμβάνουν οργανισμούς όπως οι Gran Teatre del Liceu Barcelona, BBC, Opera de Lyon, Royal Liverpool Philharmonic Orchestra υπό τον Vasily Petrenko κλπ.

Το Ευρωπαϊκό Κέντρο Όπερας σε συνεργασία με το Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης διοργανώνουν ακροάσεις στην Αθήνα στις 27 Ιουλίου. Για το λόγο αυτό θα έρθει στην Αθήνα ο Casting Director του Κέντρου Laurent Pillot, πρώην Διευθυντής του Opernstudio της Bayerische Staatsoper München και πρώην Associate Music Director της Los Angeles Opera και η Όλγα Κολοκυθά, Projects Manager του Κέντρου. Μετά το τέλος των ακροάσεων υπάρχει η δυνατότητα τραγουδιστές που θα επιλεγούν από αυτές να κάνουν ένα μάθημα με τον Laurent Pillot χωρίς καμία δική τους επιβάρυνση. Οι ακροάσεις είναι γενικές αλλά και για τα επόμενα projects του Κέντρου, με πρώτο το The Beggar´s Opera του Britten, αλλά και το Intensive Training Programme του Κέντρου με τους Laurent Pillot και John Norris.

Οι ακροάσεις απευθύνονται σε νέους Έλληνες επαγγελματίες τραγουδιστές έως 35 ετών. Οι υποψήφιοι παρακαλούνται να συμπληρώσουν την συνημμένη αίτηση συμμετοχής και να την στείλουν στο okolokitha@hotmail.com ώστε να λάβουν περισσότερες λεπτομέρειες για την ακρόαση καθώς και την ακριβή τους ώρα.

Καθώς η ιστοσελίδα του European Opera Centre είναι υπό κατασκευή, για περισσότερες πληροφορίες επισκεφθείτε την ιστοσελίδα του Laurent Pillot www.laurentpillot.com.
- Audition Application form [αρχείο doc, 281,6 kb]
ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ Σάββατο, 1 Σεπτεμβρίου 2012 Ακρόαση για Χορευτές & Χορεύτριες για τη νέα χορογραφία της Στεφανίας Μυλωνά με τίτλο Rear-Guards
Η χορογράφος Στεφανία Μυλωνά προσκαλεί σε συνεργασία απόφοιτους χορευτές και χορεύτριες και διοργανώνει ανοιχτή ακρόαση την 1η Σεπτεμβρίου 2012, στις 10:30 στο Ίδρυμα Μ. Κακογιάννης, για τη νέα της χορογραφική δουλειά- εφαρμογή του Διδακτορικού της- που θα παρουσιάσει στις 23 Οκτωβρίου στο ΙΜΚ.

Η Στεφανία Μυλωνά έχει παρουσιάσει έργα της σε διάφορους χώρους στο Λονδίνο. Ως υπότροφος του Ι.Κ.Υ. απέκτησε Διδακτορικό Δίπλωμα στο Χορό και την Περφορμανς απο το Πανεπιστήμιο του Σάρεϋ (University of Surrey), και Μάστερ στο Ευρωπαϊκό Χοροθέατρο απο το Laban. H νέα της παράσταση "Rear-Guards" αφορά τόσο στην εφαρμογή του διδακτορικού της (Κινούμενα γλυπτά) όσο και σε νέα της κομμάτια.

Για την παρουσίαση χρειάζονται χορευτές/χορεύτριες διαφορετικών στυλ (νεοκλασικού, σύγχρονου, με ακροβατικές δυνατότητες, όσοι έχουν διάθεση πειραματισμού κ.α.).

Παρακαλούνται οι ενδιαφερόμενοι να έχουν μαζί τους βιογραφικό σημείωμα και μία πρόσφατη φωτογραφία, ενώ λόγω των περιορισμένων οικονομικών δυνατοτήτων της χορογράφου και παραγωγού της παράστασης δεν υπάρχει δυνατότητα αμοιβής. Οι πρόβες θα πραγματοποιηθούν το Σεπτέμβριο και τον Οκτώβριο στην Αθήνα.

Πληροφορίες:
Στεφανία Μυλωνά [stefaniamylona7@hotmail.com]
ΔΙΑΒΑΣΤΕ Δευτέρα, 16 Ιουλίου 2012 ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ ΕΚΔΗΛΩΣΗΣ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝΤΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΣΕ ΣΕΜΙΝΑΡΙΟ ΚΑΙ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑ ΜΕ ΔΙΑΚΕΚΡΙΜΕΝΟΥΣ ΕΙΣΗΓΗΤΕΣ ΤΟΥ STANFORD SUMMER THEATER ΤΟΥ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ STANFORD
- ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ ΕΚΔΗΛΩΣΗΣ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝΤΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΣΕ ΣΕΜΙΝΑΡΙΟ ΚΑΙ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑ ΜΕ ΔΙΑΚΕΚΡΙΜΕΝΟΥΣ ΕΙΣΗΓΗΤΕΣ ΤΟΥ STANFORD SUMMER THEATER ΤΟΥ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ STANFORD [αρχείο pdf, 200,4 kb]
ΔΙΑΒΑΣΤΕ Δευτέρα, 16 Ιουλίου 2012 Το νέο, μεγάλο, τριετές πρόγραμμα του Ιδρύματος Μιχάλης Κακογιάννης με τίτλο ΑΡΧΑΙΟ ΔΡΑΜΑ: «Επιρροές και Σύγχρονες Προσεγγίσεις»
Παρά τις αφόρητες συνθήκες που επικρατούσαν στην πρωτεύουσα λόγω του καύσωνα, τη Δευτέρα 16 Ιουλίου 2012, το ενδιαφέρον των δημοσιογράφων και η τιμητική τους παρουσία έκαναν τη συνέντευξη τύπου που παραχώρησε το Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης ιδιαιτέρως επιτυχημένη.

Το Ίδρυμα προχώρησε σε σύντομη παρουσίαση της Πράξης με τίτλο ΑΡΧΑΙΟ ΔΡΑΜΑ: «Επιρροές και Σύγχρονες Προσεγγίσεις» η οποία θα λάβει χώρα στη διάρκεια τριών χρόνων (2012 – 2014), συγχρηματοδοτούμενη από το Ευρωπαϊκό Ταμείο Περιφερειακής Ανάπτυξης της Ε.Ε και το Υπουργείο Παιδείας & Θρησκευμάτων, Πολιτισμού & Αθλητισμού, στο πλαίσιο του Περιφερειακού Επιχειρησιακού Προγράμματος «ΑΤΤΙΚΗ» του ΕΣΠΑ 2007-2013.

Το νέο, μεγάλο τριετές πρόγραμμα του Ιδρύματος Μιχάλης Κακογιάννης υλοποιείται σε συνεργασία με μεγάλα διεθνή Πανεπιστήμια, ενώ για την 1η χρονιά, σε συνεργασία με το Πανεπιστήμιο Stanford (Stanford Summer Theatre).

Το πρόγραμμα παρουσιάστηκε στους εκπροσώπους του τύπου από την Ξένια Καλδάρα, Αντιπρόεδρο & Διευθύντρια ΙΜΚ, τον Δημήτρη Γιολάση, Σύμβουλο Διοίκησης ΙΜΚ και την Αλεξάνδρα Γεωργοπούλου, Υπεύθυνη Διεθνών Σχέσεων ΙΜΚ.

Χαιρετισμούς απέστειλαν ο Υπουργός Ανάπτυξης, Ανταγωνιστικότητας, Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων, κ. Κωστής Χατζηδάκης καθώς και ο Αναπληρωτής Υπουργός Παιδείας, Θρησκευμάτων, Πολιτισμού και Αθλητισμού κ. Κώστας Τζαβάρας.

Επίσης προβλήθηκαν μαγνητοσκοπημένα μηνύματα του Rush Rehm, Καθηγητή Δράματος και Κλασικών Σπουδών στο Πανεπιστήμιο Stanford του San Francisco, Ιδρυτή και Καλλιτεχνικού Διευθυντή του Stanford Summer Theatre (SST), αλλά και της Κατερίνας Ζαχαρία, Καθηγήτριας Κλασικής Φιλολογίας στο Πανεπιστήμιο Loyola Marymount του Los Angeles και συντονίστριας στο πρόγραμμα Αρχαίο Δράμα: Επιρροές και Σύγχρονες Προσεγγίσεις στις ΗΠΑ για το 2012.

Πρόκειται για ένα τριετές πρόγραμμα (2012 – 2014) προώθησης της έρευνας και της μελέτης του αρχαίου δράματος που φιλοδοξεί να θέσει τις βάσεις για ένα διεθνές δίκτυο επικοινωνίας και διαλόγου ανάμεσα σε δημιουργούς και καλλιτέχνες με διαφορετικές καλλιτεχνικές προσεγγίσεις.

Το συνολικό πρόγραμμα αποτελείται από τρία διαφορετικά προγράμματα και συνεργασίες. Το κάθε επιμέρους πρόγραμμα έχει διάρκεια ενός μηνός -κάθε Σεπτέμβριο- και θα πραγματοποιείται σε συνεργασία με αναγνωρισμένα πανεπιστήμια του εξωτερικού.

Το πρόγραμμα ξεκινάει τον Σεπτέμβριο του 2012, σε συνεργασία με το Stanford Summer Theater (SST) του διεθνώς αναγνωρισμένου Πανεπιστημίου Stanford των ΗΠΑ, με την παράσταση Wanderings of Odysseus (βασισμένη στην Οδύσσεια του Ομήρου) σε μετάφραση Oliver Taplin και σκηνοθεσία Rush Rehm, που θα παρουσιαστεί στο Θέατρο του ΙΜΚ από τις 12 έως και τις 15 Σεπτεμβρίου 2012.

Παράλληλα, διοργανώνονται, από τις 5 Σεπτεμβρίου, εντατικό σεμινάριο και εργαστήρια επικεντρωμένα στη δραματοποίηση και τη σκηνική πραγμάτωση του έπους από διακεκριμένους εισηγητές του SST του Πανεπιστημίου του Stanford.

Στο σεμινάριο και τα εργαστήρια μπορούν να πάρουν μέρος, δωρεάν, απόφοιτοι και σπουδαστές δραματικών σχολών, όπως και απόφοιτοι και φοιτητές θεατρολογικών τμημάτων και σχολών κλασικής και παιδαγωγικής κατεύθυνσης.
- ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ ΕΚΔΗΛΩΣΗΣ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝΤΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΣΕ ΣΕΜΙΝΑΡΙΟ ΚΑΙ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑ ΜΕ ΔΙΑΚΕΚΡΙΜΕΝΟΥΣ ΕΙΣΗΓΗΤΕΣ ΤΟΥ STANFORD SUMMER THEATER ΤΟΥ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ STANFORD [αρχείο pdf, 200,4 kb]
ΔΙΑΒΑΣΤΕ Από Κυριακή 22 έως Τρίτη 24 Ιουλίου 2012 Η θεατρική σκηνή της Νέας Υόρκης στις 22, 23, 24 Ιουλίου στο IMK… Ευριπίδη «Ηρακλής» & Aquila Theatre για 3 παραστάσεις Σε μετάφραση & Διασκευή του Peter Meineck
Το Ίδρυμα Μ. Κακογιάννης παρουσιάζει για πρώτη φορά στην Αθήνα τη διεθνούς φήμης θεατρική ομάδα Aquila Theatre από τη Νέα Υόρκη, στη νέα της παραγωγή "Ηρακλής". Η παράσταση είναι βασισμένη στο συγκλονιστικό έργο Ηρακλής Μαινόμενος του Ευριπίδη, η οποία παρουσιάστηκε για πρώτη φορά στο Αμφιθέατρο Bovard του Πανεπιστημίου της Νότιας Καλιφόρνιας, στο Los Angeles τον Μάρτιο του 2012.

Το έργο θα φιλοξενηθεί στο Θέατρο του ΙΜΚ μόνο για τρεις παραστάσεις, την Κυριακή 22, Δευτέρα 23 και Τρίτη 24 Ιουλίου 2012, στις 21:00. Οι παραστάσεις πλαισιώνoνται με workshops καθώς και με ανοικτές συζητήσεις του θιάσου με το κοινό στο τέλος των παραστάσεων.

Η θεατρική ομάδα Aquila Theatre ιδρύθηκε στο Λονδίνο το 1990. Από το 1999 εδρεύει στη Νέα Υόρκη, ως επαγγελματικός θίασος με έδρα το Center for Ancient Studies, στο New York University.

Από το 2010 το Aquila Theatre ηγείται ενός νέου προγράμματος που ονομάζεται Ancient Greeks/Modern Lives, το οποίο χρησιμοποιεί ελληνικά κλασικά κείμενα ώστε να προκαλεί δημόσιο διάλογο γύρω από αυτό το δύσκολο θέμα.

Περισσότερες πληροφορίες & εισιτήρια με ένα κλικ εδώ
ΔΙΑΒΑΣΤΕ 19.07.2012 ΥΠΟΤΡΟΦΙΕΣ ΙΔΡΥΜΑΤΟΣ FULBRIGHT για Έλληνες Πολίτες 2013 - 2014
ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΥΠΟΤΡΟΦΙΩΝ FULBRIGHT

Για αιτήσεις και αναλυτικές πληροφορίες των προγραμμάτων υποτροφιών για Έλληνες πολίτες επικοινωνήστε καθημερινά με την κα Τατιάνα Χατζηεμμανουήλ, Υπεύθυνη του Ελληνικού Προγράμματος/Σύμβουλο Υποτροφιών Fulbright 10.00 – 14.30 (εκτός Τετάρτης) στο 210-7241-811 η 210-7241812 (εσωτ 3) η με εμαιλ στο greekprogram@fulbright.gr

Για περισσότερες πληροφορίες, ενημέρωση, προθεσμίες υποβολής αιτήσεων, νέα προγράμματα και ειδικές υποτροφίες συμβουλευτείτε την ιστοσελίδα του Ιδρύματος Fulbright www.fulbright.gr
- ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΥΠΟΤΡΟΦΙΩΝ FULBRIGHT [αρχείο docx, 46,4 kb]
- ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΥΠΟΤΡΟΦΙΩΝ ΓΙΑ ΕΛΛΗΝΕΣ [αρχείο pdf, 131,2 kb]
ΔΙΑΒΑΣΤΕ 3.07.2012 Υποτροφία στη μνήμη του Μιχάλη Κακογιάννη

Στη μνήμη του Ιδρυτή μας Μιχάλη Κακογιάννη, προσφέρεται υποτροφία στην ηθοποιό Βάια Μουσγά για την ολοκλήρωση των σπουδών της στην Σχολή The Bridge Theatre Training Company του Λονδίνου, με την ευχή να πραγματοποιήσει το όνειρό της και να διακριθεί στον τομέα των παραστατικών τεχνών. Ο Μιχάλης Κακογιάννης πάντα αγαπούσε και βοηθούσε τους νέους και το Ίδρυμά του θα ήθελε να ευχαριστήσει θερμά τους καλούς φίλους που βοήθησαν ώστε αυτό να γίνει πραγματικότητα.
Πέμπτη, 28 Ιουνίου 2012 ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ ΕΚΔΗΛΩΣΗΣ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝΤΟΣ
- ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ ΕΚΔΗΛΩΣΗΣ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝΤΟΣ [αρχείο pdf, 272,8 kb]
ΔΙΑΒΑΣΤΕ Τρίτη, 17 Ιουλίου 2012 Canto General: To έργο-σύμβολο της ελευθερίας των Πάμπλο Νερούδα - Μίκη Θεοδωράκη με τους αυθεντικούς ερμηνευτές του Μαρία Φαραντούρη - Πέτρο Πανδή στο Ηρώδειο
Canto General

To έργο-σύμβολο της ελευθερίας
των Πάμπλο Νερούδα - Μίκη Θεοδωράκη

με τους αυθεντικούς ερμηνευτές του
Μαρία Φαραντούρη - Πέτρο Πανδή
στο Ηρώδειο

Τρίτη 17 Ιουλίου, ώρα 21.00΄
Ωδείο Ηρώδου του Αττικού

Το θρυλικό Κάντο Χενεράλ, ιστορικό σημείο συνάντησης της μεγαλειώδους ποίησης του νομπελίστα Χιλιανού ποιητή Πάμπλο Νερούδα με τη μουσική του μεγάλου έλληνα συνθέτη Μίκη Θεοδωράκη, παρουσιάζεται στο Ωδείο Ηρώδου του Αττικού, την Τρίτη 17 Ιουλίου, στις 21.00΄, στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Αθηνών.

Στο ανυπέρβλητης ομορφιάς ρωμαϊκό Ωδείο, στη βάση της Ακρόπολης, οι αυθεντικοί ερμηνευτές του Κάντο Χενεράλ, η Μαρία Φαραντούρη και ο Πέτρος Πανδής θα ερμηνεύσουν από το εμβληματικό ορατόριο, τα αποσπάσματα: Algunas Bestias, Voy a Vivir, Los Libertadores, A mi Partido, Lautaro, La United Fruit Co., Amor America, Sandino, Vegetaciones, America Insurrecta. Μαζί τους η Χορωδία της ΕΡΤ υπό τη διεύθυνση του Δημήτρη Μπουζάνη και η Χορωδία του Δήμου Αθηναίων υπό τον Σταύρο Μπερή. Την δεκαπενταμελή ορχήστρα που συνθέτουν διακεκριμένοι σολίστ διευθύνει ο αρχιμουσικός Λουκάς Καρυτινός.

Αποσπάσματα του ποιητικού έργου του Νερούδα, σε απόδοση στα ελληνικά της Δανάης Στρατηγοπούλου, διαβάζει ο ηθοποιός Τάσος Νούσιας. Η παραγωγή φέρει την υπογραφή του Μεγάρου Μουσικής Αθηνών.

Το Canto General, (Γενικό Τραγούδι) μελοποιήθηκε από τον Μίκη Θεοδωράκη το 1972 στο Παρίσι. Ο Πάμπλο Νερούδα, που ήταν την εποχή εκείνη Πρέσβης της Χιλής στη Γαλλία, ήταν παρών στις πρώτες πρόβες του έργου που έγιναν σε παρισινό στούντιο. Ένα χρόνο αργότερα, το 1973, το έργο προγραμματίστηκε να παρουσιαστεί στη Χιλή σε μια συναυλία αφιερωμένη στον αγώνα του ελληνικού λαού κατά της Δικτατορίας στην Ελλάδα, παρουσία του Σαλβαδόρ Αλλιέντε και του Πάμπλο Νερούδα. Η συναυλία αυτή δεν έγινε ποτέ, το πραξικόπημα του Πινοσέτ αιματοκύλησε τη Χιλή, ο Νερούδα ‘έφυγε’ και το έργο παρουσιάστηκε με τεράστια επιτυχία σε πολλές χώρες ανά τον κόσμο, και στην ελεύθερη Ελλάδα το 1975, σε συναυλίες αφιερωμένες στη μνήμη του Αλλιέντε και του Νερούδα και στον αγωνιζόμενο λαό της Χιλής, που πέρασαν στην ιστορία.

Ακρογωνιαίος λίθος του συνθετικού έργου του Μίκη Θεοδωράκη, το Κάντο Χενεράλ, ορατόριο σε 13 μέρη, γραμμένο για δύο σολίστ τραγουδιστές, μεικτή χορωδία και δεκαπενταμελή ορχήστρα (3 φλάουτα, 2 πιάνα, 3 κιθάρες, ένα κοντραμπάσο και έξι κρουστά), συγχωνεύει με τον πιο δημιουργικό τρόπο στοιχεία της λατινοαμερικάνικης και ισπανικής μουσικής με την ελληνική μουσική παράδοση.

Στη συναυλία του Ηρωδείου μετέχουν οι μουσικοί: Μελίνα Μακρή, Νίκος Δημητράτος, Ροδούλα Χατζή (φλάουτο), Στέλλα Κυπραίου, Δημήτρης Παπαγγελίδης, Αριστείδης Χατζησταύρου (κιθάρα), Παναγιώτης Κολιοβασίλης, Μαρίνος Τρανουδάκης, Μαριάνθη Πετριτσοπούλου, Γιάννα Παναγοπούλου (κρουστά), Ελένη Καμβύση (τύμπανα) Τατιάνα Παπαγεωργίου, Μαρία Καρυτινού (πιάνο).

Ύμνος στην ελευθερία των λαών και την ειρήνη, το Κάντο Χενεράλ, ταξίδεψε παντού και συνεπήρε εκατομμύρια ακροατές με την αυθεντικότητα και το πάθος του. Ο Μίκης Θεοδωράκης, ανέδειξε με τον πιο συγκλονιστικό τρόπο το μεγαλείο της ποίησης του Νερούδα, κρατώντας το κείμενο του στην αυθεντική του μορφή, κατόρθωσε να ‘περάσει το μήνυμα’, την αγάπη του Χιλιανού νομπελίστα για την ελευθερία, την πατρίδα του και τον σκλαβωμένο λαό της, καταργώντας τα σύνορα με όπλο τη δύναμη της τέχνης του και να ‘σφραγίσει’ τις γενιές που ακολούθησαν με το έργο αυτό, που δεν έχει πάψει να είναι δραματικά επίκαιρο.

Εισιτήρια πωλούνται στα εκδοτήρια του Φεστιβάλ Αθηνών, Πανεπιστημίου 39 (στη στοά Πεσμαζόγλου), τηλ. 210 3272000 και ηλεκτρονικά www.greekfestival.gr και στο Μέγαρο Μουσικής τηλ. 210 7282333, www.megaron.gr

Οι τιμές των εισιτηρίων για τη συναυλία είναι 20,00 - 30,00 - 35,00 - 40,00 € (Διακεκριμένη Ζώνη). Άνω Διάζωμα: 15,00
Ειδικές τιμές: 10,00 € (Φοιτητικό), 15,00 € (άτομα με ειδικές ανάγκες).
ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ 4, 11, 26 Ιουλίου & 22 Αυγούστου 2012 Ελένη του Ευριπίδη σε σκηνοθεσία Άρη Μιχόπουλου [Με ρωσικούς & αγγλικούς υπέρτιτλους - Διοργάνωση παραστάσεων για γκρουπ κατόπιν συνεννόησης] Εταιρεία Θεάτρου Η ΑΛΛΗ ΠΛΕΥΡΑ
Το Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης, το Κέντρο Ελληνικού Πολιτισμού Μόσχας και το τουριστικό πρακτορείο Golden Travel, σε συνεργασία με την Εταιρεία Θεάτρου Η ΑΛΛΗ ΠΛΕΥΡΑ, η οποία ήδη από το 2001 ασχολείται με τη μελέτη, την έρευνα και τη σκηνική πραγμάτωση έργων του αρχαίου δράματος, παρουσιάζουν τους καλοκαιρινούς μήνες Ιούλιο και Αύγουστο, για λίγες παραστάσεις, στις 4,11, 26 Ιουλίου και στις 22 Αυγούστου την Ελένη του Ευριπίδη, σε σκηνοθεσία Άρη Μιχόπουλου, στο θέατρο του Ιδρύματος Μιχάλης Κακογιάννης με ρωσικούς και αγγλικούς υπέρτιτλους.

Ο Μύθος
Η Ελένη, στην τραγωδία του Ευριπίδη, βρίσκεται από χρόνια στην Αίγυπτο, στο παλάτι του Πρωτέα, μετά το θάνατο του οποίου ο διάδοχος και γιος του Θεοκλύμενος, επιμένει παρά την άρνησή της να την παντρευτεί. Στον πρόλογο, η Ελένη, που καθόταν ικέτιδα στο μνήμα του Πρωτέα, σηκώνεται και παρουσιάζεται στους θεατές, για να εξηγήσει το λόγο της παρουσίας στην Αίγυπτο και της καταφυγής της στον τάφο του Πρωτέα. Η ίδια εξιστορεί την καταγωγή της λέγοντας ότι είναι κόρη του Τυνδάρεω και της Λήδας, χωρίς όμως να αποκλείει και την περίπτωση να είναι κόρη του Δία, ο οποίος φημολογείται ότι πλησίασε ερωτικά τη μητέρα της υπό τη μορφή κύκνου.

Οι συμφορές της λοιπόν αρχίζουν από τη νίκη της Αφροδίτης κατά την κρίσιν περί κάλλους», όταν η Αφροδίτη για να εξασφαλίσει την εκλογή της από τον Πάρη, υποσχέθηκε ως ανταμοιβή του τον γάμο του με την Ελένη. Η Ήρα όμως οργισμένη για την ήττα της, δημιουργεί από σύννεφο ένα ομοίωμα (είδωλον) το οποίο θα πάρει μαζί του ο Πάρις, νομίζοντας ότι απάγει την Ελένη. Την Ελένη την έστειλε ο Δίας μέσω του Ερμή στην Αίγυπτο, για να ζήσει στο παλάτι του Πρωτέα, περιμένοντας τον άνδρα της Μενέλαο να επιστρέψει από τον πόλεμο.

Ιστορικό πλαίσιο
Η Ελένη του Ευριπίδη γράφτηκε το 412 π.Χ και παρουσιάστηκε για πρώτη φορά την ίδια εποχή, δηλαδή μόλις τελείωσε η Σικελική εκστρατεία με την πανωλεθρία του αθηναϊκού στόλου. Παράλληλα την ίδια εποχή αναπτυσσόταν το σοφιστικό κίνημα που είχε αρχίσει να αμφισβητεί πατροπαράδοτες αξίες και προκαλούσε με την κριτική των εκπροσώπων του κρίση στο δημοκρατικό πολίτευμα και φαινόμενα ασέβειας.

Μέσα σε αυτό το πλαίσιο ο Ευριπίδης με την τραγωδία του Ελένη καταδικάζει τον πόλεμο ως πρόξενο όλων των κακών και με πρόσχημα την Ελένη προσπάθησε να τονίσει το παράλογο του τρωικού πολέμου. Έτσι στο παράλογο της άποψης ότι για μια γυναίκα μπορεί να εξοντωθεί ένας λαός και ένα κράτος και να σκοτωθούν χιλιάδες Ελλήνων, ο Ευριπίδης θα απαντήσει με το παράλογο του «ειδώλου». Τελικά, ο μύθος που αξιοποιεί λογοτεχνικά δεν είναι η ομηρική εκδοχή, αλλά αυτή που δημιούργησε ο λυρικός ποιητής Στησίχορος.

Σημειώνουν οι συντελεστές της παράστασης: "Εκείνο που, ίσως, γοητεύει περισσότερο σε αυτό το έργο είναι ο μετασχηματισμός. Μοιάζει ο ίδιος ο μύθος να κοιτάζεται στον καθρέφτη και να βλέπει τον εαυτό του, χαμογελώντας, ίσως ειρωνικά, ίσως με πίκρα. Ο Ευριπίδης παίρνει την ιστορία της αρπαγής της Ωραίας Ελένης, και, χωρίς να αλλάξει κάτι από το πραγματικό αντικείμενο, διαστρεβλώνει με τρόπο ποιητικό και υπαινικτικό το καθρεφτιζόμενο είδωλό του.

Το όνομα ολούθε πάει, όχι το σώμα (Ελένη στ. 588). Και αν το όνομα χρωματίστηκε με τα πιο μελανά χρώματα, ως αιτία ενός αιματηρού πολέμου, το αντικείμενο του πόθου, η ενσάρκωση της απόλυτης ομορφιάς, πέταξε σα νεφέλη στην χώρα του Νείλου. Εκεί τοποθετεί και ο ποιητής τη δράση του έργου του, την Ελένη με τις ακόλουθές της, τη συνάντηση και την επανένωση της με το Μενέλαο, τη Θεονόη που κρατά στα χέρια της τη λύση του δράματος, το Θεοκλύμενο που ποθεί να κάνει δική του τη γυναίκα που λέγεται πως έφερε τόσο πόνο με την ομορφιά της σε Έλληνες και Τρώες.

Όμως …«Τ’ αηδόνια δε σε αφήνουνε να κοιμηθείς στις Πλάτρες». Γιατί μπορεί οι αιτίες να παρουσιάζονται διαφορετικά, το σώμα να αντικαθίσταται από το είδωλο, αλλά τα γεγονότα παραμένουν, καθώς και τα αποτελέσματά τους. Καθώς και η διαχρονικότητά τους. Σε κανέναν πόλεμο οι νεκροί δε γυρίζουν πίσω. Και ποτέ οι άνθρωποι δε διδάσκονται από το θάνατο το πόσο μάταιο είναι να κυνηγούν ίσκιους με όχημα τη βία και τον εγωισμό. Δεν πρόκειται για την αποκατάσταση του ονόματος και της φήμης μιας ηρωίδας, αλλά για το σαρκασμό εκείνων που χρησιμοποίησαν αυτό το όνομα για να δώσουν μια δικαιολογία στην εμμονή τους να κυνηγούν αδειανά πουκάμισα για να ικανοποιήσουν πόθους προσωπικούς.

Καθρέφτες, σκιές και είδωλα. Υλικά της παράστασης όλα αυτά που δεν μπορεί κανείς να αγγίξει, που είναι αντανακλάσεις και όχι τα ίδια τα αντικείμενα. Στόχος να φανούν τελικά εκείνα που μας αγγίζουν περισσότερο, που μας κάνουν να τρομάζουμε ή να νιώθουμε ντροπή. Ο καθρέφτης που μας δείχνει όχι το είδωλο, μα τον πραγματικό μας εαυτό."

Οι παραστάσεις οργανώνονται για group (ελάχιστος αριθμός ατόμων 60) κατόπιν συνεννόησης. Δίδεται δυνατότητα οργάνωσης παραστάσεων και για άλλες ημερομηνίες και ώρες, εφ' όσον υπάρχει διαθεσιμότητα του θιάσου και της αίθουσας.

ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ
Μετάφραση: Τάσος Ρούσσος
Σκηνοθεσία: Άρης Μιχόπουλος
Χορογραφία: Κώστας Αντωνάτος
Μουσική: Χρίστος Θεοδώρου
Σκηνικά: Άρης Μιχόπουλος
Κοστούμια: Σταματία Αντωνάτου
Φωτισμοί: Κατερίνα Παπαδάκου
Δραματολογία: Κόννη Σοφιάδου
Φωτογραφίες: Μαριλένα Σταφυλίδου
Ερμηνεύουν: Θάλεια Γρίβα, Γιάννης Δουράτσος, Αλίκη Ζαχαροπούλου, Μενέλαος Ζαφειρόπουλος, Δήμητρα Κόκκορη, Δέσποινα Μαλλιαρού, Χρυσόστομος Παπανικολάου, Πάνος Τρουμπουνέλης, Αντιγόνη Φρυδά

ΕΛΕΝΗ του Ευριπίδη με ρωσικούς & αγγλικούς υπέρτιτλους
Αίθουσα: Θέατρο
Διάρκεια: 90’

Εισιτήρια: €20

Πληροφορίες - Κρατήσεις: Σταματία Αντωνάτου 697 4926755, standonatou@yahoo.gr
ΔΙΑΒΑΣΤΕ Δευτέρα, 11 Ιουνίου 2012 11 Ιουνίου - ημέρα μνήμης για τον Μιχάλη Κακογιάννη
Μια ιδιαίτερη μέρα για το Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης η 11η Ιουνίου, ημέρα γέννησης του ιδρυτή και πρώτου προέδρου του, ο οποίος έφυγε από κοντά μας στις 25 Ιουλίου του 2011. Ο Μιχάλης Κακογιάννης γεννήθηκε στις 11 Ιουνίου του 1921. Σήμερα, οι άνθρωποι και συνεργάτες του Ιδρύματος που οραματίστηκε και θεμελίωσε ο ίδιος, θυμούνται με συγκίνηση τη γέννηση του μεγάλου δημιουργού.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ Δευτέρα, 11 Ιουνίου 2012 Η Aida στη χώρα του ευρωκούλουρου
Αγαπητοί φίλοι,

Με δεδομένη την οικονομική δυστοκία των καιρών και την επείγουσα ανάγκη επινόησης και εφαρμογής νέων μοντέλων παραγωγής ως μοναδικό αντίδοτο στην ήδη διαγραφόμενη γενικευμένη πολιτιστική παράλυση (ή, πράγμα χειρότερο, την ολοκληρωτική επιβολή της «ασφάλειας» του αισθητικού συντηρητισμού), η εταιρεία μουσικού θεάτρου «Οι όπερες των ζητιάνων» σε συνεργασία με το Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης οργανώνουν βραδιά οικονομικής ενίσχυσης της παράστασης Yasou Aida! στο Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης (Πειραιώς 206, Ταύρος, Αθήνα) τη Δευτέρα 11 Ιουνίου 2012. Θα προηγηθεί προβολή της οπερέτας του Θεόφραστου Σακελλαρίδη Η κόρη της καταιγίδος σε μαγνητοσκόπηση από το Φεστιβάλ Αθηνών 2011.

Η παράσταση που «εκτόξευσε την Αΐντα στο 2012» και ενθουσίασε τον διεθνή Τύπο στην πρεμιέρα της στην Neuköllner Oper στο Βερολίνο έρχεται στο Ίδρυμα Κακογιάννη στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Αθηνών στις 29-30 Ιουνίου και 1η Ιουλίου. Η ελληνογερμανική αυτή «συνάντηση φιλίας» εξερευνά τα νεο-αποικιακά στερεότυπα που ανθούν στην Ευρώπη της κρίσης, ενώ η μουσική προσαρμογή και η μετάπλαση της δραματουργίας της κλασικής όπερας του Βέρντι φέρνουν την Αΐντα στη σύγχρονη εποχή ως νεαρή Ελληνίδα στην Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα.

Oι παραστάσεις της όπερας στην Αθήνα πραγματοποιούνται με τη στήριξη του Υπουργείου Πολιτισμού και Τουρισμού (Επιχορηγήσεις Ελεύθερου Θεάτρου 2011-2012) και της Γερμανικής Πρεσβείας. Σε αναμονή της εκταμίευσης της επιχορήγησης του ΥΠ.ΠΟ.Τ., ύψους 35.000 ευρώ (η οποία προβλέπεται να καλύψει το μεγαλύτερο μέρος του κόστους των παραστάσεων), και με σκοπό την κάλυψη των επειγόντων εξόδων της παραγωγής, παρακαλούμε όσους από τους φίλους και υποστηρικτές μας επιθυμούν να παρευρεθούν να μας στηρίξουν οικονομικά με οποιοδήποτε ποσό τους είναι εύκολο.

Το ποσό που θα συλλεγεί από τις δωρεές θα χρησιμοποιηθεί αποκλειστικά για την παροχή ρευστότητας στην παραγωγή του Yasou Aida!. Μετά το πέρας των παραστάσεων, «Οι όπερες των ζητιάνων» δεσμεύονται να επιστρέψουν τα χρήματα στους δωρητές στο ακέραιο, μόλις (και, ασφαλώς, εφόσον!) το ΥΠ.ΠΟ.Τ. εκταμιεύσει την υπεσχημένη επιχορήγηση!

Εκτός από την πολύτιμη συμπαράσταση σ’ αυτή την παρακινδυνευμένη απόπειρα «αυτοδιαχειριζόμενου» λυρικού θεάτρου, όσοι φίλοι παρευρεθούν στη βραδιά οικονομικής ενίσχυσης θα έχουν την ευκαιρία να συζητήσουν με τους δημιουργούς του έργου, να ακούσουν ζωντανή μουσική από την παράσταση και… να απολαύσουν τα περίφημα ευρωκουλουράκια του Yasou Aida!.

Αναλυτικά το πρόγραμμα της βραδιάς έχει ως εξής:

19.00 – Αίθουσα: Κινηματογράφος
Η ΚΟΡΗ ΤΗΣ ΚΑΤΑΙΓΙΔΟΣ του Θεόφραστου Σακελλαρίδη
Προβολή της μαγνητοσκοπημένης παράστασης από το Φεστιβάλ Αθηνών 2011
Μουσική διεύθυνση: Χαράλαμπος Γωγιός - Σκηνοθεσία: Αλέξανδρος Ευκλείδης - Σκηνικό-κοστούμια: Κωνσταντίνος Ζαμάνης
Με τους: Δημήτρη Ναλμπάντη, Βάσια Ζαχαροπούλου, Έλενα Χατζηαυξέντη, Κωστή Ρασιδάκι, Ελένη Λιώνα κ.ά.
Παράλληλα με την προβολή, θα διανεμηθούν DVD στους συντελεστές της παράστασης.
Είσοδος ελεύθερη -Απαραίτητη η κράτηση θέσης (210 3418579)

21.00 – Αίθουσα: εστιατόριο – μπαρ @ 3ος όροφος
ΒΡΑΔΙΑ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗΣ ΕΝΙΣΧΥΣΗΣ της παράστασης YASOU AIDA!
Παρουσίαση του project από τους Χαράλαμπο Γωγιό (μουσική προσαρμογή-διεύθυνση), Δημήτρη Δημόπουλο (κείμενο) και Αλέξανδρο Ευκλείδη (σύλληψη-σκηνοθεσία).
Special guest: Φωτεινή Κωστοπούλου

Παράλληλα, για όσους φίλους ενδιαφέρονται να βοηθήσουν στην προσπάθειά μας να ανεβάσουμε το Yasou Aida! στην Αθήνα αλλά δεν είναι σε θέση να παρευρεθούν στην εκδήλωση της Δευτέρας, λειτουργεί online «κουμπαράς» στην ηλεκτρονική διεύθυνση http://pleasefund.us/projects/yasou-aida. Τα έσοδα που θα συλλεγούν μ’ αυτό τον τρόπο θα χρησιμοποιηθούν για την κάλυψη των εξόδων διαμονής της γερμανικής αποστολής στην Αθήνα.

Σας παρακαλούμε θερμά να προωθήσετε αυτό το μήνυμα σε όποιον θεωρείτε ότι μπορεί να ενδιαφέρεται!

Με εκτίμηση,
Οι όπερες των ζητιάνων
ΔΙΑΒΑΣΤΕ 1.06.2012 5ο Διαδημοτικό Φεστιβάλ Ερασιτεχνικού Θεάτρου Δήμων Αττικής [ΔΗΜΟΣ ΜΟΣΧΑΤΟΥ ΤΑΥΡΟΥ - ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ]
5ο Διαδημοτικό Φεστιβάλ Ερασιτεχνικού Θεάτρου Δήμων Αττικής
(Όποιος ξέρει να γελά, ξέρει και να ζήσει)

Το Διαδημοτικό Φεστιβάλ Ερασιτεχνικού Θεάτρου Δήμων Αττικής, ανοίγει και πάλι τις πύλες του για 5η χρονιά. Μια προσπάθεια σε πείσμα των καιρών, που εξακολουθεί μέσα από την τέχνη του θεάτρου να κάνει πράξη τα όνειρα και προσδοκίες όλων μας, για δημιουργική παρέμβαση στις τοπικές μας κοινωνίες.

Στόχος κάθε συλλογικής προσπάθειας για την παραγωγή πολιτισμού μέσα σε μια οργανωμένη κοινωνία, είναι να βελτιώνεται η ποιότητα ζωής των ανθρώπων, γιατί το Θέατρο αποτελεί όχι μόνο γνήσια μορφή έκφρασης των εσωτερικών δυνατοτήτων του ανθρώπου, αλλά και μέσο καλλιέργειας, γνώσης και εξύψωσης των ανθρώπινων κοινωνιών και σ’ αυτήν την προσπάθεια ο θεσμός της Τοπικής Αυτοδιοίκησης έχει κυρίαρχο ρόλο.

Μέρος των πολιτιστικών δράσεων και δομών της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, είναι το θέατρο, που άνθισε σε κάθε δήμο μέσα από την ερασιτεχνική δημιουργία.

Στο φετινό πρόγραμμα του Διαδημοτικού Φεστιβάλ Ερασιτεχνικού Θεάτρου συμμετέχουν   επιλεγμένες παραστάσεις με άξονες, τόσο την ανάδειξη της ποιοτικής ερασιτεχνικής δημιουργίας, όσο και την παροχή ευκαιριών σε ολοένα και περισσότερους πολίτες της Αττικής, να παρακολουθήσουν δωρεάν, Θέατρο στην πόλη τους.

Ελάτε λοιπόν, να αντιμετωπίσουμε με γέλιο όλα όσα συμβαίνουν γύρω μας, μιας και το Διαδημοτικό Φεστιβάλ Ερασιτεχνικού Θεάτρου, γιορτάζει τα πέντε χρόνια του και είναι αφιερωμένο στην Κωμωδία.

Συντονιστική Επιτροπή
Διαδημοτικού Φεστιβάλ Ερασιτεχνικού Θεάτρου

Πληροφορίες: Πνευματικό Κέντρο 2132036212-210 3461176 και www.en-drasei.gr

5ο Διαδημοτικό Φεστιβάλ Ερασιτεχνικού Θεάτρου Δήμων Αττικής

Δημοτική Κοινότητα Ταύρου
Δημοτικός Κινηματογράφος «Νέα Μασκώτ» ( Πάρκο Ηρώων Ενόπλων Δυνάμεων, Κωνσταντινουπόλεως 2, Ταύρος ). Ώρα Έναρξης Παραστάσεων : 9 μ.μ. - Είσοδος Ελεύθερη

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΩΝ
    18/6/2012 - Θεατρικό Εργαστήρι Δήμου Μοσχάτου-Ταύρου «Εν Δράσει»
«Ο Πολυροβιθάς», ( Παράσταση για παιδιά )
   2Ο/6/2012 – Θεατρικό Εργαστήρι Δήμου Νίκαιας-Ρέντη «Ρενδία Λέξις»
«Τα ρούχα του Βασιλιά», Γ. Καλατζόπουλου, ( Παράσταση για παιδιά )
    22/6/2012 – Θεατρικό Εργαστήρι Δήμου Νίκαιας-Ρέντη «Ρενδία Λέξις»
«Σκουπίδια», Γ. Ξανθούλη
     23/6/2012 –Θεατρική Ομάδα Δήμου Καισαριανής, «Μήδεια», Μποστ
25 & 26/6/2012 - Θεατρικό Εργαστήρι Δήμου Μοσχάτου-Ταύρου «Εν Δράσει»
«Του Κουτρούλη ο Γάμος», Αλέξανδρου Ρίζου Ραγκαβή
    27/6/2012 - Θεατρική Ομάδα Δήμου Ιλίου
«Ο άνθρωπος, το κτήνος και η Αρετή», Λ. Πιραντέλο
   28/6/2012 – Θεατρική ομάδα Δήμου Διονύσου , «Σελεστίνα», Φερνάντο ντε Ρόχας
    29/6/2012 – Ομάδα Θεάτρου Δήμου Αγίας Παρασκευής
«Παραξενιές του έρωτα, κουτσομπολιού μπερδέματα», Μονόπρακτα Ν. Λάσκαρη

Δημοτική κοινότητα Μοσχάτου
Πολιτιστικό Κέντρο «Θεόδωρος Αγγελόπουλος», (Ομήρου-Κωνσταντινουπόλεως-Σολωμού)
Ώρα Έναρξης Παραστάσεων : 8.30 μ.μ. - Είσοδος Ελεύθερη

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΩΝ
    26/9/2012 - Θεατρικό Εργαστήρι Δήμου Μοσχάτου-Ταύρου «Εν Δράσει»
«Του Κουτρούλη ο Γάμος», Αλέξανδρου Ρίζου Ραγκαβή
    27/9/2012 - Θεατρική Ομάδα Δήμου Ιλίου
«Ο άνθρωπος, το κτήνος και η Αρετή», Λ. Πιραντέλο
    28/9/2012 –Θεατρική Ομάδα Δήμου Καισαριανής, «Μήδεια», Μποστ
    29/9/2012 – Θεατρικό Εργαστήρι Δήμου Νίκαιας-Ρέντη «Ρενδία Λέξις»
«Τα ρούχα του Βασιλιά», Γ. Καλατζόπουλου, ( Παράσταση για παιδιά )
    30/9/2012 – Θεατρικό Εργαστήρι Δήμου Νίκαιας-Ρέντη «Ρενδία Λέξις»
«Σκουπίδια», Γ. Ξανθούλη
    3/10/2012 – Θεατρική ομάδα Δήμου Διονύσου, «Σελεστίνα», Φερνάντο ντε Ρόχας
    4/10/2012 – Θεατρική ομάδα Δήμου Περάματος, «Ονείρων…χώρα»
    5/10/2012 – Ομάδα Θεάτρου Δήμου Αγίας Παρασκευής
«Παραξενιές του έρωτα, κουτσομπολιού μπερδέματα», Μονόπρακτα Ν. Λάσκαρη
    6 & 7/10/2012 - Θεατρικό Εργαστήρι Δήμου Μοσχάτου-Ταύρου «Εν Δράσει»
«Ο Πολυροβιθάς», ( Παράσταση για παιδιά )
ΔΙΑΒΑΣΤΕ Από Πέμπτη 19 Απριλίου έως Κυριακή 10 Ιουνίου 2012 Τελευταίες παραστάσεις για το θρυλικό «Έκτο Πάτωμα» του Αλφρέντ Ζερύ έως και τις 10 Ιουνίου 2012
Το Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης παρουσιάζει το κορυφαίο έργο του Alfred Gehri «Έκτο Πάτωμα», στην κεντρική του σκηνή, «Θέατρο». Για περιορισμένο αριθμό παραστάσεων, το μουσικό θεατρικό έργο πιο επίκαιρο από ποτέ, ανεβαίνει στην ελληνική θεατρική σκηνή μετά από είκοσι χρόνια με την υπογραφή της καταξιωμένης ηθοποιού Άννας Παναγιωτοπούλου, τις μουσικές συνθέσεις του Σταμάτη Κραουνάκη σε στίχους της Λίνας Νικολακοπούλου. Την παράσταση σκηνοθετεί η Μαριάννα Κάλμπαρη ενώ πρωταγωνιστούν η Τζίνα Αλιμόνου, η Αιμιλία Βασιλακάκη, η Νεκταρία Γιαννουδάκη, η Ευγενία Δημητροπούλου, ο Διαμαντής Καραναστάσης και ο Γιάννης Στεφόπουλος.

Η θρυλική πλέον παράσταση επιχειρεί μια σύγχρονη σκηνική ανάγνωση του διάσημου μουσικού έργου, το οποίο χαρακτηρίζεται από ένα καθαρό ύφος musical. Εν μέσω οικονομικής κρίσης του ‘30, μια ομάδα ανθρώπων -μικρογραφία ολόκληρης κοινωνίας- συνυπάρχει στο έκτο πάτωμα μιας παρισινής πολυκατοικίας.

Με άξονα την κωμωδία που χαρακτηρίζει την επιτυχημένη διασκευή της Άννας Παναγιωτοπούλου, παρακολουθούμε τη ζωή αυτών των ανθρώπων να ξετυλίγεται μέσα από τους έρωτες, τις συγκρούσεις, τα πάθη και πάνω από όλα τα όνειρά τους. Όνειρα μικρά και μεγάλα, όνειρα που τους δίνουν τη δύναμη να αντέξουν τις δυσκολίες της καθημερινότητάς. Μόνο που μέσα στην πορεία του έργου, θα συνειδητοποιήσουν ότι πάνω και πέρα από τα όνειρα -που δυστυχώς τόσο σπάνια γίνονται πραγματικότητα- υπάρχει η αγάπη, η συντροφικότητα, η αλληλεγγύη, η αίσθηση ότι παραμένουμε ενωμένοι απέναντι σε κάθε δυσκολία. Και μόνο μέσα από αυτή την αίσθηση μπορούμε να βγούμε αληθινοί νικητές στο παιχνίδι της ζωής.

Σε ένα αφαιρετικό και ταυτόχρονα πολύ δυναμικό σκηνικό, με ζωντανή μουσική και εντυπωσιακές χορογραφίες, μερικά από τα πιο γνωστά τραγούδια της Λίνας Νικολακοπούλου και του Σταμάτη Κραουνάκη, όπως «Τι ώρα είναι, τι μέρα είναι και ποιά χρονιά», «Το τραγούδι της κουτσομπόλας», «Το τραγούδι της ζήλειας» και «Η κουπαστή» μετατρέπουν τη σκηνή σε μία φαντασμαγορική μουσική παράσταση, χαρίζοντας στους θεατές ένα απολαυστικό και αισιόδοξο δίωρο.

«τίποτα δεν έγινε, τίποτα δεν είδατε, τίποτα ποτέ...στο φινάλε είμαστε όλοι θεαταί...»

Δείτε πεισσότερες πληροφορίες κι εξασφαλίστε το εισιτήριό σας με ένα κλικ εδώ
ΔΙΑΒΑΣΤΕ Από Παρασκευή 25 Μαΐου έως Σάββατο 2 Ιουνίου 2012 Το Low Budget Festival Μιλάει… Γαλλικά! Ακολουθείστε τους νέους του θεάτρου γιατί αυτοί είναι το μέλλον του! _3 ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΙΣ_9 ΗΜΕΡΕΣ_ΊΔΡΥΜΑ ΜΙΧΑΛΗΣ ΚΑΚΟΓΙΑΝΝΗΣ_
25 Μαΐου έως 2 Ιουνίου 2012, στις 21:00

Το Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης σε συνεργασία με το Γαλλικό Ινστιτούτο Ελλάδος και το www.tospirto.net παρουσιάζει ένα «Low Budget Festival» που μιλάει ...γαλλικά. Από τις 25 Μαΐου έως τις 2 Ιουνίου 2012, στον ειδικά διαμορφωμένο υπόγειο χώρο του ΙΜΚ, τρεις ταλαντούχοι έλληνες σκηνοθέτες θα παρουσιάσουν τα έργα τριών γάλλων συγγραφέων (μεταφρασμένα στα ελληνικά) υπογραμμίζοντας πως το θέατρο έχει κοινή γλώσσα και κοινό όραμα.

Ο Βασίλης Μαυρογεωργίου (25, 26, 27/5, Νταβίντ Λεσκότ," Ένας άνθρωπος υπό χρεωκοπία"), η Έλλη Παπακωνσταντίνου (28, 29, 30/5 Φαμπρίς Μελκιό "Ο συνένοχος θεατής") και ο Γιώργος Καραμίχος (31/5 & 1, 2/6 Ρεμί Ντε Βος "Μέχρι να μας χωρίσει ο θάνατος") με τους συνεργάτες τους ανέλαβαν τη σκηνοθεσία των έργων των γάλλων συγγραφέων και θα παρουσιάσουν τη δουλειά τους σε αυτό το μικρής διάρκειας, αλλά μεγάλων στόχων φεστιβάλ.

Εισιτήρια (Γενική είσοδος): €10
Ώρα έναρξης: 21:00.

Η προπώληση των εισιτηρίων ξεκίνησε
Προπώληση: www.mcf.gr, στα καταστήματα Public και στα Ταμεία του Ιδρύματος Μιχάλης Κακογιάννης (Πειραιώς 206, Ταύρος), 210 3418579 (Δευ-Παρ 11:00 - 14:00)

Δείτε περισσότερα με ένα κλικ εδώ
ΔΙΑΒΑΣΤΕ Μάιος - Ιούνιος 2012 ΠΛΟΥΣΙΟ ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟ ΔΙΜΗΝΟ ΣΤΟ ΔΗΜΟ ΜΟΣΧΑΤΟΥ - ΤΑΥΡΟΥ [Μαθητικό Φεστιβάλ 2012 & Διαδημοτικό Φεστιβάλ Ερασιτεχνικού Θεάτρου Δήμων της Αττικής
ΠΛΟΥΣΙΟ ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟ ΔΙΜΗΝΟ
ΣΤΟ ΔΗΜΟ ΜΟΣΧΑΤΟΥ - ΤΑΥΡΟΥ

Το μαθητικό Φεστιβάλ 2012 και το Διαδημοτικό Φεστιβάλ ερασιτεχνικού θεάτρου Δήμων της Αττικής θα διεξαχθούν στην πόλη μας
τον Μάιο και τον Ιούνιο του 2012.

Ένα πλούσιο πολιτιστικό δίμηνο Μαΐου και Ιουνίου θα υποδεχθούν οι κάτοικοι του Δήμου Μοσχάτου-Ταύρου, με τη διεξαγωγή στο Δήμο δύο πολιτιστικών Φεστιβάλ. Πρόκειται για το Μαθητικό Φεστιβάλ 2012 και το Διαδημοτικό Φεστιβάλ Ερασιτεχνικού Θεάτρου Δήμων της Αττικής, δύο θεσμοί με πολύχρονη παρουσία στα πολιτιστικά δρώμενα της πόλης.

Το μαθητικό Φεστιβάλ του Δήμου διοργανώνεται για 21η συνεχή χρονιά και μάλιστα φέτος ισχυροποιείται με τη συμμετοχή σχεδόν του συνόλου των σχολείων του Δήμου. Η φετινή διοργάνωση περιλαμβάνει πλήθος μουσικών εκδηλώσεων, θεατρικών παραστάσεων, παραδοσιακών δρώμενων, θέματα περιβαλλοντικής εκπαίδευσης, αγωγής υγείας και τεχνολογίας. Η έναρξη του Φεστιβάλ γίνεται την Κυριακή 13 Μαΐου 2012. Οι εκδηλώσεις θα πραγματοποιούνται στο Αμφιθέατρο Λυκείων Ταύρου (Ν. Τεμπονέρα) στον Ταύρο και στο Πολιτιστικό Κέντρο (Κωνσταντινουπόλεως και Σολωμού) στο Μοσχάτο. Το πλήρες πρόγραμμα θα αναρτηθεί στην επίσημη σελίδα του Δήμου, www.dimosmoschatou-tavrou.gr.

Οι πολιτιστικές εκδηλώσεις συνεχίζονται. Τον Ιούνιο θα ξεκινήσει στον Ταύρο το 5ο Διαδημοτικό Φεστιβάλ Ερασιτεχνικού Θεάτρου Δήμων της Αττικής. Πρόκειται για ένα αξιόλογο Φεστιβάλ που έχει ήδη αγαπηθεί από τους πολίτες του Μοσχάτου και του Ταύρου, στο οποίο παρουσιάζονται τα έργα των ερασιτεχνικών Δημοτικών θεατρικών ομάδων, στο Δημοτικό θερινό κινηματογράφο “Σινέ-Νέα Μασκώτ”, με ελεύθερη είσοδο. Ο Δήμος Μοσχάτου-Ταύρου και το θεατρικό του εργαστήρι “Εν Δράσει” στο φετινό φεστιβάλ συμμετέχει με δύο θεατρικές παραγωγές. Θα παρουσιάσουν το θεατρικό έργο του Αλέξανδρου Ρίζου-Ραγκαβή “Του Κουτρούλη ο Γάμος” και η παιδική σκηνή του εργαστηρίου το έργο με τίτλο “ο Πολυροβιθάς”. Το Διαδημοτικό Φεστιβάλ θα φιλοξενηθεί στο Μοσχάτο, τον Σεπτέμβριο του 2012, στο Πολιτιστικό Κέντρο (Κωνσταντινουπόλεως, Σολωμού και Ομήρου).

Ο Δήμαρχος Μοσχάτου-Ταύρου, Ανδρέας Ευθυμίου, δήλωσε για τα φεστιβάλ του Δήμου μας: “Παρά την πολύπλευρη κρίση που αντιμετωπίζουμε, συνεχίζουμε να υποστηρίζουμε τον πολιτισμό ως κοινωνικό αγαθό. Στηρίζουμε τον πολιτισμό και τη νέα γενιά, πιστεύουμε στις προσπάθειες των νέων για την καλλιτεχνική έκφραση μέσω της δημιουργίας, γι αυτό το λόγο και προσκαλούμε όλους τους πολίτες να επισκεφτούν τα δύο Φεστιβάλ του Δήμου μας, να χειροκροτήσουν τους συμμετέχοντες και να απολαύσουν δωρεάν ένα ποικίλο θέαμα που κάθε χρόνο γίνεται όλο και καλύτερο.”

Από το Γραφείο Τύπου Δήμου Μοσχάτου-Ταύρου
- Μαθητικό Φεστιβάλ 2012 [αρχείο pdf, 2365,9 kb]
ΔΙΑΒΑΣΤΕ Από Τρίτη 29 Μαΐου έως Παρασκευή 1 Ιουνίου 2012 [DOBEDOBEDO|03] / συναντήσεις & σεμινάριο αυτοσχεδιασμού [amorphy & fingersix - 11ο Φεστιβάλ Σωματείου Ελλήνων Χορογράφων] 29, 30, 31 ΜΑΙΟΥ & 1 ΙΟΥΝΙΟΥ | Θέατρο ΧΩΡΑ
29, 30, 31 ΜΑΙΟΥ & 1 ΙΟΥΝΙΟΥ
Θέατρο ΧΩΡΑ | Αμοργού 20, Κυψέλη

[DOBEDOBEDO|03] / συναντήσεις αυτοσχεδιασμού
29,30,31 MAIOY & 1 IOYNIOY 2012 @ 21.00
Οι ομάδες amorphy.org και fingersix για τρίτη συνεχή χρονιά δημιουργούν ένα πλαίσιο συνθηκών και προσκαλούν καλλιτέχνες να συνεβρεθούν επί σκηνής. Τυχαίες συναντήσεις διαδέχονται η μία την άλλη. Χωρίς πρόβα, διαφορετικοί χορευτές, ερμηνευτές, μουσικοί, φωτιστές σχεδιάζουν αυθόρμητα το κάθε τους βήμα και συνθέτουν στο εδώ και στο τώρα μία μοναδική διαδρομή. Κανείς δεν ξέρει με ποιον, κανείς δεν ξέρει ποιά στιγμή, κανείς δεν γνωρίζει το αποτέλεσμα και η παράσταση αρχίζει. http://www.todotobe.org

[DOBEDOBEDO|03] / σεμινάριο αυτοσχεδιασμού
29,30,31 MAIOY & 1 IOYNIOY 2012 @ 16.00-18.00
Παράλληλα με τις παραστάσεις διοργανώνονται μαθήματα αυτοσχεδιασμού με εισηγήτριες τις Τζένη Αργυρίου και Σοφία Μαυραγάνη. Σκοπός τους είναι να μελετηθούν πρακτικά οι αποφάσεις που ο κάθε αυτοσχεδιαστής καλείται να πάρει επί σκηνής. Σε κοινό τόπο και χρόνο επανεξετάζουμε τις ένννοιες του “αυθορμητισμού”, της “ελευθερίας”, της “αυθεντικότητας” και της “στιγμιαίας λειτουργίας” έτσι ώστε να εμπλουτίσουμε τα εφόδια που χρειάζονται στη δημιουργία μίας αυτοσχέδιας σκηνικής εμπειρίας.

Τα μαθήματα απευθύνονται σε άτομα που ενδιαφέρονται για την πολυπλοκότητα και τον πλούτο του αυτοσχεδιασμού. Λόγω περιορισμένου αριθμού θέσεων θα τηρηθεί σειρά προτεραιότητας. Κόστος μαθήματος €8. Κρατήσεις: 6946607320, sofia@fingersix.com

amorphy & fingersix
11ο Φεστιβάλ Σωματείου Ελλήνων Χορογράφων
ΔΙΑΒΑΣΤΕ Από 26.05.2012 έως 28.05.2012 Οι ομάδες ΠΡΟΣΧΗΜΑ, YELP danceco., LEMURIUS, ενώνουν τις δυνάμεις τους και οργανώνουν μια κοινή βραδιά στο θέατρο Χώρα στις 26, 27 & 28 Μαΐου στo πλαίσιo του 11ου Φεστιβάλ του Σωματείου Ελλήνων Χορογράφων
26, 27 & 28 Μαΐου- Θέατρο Χώρα 8μμ.
στα πλαίσια του 11ου Φεστιβάλ χορού του Σωματείου Ελλήνων Χορογράφων

Οι ομάδες ΠΡΟΣΧΗΜΑ, YELP danceco., LEMURIUS, ενώνουν τις δυνάμεις τους και οργανώνουν μια κοινή βραδιά στο θέατρο Χώρα στις 26, 27 & 28 Μαΐου στα πλαίσια του 11ου Φεστιβάλ του Σωματείου Ελλήνων Χορογράφων.

Η παράσταση ξεκινάει στο Σύνταγμα στις 7:30 μμ. όπου λεωφορείο θα παραλάβει τους θεατές για να τους μεταφέρει στο θέατρο Χώρα, ενώ ένας από τους χορογράφους με την ιδιότητα του "ξεναγού" θα σας καλωσορίσει και θα παρουσιάσει τα έργα που θα δείτε στη διαδρομή . Κατά τη διάρκεια του διαλλείματος θα γίνεται στο φουαγιέ μικρή συζήτηση με το χορογράφο του έργου που προηγήθηκε – ενώ στο τέλος της βραδιάς στη διαδρομή από το θέατρο Χώρα στο Σύνταγμα ένας από τους χορογράφους θα σας συνοδεύσει και θα γίνει μια μικρή συζήτηση με ερωτήσεις πάνω στο έργο του. Μαζί με την κράτηση της θέσης σας στο θέατρο ,κάνετε και την κράτηση θέσης σας στο λεωφορείο. Θα κρατηθεί σειρά προτεραιότητας. Στο διάλειμμα της παράστασης θα προσφέρονται δροσερά ποτά/ παγωτά.

Τα έργα που θα παρουσιαστούν είναι:
ΠΡOΣΧΗΜΑ: [πράξη] 21 - mneme
YELP danceco.: No end, then
LEMURIUS: Υπερπαραγωγή

Θέατρο Χώρα- Αμοργού 20, Κυψέλη
Τιμή εισιτηρίου: 15€ για όλη την βραδιά-συμπεριλαμβάνεται η μεταφορά με το λεωφορείο, ή 10 € για κάθε ένα έργο

Τηλέφωνα επικοινωνίας: 6972992976 K. Σκιαδά, 6944182731 Μ. Νέστορα, 6972502001 Μ. Κολιοπούλου

Οι χορογράφοι: Μαρία Κολιοπούλου, Μαριέλα Νέστορα, Κατερίνα Σκιαδά, Νίκος Δραγώνας.
- ΟΙ ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΙΣ ΑΝΑΛΥΤΙΚΑ [αρχείο pdf, 157,5 kb]
ΔΙΑΒΑΣΤΕ 18.05.2012 Director Randal Kleiser Talks About His Work, Recent Stay in Greece [Συνέντευξη στον Alexander Leontaritis για το GREEK REPORTER Hollywood]
Greek Reporter met with Randal Kleiser during his short stay in Greece. We attended the captivating seminar he gave at the Michael Cacoyannis Foundation. One of the major points of his lecture was the Nina Foch project, an instructional video he created together with George Lucas. He has directed “Grease,” the most successful movie musical ever made, and also other hits like “Blue Lagoon,” “Summer Lovers,” and “Honey I Blew Up the Kids.” The last one inspired him to direct “Honey I Shrunk the Audience” on 70mm 3D, which has drawn record crowds at Disney Theme Parks. Apart from being a judge at the Student Awards for the Academy of Motion Picture Arts and Sciences, and a chairman of the Academic Subcommittee for the Directors Guild of America, he has also taught a graduate production workshop at USC and Master Directing Classes for European students at film festivals in Deauville and Sarlat, and Malaga. He also co-invented a digital Cinerama-like process called Vistarama HD. His knowledge and innovative skills in new technologies has lead him to work with the Graphics Lab at USC’s Institute for Creative Technologies. Despite his successful course in the Hollywood film industry, Kleiser decided to work more in the area of independent filmmaking during the last years. This July, he will direct the International Digital Cinema Workshop that will take place at California State University in San Bernardino (http://digitalcinema.csusb.edu/). He enthusiastically talked to us about the experience he had in Greece, backstage memorable events from the period he was shooting “Grease,” the Nina Foch courses, and also his relationship with new technology methods.

Tell us about the experience you had from your recent stay in Athens.

I was greeted by one of the most efficient and pleasant staff members I’ve met, Alexandra Georgopoulou from the Michael Cacoyannis Foundation. She took me to the Foundation headquarters and I was extremely impressed by the facilities. I stayed at the Divani Palace Acropolis and had a wonderful dinner with the owners. They put me in an amazing suite that had an outdoor deck that looked up on the Acropolis. When photographic artist Dimitris Yeros came to do a shoot, I asked to be photographed on that beautiful deck.

The Master class was the longest I had ever done and I prepared for weeks. Being onstage for five hours was exhilarating. Everyone at the Cacoyannis Institute was supportive and friendly. It was a great experience.

How was the response from the people who attended the seminar you gave at the Michael Cacoyannis Foundation?

I heard nothing but good reactions. When I give presentations I can sense if the audience is with me, and these students and professionals didn’t fall asleep once during my five hour seminar.

You had also visited Greece a few year back for doing some filming. What lead you to the decision to do some of the shooting there? Have you visited Greece since then?

The movie I shot on the Greek islands was “Summer Lovers” in 1981. During the publicity tour for “The Blue Lagoon,” one of the journalists told me about Santorini and the thousands of young people who flock there each summer. I decided to go there and check it out. I was overwhelmed by the unusual beauty and the social interaction. That led to me writing the screenplay and then returning to film the movie. I did return to Santorini in the 90’s to scatter the ashes of my friend, Harry Stein, who the movie “It’s My Party” was based on.

Although you started directing mainstream Hollywood movies, like the famous musical “Grease,” you decided to go your own way, and to be engaged in more personal projects. How difficult is it for a director in Hollywood to take another route and work as an independent filmmaker?

It’s much more difficult to go independent, but more satisfying. Unfortunately, the Hollywood Studios are only making sequels, remakes, and comic books. They have abandoned midsize performance films with original stories. Those projects are now either made independently or are on American TV. Working for the studios is good money, but you end up being a pawn moving around a cold chessboard.

‘Grease’ is considered to be one of the most successful musicals of all time, that influenced and still influences a lot of people. Tell us if you have any memorable events from the days shooting the movie.

When the soundtrack was being decided, I felt the music should all be from the 1950′s or at least have that sound. Producer Robert Stigwood hired Barry Gibb to write the title song. When I got the demo of the song, I didn’t like the lyrics. They were dark and tough and definitely had nothing to do with the picture we were making.

Stigwood was shooting GREASE and SGT PEPPER’S LONELY HEARTS CLUB BAND at the same time. Our picture was considered the small unimportant teen musical, and SGT. PEPPER was the project everyone was convinced was going to be the critically acclaimed major hit. Barry Gibb was starring in it and I went to the set to discuss the lyrics. He was about to do a big production number and I asked to talk to him. We went behind some flats to talk privately.

[I said,] “You see, Barry, you haven’t seen any of our footage, but we’re making a very light sunny musical. You have written, ‘Life is a time of illusion, wrapped up in trouble and laced in confusion. What are we doing here?’ These lyrics don’t really work for our movie; there’s no trouble, no confusion. It’s not like a film noir. There aren’t any serious scenes. It’s like a happy-go-lucky thing, so, do you think you could change the lyrics?”

He replied, “Why don’t you shoot a serious scene so the lyrics will work.”

When I realized he wasn’t kidding I staggered off the set in shock. The lyrics stayed, the song was a hit, and no one ever noticed they were completely wrong. My introduction to the music world was very confusing.

Tell us a little bit about the Nina Foch course that is addressed both to filmmakers and actors.

Nina Foch was the best teacher I ever had and I knew her teachings had to be recorded for future generations. Even as she continued acting in film and television, her passion for teaching lasted for over forty years. Her course was immensely popular because she developed her own unique style drawing from her experiences studying with Lee Strasberg, Stella Adler and Uta Hagen, as well as, the directors, Vincente Minnelli, Stanley Kubrick, Cecil B. DeMille and Otto Preminger. She taught a generation of filmmakers including John McTiernan, Amy Heckerling, Ed Zwick, Ron Underwood, and many others. Nina went from being my teacher, to my mentor, to my good friend. She often said her greatest accomplishment was her teaching. As she put it, her action was “To share the fascination.” As I began directing, the tremendous value of her teachings became evident. I realized how important it was to preserve them, and I began documenting her classes at regular intervals. My former classmate, George Lucas, put up the financing to shoot a whole semester of her teaching and the 2 set DVD “the Nina Foch Course for Filmmakers and Actors” is the result.

You have successfully managed to attach special effects captivating the audience’s attention in films like “Honey I Blew Up the Kid.” Tell us about your relationship with the new technology and how it has applied to your work.

I was hired by Disney Studios to direct Flight of the Navigator. My brother Jeff had been on the cutting edge of computer graphics since they were first done in the late seventies. He kept me updated on what the state of the art technology was. I read a book called “Special Effects” and it had a chapter on the future of Effects. It showed a chrome dog that was created by wrapping the background visual information onto a wire frame computer rendering of a toy dog. It appeared to be three-dimensional and mirrored. I had the idea that this could be done with a moving spaceship…using a computer to “wrap” the background onto a wireframe of the spaceship, which would create an apparently solid mirrored shape. The experiment worked, and James Cameron used the technology later in Terminator II. Jeff helped me with the effects on several other films, including “Honey, I Blew Up the Kid.”

You also invented Vistarama HD and developed Silver Metal Lover for Dimension Pictures. Give us some info about that.

Vistarama HD is a digital filming, warping and projection process that is suitable to the creation and display of content with an expansive field of view. The process recreates for the audience the original field of view of the camera, producing an immersive experience. Similar techniques include Cinerama and IMAX. Both Cinerama and IMAX require large and heavy cameras and film. Vistarama HD uses a single standard digital video camera equipped with a wide angle lens, such as a fisheye. The image is warped to project onto a large curved screen. The unwarped image is displayed via three video projectors onto a 10ft tall, 150 degree screen. In the areas where the three projections overlap, the pixels are blended together to produce a seamless image.

“Silver Metal Lover” is a novel I would love to adapt for the screen. It is currently owned by the Weinstein company.

What are the projects you are working on?

It’s bad luck to talk about movies that have not been greenlit, but I have a comedy, a teen thriller, a sci-fi and a period classic all ready to shoot. Know anyone who wants to invest?

Original photo from seminar taken by Haris Akriviadis
ΔΙΑΒΑΣΤΕ Από Δευτέρα 7 έως Κυριακή 13 Μαΐου 2012 9η ΔIEΘNHΣ ΣYNANTHΣH APXAIOΛOΓIKHΣ TAINIAΣ TOY MEΣOΓEIAKOY XΩPOY …και πέρα από τη Mεσόγειο [AΓΩN] στην Tαινιοθήκη της Eλλάδος
9η ΔIEΘNHΣ ΣYNANTHΣH APXAIOΛOΓIKHΣ TAINIAΣ TOY MEΣOΓEIAKOY XΩPOY
…και πέρα από τη Mεσόγειο

Aθήνα, 7-13 Mαΐου 2012
TAINIOΘHKH THΣ EΛΛAΔOΣ

O AΓΩN σε συνεργασία με το ITAΛIKO MOPΦΩTIKO INΣTITOYTO AΘHNΩN και υπό την αιγίδα του IΔPYMATOΣ ΛAMΠPAKH, οργανώνει την 9η Διεθνή Συνάντηση Aρχαιολογικής Tαινίας του Mεσογειακού Xώρου …και πέρα από τη Mεσόγειο, που θα πραγματοποιηθεί στην Aθήνα, από 7 έως 13 Mαΐου 2012, στην Tαινιοθήκη της Eλλάδος (Iερά Oδός 48 & Mεγ. Aλεξάνδρου, Kεραμεικός).

Ποιοι ήταν οι Πολεμιστές της Oμίχλης; Γιατί οι Γαλάτες αποκεφάλιζαν τους ηττημένους αντιπάλους τους; Ποιοι αρχαιολογικοί θησαυροί κρύβονται στα βάθη των ελληνικών θαλασσών; Πώς λειτουργούν τα κυκλώματα αρχαιο¬κα¬πη¬λίας και ποια η σχέση τους με τα μεγάλα μουσεία του κόσμου;

Aυτά και πολλά ακόμη, βρίσκουν τις απαντήσεις τους στις 60 και πλέον ταινίες του πλούσιου φετινού προγράμματος προβολών του AΓΩNA:
- Aρχαιολογικές ταινίες από 15 χώρες του κόσμου με θέματα από το Περού έως την Aυστραλία, από την Aίγυπτο έως τα Kαρπάθια, αλλά και από την Kύπρο, την Kρήτη, τη Mακεδονία, τη Θράκη, τα Aντικύθηρα, τη Σύρο, την Eύβοια, τη Λέρο…
- Tαινίες κινουμένων σχεδίων μικρού μήκους: Tα παιδιά μαθαίνουν τις ειδικότητες της αρχαιολογίας, ταξιδεύουν σε ξένες χώρες και αρχαίους πολιτισμούς και γίνονται μάρτυρες της συναρπαστικής ανακάλυψης ανεκτίμητων αρχαιολογικών θησαυρών.
- Eιδικές Προβολές: Ένα άγνωστο ντοκιμαντέρ του Όρσον Oυέλς με τίτλο «Tέσσερις άντρες στη σχεδία» του 1942, το βραβευμένο «Polemonta» του Δημήτρη Mαυρίκιου, η ιστορία των χρόνων του Mάνου Zαχαρία μέσα από το φακό του Στέλιου Xαραλαμπόπουλου αλλά και η πολιτική ταινία-σταθμός των αδελφών Tαβιάνι «O Σαν Mικέλε είχε έναν κόκκορα (San Michele aveva un gallo), που προβάλλεται σε συνεργασία με το Iταλικό Mορφωτικό Iνστιτούτο Aθηνών, είναι κάποιες μόνο από τις ταινίες που πλαισιώνουν το πρόγραμμα των καθιερωμένων ειδικών προβολών του AΓΩNA.
info
Oι προβολές αρχίζουν καθημερινά στις 17:00 και τελειώνουν στις 23:00. Σάββατο και Kυριακή από τις 10:00 έως τις 23:00.

H απονομή των βραβείων θα γίνει την Kυριακή 13 Mαΐου στις 9.30 το βράδυ.

Tην Kριτική Eπιτροπή του AΓΩNA 2012 απαρτίζουν οι (αλφαβητικά): Francesca Chiesa, ακόλουθος του Ιταλικού Μορφωτικού Ινστιτούτου Αθηνών (Ιταλία), Tony Coe, ανεξάρτητος παραγωγός-σκηνοθέτης (Μεγ. Βρετανία), Μάνος Ζαχαρίας, σκηνοθέτης, Νικόλαος Καλτσάς, διευθυντής του Εθνικού Αρχαιολογικού Μουσείου, Διονύσης Πετρουτσόπουλος, κινηματογραφιστής, Μέμη Σπυράτου, σκηνοθέτης, πρόεδρος του φεστιβάλ ΑΓΩΝ.

Tιμή Eισιτηρίου:
5 ευρώ / ημέρα (Δευτέρα-Παρασκευή)
5 ευρώ / ζώνη προβολής (Σαββατοκύριακο)
Eισιτήρια στα ταμεία της Tαινιοθήκης (Iερά Oδός 48, Kεραμεικός)

Πληροφορίες:
www.archaiologia.gr/agon
τηλ. 210 3312990 (AΓΩN), 210 3609695 (Tαινιοθήκη)

H Oργανωτική Eπιτροπή
Mέμη Σπυράτου, πρόεδρος
Λένα Σαββίδη, διευθύντρια
Mαρία Παλάτου, γενική γραμματέας
- 9η ΔIEΘNHΣ ΣYNANTHΣH APXAIOΛOΓIKHΣ TAINIAΣ TOY MEΣOΓEIAKOY XΩPOY …και πέρα από τη Mεσόγειο Aθήνα, 7-13 Mαΐου 2012 TAINIOΘHKH THΣ EΛΛAΔOΣ [αρχείο pdf, 765,0 kb]
- ΣΥΝΟΠΤΙΚΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ [ΑΓΩΝ, 9η Διεθνής Συνάντηση Αρχαιολογικής Ταινίας του Μεσογειακού Χώρου... και πέρα από τη Μεσόγειο] [αρχείο pdf, 166,5 kb]
- ΑΝΑΛΥΤΙΚΗ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΤΩΝ ΤΑΙΝΙΩΝ [9η Διεθνής Συνάντηση Αρχαιολογικής Ταινίας] [αρχείο pdf, 359,2 kb]
ΠΡΟΣΕΧΩΣ Από Παρασκευή 25 Μαΐου έως Σάββατο 2 Ιουνίου 2012 ΤΟ LOW BUDGET FESTIVAL ΜΙΛΑΕΙ... ΓΑΛΛΙΚΑ!
Το Γαλλικό Ινστιτούτο Ελλάδος και το www.tospirto.net συναντώνται με το Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης για να υπενθυμίσουν πώς το θέατρο έχει κοινή γλώσσα και κοινό όραμα.

Τρία νέα γαλλικά έργα, μεταφρασμένα στα ελληνικά, σε σκηνοθεσία τριών νέων Ελλήνων σκηνοθετών θα "καταλάβουν" τον ειδικά διαμορφωμένο υπόγειο χώρο του Ιδρύματος Μ. Κακογιάννης για 9 βράδια, από τις 25 Μαΐου έως τις 2 Ιουνίου 2012, με γενική είσοδο των 10€.

Το πλήρες πρόγραμμα θα ανακοινωθεί προσεχώς.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ 28.03.2012 ΜΙΑ ΕΚΣΤΡΑΤΕΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ: ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΜΠΟΡΟΥΝ! - Πραγματοποιήθηκε με μεγάλη επιτυχία η πρώτη εκδήλωση
ΜΙΑ ΕΚΣΤΡΑΤΕΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ
ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΜΠΟΡΟΥΝ

Πραγματοποιήθηκε με μεγάλη επιτυχία
η πρώτη εκδήλωση
Γιατί η δημιουργία και η δουλειά είναι πολιτισμός

Πραγματοποιήθηκε με μεγάλη επιτυχία τη Δευτέρα 26 Μαρτίου 2012, στο Θέατρο του Ιδρύματος Μ. Κακογιάννης, η πρώτη εκδήλωση της εκστρατείας “Greeks Can!” που γίνεται με πρωτοβουλία της NU* Age του Σπύρου Κουβέλη σε συνεργασία με το Ίδρυμα Μ. Κακογιάννης.

Ο Δρ. Θανάσης Κωνσταντόπουλος (ερευνητής, Πρόεδρος του Ερευνητικού Κέντρου ΕΚΕΤΑ) έκανε μια ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα παρουσίαση σχετικά με την Οικονομία του Υδρογόνου (Η2) και των ανανεώσιμων καυσίμων από ήλιο, νερό και CO2, αναφερόμενος στο Ελληνικό πρόγραμμα Hydrosol, το οποίο έχει βραβευτεί με το Πανευρωπαϊκό Βραβείο Descartes - μια σπάνια για τα ελληνικά δεδομένα διάκριση.

Το σύνολο της παρουσίασης έγινε με εξαιρετικά πρωτότυπο τρόπο. Αποτέλεσε κατ΄ουσίαν ένα διάλογο μεταξύ επιστήμης, τεχνολογίας και μουσικής. Την παρουσίαση συνόδευσε παίζοντας ζωντανά το συγκρότημα Nick & the Backbone, το οποίο έκλεισε και την εκδήλωση ερμηνεύοντας blues.

Το κοινό συμμετείχε στην εκδήλωση με πολλές ερωτήσεις και παρεμβάσεις, δημιουργώντας μια διαδραστική ατμόσφαιρα.

Τις επόμενες ημέρες θα ακολουθήσει δημοσιοποίηση και ενημέρωση για το ηλεκτρονικό forum της εκστρατείας GREEKS CAN! και τις επόμενες εκδηλώσεις της εκστρατείας, που θα διοργανώνονται ανά 15 ημέρες, περίπου, με ελεύθερη είσοδο, στο ΙΜΚ.
ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ Τρίτη 27 & Τετάρτη 28 Μαρτίου 2012 Παγκόσμια Ημέρα Θεάτρου - Προσφορά Προσκλήσεων για τις θεατρικές παραστάσεις στο Ίδρυμα Μ. Κακογιάννης
Τρίτη 27 Μαρτίου 2012
Παγκόσμια Ημέρα Θεάτρου

Προσφορά Προσκλήσεων για τις θεατρικές παραστάσεις
στο Ίδρυμα Μ. Κακογιάννης

Με αφορμή τον εορτασμό της Παγκόσμιας Ημέρας Θεάτρου στις 27 Μαρτίου το Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης σε συνεργασία με τους συντελεστές των παραστάσεών του προσφέρει δωρεάν προσκλήσεις, ως εξής:

1. Για την Τρίτη 27 Μαρτίου 2012, στις 21:00. Σε συνεργασία με το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος 50 διπλές προσκλήσεις για το έργο "Ντιμπούκ" του Μπρους Μάγιερς, από το ομώνυμο έργο του Σαλόμ Άνσκι, σε μετάφραση Λουΐζας Μητσάκου, σκηνοθεσία Σωτήρη Χατζάκη και μουσική Σαββίνας Γιαννάτου, με τους Δημήτρη Παπανικολάου και Δέσποινα Κούρτη. Για την Τρίτη 27 Μαρτίου 2012.

2. Για την Τρίτη 27 Μαρτίου 2012, στις 21:00. Σε συνεργασία με την Ομάδα Αρένα, 7 διπλές προσκλήσεις για το έργο "Όνειρα" του Ουίλιαμ Σαίξπηρ, έργο βασισμένο επάνω στις ονειρικές σκηνές και στις σκηνές φαντασμάτων των έργων του κορυφαίου δραματουργού, σε σκηνοθεσία Αλέξανδρου Σωτηρίου, μετάφραση Εύας Σιμάτου, Μουσική Γ. Διαμαντόπουλου με τους Ε. Σιμάτου, Λ. Βαρτάνης, Χρ. Τζιώτας, Αλ. Σωτηρίου κ.α.

3. Για την Τρίτη 27 Μαρτίου 2012, στις 21:30 Σε συνεργασία με τον συνθέτη Κώστα Δημουλέα, 7 διπλές προσκλήσεις για τη μουσική παράσταση COLD BLOODED BLUE, σε ποίηση Ηλία Λάγιου, Γιάννη Βαρβέρη, Γιώργου Κοροπούλη, με τους Σ. Παπαλάμπρου, Π. Μπισκίνη, Γ. Πλαγιανάκο, Π. Ράπτη, Γ. Σπανό, Δ. Βεργάδο.

4. Για την Τετάρτη 28 Μαρτίου 2012, στις 21:30. Σε συνεργασία με την Ομάδα Ήλιος, 5 διπλές προσκλήσεις για την παράσταση "Μετρημένες Μέρες", που βασίζεται στο έργο "Οι Αριθμημένοι" του Ελίας Κανέττι, σε σκηνοθεσία Κώστα Γάκη - Βάσιας Ατταριάν, με τους Γ. Αθουσάκη, Α. Βάρθη, Θ. Ίντα, Δ. Κακαβούλα κ.α.

Οι προσκλήσεις διατίθενται από το Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης.
Κρατήσεις-πληροφορίες: 210 34 18 579. Θα τηρηθεί σειρά προτεραιότητας.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ Από Δευτέρα 19 Μαρτίου έως Τρίτη 3 Απριλίου 2012 Έκθεση ζωγραφικής “Χρώμα στην Πατρίδα των Kαιρών” με τη συμμετοχή 24 σπουδαίων Ελλήνων ζωγράφων & 40 νέων δημιουργών-σπουδαστών στην ΑΣΚΤ
Τη Δευτέρα 19 Μαρτίου 2012, στις 8 το βράδυ εγκαινιάστηκε η έκθεση “Χρώμα στην πατρίδα των καιρών” στο Ίδρυμα Μ. Κακογιάννης. Είναι ένα εικαστικό-ποιητικό γεγονός, στο οποίο εικοσιτέσσερις ζωγράφοι και σαράντα νέοι δημιουργοί σπουδαστές της Ανωτάτης Σχολής Καλών Τεχνών Αθήνας, καταγράφουν με έργα τους την δραματική κατάσταση που ζει η χώρα μας σήμερα.

Αφορμή για αυτό το εικαστικό - ποιητικό γεγονός, το βιβλίο - ποίημα ¨Πατρίδα των καιρών” του Γιώργου Δουατζή. Στίχοι από το βιβλίο, επιλεγμένοι από τους καλλιτέχνες θα συνοδεύουν κάθε έργο στον κατάλογο, αλλά και στο χώρο της έκθεσης.

Την έκθεση, που θα διαρκέσει έως και την Τρίτη 3 Απριλίου 2012, επιμελήθηκε η ιστορικός τέχνης Ήρα Παπαποστόλου. Σημαντικό μέρος των εσόδων από την πώληση των έργων θα εκχωρηθεί από τους δημιουργούς για την ενίσχυση ευπαθών ομάδων στον Δήμο Ταύρου.

Οι ζωγράφοι που μετέχουν (με αλφαβητική σειρά) είναι: Αγγελίδης Νίκος, Αμάραντος Μιχάλης, Βατανίδης Στάθης, Γιαννακάκη Μαρία, Δρούγκας Αχιλλέας, Κανά Ρένα, Καράς Χρίστος, Κατσαδιώτης Χριστόφορος, Κατσουλίδη Μαριάννα, Κοντέλλης Ανδρέας, Λαζόγκας Γιώργος, Μαρτίνου Ελεάννα, Μαστερόπουλος Γιάννης, Μετζικώφ Γιαννης, Μπότσογλου Χρόνης, Νικολάου Ανδρέας, Ρήνας Βαγγέλης, Σάμιος Παύλος, Σαρακατσιάνος Χρήστος, Σκουλά Μαρία, Σκουλάκης Δήμος, Ψυχάκη Μυρτώ, Ψυχοπαίδης Γιάννης.

Οι σαράντα σπουδαστές του Ζ' εργαστηρίου ζωγραφικής της ΑΣΚΤ με καθηγητή τον Γιάννη Ψυχοπαίδη, δίνουν ένα δυναμικό νεανικό στίγμα στην έκθεση και ζωγράφισαν πραγματικές σημαίες και λάβαρα με θέματα της κοινωνικής πραγματικότητας που ζούμε.

Συμμετέχουν οι: Κλεοπάτρα Τεχλικίδη, Κλεοπάτρα Δροσοπούλου, Λητώ Κάττου, Βάσω Τζούνη, Καμέλια Σαματά, Γιάννης Χειμωνάκης, Νατάσσα Γεωργακάκη, Πένυ Μονογυιού, Μπέσσυ Ράλλη, Εμμανουέλα Αγγελοπούλου, Σοφία Κυριακοπούλου, Λίζα Καρατζά, Βίβιαν Χαλκίδη, Άντα Αναστασέα, Αλέξανδρος Βέργης, Ανδριάννα Δαούτη, Χριστίνα Κουσουλίδου, Κρίστι Γρηγορίου, Βασίλης Κουτουζής, Τζένη Καζαντζίδη, Μαρία Ορφανουδάκη, Παυλίνα Βαγιωνή, Λιάνα Σαλαμψά, Θοδωρής Τράμπας, Κυριακή Γονή, Ανδρέας Χριστοδούλου, Δήμητρα – Ελένη Γεωργίου, Ευαγγελία Παπαθανασίου, Αγγελική Λόη, Αποστόλης Φιλίππου, Νότα Πατεριμού, Τάσος Παντής, Sophie Fardella, Φωτεινή Παλπάνα, Παύλος Ιωαννίδης, Ελένη Κοκολάκη, Κατερίνα Θεοδωρακοπούλου, Μαγδαληνή Βασίλα, Ασημάκη Σπυριδούλα, Κατερίνα Μαγείρου, Εβελίνα Ντουντουνάκη

Ο Γιώργος Δουατζής σημειώνει μεταξύ άλλων: “Όταν έγραφα στα τέλη του 2009 την “Πατρίδα των καιρών”, η οποία εκδόθηκε από τις εκδόσεις Καπόν το 2010, δεν μπορούσα να φανταστώ τη ραγδαία επιδείνωση αυτής της πολύπλευρης κρίσης. Ως άλλος κακός προφήτης βλέπω δυστυχώς τώρα να επιβεβαιώνονται οι στίχοι μου, να σκοτεινιάζει κι άλλο η πατρίδα μου, να ξεχειλίζουν ο ανθρώπινος πόνος, η απόγνωση, το έλλειμμα δημοκρατίας και η οργή. Η έκθεση αυτή επιχειρεί να καταστεί μια μικρή κραυγή υπόμνησης, ανθρωπιάς και αλληλεγγύης”.

Η ιστορικός τέχνης Ήρα Παπαποστόλου αναφέρει μεταξύ άλλων: “Εικοσιτέσσερις καλλιτέχνες, η τραγική κατάσταση που ζει η χώρα και το βιβλίο-ποίημα Πατρίδα των καιρών του Γιώργου Δουατζή. Τρεις αφετηρίες, μια συνάντηση, ένας γόνιμος διάλογος. Εικαστικοί διαφορετικών γενεών, τεχνοτροπιών, προσεγγίσεων, διαλέγουν στίχους από το ποίημα, διαλέγονται με αυτό και το μεταμορφώνουν σε εικόνες. Το ποιητικό έργο διαχέεται μέσα από τα χέρια των καλλιτεχνών και παίρνει άλλη μορφή. Ρεαλισμός, εξπρεσιονισμός, εννοιολογική τέχνη, υπερρεαλισμός, αφηρημένη τέχνη, συναντιούνται και ανασυνθέτουν την Πατρίδα των Καιρών, μια πατρίδα με τους νικητές και τους ηττημένους της, με το σκοτάδι αλλά και το φως της, με τις μάσκες λύπης της, αλλά και με την ελπίδα της”.

ΔΕΙΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΜΕ ΈΝΑ ΚΛΙΚ ΕΔΩ
ΔΙΑΒΑΣΤΕ 9, 10, 11 & 17, 18 Μαρτίου 2012 «Γνωρίζοντας τη Μουσική και τους Μουσικούς»/ Μουσικό – Εκπαιδευτικό Πρόγραμμα/ 6 Συναυλίες με Ελεύθερη Είσοδο/ Σχεδιασμός, Επιμέλεια: Γιώργος Κουμεντάκης
Το Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης και η πρωτοβουλία κοινωνικής ευαισθητοποίησης «Πρώτα το Παιδί» διοργανώνουν τον Μάρτιο του 2012 το μουσικό – εκπαιδευτικό πρόγραμμα «Γνωρίζοντας τη Μουσική και τους Μουσικούς». Ο σχεδιασμός η πρόταση και επιμέλεια του προγράμματος είναι του Γιώργου Κουμεντάκη. Το πρόγραμμα πραγματοποιείται με την ευγενική χορηγία του Ταχυδρομικού Ταμιευτηρίου.

Βασικός στόχος αυτού του προγράμματος είναι η δημιουργία ενός περιβάλλοντος όπου μπορεί να ανθίσει η μουσική προσφορά. Οι καλλιτέχνες και οι ομάδες που έχουν επιλεγεί, κινούνται στον χώρο της μουσικής εκπαίδευσης σε ένα επίπεδο ελευθέρων σπουδών και το κοινό χαρακτηριστικό στην προσφορά τους είναι ότι πρόκειται για νέες δυνάμεις που μέσα από μία εκπαιδευτική διαδικασία υψηλού επιπέδου καταλήγουν σε μία καλλιτεχνική σύμπραξη με αξιόλογο μουσικό αποτέλεσμα μέσω της έρευνας και της ανταλλαγής παραδόσεων, μουσικών εμπειριών και υλικού.

Μία πολύ σημαντική παράμετρος του προγράμματος έγκειται στο γεγονός ότι στις συλλογικές συμμετοχές του 2ου κύκλου συναυλιών περιλαμβάνονται σχήματα και προσπάθειες από την περιφέρεια (Κυκλάδες και Μακεδονία) όπου έχουν δημιουργηθεί δυναμικές μουσικές κοινότητες με διαρκή παρουσία και έντονη εκπαιδευτική και καλλιτεχνική δραστηριότητα.

Συγχρόνως, αναδεικνύονται οι διεθνείς συνεργασίες και καλλιτεχνικές ανταλλαγές με την ανταλλαγή μουσικών εμπειριών και υλικού διαφορετικών παραδόσεων και την σύμπραξη Ελλήνων μουσικών που ζουν στην Ελλάδα με μουσικούς Έλληνες και μη από το εξωτερικό.

Ο πρώτος κύκλος «Δάσκαλοι και Μαθητές» περιλαμβάνει τρεις συναυλίες στις 9, 10 και 11 Μαρτίου από τρεις σολίστες που διδάσκουν και δημιουργούν στην Ελλάδα. Παράλληλα, ο καθένας στον τομέα του έχει ήδη να επιδείξει σημαντικό έργο τόσο εκπαιδευτικό όσο και καλλιτεχνικό. Μαζί τους επί σκηνής θα βρεθούν μαθητές τους, σε διαφορετικά είδη μουσικής διδασκαλίας τους.

- Η ομάδα Quilombo σε μάθημα κρουστών και οι μαθητές τους

- Φωνητικό Σύνολο Vocal Inventions του Δημοτικού Ωδείου Μοσχάτου - Ταύρου, Μαέστρος: Όλγα Αλεξοπούλου

- Μουσικό Εργαστήριο Φίλιππου Τσαλαχούρη [Εν Αρχή ην ο Ήχος]
Ένα παιχνίδι ανακάλυψης των ήχων. Ήχοι καθημερινοί, ήχοι της φύσης, ανθρώπινοι, ιδωμένοι από μια άλλη οπτική αποτελούν το πρωτογενές συστατικό της μουσικής. Με το μέσο απλών, καθημερινών υλικών αλλά και φλάουτου και πιάνου, ο Φίλιππος Τσαλαχούρης οργανώνει ένα εργαστήριο ανοιχτό σε κάθε ηλικία και σε όλους όσοι αγαπούν τη μουσική.

- Αγάπη Παπαμήτσου - Σοπράνο, Ιωάννα Βρακατσέλη - Μέτζο Σοπράνο, Ελένη Σταμπολή - Πιάνο & Άννυ Μαρκοδημητράκη - Πιάνο, Γιώτα Οικονομοπούλου - Πιάνο, "Με την υποστήριξη του Ωδείου Σαπφώ"

- Η Άννα Στερεοπούλου θα παρουσιάσει στο πλαίσιο μουσικού εργαστηρίου - ρεσιτάλ τις βασικές μεθόδους και λειτουργίες της μουσικής και του ήχου στην εικόνα, μέσα από διαφορετικές τεχνικές, βάσει της ιστορικής και παράλληλης εξέλιξης των δύο τεχνών (Μουσική – Κινηματογράφος).

Ο δεύτερος κύκλος «Μουσικές Κοινότητες» περιλαμβάνει ακόμη τρεις συναυλίες στις 17 και 18 Μαρτίου από καταξιωμένους συνθέτες - μουσικούς σε σύμπραξη με αναγνωρισμένα μουσικά σύνολα της Αθήνας αλλά και της περιφέρειας.

-Νίκος Κυπουργός και η Ορχήστρα Κυκλάδων
Η νεοσύστατη ορχήστρα αποτελείται από 18 μέλη που συνδυάζουν μία μεγάλη ποικιλία παραδοσιακών, λαϊκών οργάνων και τραγούδι.

Το πρόγραμμα της συναυλίας περιλαμβάνει ελληνική μουσική και τραγούδια σε όλες τις εκφάνσεις, παραδοσιακή, λαϊκή και έντεχνη.

- Αλέξανδρος Μούζας με το Ergon Ensemble
Το ERGON ENSEMBLE πρωτοεμφανίστηκε το 2004 σαν άτυπο μουσικό σύνολο του Φεστιβάλ Παξών. Έχει πάρει την σημερινή μορφή του από το 2008. Απαρτίζεται από ταλαντούχους μουσικούς που έχουν συμμετάσχει, όλα αυτά τα χρόνια, στο International Ensemble Modern Academy στους Παξούς.

- ΝΕΟΙ ΠΑΝΕΣ
Μία μουσική πρόβα / εργαστήριο για τις ελληνικές & «καθ’ ημάς» μουσικές παραδόσεις

Το μουσικό σύνολο / εργαστήριο «Νέοι Πάνες» του Τμήματος Μουσικής Επιστήμης & Τέχνης του Πανεπιστημίου Μακεδονίας, προσφέρει μία παρουσίαση των μουσικών οργάνων που δεσπόζουν εδώ και αιώνες στο λαϊκό και λόγιο πολιτισμό της νότιας Βαλκανικής.

Οι νέοι μουσικοί που απαρτίζουν την ομάδα αυτή - φοιτητές και αυριανοί επαγγελματίες - μαζί με τους καθηγητές τους, «μουσικοτροπούν» και αυτοσχεδιάζουν με τη πλούσια φρασεολογία και την περίτεχνη αρχιτεκτονική των οικείων μουσικών μας παραδόσεων, προτείνοντας μία ερμηνεία που φιλοδοξεί να συγκεράσει την παλαιά με τη σύγχρονη μουσική πράξη της πόλης.
Μετά την παρουσίαση θα ακολουθήσει μία μουσική παράσταση 30 λεπτών όπου και θα παρουσιαστούν σκοποί και συνθέσεις μέσα από τους οποίους αναδεικνύονται τα μουσικά όργανα που θα παρουσιαστούν.

Συμμετέχουν οι: Αγκιστριώτης Παντελής (πολίτικη λύρα), Aντωνιάδης Γιάννης (κλαρίνο), Αυγερινός Αντώνης (μπουζούκι), Βαλάση Λουκία (σαντούρι), Ζιγκερίδης Βασίλης (κανονάκι), Ζιγκερίδης Κώστας (μπαγιάν), Καμπουρίδου Στέλλα (καβάλι), Κόκκορης Αργύρης (τραγούδι, ούτι), Κρομμύδας Χρήστος (μπουζούκι), Κώττη Χαριτίνη (βιολί), Λαμπαδάκη Ναταλία (τραγούδι), Παπαστεριοπούλου Αλεξάνδρα (κρουστά), Ριζόπουλος Αλέξανδρος (κρουστά).

Καλλιτεχνική επιμέλεια, συντονισμός μουσικού συνόλου: Ατζακάς Θύμιος, Αχαλινωτόπουλος Μάνος, Σινόπουλος Σωκράτης, Τσικουρίδης Λευτέρης

Το Πρόγραμμα απευθύνεται σε μαθητές μέσης εκπαίδευσης με έμφαση στους μαθητές των Μουσικών και Καλλιτεχνικών Σχολείων, των Ειδικών Σχολείων και των Ωδείων, και αποτελεί εργαλείο για τους εκπαιδευτικούς των συναφών κλάδων.

Μουσικο-εκπαιδευτικό Πρόγραμμα:
«Γνωρίζοντας τη Μουσική και τους Μουσικούς»

Συναυλίες Α’ Κύκλου
- Παρασκευή 9 Μαρτίου στις 18:00 - 20:00 Ομάδα Quilombo
- Σάββατο 10 Μαρτίου στις 12:00 -14:00 Άννα Στερεοπούλου
- Κυριακή 11 Μαρτίου στις 12:00 - 14:00:
1. Φωνητικό Σύνολο Vocal Inventions του Δημοτικού Ωδείου Μοσχάτου - Ταύρου, Μαέστρος: Όλγα Αλεξοπούλου

2. To Μουσικό Εργαστήριο Φίλιππου Τσαλαχούρη "Εν Αρχή ην ο Ήχος"
Ένα παιχνίδι ανακάλυψης των ήχων. Ήχοι καθημερινοί, ήχοι της φύσης, ανθρώπινοι, ιδωμένοι από μια άλλη οπτική αποτελούν το πρωτογενές συστατικό της μουσικής. Με το μέσο απλών, καθημερινών υλικών αλλά και φλάουτου και πιάνου, ο Φίλιππος Τσαλαχούρης οργανώνει ένα εργαστήριο ανοιχτό σε κάθε ηλικία και σε όλους όσους αγαπούν τη μουσική.

3. Αγάπη Παπαμήτσου Σοπράνο
Ιωάννα Βρακατσέλη Μέτζο Σοπράνο
Ελένη Σταμπολή Πιάνο
&
Άννυ Μαρκοδημητράκη Πιάνο
Γιώτα Οικονομοπούλου Πιάνο
"Με την υποστήριξη του Ωδείου Σαπφώ"

Αίθουσα: Θέατρο
Εισιτήρια: Είσοδος Ελεύθερη

Συναυλίες Β’ Κύκλου
- Σάββατο 17 Μαρτίου στις 12:00 - 14:00 Αλέξανδρος Μούζας με το Ergon Ensemble και 20:00 – 22:00 Νίκος Κυπουργός και η Ορχήστρα Κυκλάδων
- Κυριακή 18 Μαρτίου στις 12:00 -14:00 Νέοι Πάνες – Θύμιος Ατζακάς και Σωκράτης Σινόπουλος
Αίθουσα: Θέατρο
Εισιτήρια: Είσοδος Ελεύθερη

Πληροφορίες και κρατήσεις θέσεων στα ταμεία του Ιδρύματος (Πειραιώς 206, Ταύρος) και τηλεφωνικά 210 3418579, Δευ – Παρ 11:00 – 14:00

Απαραίτητη η κράτηση θέσης - Θα τηρηθεί σειρά προτεραιότητας
ΔΙΑΒΑΣΤΕ 20.02.2012 Η Τράπεζα Αίματος της UNIMA είναι γεγονός!
Η Τράπεζα Αίματος της UNIMA είναι γεγονός!

Από σήμερα το μεσημέρι, στο Νοσοκομείο Παίδων «Αγία Σοφία», έχουμε συλλογική καρτέλα!

Ορίσαμε ραντεβού πρώτης αιμοδοσίας τις μέρες από 20 - 26 Φεβρουαρίου 2012. Εκείνες τις μέρες μπορούμε να πηγαίνουμε παρέες-παρέες ώστε να γίνει πιο γιορτινή ή φάση. Πρέπει να συγκεντρώσουμε αρχικά τουλάχιστον 25-30 φιάλες αίμα, γι’ αυτό αρχίστε να τρώτε καλά και να ετοιμάζεστε...

Ήδη όμως και από αύριο (όποιος δε μπορεί εκείνο το διάστημα) μπορούμε να δίνουμε το αίμα μας (και στην κυριολεξία πια) για τις κούκλες.

Το Τμήμα αιμοδοσίας του νοσοκομείου στεγάζεται στο Νέο Κτίριο (ρωτήστε στην είσοδο του νοσοκομείου να σας καθοδηγήσουν)
Οι ώρες λειτουργίας είναι:
Δευτέρα – Παρασκευή 8.30πμ-1.30μμ και 4μμ-7.30μμ
Σάββατο και Κυριακή 9πμ-1μμ

Πάρτε μια ή δύο γαντόκουκλες και πηγαίνετε!
ΠΡΟΣΟΧΗ: Όταν δίνουμε αίμα για την UNIMA δεν ξεχνάμε να δηλώνουμε ότι είναι για την Τράπεζα Αίματος της UNIMA-ΕΛΛΑΣ!

Όσοι δεν είστε ήδη αιμοδότες δοκιμάστε το! Κάνει καλό στην υγεία σας και προσφέρετε και στους άλλους. Μπορείτε να δίνετε αίμα έως και τρεις με τέσσερις φορές το χρόνο.
Φυσικά μπορείτε να παροτρύνετε και φίλους ή συγγενείς σας να γίνουν αιμοδότες.
Όσοι δεν έχετε προσωπικές κάρτες αιμοδοσίας, θα σας εκδώσει το νοσοκομείο.

Συνιστάται: την προηγούμενη μέρα πριν πάμε να δώσουμε αίμα, τρώμε καλά και αλμυρά. Το πρωί της μέρας αιμοδοσίας τρώμε καλό πρωινό (στο κυλικείο του νοσοκομείου έχει ωραίο καφέ και κασερόπιτα). Μετά την αιμοδοσία πίνουμε πολλά υγρά και χυμούς (εκτός από αυτούς που μας προσφέρουν στο νοσοκομείο) και δεν κάνουμε βαριές εργασίες.

Διαβάστε τον κανονισμό λειτουργίας της τράπεζας αίματος καθώς και το σχετικό ενημερωτικό φυλλάδιο του νοσοκομείου.

ΘΑ ΕΠΑΝΕΛΘΟΥΜΕ ΓΙΑ ΝΑ ΘΥΜΙΣΟΥΜΕ ΤΟ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ ΑΥΤΟ ΚΑΘΗΚΟΝ ΟΛΩΝ ΜΑΣ ΠΡΙΝ ΤΙΣ ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΕΣ ΣΤΑ ΤΕΛΗ ΦΛΕΒΑΡΗ.
- ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ ΤΡΑΠΕΖΑΣ ΑΙΜΑΤΟΣ Ελληνικού Κέντρου της Διεθνούς Ένωσης Κουκλοθεάτρου (UNIMA-ΕΛΛΑΣ) [αρχείο pdf, 144,6 kb]
ΔΙΑΒΑΣΤΕ Δευτέρα, 20 Φεβρουαρίου 2012 Ο δημιουργός του θρυλικού Grease, o Randal Kleiser, παραδίδει Master Class υποκριτικής τη Δευτέρα 20 Φεβρουαρίου. Η μέθοδος αυτή, θεωρείται η κορυφαία μέθοδος διδασκαλίας υποκριτικής στις κινηματογραφικές σχολές των πανεπιστημίων της Αμερικής
Ξεκίνησε η προπώληση για το Master Class του Randal Kleiser, του δημιουργού που χάρισε στο παγκόσμιο κινηματογραφικό στερέωμα το Grease, το πιο επιτυχημένο μιούζικαλ όλων των εποχών.

Ο διεθνούς φήμης, Αμερικανός σκηνοθέτης θα βρεθεί για πρώτη φορά στη χώρα μας, ώστε να μοιραστεί με Έλληνες κινηματογραφιστές και ηθοποιούς τα μυστικά μιας απόλυτα επιτυχημένης, διεθνούς καριέρας σε ένα 4ωρης διάρκειας Master Class, τη Δευτέρα, 20 Φεβρουαρίου 2012 από τις 13:00 έως τις 17:00, στο Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης. Πρόκειται για μια ακόμη πρωτοβουλία στο πλαίσιο των Act and Re- Act: Masterclasses που πραγματοποιούνται στη μνήμη του Μιχάλη Κακογιάννη, με την ευγενική χορηγία της οικογένειας Λιβανού, προσφέροντας στο καλλιτεχνικό δυναμικό της χώρας μια ακόμη δυνατότητα κατάρτισης με συμμετοχή χαμηλού κόστους.

Θα προηγηθεί Ανοικτή Συνάντηση Προετοιμασίας – Ενημέρωσης για το Master Class, παρουσία του Randal Kleiser, την Κυριακή 19 Φεβρουαρίου 2012, στις 12:00, με ελεύθερη είσοδο στο ΙΜΚ. Συντονίζει ο κριτικός κινηματογράφου, Γιάννης Ζουμπουλάκης.

Ο Randal Kleiser, λάτρης του ελληνικού πολιτισμού, επιλέγει να βρεθεί στη χώρα μας, ανταποκρινόμενος στο κάλεσμα του Ιδρύματος Μιχάλης Κακογιάννης, σε μια όχι τυχαία περίοδο, έτοιμος ο ίδιος να συνδράμει με το κύρος του στην ανάπτυξη και προώθηση της σύγχρονης καλλιτεχνικής παραγωγής της χώρας μας. Σε ένα πρώτο βήμα, θα βρεθεί στο πλευρό Ελλήνων ηθοποιών, κινηματογραφιστών αλλά και νέων σπουδαστών και θα μοιραστεί μαζί τους γνώσεις, εμπειρίες και πρακτικές βασισμένες στην μέθοδο υποκριτικής της Nina Foch. Η μέθοδος αυτή, θεωρείται η κορυφαία μέθοδος διδασκαλίας υποκριτικής στις κινηματογραφικές σχολές των πανεπιστημίων της Αμερικής αυτή τη στιγμή. Μαζί με τον πολυβραβευμένο σκηνοθέτη και παραγωγό George Lucas (Star Wars, Indiana Jones, American Graffiti κ.α), ανέλαβε την παραγωγή του dvd “Nina Foch Course for Filmmakers and Actors” με στόχο τη συστηματοποίηση και διάδοση του έργου και της τεχνικής της μεγάλης καθηγήτριας υποκριτικής, Nina Foch.

Η Μέθοδος της Nina Foch
Η μέθοδος αναπτύχθηκε από την Nina Foch βάσει των σπουδών της με τους Lee Strasberg, Stella Adler και Uta Hagen, σε συνδυασμό με τις εμπειρίες που αντλούσε η ίδια όταν τη σκηνοθετούσαν μεγάλοι σκηνοθέτες όπως οι Vincente Minnelli, Stanley Kubrick, Robert Wise, Otto Preminger, Blake Edwards και Cecil B. DeMille.

Για 40 χρόνια, στο Πανεπιστήμιο της Νότιας Καλιφόρνιας (USC) και στο Αμερικανικό Ινστιτούτο Κινηματογράφου (The American Film Institute) δίδαξε σε μια γενιά κινηματογραφιστών, μεταξύ των οποίων οι John McTiernan, Amy Heckerling, Ed Zwick, και Ron Underwood. Η μέθοδος απευθύνεται σε φοιτητές σκηνοθεσίας, υποκριτικής και συγγραφής σεναρίου όπως και σε όσους ενδιαφέρονται να γνωρίσουν τις βασικές αρχές προσέγγισης και απεύθυνσης στο κοινό. Αποτελεί ένα ανεκτίμητο εργαλείο για οποιονδήποτε εμπλέκεται στις παραστατικές τέχνες, ή το δημόσιο λόγο, στο χώρο εργασίας, τις αίθουσες δικαστηρίου ή μια ομιλία σε κοινό.

Είναι αδύνατο να κατηγοριοποιήσουμε τη Μέθοδο της Nina Foch ως προς το αν απευθύνεται σε κάποια συγκεκριμένη ομάδα. Είναι για σκηνοθέτες; Απόλυτα. Για ηθοποιούς; Ναι. Αλλά είναι το ίδιο χρήσιμη για σεναριογράφους, υπεύθυνους για το μοντάζ, παραγωγούς και σε οποιονδήποτε που έχει λίγο περισσότερο από ένα φευγαλέο ενδιαφέρον για την τέχνη του κινηματογράφου. Αυτό το υλικό μπορεί να χρησιμοποιηθεί για ένα ολόκληρο πρόγραμμα διδασκαλίας, ως απλά ένα μέρος του, η μια πλούσια πηγή άντλησης αναφορών για την εμβάθυνση κάποιου στην τέχνη του.

Κόστος Συμμετοχής: €30
Μειωμένο Κόστος Συμμετοχής για Σπουδαστές Δραματικών Σχολών: €20

Αίθουσα: Θέατρο
Προπώληση:
Στα ταμεία του Ιδρύματος
Δευ - Παρ 11:00 - 14:00
μέσω πιστωτικής κάρτας: 210 34 18 579
Δευ - Παρ 11:00 - 14:00
Online στην ιστοσελίδα του Ιδρύματος www.mcf.gr
και σε όλα τα καταστήματα PUBLIC

Δείτε περισσότερα με ένα κλικ εδώ
ΔΙΑΒΑΣΤΕ 9.02.2012 Πρόσκληση Συμμετοχών για τo Φεστιβάλ Ελληνικού Κινηματογράφου του Σικάγο! 2012
ΣΙΚΑΓΟ - Tο Φεστιβάλ Ελληνικού Κινηματογράφου του Σικάγo! ανακοίνωσε πρόσκληση υποβολής συμμετοχών για τη δεύτερη ετήσια διοργάνωσή του, που θα πραγματοποιηθεί το Φθινόπωρο 2012. Δεκτές γίνονται ταινίες μικρού και μεγάλου μήκους που έχουν παραχθεί μετά τον Ιανουάριο 2010 από σκηνοθέτες ελληνικής και ελληνοκυπριακής καταγωγής από όλο τον κόσμο. Ταινίες για την Ελλάδα ή τον Ελληνισμό από μη Έλληνες κινηματογραφιστές είναι επίσης ευπρόσδεκτες.

Το Φεστιβαλ είναι το κύριο γεγονός των μη κερδοσκοπικών FilmHellenes, που χορηγούν και συνδιοργανώνουν όλο το χρόνο προβολές, εργαστήρια και εκδηλώσεις για την Ελληνική αλλά και την Αμερικανική κοινότητα, με σκοπό να συμβάλουν στην προώθηση του σύγχρονου ελληνικού κινηματογράφου και να αγακαλιάσουν Έλληνες και ελληνικής καταγωγής δημιουργούς από όλο τον κόσμο.

Το διοικητικό συμβούλιο των FilmHellenes αποτελείται από έγκριτα άτομα ελληνικής καταγωγής με σημαντική εμπειρία στο χώρο του κινηματογράφου και των ανθρωπιστικών επιστημών. Περιλαμβάνουν τον πρόεδρο και συνιδρυτή, σκηνοθέτη Νίκο Φραγκιά, την αντιπρόεδρο, γενική διευθύντρια της εταιρίας Fletcher Camera and Lenses Ζωή Ιλτσόπουλος Borys, τον γραμματέα/ταμία Terry Jacobs, τον διευθυντή πολιτιστικού προγραμματισμού της Ελληνοαμερικανικής Ακαδημίας Τάκη Θεοτοκάτο, τον αρχιτέκτονα και δοιηκητικό στέλεχος προγραμμάτων της πόλης του Σικάγο Αρτ Άνδρο, τον αιθουσάρχη του κινηματογράφου Pickwick Ντίνο Βλαχάκη, τον τραπεζίτη Δημήτρη Κωστόπουλο, καθηγητή ελληνικών στην Ελληνοαμερικανική Ακαδημία και ιδρυτή του ηλεκτρονικού βιβλιοπωλείου The Greek Bookstore, και τον Πήτερ Κανέλο, επίκουρο καθηγητή θεάτρου στο Loyola University του Σικάγο.

Οι ταινίες που θα επιλεγούν θα ενταχθούν σε μία από τις παρακάτω κατηγορίες: Hellenic Current (πρόσφατες αφηγηματικές ταινίες, μικρού μήκους, κινούμενα σχέδια, ντοκιμαντέρ), Flashes of History (ιστορικά ντοκιμαντέρ ), Young Ambition (σπουδαστικές), Incredible Adventures (ταινίες για τα παιδιά). Υπάρχει επίσης μια ειδική κατηγορία προγράμματος, η Chrysotheke, (με αποκλειστική πρόσκληση από το Φεστιβάλ) η οποία υποδέχεται τις ταινίες "που τοποθετούν την Ελλάδα στο χάρτη".

Η τακτική προθεσμία για την υποβολή αιτήσεων είναι η 31η Μαρτίου, και η προχωρημένη προθεσμία η 1η Μαϊου. Για πληροφορίες και αιτήσεις συμμετοχής, παρακαλούμε επισκεφθείτε την ιστοσελίδα www.greekfilmfestchicago.org ή επικοινωνήστε με τη διεύθυνση submissions2012@greekfilmfestchicago.org
ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ Παρασκευή 10 & Σάββατο 11 Φεβρουαρίου 2012 Ακύρωση προγραμματισμένων παραστάσεων λόγω απεργίας

Λόγω της 48ωρης απεργίας ΑΔΕΔΥ & ΓΣΕΕ για την Παρασκευή 10 και το Σάββατο 11 Φεβρουαρίου 2012 δεν θα πραγματοποιηθούν οι προγραμματισμένες παραστάσεις στο Ίδρυμα Μ. Κακογιάννης.
ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ Τετάρτη, 25 Ιανουαρίου 2012 Το ΙΜΚ εκφράζει τα θερμά συλλυπητήρια στην οικογένεια του Θόδωρου Αγγελόπουλου
Στα 77 του χρόνια ο μεγάλος Έλληνας σκηνοθέτης Θόδωρος Αγγελόπουλος «έφυγε», εκεί ακριβώς όπου πραγματοποιούνταν τα γυρίσματα της νέας του ταινίας «Η άλλη θάλασσα». Ο ξαφνικός, τραγικός χαμός του έχει δημιουργήσει μεγάλη συγκίνηση διεθνώς.

Το Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης εκφράζει τα θερμά συλλυπητήρια στην οικογένεια του. Όπως συχνά δήλωνε ο αείμνηστος Μιχάλης Κακογιάννης «Ο Αγγελόπουλος δεν πρέπει να σταματήσει να δουλεύει, είναι πολύτιμο κεφάλαιο για τη χώρα».
ΔΙΑΒΑΣΤΕ 17 - 18 Δεκεμβρίου 2011, 7 - 8 & 14 - 15 Ιανουαρίου 2012 *etsi OΛΟΙ ΜΑΖΙ - ΣΑΒΒΑΤΟΚΥΡΙΑΚΟ @ MCF... Το τρίτο και τελευταίο διήμερο γιορτής για όλη την οικογένεια στις 14 & 15 του Γενάρη Τρία Γιορτινά Σαββατοκύριακα - προσφορά για όλη την Οικογένεια στο Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης
Το Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης, οι ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ/Metropolis και η Red Design Consultants διοργανώνουν από κοινού διήμερα γιορτής για τα παιδιά, που προσφέρονται και λειτουργούν και ως χώρος συνάντησης και διαλόγου για τους μεγάλους.

Έτσι τα Σαββατοκύριακα 17 - 18 Δεκεμβρίου 2011, 7 - 8 & 14 - 15 Ιανουαρίου 2012 το Ίδρυμα Μ. Κακογιάννης αλλάζει, συμμετέχει στις φετινές γιορτές και μαζί με τους συνδιοργανωτές των εκδηλώσεων, τους παλιούς και νέους φίλους του και πολύτιμους συνεργάτες, ανοίγει τις πόρτες του από το πρωί σε μικρούς και μεγάλους, σε όλη την ελληνική οικογένεια για να απολαύσει δημιουργικές, όμορφες ώρες ψυχαγωγίας με ένα ενιαίο εισιτήριο!

Τα προγράμματα και οι δράσεις ξεκινούν στις 11:00 το πρωί και ολοκληρώνονται αργά το απόγευμα. Στη διάρκειά τους, οι μικροί μας φίλοι, μαζί με τα μέλη των οικογενειών τους, έχουν τη δυνατότητα να ακούσουν παραμύθια, να παρακολουθήσουν θεατρικές παραστάσεις και κινηματογραφικές προβολές και να συμμετάσχουν σε παιχνίδια και δράσεις δημιουργικής απασχόλησης, να μάθουν Κουβανέζικους χορούς, κηπουρική για το σαλόνι, και μυστικά του υπολογιστή, πώς φτιάχνουν μια ταινία και να την απογειώνουν με μουσική, και μετά από ένα απολαυστικό μασάζ χεριών να επιδείξουν το ταλέντο τους στο καραόκε!

Την ίδια στιγμή, οι γονείς τους θα μπορούν να επιλέξουν να αγοράσουν έξυπνα και φτηνά δώρα όπως:
- μικρά έργα τέχνης από φοιτητές και τελειόφοιτους της Ανωτάτης Σχολής Καλών Τεχνών, για την ενίσχυση των ευπαθών ομάδων του Δήμου Μοσχάτου Ταύρου.
- Επίσης ρούχα αλλά και κοσμήματα από νέους Έλληνες σχεδιαστές, σε ένα ειδικά οργανωμένο Μπαζάρ.
Επιπλέον, έχουν τη δυνατότητα να παρακολουθήσουν συζητήσεις και να συμμετάσχουν σε εκδηλώσεις όπου νέοι επιχειρηματίες και νέοι δημιουργοί αφηγούνται τη δική τους μικρή προσωπική ιστορία.

Και όλα αυτά με ένα ενιαίο εισιτήριο 10€ για κάθε άτομο, που μπορεί να συνοδεύει και ένα παιδί δωρεάν!
Εισιτήριο για δύο ημέρες: 17€
Ειδικές τιμές για ομαδικά εισιτήρια

Δείτε το αναλυτικό πρόγραμμα με ένα κλικ εδώ
ΔΙΑΒΑΣΤΕ Παρασκευή, 16 Δεκεμβρίου 2011 Μετά τη Νέα Υόρκη, ο «περίπλους» του Δώρου Δημοσθένους συνεχίζεται στην Αθήνα, με μουσικές από την Κύπρο και τη Μεσόγειο, στο Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης ΔΩΡΟΣ ΔΗΜΟΣΘΕΝΟΥΣ «Από την Κύπρο και τη Μεσόγειο. Ένας Μουσικός Περίπλους»
Ανήκει στους σημαντικότερους ερμηνευτές της νέας γενιάς, έχει κερδίσει την εκτίμηση και την εμπιστοσύνη των σπουδαιότερων σύγχρονων συνθετών, ενώ, με κάθε του εμφάνιση, μαγεύει τον ελληνισμό απανταχού της γης. Μόλις επέστρεψε από τη Νέα Υόρκη, όπου μέσα "από ένα νοσταλγικό μουσικό ταξίδι, με ρυθμό θεατρικό και αγαπημένα τραγούδια, ο Δώρος Δημοσθένους κατάφερε να ενθουσιάσει και να γοητεύσει τους θεατές στην κατάμεστη αίθουσα εκδηλώσεων του Καθεδρικού ναού της Αγίας Τριάδας, στο Μανχάταν, αφήνοντας τη μεσογειακή αύρα να αιωρείται πάνω από την πόλη του μήλου".

Με την καλοστημένη αυτή μουσική παράσταση ο Δώρος Δημοσθένους ξενάγησε το κοινό του στην Κύπρο, στην Ελλάδα και σε όλη την Μεσόγειο. Παράσταση στην οποία τώρα μας προσκαλεί να απολαύσουμε και στην Αθήνα, την Παρασκευή 16 Δεκεμβρίου, στις 21:00 στο Ίδρυμα Μ. Κακογιάννης.

Σ΄ ένα Μουσικό Περίπλου της Μεσογείου μας προσκαλεί ο Δώρος Δημοσθένους με τους συνεργάτες του Lamia Bedioui από την Τυνησία, Ελένη και η Σουζάνα Βουγιουκλή από τη Θράκη, Μάρθα Μαυροειδή κ.ά. Αποπλέουν από την Κύπρο και ταξιδεύουν σε άλλα λιμάνια και λαούς, που μας ενώνουν η κοινή μοίρα, οι καημοί και η ιστορία της Μεσογείου.

Ένας μελωδικός περίπλους με τραγούδια των λαών μιας θάλασσας που υπήρξε το κέντρο της ιστορίας και του παγκόσμιου πολιτισμού για πολλούς αιώνες.

Ο Δώρος Δημοσθένους ερμηνεύει τραγούδια δημοτικά, δημιουργήματα του λαού, αλλά και επωνύμων συνθετών, δίνοντας έμφαση στα τραγούδια της Κύπρου, από το μεσαίωνα και την αναγέννηση, μέχρι τις μέρες μας.

Παράλληλα, κρίκοι συνδετικοί ανάμεσα σε μελωδίες διαφορετικής προέλευσης είναι κείμενα, από συγγραφείς που επισκέφτηκαν τους διάφορους τόπους και από τη λαϊκή παράδοση, ή κείμενα γραμμένα ειδικά για τη συναυλία.

Στην παράσταση συμμετέχουν φιλικά η Lamia Bedioui από την Τυνησία, η Ελένη και η Σουζάνα Βουγιουκλή από τη Θράκη, η Μάρθα Μαυροειδή κ.ά.

Αφήγηση: ο ποιητής Λίνος Ιωαννίδης
Ενορχήστρωση: Νεοκλής Νεοφυτίδης

Η παράσταση πραγματοποιείται με την χορηγία του Υπουργείου Παιδείας και Πολιτισμού της Κύπρου και τελεί υπό την αιγίδα του Πρέσβη της Κυπριακής Δημοκρατίας, κ. Ιωσήφ Ιωσήφ.

Δείτε περισσότερες πληροφορίες με ένα κλικ εδώ
ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ Πέμπτη, 8 Δεκεμβρίου 2011 Ο ερμηνευτής και σκηνοθέτης της παράστασης "Ο Αμερικάνος", ο Θανάσης Σαράντος, μας μιλά για αυτό το καινούριο ανέβασμα
Επίκαιρος όσο ποτέ, παραμυθένιος αλλά και ρεαλιστικός, ο λόγος του Παπαδιαμάντη, του μεγάλου Σκιαθίτη συγγραφέα, ξεδιπλώνεται για ακόμα μια χρονιά στην ατμοσφαιρική παράσταση του Black Bοx του Ιδρύματος Μιχάλης Κακογιάννης. Ο ερμηνευτής και σκηνοθέτης της παράστασης Θανάσης Σαράντος μας μιλά για αυτό το καινούριο ανέβασμα και μας εξηγεί τι είναι αυτό που διατηρεί αυτό το αριστουργηματικό κείμενο αναλλοίωτο στο χρόνο και τόσο σπαρακτικά διαχρονικό.

Τρίτη χρονιά επιτυχίας για τον ''Αμερικάνο'' σε ένα νέο ανέβασμα στο φιλόξενο “Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης”. Τι καινούριο θα δουν οι θεατές φέτος ; Τι καινούριο παίρνετε εσείς σαν δημιουργός από την επαφή σας για μια ακόμη φορά με το αριστουργηματικό κείμενο του Σκιαθίτη συγγραφέα;

«Ο Αμερικάνος» είναι ένα ταξίδι με συνοδοιπόρο μας τον Σκιαθίτη συγγραφέα που διαρκεί σχεδόν τρία χρόνια. Η παράσταση έχει ταξιδέψει ως τώρα σε όλη σχεδόν την Ελλάδα και η απήχηση του κοινού ήταν εξαιρετική, πράγμα που αποδεικνύει με τον καλύτερο τρόπο πόση ανάγκη έχει ο κόσμος σήμερα για ο,τιδήποτε αυθεντικό και αληθινό. Επιστρέφουμε τώρα με νέο στήσιμο για το μικρό θεατράκι στο Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης με νέους φωτισμούς και νέα μουσική ενορχήστρωση αλλά με απόλυτο σεβασμό στο λόγο του συγγραφέα, με βασικό όχημα αυτό το σχεδόν διαστροφικό παιχνίδι των γρήγορων εναλλαγών όλων των προσώπων αυτού του αριστουργηματικού διηγήματος. Η αφήγηση «συνομιλεί» με τη μουσική την οποία συνέθεσε ειδικά για την παράσταση ο συνθέτης Λάμπρος Πηγούνης, ο οποίος παίζει μαζί μου στη μικρή σκηνή του Βlack Box. Ζούμε κάθε βράδυ την υπέροχη ιστορία του ανέστιου, περιπλανώμενου Έλληνα μετανάστη Γιάννη Μοθωνιού ο οποίος επιστρέφει στο γενέθλιο τόπο του, στη Σκιάθο μετά από είκοσι χρόνια. Κάθε φορά που παίζουμε την παράσταση συνειδητοποιώ πόσο σύγχρονος είναι ο λόγος του Παπαδιαμάντη, πόσο δίπλα στέκεται ο συγγραφέας στον απλό άνθρωπο και πόσο επίκαιρος είναι τελικά μετά από 100 χρόνια. Για μένα ως σκηνοθέτη και ηθοποιό ήταν ουσιαστικά η πρώτη φορά που καταπιάστηκα τόσο ενεργά με ένα ελληνικό κείμενο και ένιωσα πόσο λίγα σκηνικά μέσα χρειάζονται τελικά για να υπάρξει μια αυθεντική θεατρική συνθήκη όταν υπάρχει ειλικρίνεια και φαντασία και όταν το κοινό γίνεται πραγματικός συμπαίκτης με τους ερμηνευτές που αφηγούνται μια ιστορία.

Πάνω στη σκηνή μεταμορφώνεστε, ''ντύνεστε'' πολλούς διαφορετικούς χαρακτήρες. Ποιός είναι αυτός που σας αγγίζει περισσότερο, αυτός που σας συγκινεί κάθε φορά ;

Τα πρόσωπα στα διηγήματα του Παπαδιαμάντη δεν είναι “ίσκιοι”, ο συγγραφέας έχει μια απόλυτη αγάπη στους καταφρονεμένους και στους ταπεινούς, στους περιθωριακούς τους οποίους ο Παπαδιαμάντης υψώνει ως ήρωες ακόμα και αν καταλαμβάνουν μικρή έκταση στα γραπτά του και αυτό γιατί ο συγγραφέας έχει ως κέντρο του την αγάπη του για τον άνθρωπο. Με αυτή την οπτική είναι πραγματικά δελεαστική η πρόκληση να «μεταμορφώνομαι» μέσω της αφήγησης σε όλα τα πρόσωπα που ζουν και αναπνέουν μέσα στο παπαδιαμαντικό σύμπαν. Μου είναι αδύνατον να ξεχωρίσω κάποιο πρόσωπο. Όλα τα πρόσωπα με συγκινούν, έχουν τη δική τους ζωή και υπόσταση: από τα παιδιά που λένε τα κάλαντα, τη γριά-μάνα που αναρωτιέται για την τύχη της ανύπαντρης κόρης της, τους μεθυσμένους αχθοφόρους, το βλοσυρό ενοικιαστή καπετάν-Αναστάση, το γέρο –καφετζή Αναγνώστη και φυσικά το κεντρικό πρόσωπο, «τον Αμερικάνο» Γιάννη Μοθωνιό, ο οποίος παρ'όλο που είναι λιγομίλητος, μας κάνει να νιώθουμε απόλυτα το συναισθηματικό του βάρος.

Πόσο δύσκολο και ταυτόχρονα ενδιαφέρον είναι να μεταφέρεις στη σκηνή ένα έργο στην καθαρεύουσα; Πως ανταποκρίνεται το κοινό ;

Είναι τόσο μαγικά θεατρικό για μένα αυτό το ταξίδι της ελληνικής γλώσσας μέσα από τα πρόσωπα αυτού του χριστουγεννιάτικου διηγήματος: από τη λόγια, εκκλησιαστική γλώσσα του αφηγητή-Παπαδιαμάντη, τη Σκιαθίτικη ντοπιολαλιά των απλών ανθρώπων, τα σπαστά ελληνικά του κεντρικού ήρωα, τις ναυτικές ορολογίες που ακούγονται στα ιταλικά από τους συμπαθείς καπετάνιους στο καφενείο. Όλες αυτές οι ταχύτατες εναλλαγές αυτής της μουσικής, απαστράπτουσας και πλούσιας Παπαδιαμαντικής γλώσσας που ηχεί πραγματικά μαγικά σήμερα μας εμπνέει και μας λυτρώνει . Οι εικόνες που αναδύονται από την οξεία διεισδυτική ματιά του Παπαδιαμάντη είναι έντονα κινηματογραφικές. Το κοινό δεν δυσκολεύεται καθόλου να παρακολουθήσει την ιστορία του φτωχού μετανάστη και να ταυτιστεί με τον βασικό ήρωα καθώς ξετυλίγεται η ιστορία του μπροστά στα μάτια του. Το ευτυχές, φωτεινό τέλος του διηγήματος- μια από τις πιο λαμπρές παπαδιαμαντικές στιγμές- υμνεί την αγάπη που πλημμυρίζει τις ψυχές των ηρώων αλλά και του κοινού που σε κάθε παράσταση συγκινείται. Υπάρχει μεγαλύτερη ικανοποίηση για ένα ηθοποιό και ένα μουσικό επί σκηνής?

Είστε εκείνος που ξεκίνησε το θεατρικό ''κίνημα'' Παπαδιαμάντη στα θεατρικά μας πράγματα πριν από τρία χρόνια. Πως αισθάνεσαι που ακολούθησαν αρκετές θεατρικές προσπάθειες με βάση το έργο του πάντα διαχρονικού συγγραφέα;

Πιστέψτε με, δεν ξεκίνησα να ασχολούμαι με τον Παπαδιαμάντη μόνο και μόνο για να κάνω κάποιον κλασσικό συγγραφέα . Ένα νεοελληνικό θεατρικό κείμενο που ν’ απηχεί το σήμερα έψαχνα και δεν έβρισκα. Ίσως και αυτό να είναι σημείο των καιρών και της μεταπολιτευτικής παρακμής μας. Θυμήθηκα λοιπόν τον «Αμερικάνο» που διάβασα στα σχολικά μου χρόνια και διαπίστωσα ότι αυτό το κείμενο μίλησε απευθείας μέσα μου. Η συνέχεια υπήρξε με το εμβληματικό και αρκετά δύσκολο διήγημα «Όνειρο στο Κύμα» που παρουσιάστηκε στο Φεστιβάλ Αθηνών 2011 και που ευτυχώς θα επαναληφθεί και το 2012. Εκεί υπήρξε μια διαφορετική προσέγγιση αφού οι κινηματογραφικές εικόνες και το υδάτινο σκηνικό της Εύας Μανιδάκη αφομοιώθηκαν στο παπαδιαμαντικό σύμπαν του πανέμορφου διηγήματος. Δεν μου προκαλεί εντύπωση που ακολούθησαν και άλλοι σκηνοθέτες αφού είναι ένας πραγματικά αστείρευτος συγγραφέας και αρκετά διαφορετικός από διήγημα σε διήγημα και από μυθιστόρημα σε μυθιστόρημα και αποτελεί πραγματικά μια πρόκληση ν’ αναμετρηθείς μαζί του. Άλλωστε πιστεύω ότι μια εμπειρία με τον Παπαδιαμάντη σε κάνει να βλέπεις καλύτερα και καθαρότερα. Πραγματικά χαίρομαι που σε αυτή την τρομερή οικονομική συγκυρία μετά από 20 χρόνια νεοπλουτισμού και ηθικού ξεπεσμού, ο Παπαδιαμάντης στέκεται ως αγέρωχος φάρος πολιτισμού σε αυτή την μαύρη τρικυμία του τόπου μας . Αφού ακόμα και το Εθνικό θέατρο του Χουβαρδά ξανανακάλυψε το ελληνικό κείμενο μετά από τόσα χρόνια Γερμανικής κατοχής, τότε σε καλό δρόμο βρισκόμαστε...

ΔΕΙΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ "Ο ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΣ" ΜΕ ΕΝΑ ΚΛΙΚ ΕΔΩ
ΔΙΑΒΑΣΤΕ Δεκέμβριος 2011 «ΑΠΟ ΚΟΙΝΟΥ» Δίκτυο Πολιτιστικών Φορέων - Δεκέμβριος 2011, Μήνας Πολιτισμού - Το ΙΜΚ συμμετέχει με ένα Μικρό Αφιέρωμα στον Γούντι Άλεν
Το Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης συμμετέχει στο Δίκτυο Πολιτιστικών Φορέων «ΑΠΟ ΚΟΙΝΟΥ» μαζί με τους φορείς: ART-ATHINA, Βυζαντινό & Χριστιανικό Μουσείο της Αθήνας, Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Αθήνας, Εθνική Λυρική Σκηνή, Εθνικό Θέατρο, Εθνικό Κέντρο Βιβλίου, Κέντρο Πολιτισμού «Ελληνικός Κόσμος», Κρατική Ορχήστρα Αθηνών, Μουσείο Κυκλαδικής Τέχνης, Μουσείο Μπενάκη, Μπιενάλε της Αθήνας, Στέγη Γραμμάτων & Τεχνών-Ίδρυμα Ωνάση.

Πρώτη κοινή ενέργεια αποτελεί ο Μήνας Πολιτισμού, που οργανώθηκε μέσα σε σύντομο χρονικό διάστημα, ως απόδειξη της ανάγκης για δράση, για τον Δεκέμβριο του 2011. Στόχος της ενέργειας αυτής είναι να δώσει πρόσβαση σε οικονομικά και κοινωνικά ευπαθείς ομάδες καθώς και να ενδυναμώσει το ενδιαφέρον των νέων για τον πολιτισμό.

Το ΙΜΚ στο πλαίσιο της γενικότερης προσφοράς του στους φιλότεχνους της Αθήνας με τη συνεργασία και την υποστήριξη της ανεξάρτητης εταιρίας διανομής επιλεγμένων ταινιών New Star και τον Βελισσάριο Κοσσυβάκη, καθιερώνει μία άτυπη Κινηματογραφική Λέσχη, κάθε Τετάρτη στις 21:30, με ελεύθερη είσοδο, στον υψηλού επιπέδου Κινηματογράφο του.

Η αρχή γίνεται στο πλαίσιο του Δικτύου Πολιτιστικών Φορέων "ΑΠΟ ΚΟΙΝΟΥ" με ένα μικρό αφιέρωμα στον ξεχωριστό, σπουδαίο σκηνοθέτη, σεναριογράφο, ηθοποιό, συγγραφέα και μουσικό Γούντι Άλεν και τέσσερεις από τις σπαρταριστές κωμωδίες του, με τους ανεπανάληπτους διαλόγους, την καυστική σάτιρα και τα εξαιρετικά αστεία οπτικά γκαγκς, που ανήκουν στις top ten από τη συνολική του φιλμογραφία: Ζητείται εγκέφαλος για ληστεία (1969), Μπανάνες (1971), Τα Πάντα Γύρω από το Σεξ (1972), Ο Υπναράς (1973). Ταινίες κλασικές πλέον, που δεν χορταίνει κανείς να βλέπει και κάθε φορά να ανακαλύπτει νέα στοιχεία.

Επιπλέον, το Ωδείο Φίλιππος Νάκας επιφυλάσσει μια ευχάριστη έκπληξη στο κοινό του Ιδρύματος Μιχάλης Κακογιάννης. Μικρές jazz συναυλίες αποτελούν την πιο ταιριαστή εισαγωγή στον κόσμο των "κλασικών" ταινιών του Γούντι Άλεν. Την Τετάρτη 14 και την Τετάρτη 21 Δεκεμβρίου, από τις 21:00 το φουαγιέ του Ιδρύματος Μιχάλης Κακογιάννης θα πλημμυρίσει από jazz ρυθμούς και μελωδίες. Συμμετέχουν οι σπουδαστές του Ωδείου Φίλιππος Νάκας Παναγιώτης Αθάνατος- κιθάρα, Παναγιώτης Τσίγκος - πιάνο, Αντώνης Αρβανίτης - κοντραμπάσο.

Τετάρτες με Κινηματογράφο στο ΙΜΚ
Προβολές Κλασικών Κινηματογραφικών Αριστουργημάτων
Σε συνεργασία με τη New Star και τον Βελισσάριο Κοσσυβάκη
Κάθε Τετάρτη με ελεύθερη είσοδο

Δεκέμβριος 2011
Μικρό Αφιέρωμα στον Γούντι Άλεν και σε 4 καυτές κωμωδίες του
στο πλαίσιο: "ΑΠΟ ΚΟΙΝΟΥ" Δίκτυο Πολιτιστικών Φορέων
από την Τετάρτη 7/12 έως την Τετάρτη 28/12, στις 21:30
Αίθουσα: Κινηματογράφος
Είσοδος Ελεύθερη

Κρατήσεις θέσεων με σειρά προτεραιότητας:
210 34 18 579 Δευ – Παρ 10:00 – 14:00

Δείτε περισσότερες πληροφορίες για το πρόγραμμα Τετάρτες με Κινηματογράφο στο ΙΜΚ με ένα κλικ εδώ
- «ΑΠΟ ΚΟΙΝΟΥ» - Δίκτυο Πολιτιστικών Φορέων ΜΗΝΑΣ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ - ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ ΜΕ ΤΟ ΑΝΑΛΥΤΙΚΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΔΡΑΣΕΩΝ [αρχείο pdf, 203,3 kb]
ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ 5, 6, 7, 8 & 12, 13, 14, 15 Δεκεμβρίου 2011 Bijoux De Kant - Νεκροί και ζωντανοί performers, φαντάσματα και στοιχειά ανεβαίνουν στην σκηνή του Black Box... «Ελευθερία ή Θάνατος» στο Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης
Η ανατρεπτική μουσικοθεατρική μπάντα "Graveyard Cafe Band", που προκάλεσε ιδιαίτερη αίσθηση στα θεατρικά δρώμενα της Αθήνας, επιστρέφει στο Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης μετά τη συμμετοχή της στο Blender Festival το Μάιο του 2011 και παρουσιάζει τη μουσική παράσταση «Graveyard Cafe Band / ελευθερία ή θάνατος», σε παραγωγή της ομάδας «bijoux de kant», στο Black Box του Ιδρύματος Μιχάλης Κακογιάννης από τις 5 Δεκεμβρίου και μόνο για 8 παραστάσεις.
Την ονειρική μουσική της παράστασης υπογράφει ο μουσικός Κώστας Δαλακούρας και την ευφάνταστη σκηνοθεσία και σκηνογραφία ο εικαστικός – σκηνοθέτης Γιάννης Σκουρλέτης, δημιουργοί της ομάδας “bijoux de kant”.
Πρόκειται για μια performance που ανασύρει τον εξεγερσιακό ρομαντικό λόγο, μέσα από ελληνικά κείμενα του 19ου και του 20ου αιώνα. Νεκροί και ζωντανοί performers, φαντάσματα και στοιχειά τραγουδούν στίχους και λόγια από τον Κάλβο και το Σολωμό, μέχρι τον Ναπολέοντα Λαπαθιώτη και την Κατερίνα Γώγου.

Ξυπνούν οι πεθαμένοι κι αγρυπνούν.
Λέγουν πάλι, λέγουν μέσα τους, λέγουν οριστικώς και
αμετακλήτως τη μοναδική φράση, τη μόνη αληθινή.
Ελευθερία ή θάνατος.

Περισσότερες πληροφορίες εδώ
ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ Από Παρασκευή 2 έως Κυριακή 4 Δεκεμβρίου 2011 Μια χορογραφία δίχως σκιές, με καθάριο φως και τη Yumiko Yoshioka επί σκηνής! Η Ρένα Κωνσταντάκη μιλά στο mcf.gr για τη νέα της δουλειά. Από τον Αχιλλέα Κούρια - Μετάφραση: Emily Brown
«Κάθε έργο είναι μια προσπάθεια επικοινωνίας με τον εαυτό μας και με τους άλλους με διαφορετική κάθε φορά αφορμή, θέμα και τρόπο παρουσίασης» δηλώνει στο mcf.gr η Ρένα Κωνσταντάκη μιλώντας για την παράσταση χορού butoh που θα παρουσιαστεί από τις 2 έως και τις 4 Δεκεμβρίου στο ΙΜΚ. Αυτή τη φορά επιλέγει να μεταφέρει στη συνθήκη της νέας της χορογραφίας εκείνο το «καθαρό φως» που λούζει την ανθρώπινη ύπαρξη μονάχα για δυο στιγμές, στον κύκλο της ημέρας, όταν ο ήλιος βρίσκεται «6 μοίρες κάτω από τον ορίζοντα». Με το ίδιο φως περιβάλει και την ηρωίδα της, τη διεθνώς αναγνωρισμένη χορεύτρια – χορογράφο Yumiko Yoshioka, η οποία, απογυμνωμένη από την ίδια της τη σκιά, ξεκινά μια πορεία από τη γέννηση στην ολοκλήρωση, αναζητώντας την ταυτότητά της και τη θέση της στον κόσμο, ερχόμενη πάντοτε αντιμέτωπη με τον εαυτό της και τους άλλους.

Στη νέα σας παράσταση προσεγγίζετε μια συγκεκριμένη στιγμή του χωροχρόνου που ορίζεται από τη θέση του ήλιου όταν αυτός βρίσκεται «6 μοίρες κάτω από τον ορίζοντα». Ποιο είναι το στοιχείο που σας ενέπνευσε για τη μεταφορά αυτού του φαινομένου στη συνθήκη μιας χορογραφίας;

Ο ήλιος βρίσκεται «6 μοίρες κάτω από τον ορίζοντα» δύο φορές κατά τη διάρκεια ενός 24ώρου, στο χάραμα και στο ηλιοβασίλεμα. Και οι δύο αυτές περίοδοι της ημέρας χαρακτηρίζονται από ένα ιδιαίτερο φως και την απουσία σκιών. Αυτό λοιπόν που βρήκα πολύ ενδιαφέρον ήταν το γεγονός ότι στην αρχή και στο τέλος μιας ημέρας υπάρχουν δύο στιγμές κατά τη διάρκεια των οποίων, ο κόσμος γύρω μας και εμείς φωτιζόμαστε από ένα «καθαρό φως», χωρίς σκιές. Σε όλο το μεσοδιάστημα ανάμεσα στις δύο αυτές στιγμές, το μεσοδιάστημα δηλαδή από το ξεκίνημα της ημέρας έως τη δύση, μας περιβάλλουν σκιές, το μέγεθος και η κατεύθυνση των οποίων ποικίλει. Σε αυτήν την πορεία που ξεκινάει από καθαρό φως και καταλήγει σε καθαρό φως, αλλά το μεγαλύτερο τμήμα της χαρακτηρίζεται από την παρουσία σκιών, βρήκα ένα σχήμα κυκλικό, το οποίο μπορούσα να χρησιμοποιήσω ως άξονα ανάπτυξης της ανθρώπινης ύπαρξης από τη γέννηση μέχρι τη στιγμή της ολοκλήρωσης, συμπεριλαμβανομένης και της πορείας από το ένα σημείο στο άλλο, η οποία είναι μία διαρκής αναμέτρηση με τον εαυτό μας και τα σκοτεινά του κομμάτια αλλά και με τις σκιές που μας περιβάλλουν σε κοινωνικό επίπεδο. Έτσι, σε επίπεδο χορογραφίας αυτό το σχήμα γίνεται η πορεία μιας γυναίκας από τη γέννηση μέχρι την ολοκλήρωση, κατά τη διάρκεια της οποίας έρχεται αντιμέτωπη με τον εαυτό της και τους άλλους στην προσπάθεια αναζήτησης και ορισμού της ταυτότητάς της και της θέσης της στον κόσμο.

Μιλάτε για μια στιγμή ποιητική, ονειρική… Οι εικόνες που δημιουργούνται επί σκηνής φέρουν άραγε το στοιχείο του λυρισμού, κι αν ναι, έχει ο λυρισμός θέση στην πραγματικότητα του σήμερα;

Δεν ξέρω αν η στιγμή είναι από μόνη της ποιητική. Η στιγμή αυτή είναι καταρχήν ένα φυσικό φαινόμενο, είναι μια πολύ κοινή στιγμή – όλοι τη βιώνουμε καθημερινά – αλλά και πολύ ιδιαίτερη ταυτόχρονα, όπως ακριβώς η στιγμή της γέννησης ενός ανθρώπου είναι πολύ κοινή – συμβαίνει σε όλους μας – αλλά και πολύ ιδιαίτερη για καθέναν από εμάς. Το στοιχείο του λυρισμού ενυπάρχει θα έλεγα στα πράγματα και σχετίζεται περισσότερο με την πρόσληψη και τα συναισθήματα που βιώνουν οι άνθρωποι που είναι μάρτυρες τέτοιων στιγμών παρά με την πρόθεση του δημιουργού. Θέλω να πω ότι δεν ξεκινάς – εγώ τουλάχιστον – με στόχο να δημιουργήσεις μία λυρική σκηνή, αλλά μπορεί σε αυτό που έχεις δημιουργήσει οι θεατές να βρουν στοιχεία λυρισμού. Το ίδιο νομίζω ισχύει και για την πραγματικότητα.

Οι θεατές μοιάζει να έρχονται αντιμέτωποι με εκείνες τις δύο στιγμές, στον κύκλο της ημέρας, που στέκονται μόνοι στον κόσμο δίχως τη «συντροφιά» για κάποιους ή το «βάρος» για κάποιους άλλους της ίδιας τους της σκιάς. Άραγε για τι από τα δύο πρόκειται και ποιος ο ρόλος αυτής της απουσίας στη σύλληψη του έργου σας;

Περισσότερο θα έλεγα οτι ο θεατής έρχεται αντιμέτωπος με τις άγνωστες πλευρές του εαυτού μας, που στο έργο τις δείχνω σαν σκιές.Τώρα, για τι ακριβώς μιλάω, προτιμώ να το πει ο θεατής, γιατί απο τη στιγμή που θα συνδεθει με το έργο, σημασία έχει για μένα να φτιάξει τη δική του ιστορία και να τη βρει ενδιαφέρουσα για τον εαυτό του.

Ισχυρίζεστε ότι επιχειρείτε την αποτύπωση μιας προσπάθειας επικοινωνίας με τους άλλους, αλλά και με τον ίδιο μας τον εαυτό στη χορογραφία σας. Πώς εκφράζεται ένα τέτοιο εγχείρημα συμβολικά μέσα από τη διαδρομή της ηρωίδας από την παιδική στην ενήλικη ζωή και σωματικά μέσα από το λεξιλόγιο του χορού butoh;

Κάθε έργο είναι μια προσπάθεια επικοινωνίας με τον εαυτό μας και με τους άλλους με διαφορετική κάθε φορά αφορμή, θέμα και τρόπο παρουσίασης. Και ειδικά στις παραστατικές τέχνες, όπου το έργο πραγματώνεται στην επαφή του με το θεατή. Η παράσταση είναι μία συνάντηση ανάμεσα στους δημιουργούς και στους θεατές. Τώρα, στην παράσταση αυτή ειδικότερα, μέσα από την πορεία της ηρωίδας παρακολουθούμε την προσπάθειά της να ορίσει τη σχέση της με τους ανθρώπους και τα πράγματα που την περιβάλλουν και για να σχετιστείς με κάποιον ή με κάτι, πρέπει πρώτα να επικοινωνήσεις με τον εαυτό σου και μετά με τον άλλον.Ως προς το λεξιλόγιο του butoh ....απλά αυτός ο χορός με εμπνέει ουσιαστικά και εκφραστικά, μου άνοιξε πόρτες για να εκφράσω τις δικές μου εικόνες, θα μπορούσε να εκφραστεί και με άλλους τρόπους. Γι αυτό και η Yumiko είναι Γιαπωνέζα, χορεύτρια butoh, ενώ ο χορευτής είναι Μεξικάνος,σύγχρονος χορευτής. Η ζύμωση, το κράμα που δημιουργήθηκε είναι ενδιαφέρον για μένα, είχα την ιδέα και μετά την ακολούθησα για να δω πού θα με βγάλει. Αυτό είναι κάτι που έμαθα απο το butoh, να μην βάζω βιαστικά μία φόρμα,αλλά να ανοίγω εσωτερικά πεδία και να ακολουθώ το δρόμο που ανοίγεται.

Μπορείτε να μας αποκαλύψετε στιγμές από τη διαδικασία δημιουργίας της παράστασης αλλά και από τη συνεργασία σας με τη διεθνώς αναγνωρισμένη χορεύτρια-χορογράφο Yumiko Yoshioka. Πως αντιλαμβάνεστε προσωπικά αυτή τη δημιουργική συνάντηση που έχει ήδη αποδώσει σημαντικά αποτελέσματα στο παρελθόν;

Σ΄αυτή τη παράσταση ειδικά αφιερώσαμε πολύ χρόνο σε συζητήσεις, είναι ένας δύσκολος ρόλος και χρειάστηκε να μπούμε σε πολύ βαθιά θέματα,νομίζω οτι αγγίζουμε ένα βαθύτερο, πανανθρώπινο θέμα, οχι μία προσωπική ιστορία.

Θυμάμαι με συγκίνηση αυτές τις στιγμές και θαύμασα για άλλη μια φορά τη σοβαρότητα και συνέπεια της Yumiko σαν άνθρωπο και καλλιτέχνιδα.

Η συνεργασία μου με τη Yumiko ξεκίνησε από μια αστεία παρεξήγηση. Τον καιρό που ετοίμαζα την πρώτη μου δουλειά παρακολούθησα ένα σεμινάριο της Yumiko και μαγεύτηκα απο τη κίνησή της, πράγμα που της είπα σε ένα διάλειμμα. Συγκεκριμένα έβλεπα σ΄εκείνην μία φιγούρα που επεξεργαζόμουν για τη πρώτη μου παράσταση που ετοίμαζα εκείνο το καιρό. Δεν είχα πρόθεση, όμως, ούτε είχε περάσει από το μυαλό μου να της κάνω πρόταση συνεργασίας, ακριβώς επειδή ήταν μία διεθνούς φήμης χορεύτρια ενώ εγώ μια χορογράφος που τότε ξεκινούσε την πρώτη της δουλειά και κανένας δεν την ήξερε. Εκείνη λοιπόν μου απάντησε αμέσως ότι δεν μπορούσε και πριν προλάβω να της εξηγήσω ότι άλλο εννοούσα, με ρώτησε τί δουλειά ετοιμάζω και μου είπε «Νομίζω ότι θα μπορούσα να έρθω τον Ιούνιο». Έτσι ξεκίνησε η συνεργασία μας, η οποία στηρίζεται σε μια σχέση αλληλοεκτίμησης και αλληλοσεβασμού. Δουλεύουμε πολύ καιρό για κάθε παραγωγή. Η Yumiko έρχεται στην Ελλάδα και κάνουμε πρόβες, και κάθε φορά μένει περίπου για ένα μήνα. Γι’ αυτή την παράσταση είναι η τρίτη φορά που ήρθε, δηλαδή δουλέψαμε περίπου 3 μήνες μαζί. Μένουμε μαζί τον καιρό της πρόβας και γενικά, το αποτέλεσμα που βλέπετε επί σκηνής είναι ένα προϊόν της μεταξύ μας ζύμωσης. Με γοητεύει η ακρίβειά της, η πειθαρχία της, η εμμονή στη λεπτομέρεια και η συστηματικότητα με την οποία δουλεύει. Η παρουσία της στη σκηνή είναι μαγική. Εκείνης από την άλλη της αρέσει το γεγονός ότι στις δικές μας τις δουλειές ξεφεύγει από τα όρια του butoh και ανοίγεται σε άλλα πεδία, διερευνά μαζί μου άλλους τρόπους έκφρασης, γιατί και κείνη την ενδιαφέρει η έρευνα, η εξέλιξη.

Και οι δύο μας πιστεύουμε στη μαγεία της μεταμόρφωσης μέσα απο την οποία διευρύνουμε τον ορίζοντά μας, ανακαλύπτουμε καινούργιες ποιότητες. Η αλληλεπίδραση μεταξύ μας βοηθάει πολύ σ΄αυτή τη διαδικασία.

Δείτε περισσότερες πληροφορίες για την παράσταση «6 μοίρες κάτω από τον ορίζοντα» με ένα κλικ εδώ
ΔΙΑΒΑΣΤΕ Από Πέμπτη 24 Νοεμβρίου έως Πέμπτη 1 Δεκεμβρίου 2011 Σειρά εκδηλώσεων από 24/11 έως 01/12 με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα κατά του AIDS
Την εβδομάδα από 24/11 έως 01/12, σε συνεργασία με τις Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις «Θετική φωνή», «Κέντρο Ζωής» και «Praksis», το ΙΜΚ παρουσιάζει μια σειρά από εκδηλώσεις με κεντρικό άξονα τον εορτασμό της Παγκόσμιας Ημέρας κατά της νόσου του AIDS.

Πιο συγκεκριμένα, από τις 25 Νοεμβρίου μέχρι και την 1η Δεκεμβρίου 2011, θα προβάλλεται καθημερινά στις 20.30 στον κινηματογράφο του ΙΜΚ, η σπονδυλωτή ταινία μεγάλου μήκους (70΄) «Θετικές ιστορίες». Πέντε σκηνοθέτες σε συνεργασία με δημόσιους φορείς και ΜΚΟ, συνθέτουν 6 διαφορετικές ιστορίες με πυρήνα τον ιό H.I.V., καταγράφοντας έτσι το τεράστιο πρόβλημα της ασθένειας του αιώνα. Επίσης προβάλλεται και η μικρού μήκους ταινία (17΄) του Κυριάκου Χατζημιχαηλίδη, «Οι άντρες δεν κλαίνε».

Πέντε συνεντεύξεις οροθετικών και ειδικών γύρω από τον ιό HIV παρείχαν υλικό για την ολοκλήρωση της ταινίας «Θετικές ιστορίες». Οι συνεντεύξεις αυτές, καθώς και η κατάθεση απόψεων μελών ΜΚΟ, αποτελούν το περιεχόμενο του ντοκιμαντέρ με τίτλο «ΠΡΑΓΜΑΤΕΙΑ για τον H.I.V.», το οποίο προβάλλεται καθημερινά στο Video Room του Ιδρύματος. Οι προβολές ξεκινούν στις 18:30 και 21:00 και η είσοδος είναι ελεύθερη.

Την εβδομάδα αυτή και παράλληλα με τις παραπάνω προβολές, οι ΜΚΟ «Θετική φωνή», «Κέντρο Ζωής» και «Praksis» διοργανώνουν παράλληλες εκδηλώσεις, με κορύφωση την ανοιχτή συζήτηση που θα ακολουθήσει την προβολή της ταινίας «Θετικές ιστορίες» την Πέμπτη 1η Δεκεμβρίου 2011.

Τέλος, στο Φουαγιέ του Ιδρύματος, από 25/11 έως 15/12/2011, εκτίθενται 55 διαφορετικές αφίσες (1,20 x 93) με θέμα την παγκόσμια ημέρα κατά του AIDS, έργα 28 φοιτητών του Εργαστηρίου Γραφικών Τεχνών, Τυπογραφίας και Τέχνης του Βιβλίου της Ανωτάτης Σχολής Καλών Τεχνών.

Περισσότερες πληροφορίες δείτε με ένα κλικ εδώ
- ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΚΑΤΑ ΤΟΥ AIDS - ΑΝΑΛΥΤΙΚΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΔΡΑΣΕΩΝ [αρχείο pdf, 230,7 kb]
ΔΙΑΒΑΣΤΕ Σάββατο 26 & Κυριακή 27 Νοεμβρίου 2011 «Ρώσικη Ρουλέτα» για ακόμη δύο βραδιές...
Δεν ήταν ρίσκο… το αθηναϊκό κοινό «τόλμησε» να «παίξει» τις ανθρώπινες σχέσεις στη «Ρώσικη Ρουλέτα» και να αντικρύσει κατάματα τις κωμικές, αλλά και τις ενίοτε τραγικές πτυχές της προαιώνιας μάχης μεταξύ των δύο φύλων.

Συναντήθηκε με την μοναδική γραφή του Άντον Τσέχωφ και εμπιστεύτηκε την εξαίρετη δουλειά από την σκηνοθέτιδα Λίλλυ Μελεμέ σε έξι συναρπαστικές παραστάσεις, οι οποίες, όπως αποδείχθηκε, δεν ήταν αρκετές…

Έτσι, λόγω της μεγάλης προσέλευσης και επιτυχίας, το ΔΗΠΕΘΕ Ρούμελης παρατείνει τις παραστάσεις του έργου «Ρώσικη Ρουλέτα», στο Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης, για δύο ακόμη βραδιές, το Σάββατο 26 Νοεμβρίου στις 21:30 και την Κυριακή 27 Νοεμβρίου στις 20:00, στην αίθουσα του Θεάτρου.

Δείτε περισσότερες πληροφορίες για την παράσταση Ρώσικη Ρουλέτα με ένα κλικ εδώ
ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΘΕΑΤΡΟΥ Από Δευτέρα 21 Νοεμβρίου έως Τρίτη 20 Δεκεμβρίου 2011 2ο Low Budget Festival: Το μέλλον του θεάτρου στο σήμερα…
«Ακολουθείστε τους νέους του θεάτρου γιατί αυτοί είναι το μέλλον του», σημειώνει ο Λάκης Λαζόπουλος, αναφερόμενος στους συμμετέχοντες καλλιτέχνες του 2ου Low Budget Festival και τούτη η προτροπή αποσαφηνίζει, πλήρως, το ύφος του θεατρικού μήνα που θα ζήσουμε στο Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης από τις 21 του Νοέμβρη έως και τις 20 Δεκέμβρη. Το μέλλον του θεάτρου, λοιπόν, στο σήμερα, σε 10 νέες παραγωγές και 30 παραστάσεις παρέα με τις δημιουργικές δυνάμεις της νέας γενιάς, ήδη αναγνωρισμένες από το κοινό, να συνασπίζονται γύρω από μια κοινή προσπάθεια: να κάνουν τέχνη χαμηλού προϋπολογισμού αλλά υψηλού επιπέδου.

Μοιάζει σαν στοίχημα, ωστόσο η επιτυχής έκβαση του, στη φετινή 2η, πλέον, διοργάνωση του Low Budget Festival από τους ανθρώπους του tospirto.net, είναι κάτι περισσότερο από προδιαγεγραμμένη. Το δείγμα γραφής της περσινής πρεμιέρας του φεστιβάλ απέδειξε πως η αληθινή θεατρική τέχνη μπορεί να σταθεί ακόμη και απογυμνωμένη από περιττό φτιασίδωμα. Με αξιοζήλευτα αποτελέσματα στο ενεργητικό του, παραστάσεις που γεννήθηκαν με τα στοιχειώδη μέσα και κατάφεραν να διαμορφώσουν τη δική τους διαδρομή, όπως υπογραμμίζει η καλλιτεχνική του διευθύντρια, Άννα Βλαβιανού, το Low Budget Festival, σμιλεμένο να ανταπεξέλθει στις δύσκολες συνθήκες των καιρών, μάς υπόσχεται να δώσει βήμα στη δουλειά νέων δημιουργών, αγνοώντας τα συνήθη εμπόδια.

Δεν έχουμε λοιπόν παρά να ακολουθήσουμε τα τολμηρά βήματα των νέων δημιουργών και να στηρίξουμε το ενδιαφέρον εγχείρημα τους. Να ακούσουμε τα ελπιδοφόρα μηνύματά τους και να συλλογιστούμε, ξανά, τους δικούς τους προβληματισμούς, να ζήσουμε, εν τέλει, το μέλλον του θεάτρου στο σήμερα.

Οι παραστάσεις:
«Η Σάντρα στο φως» - Σταμάτης Κραουνάκης [21, 22, 23/11/2011]
«Dig!» - Μάξιμος Μουμούρης [24, 25, 26/11/2011]
«Ένας κόμης στον Άδη» - Cheek-Bones [27, 28, 29/11/2011]
«Η πολιτική ανυπακοή του Χένρυ Ντέιβιντ Θορώ το 2011» - So 7 [30/11 & 1, 2/12/2011]
«Το Πάρκο» - Θέατρο Τέχνης «Ακτίς Αελίου» [3, 4, 5/12/2011]
«Dr. Maybe Darling Version 11.0.5 in process» - Τζένη Αργυρίου [6, 7, 8/12/2011]
«Prima Materia» - Nova Melancholia [9, 10, 11/12/2011]
«Μια μετέωρη κυρία» - Σύλβια Λιούλιου [12, 13, 14/12/2011]
«Ένας» - Mag [15, 16, 17/12/2011]
«-Ο- Εχθρός του Λαού – Μια Εθνική Ενδοσκόπηση», βασισμένο στο έργο του Ερρίκου Ίψεν «Ένας Εχθρός του Λαού» (1882) - Στάθης Γραφανάκης [18, 19, 20/12/2011]

Δείτε περισσότερες πληροφορίες για το 2ο Low Budget Festival και τις παραστάσεις του αναλυτικά με ένα κλικ εδώ
ΠΑΙΔΙΚΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ Οκτώβριος 2011 - Μάρτιος 2012 Σαββατοκύριακα στο ΙΜΚ με παιδικό πρόγραμμα αλλά και οργανωμένες επισκέψεις σχολείων ύστερα από συνεννόηση
Το ΙΜΚ παρουσιάζει ένα πλούσιο, ενδιαφέρον και διδακτικό πρόγραμμα για παιδιά, αλλά και για οργανωμένες επισκέψεις σχολείων.

Κάθε Σάββατο το απόγευμα μπορεί να παρακολουθήσει κανείς:
- ΤΟ ΜΑΓΕΜΕΝΟ ΠΡΑΣΙΝΟ της Κυριακής Δοξαρά, μία κουκλοθεατρική παράσταση από το Θέατρο Σκάλα.
Το Δεκέμβριο και τον Ιανουάριο κάθε Σάββατο στις 17.00, το θέατρο Σκάλα για δεύτερη χρονιά επιστρέφει με την επιτυχημένη κουκλοθεατρική παράσταση “Το Μαγεμένο Πράσινο”. Κούκλες υψηλής τεχνολογίας, ρεαλιστικού μεγέθους, ένα ζωντανό σκηνικό αλλά και πολλά άλλα, σε μία παράσταση με οικολογικό περιεχόμενο.

Δείτε περισσότερες πληροφορίες με ένα κλικ εδώ

Ενώ τις Κυριακές τα πρωινά:
- Κυριακές με κουκλοθέατρο σε συνεργασία με την Unima Ελλάς.
Κάθε Κυριακή από τις 13 Νοεμβρίου μέχρι και 8 Ιανουαρίου στις 11.30 το πρωΐ, η Διεθνής Ένωση Κουκλοθεάτρου Unima Ελλάς παρουσιάζει στο ΙΜΚ ένα πρόγραμμα κουκλοθεατρικών παραστάσεων. Διαφορετικού είδους κούκλες, μουσική, αφήγηση, σύγχρονα πολυμέσα κι ένας διαφορετικός θίασος κάθε εβδομάδα, ζωντανεύει με το δικό του τρόπο μία καινούρια ιστορία.

Δείτε περισσότερες πληροφορίες με ένα κλικ εδώ
- Θεατρική παράσταση για όλη την οικογένεια από το Λώτινο Ήλιο, «Ο Μεγαλύτερος Θησαυρός του Κόσμου»
Το Νοέμβριο και το Δεκέμβριο, κάθε Κυριακή στις 12.00, ο θίασος «Λώτινος Ήλιος» παρουσιάζει ένα πολυθέαμα για μικρούς και μεγάλους. Η παράσταση αντλεί τα θέματά της από την επικαιρότητα, μέσα από ένα παραμυθένιο τρόπο, γεμάτο χιούμορ, γέλιο, φαντασία και ζωντάνια. Αξίες όπως το θάρρος, η ανιδιοτελής προσφορά, η συνεργασία, η αποδοχή της διαφορετικότητας και η συγχώρεση είναι κάποια από τα μηνύματα που περνάνε οι ήρωες του έργου στους θεατές.

Δείτε περισσότερες πληροφορίες με ένα κλικ εδώ
- Προφορική αφήγηση για παιδιά από την παραμυθού Σάσα Βούλγαρη, «Περνούν εικόνες απ’ τα μάτια μου…»
Κάθε Κυριακή στις 12.30, από τις 16 Οκτωβρίου μέχρι και το Μάρτιο (2012), η ψυχοπαιδαγωγός Σάσα Βούλγαρη παρουσιάζει ένα πρόγραμμα προφορικής αφήγησης για παιδιά. Έχοντας ως βασικά εργαλεία τη γλώσσα, τη φωνή, λιτά αλλά ευφάνταστα σκηνικά μέσα και αυτοσχέδια μουσικά όργανα ξετυλίγει παραδοσιακές αλλά και πρωτότυπες ιστορίες με συγκεκριμένη θεματολογία κάθε μήνα.

Δείτε περισσότερες πληροφορίες με ένα κλικ εδώ

Στο πλαίσιο της κοινωνικής πολιτικής του Ιδρύματος Μιχάλης Κακογιάννης και σε συνεργασία με τους συμμετέχοντες καλλιτέχνες, σε κάθε παράσταση αφήγησης παραμυθιών, «Ο Μεγαλύτερος Θησαυρός του Κόσμου» και του «Μαγεμένου Πράσινου» θα δίνονται 10 δωρεάν εισιτήρια σε άνεργους γονείς, ενώ για τη σειρά παραστάσεων "Κυριακές με κουκλοθέατρο σε συνεργασία με την Unima Hellas" θα δίνονται 5 δωρεάν εισητήρια (σε άνεργους γονείς που επιδεικνύουν την κάρτα ανεργίας τους και συνοδεύουν έως και δύο παιδιά).

ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΙΣ ΓΙΑ ΟΡΓΑΝΩΜΕΝΕΣ ΕΠΙΣΚΕΨΕΙΣ ΣΧΟΛΕΙΩΝ
Παιδιά προσχολικής ηλικίας αλλά και μαθητές σχολείων πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης έχουν τη δυνατότητα να παρακολουθήσουν παραστάσεις ύστερα από συνεννόηση με τους θιάσους.
Δείτε περισσότερες πληροφορίες με ένα κλικ εδώ
ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ Τετάρτη, 21 Δεκεμβρίου 2011 Πριν συναντήσει τους Έλληνες ηθοποιούς, η Ivana Chubbuck μιλά για ερμηνείες επιπέδου Oscar στο mcf.gr/ Ειδική τιμή για τους φοιτητές δραματικών Σχολών Από τον Αχιλλέα Κούρια
Περισσότερα από 35 χρόνια εμπειρίας στη διδασκαλία της υποκριτικής τέχνης, αλλά και η ωριμότητα, ενός ανθρώπου που δε δίστασε να αντιμετωπίσει δημιουργικά τα ίδια του τα τραύματα, κρύβονται πίσω από τη βεβαιότητα με την οποία η Ivana Chubbuck μας αποκαλύπτει τα χαρακτηριστικά που διακρίνουν τον άρτιο ηθοποιό ανάμεσα στους καλούς. Μιλώντας στο mcf.gr μοιράζεται μαζί μας στοιχεία της τεχνικής που εφαρμόζει με τους μεγαλύτερους σταρ του Χόλυγουντ, χτίζοντας οσκαρικές ερμηνείες, ενώ δηλώνει ανυπόμονη για την ημέρα που θα δουλέψει με τους Έλληνες ηθοποιούς στο πλαίσιο του Master Class που θα παραδώσει την 21η του Δεκέμβρη, στο Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης.

Χωρίς αμφιβολία, η επερχόμενη παρουσία σας στην Ελλάδα στο πλαίσιο των Act and Re- Act: Master Classes, πάντοτε σε ό, τι αφορά το καλλιτεχνικό γίγνεσθαι της χώρας μας, θα είναι μία εξαιρετική ευκαιρία, όπως επίσης μια εξέχουσα τιμή για όλους τους συμμετέχοντες του Master Class που θα παραδώσετε. Θα μπορούσατε να μας αποκαλύψετε τις προθέσεις σας αλλά και τις προσδοκίες σας εν όψει αυτής της συνάντησής σας με τους ανθρώπους του θεάτρου στην Ελλάδα; Ποια πρόκειται να είναι τα ζητήματα που θα δουλέψετε με τους συμμετέχοντες του σεμιναρίου; Θα είναι περισσότερο θεατρικός ή κινηματογραφικός ο προσανατολισμός της προσέγγισής σας;

Συνήθως δουλεύω σκηνές στα εργαστήρια που διευθύνω ανά τον κόσμο που προέρχονται από κινηματογραφικές ταινίες αλλά και θεατρικά έργα. Ένα ευρύ αντιπροσωπευτικό δείγμα υλικού. Στη δική σας περίπτωση θα κάνω ένα σεμινάριο, ωστόσο, στο σεμινάριο θα συμπεριλαμβάνονται κάποιες από τις ερμηνείες που έχουν διακριθεί σε απονομές των βραβείων Oscar, στη δημιουργία των οποίων έχω συνδράμει αλλά θα συμπεριλαμβάνεται επίσης ο τρόπος με τον οποίο φθάσαμε στο σημείο να κατακτήσουμε πιο εύκολα μια δυναμική, γεμάτη ενέργεια ζωή και να εμπλουτίσουμε την τέχνη μέσα από την υποκριτική.

Επίσης θα συμπεριλάβω κάποιες από τις ερμηνείες, στις οποίες κατάφερα να μετατρέψω ένα μικρό ρόλο σε μια ευκαιρία για την καθιέρωση ενός σταρ, όπως επίσης τον τρόπο με τον οποίο κανείς υποδύεται έναν κατά συρροή δολοφόνο, μία σκηνή θανάτου αλλά και πως κανείς φθάνει σε υψηλά επίπεδα οργανικής απόδοσης στη δουλειά του αν ο ρόλος απαιτεί τα υποδυθείς έναν εθισμένο στην ηρωίνη ή την κοκαΐνη – μέσω ασκήσεων με το κοινό. Θα προβληθούν αποσπάσματα από αυτές τις ερμηνείες επίσης, ώστε να υποστηριχθεί οπτικά η εισήγησή μου αλλά και η ανάλυση που θα παρουσιάσω. Κάποια από τα αποσπάσματα θα περιλαμβάνουν τους James Franco, Brad Pitt, Charlize Theron, Halle Berry, Elisabeth Shue, Eva Mendes, Jessica Biel, αλλά και άλλους.

Ανυπομονώ να επιστρέψω στην Ελλάδα για να δουλέψω σε ένα πλήρες εργαστήριο με τους Έλληνες ηθοποιούς. Μπορείτε να αντιλήφθητε το σεμινάριο ως το ορεκτικό που θα ανοίξει την όρεξη εν όψει του κυρίως γεύματος!

Όσοι έχουν υπόψη τους την αναγνωρισμένη σας καριέρα, ίσως γνωρίζουν ότι η Τεχνική Chubbuck είναι δομημένη με τέτοιο τρόπο που εμπλέκει τα ανθρώπινα συναισθήματα στη διαδικασία της υποκριτικής τέχνης. Άραγε πόσο βαθιά πρέπει να καταδυθεί ένας ηθοποιός μέσα στην ψυχή του, ώστε να ανακαλύψει τα απαραίτητα εργαλεία για την ερμηνεία του;

Όλα αυτά εξαρτώνται από τον συγκεκριμένο ρόλο που καλείται ο ηθοποιός να υποδυθεί. Εάν υποθέσουμε, για παράδειγμα, ότι ο χαρακτήρας που ο ηθοποιός ενσαρκώνει είναι ένας κατά συρροή δολοφόνος – είναι σημαντικό να ανασύρει αυτό το συγκεκριμένο κομμάτι του εαυτού του που μπορεί να βρει έναν ενάρετο και ηθικά θεμιτό λόγο για να διαπράξει έγκλημα, και φυσικά όχι ένα έγκλημα πάθους, αλλά για μια εν ψυχρώ δολοφονία – κάποιος πρέπει να βρει τον πιο σκοτεινό, τον πιο βαθύ πόνο που ενυπάρχει μέσα στην καρδιά και την ψυχή. Στη συνέχεια ο ηθοποιός οφείλει να διερευνήσει ποιος εκείνος ή εκείνη πιστεύει ότι είναι υπεύθυνος για αυτό τον πόνο, και «μεταφορικά – συμβολικά» στο φαντασιακό της υποκριτικής να πάρει εκδίκηση – να τιμωρήσει – από το άτομο αυτό μέσα στο συγκείμενο της ερμηνείας.

Ωστόσο, εάν ο ηθοποιός υποδύεται κάποιον που αναζητά την αγάπη, και αντιμετωπίζει δυσκολίες στη διαδικασία αυτή – η ανάγκη του ηθοποιού προσανατολίζεται μόνο στο κομμάτι αυτών των ανθρώπων που αισθάνεται μοναξιά και απομόνωση από την ανθρώπινη επαφή. Συνεπώς, δημιουργώντας όχι απλά ένα «θέλω» αλλά μια απέλπιδα «ανάγκη» του να βρει το άλλο του μισό. Καθιστώντας έτσι το ταξίδι για τον ηθοποιό, και κατά συνέπεια για το κοινό, περισσότερο επιβλητικό και φορτικό – επείγον.

Υπάρχει πάντοτε ένα συγκεκριμένο βάθος, στο οποίο κάποιος οφείλει να καταδυθεί ώστε να χτίσει ένα χαρακτήρα που είναι πανανθρώπινος - οικουμενικός στις ανάγκες του. Με αυτό τον τρόπο, ανεξαρτήτως γεωγραφίας, κοινωνικο-οικονομικής διαφοροποίησης, κοινωνικής ιεραρχίας ή θρησκευτικών πεποιθήσεων – όλοι οι άνθρωποι, σε όλες τις χώρες μπορούν να ταυτιστούν. Αυτό καθιερώνει απόλυτα μια αληθινή ανθρώπινη επαφή μεταξύ του κοινού και του χαρακτήρα που ερμηνεύεται.

Η επιτυχία της Τεχνικής Chubbuck εξαρτάται άραγε περισσότερο από το ρόλο του δασκάλου ή είναι ζήτημα της διάθεσης του ηθοποιού ώστε πραγματικά να καταδυθεί στις πιο μύχιες πτυχές της ανθρώπινης ψυχής; Επιπλέον, με ποιόν τρόπο ο δάσκαλος διαμορφώνει το μονοπάτι το οποίο ένας ηθοποιός πρέπει να ακολουθήσει προς την κατεύθυνση αυτή;

Όχι, διδάσκω στους ηθοποιούς τα εργαλεία έτσι ώστε να μπορούν να φέρουν εις πέρας τη διαδικασία μόνοι τους, να έχουν την αίσθηση, το μέτρο για να γνωρίζουν πότε κάνουν αληθινή, αυθεντική, δυναμική δουλειά.

Η διαδικασία περιλαμβάνει το πώς καθιστάς έναν ηθοποιό ανοικτό, όχι μόνο πρόθυμο, αλλά ικανό να επιδιώκει την κατάδυση στα ενδόμυχα. Η βάση της Τεχνικής Chubbuck έγκειται στο να πάρει το τραύμα και τον πόνο και να τα χρησιμοποιήσει έτσι ώστε να κινητοποιήσει το ταξίδι και τον στόχο ώστε να τα ξεπεράσει και κατ’ αυτόν τον τρόπο να πετύχει το σκοπό του. Οι περισσότεροι ηθοποιοί, αλλά και πολλοί άνθρωποι, βιώνουν τον πόνο και πνίγονται μέσα σ’ αυτόν. Αυτό δημιουργεί ένα αυτό-ενδοτικό αποτέλεσμα του «να αισθάνομαι συμπόνια για κάποιον».

Κανείς δεν επιθυμεί να βρίσκεται κοντά σε ανθρώπους, οι οποίοι αναζητούν το έλεος στη ζωή. Εάν κάποιος ανασύρει τα προσωπικά του τραύματα και τον πόνο του ώστε να τα χρησιμοποιήσει για να τροφοδοτήσει με έμπνευση και πάθος το «ταξίδι», η αποστολή του, το να υπερκεράσει τις συνθήκες που προκαλούν πόνο, αυτό δημιουργεί επίσης κάθαρση για τον χαρακτήρα, τον ηθοποιό και εν τέλει για το κοινό. Υπάρχει η τάση απραγίας ή αβουλίας σε ένα άτομο, το οποίο εγκλωβίζεται στον πόνο του, δημιουργώντας την ψυχολογία του «χαμένου». Αλλά ένα άτομο που προσπαθεί να μετακινήσει βουνά, ώστε να αλλάξει τις συνθήκες που θα τον βοηθήσουν να αντιπαλέψει και να κατακτήσει τον πόνο – είναι νικητής. Είναι πιο ικανοποιητικό το να υποδύεσαι και να παρακολουθείς κάποιον, ο οποίος προτιμά από το να επιθυμεί να χάσει, να είναι εκείνος ο οποίος επιθυμεί, με κάθε τρόπο, να ΚΕΡΔΙΣΕΙ!

Όταν ένας ηθοποιός συνειδητοποιεί ότι με αυτό τον τρόπο δουλειάς γίνεται να ανασύρει τα πλέον βαθιά συναισθήματά του, δημιουργείται τέτοιου είδους συναίσθημα ανακούφισης και πληρότητας που κάνει τον ηθοποιό να θέλει να ψάξει βαθιά.

Κάνοντας αναφορά στον ορισμό του δράματος από τον Αριστοτέλη, σημειώνετε τη διαμάχη και την τελική νίκη ενάντια στις αντιξοότητες ως θεμελιώδη ζητήματα για τη διαδικασία της υποκριτικής. Άραγε οι ηθοποιοί χρειάζεται πραγματικά να παλέψουν για να κατακτήσουν μια ολοκληρωμένη ερμηνεία, και αν ναι, ποια όπλα είναι απαραίτητα;

Τα πιο αποτελεσματικά όπλα για να παλέψεις και επομένως να νικήσεις είναι: πάθος, κίνητρο, εστίαση, ανάγκη και επιμονή. Αλλά και να μην επιτρέπεις στα εμπόδια να σε σταματούν, αλλά από την άλλη να αναζωογονείς το κίνητρό σου για τη μάχη. Αν αναρριχάσαι προς την κορυφή του Έβερεστ, μπορεί να συναντήσεις εμπόδια όπως η έλλειψη οξυγόνου, οι κακές καιρικές συνθήκες, οι χιονοστιβάδες, η πιθανότητα να γλιστρήσεις και να πέσεις με θανάσιμες συνέπειες μπορεί να προκύψουν. Αλλά από τη στιγμή που θα φθάσεις στην κορυφή (επιτυγχάνοντας το σκοπό σου) γίνεται ένα εμπνευσμένο από προκλήσεις και αδρεναλίνη ταξίδι – περισσότερο ικανοποιητικό το να υποδύεσαι (και ξανά να παρακολουθείς) κάποιον να «παλεύει» αυτά τα εμπόδια ώστε να κατακτήσεις τον τελικό στόχο.

Τι καθιστά έναν ηθοποιό πραγματικά ολοκληρωμένο; Με άλλα λόγια, τι ξεχωρίζει τον καλύτερο ηθοποιό από τον καλό; Είναι ζήτημα μιας εκτεταμένης εσωτερικής αναζήτησης και μιας ισορροπίας που ακολουθεί την ανακάλυψη της αληθινής του ταυτότητας;

Αυτά που καθιστούν έναν ηθοποιό άριστο (έναντι ενός που είναι μονάχα καλός) είναι δύο στοιχεία:

1. Ισχυρή επαγγελματική δεοντολογία (χρειάζεται κανείς να τηρήσει όλες τις λεπτομέρειες της δουλειάς για να δημιουργήσει μια τρισδιάστατη ανθρώπινη φύση. Πρόβες, άσκηση στο σπίτι, αναπροσδιορίζοντας και συνεχίζοντας να αλλάζεις και να κατευθύνεις τις επιλογές σου, να αντιλαμβάνεσαι τι αποδίδει και τι όχι.)
2. Να ρισκάρεις! (να μη φοβάσαι ποτέ να κάνεις θαρραλέες επιλογές, τόσο στην εσωτερική σου αναζήτηση, όσο και στην επίτευξη της ιδιομορφίας που προέρχεται από την ανάγκη και από τη μοναδικότητα του συγκεκριμένου τύπου χαρακτήρα που υποδύεσαι.)

Αυτά τα δύο στοιχεία, κατέληξα, δημιουργώντας εκατοντάδες επιτυχημένων σταδιοδρομιών στη διάρκεια 35 και πλέον ετών διδασκαλίας, είναι επίσης η συνταγή για επιτυχία στο καλλιτεχνικό στερέωμα.

Δείτε περισσότερα για το Master Class της Ivana Chubbuck στην ενότητα πρόγραμμα με ένα κλικ εδώ
ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ Δευτέρα, 24 Οκτωβρίου 2011 Βραδιά Μιχάλη Κακογιάννη στη Θύρα Τέχνης Παιανίας

Μια βραδιά αφιερωμένη στον αξέχαστο σκηνοθέτη Μιχάλη Κακογιάννη διοργανώνει η Θύρα Τέχνης Παιανίας στο Θέατρο της Συνιδιοκτησίας, τη Δευτέρα 24 Οκτωβρίου, στις 8 το βράδυ.

Για τον σκηνοθέτη και το έργο του θα μιλήσουν οι σκηνοθέτες Ανδρέας Θωμόπουλος και Τάσος Ψαράς, ο κριτικός κινηματογράφου Γιάννης Ζουμπουλάκης, ο δημοσιογράφος και συγγραφέας Μηνάς Βιντιάδης, ενώ την εκδήλωση θα παρουσιάσει ο ηθοποιός Νίκος Χύτας.

Τραγούδια σε στίχους του διάσημου έλληνα σκηνοθέτη θα ερμηνεύσουν μαθητές του Δημοσθενείου Λυκείου και θα ακολουθήσει η προβολή της ταινίας «Στέλλα», με τη Μελίνα Μερκούρη και τον Γιώργο Φούντα.

Είσοδος ελεύθερη.

*ΘΥΡΑ ΤΕΧΝΗΣ ΠΑΙΑΝΙΑΣ, Σπ. Αγγελή 14, Παιανία, τηλ. 210-6029508
ΔΙΑΒΑΣΤΕ Τρίτη, 27 Σεπτεμβρίου 2011 Ανανεώνοντας το ραντεβού...
Οι μέρες του Σεπτέμβρη, στο μεταίχμιο ενός κύκλου που κλείνει και ενός άλλου που μόλις αρχίζει να διαγράφεται, σηματοδοτούν την αρχή μιας, αν μη τι άλλο, δημιουργικής περιόδου. Στους μήνες που ακολουθούν, θα δούμε σπουδαίους εκπρόσωπους του πολιτισμού του σήμερα να καταθέτουν τη δική τους προσέγγιση, να καταβάλλουν τη δική τους προσπάθεια και να μας επιτρέπουν, εν τέλει, να γνωρίσουμε τη δική τους οπτική για την τέχνη. Είναι οι άνθρωποι, Έλληνες και ξένοι, που σε ένα κρίσιμο σταυροδρόμι για τη χώρα μας, καλούν όλους εμάς να ακολουθήσουμε την οδό της δημιουργικότητας.

Άνθρωποι σαν αυτούς, λοιπόν, θα είναι παρόντες, ήδη από τις 28 Σεπτεμβρίου, στο Κέντρο Πολιτισμού του Ιδρύματος Μιχάλης Κακογιάννης, διαμορφώνοντας με τη δουλειά τους ένα πλούσιο πρόγραμμα με θέατρο, χορό, κινηματογράφο, μουσική και εικαστικά για φιλότεχνους κάθε ηλικίας. Παράλληλα, ένας σημαντικός αριθμός εκπαιδευτικών προγραμμάτων, σεμιναρίων και master classes θα ανοίξουν ένα διάλογο μεταξύ κοινού και κορυφαίων επαγγελματιών, με σκοπό την επικοινωνία της γνώσης.

Έτσι λοιπόν ανανεώνεται το ραντεβού που δίνεται, σχεδόν 2 χρόνια τώρα, στο 206 της οδού Πειραιώς και για την περίοδο 2011 - 2012, εκεί όπου… πάντοτε κάτι συμβαίνει. Παραστάσεις που παρουσιάζονται για πρώτη φορά και άλλες που αγαπήθηκαν τόσο, ώστε να επιστρέψουν. Καλλιτέχνες που καινοτομούν και ανατρέπουν συμβάσεις, πηγαίνοντας την τέχνη τους ένα βήμα πιο μπροστά. Φεστιβάλ που έχουν καταφέρει να δημιουργήσουν ισχυρούς δεσμούς με το κοινό. Προσωπικότητες κύρους, έτοιμες να μεταλαμπαδεύσουν γνώση κι εμπειρίες. Με άλλα λόγια νέοι στα πρώτα τους εκρηκτικά βήματα, αλλά και μεγαλύτεροι σε στιγμές ώριμης δημιουργικότητας, συναντώνται στο Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης υποσχόμενοι να κάνουν όλους μας κοινωνούς της δικής τους έμπνευσης.

Δείτε αναλυτικά το νέο πρόγραμμα του ΙΜΚ με ένα κλικ εδώ
ΔΙΑΒΑΣΤΕ Από Πέμπτη 1 έως Παρασκευή 16 Σεπτεμβρίου 2011 Ο δικός του κινηματογράφος, στο δικό του τόπο, με τους δικούς του ανθρώπους Ρετροσπεκτίβα - Αφιέρωμα Μνήμης στο Κινηματογραφικό Έργο του Μιχάλη Κακογιάννη
Με νωπή τη μνήμη, από το θάνατο του Ιδρυτή και πρώτου Προέδρου του, το Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης οργανώνει μία Ρετροσπεκτίβα - Αφιέρωμα μνήμης στο κινηματογραφικό του έργο.

Προσκαλεί όλους τους φίλους και συνεργάτες του, όλους τους κινηματογραφόφιλους, όλους όσοι θα ήθελαν να ξαναθυμηθούν ή και να γνωρίσουν την πολιτιστική - καλλιτεχνική κληρονομιά του μεγάλου σκηνοθέτη να παρακολουθήσουν τις 15 μεγάλου μήκους ταινίες του και μία τηλεοπτική, που δεν έχει προβληθεί στην Ελλάδα. To Αφιέρωμα θα προλογίσει η Πρόεδρος του Ιδρύματος, κ. Γιαννούλλα Κακογιάννη - Wakefield.

Το Πρόγραμμα Προβολών:

Πέμπτη 1/9, στις 20:30
Κυριακάτικο Ξύπνημα, 1954 (92’)

Παρασκευή 2/9, στις 20:30
Στέλλα, 1955 (90’)

Σάββατο 3/9, στις 20:30
Το Κορίτσι με τα Μαύρα, 1956 (100’)

Κυριακή 4/9, στις 20:30
Το τελευταίο Ψέμα, 1958 (112’)

Δευτέρα 5/9, στις 20:30
Ιφιγένεια, 1977 (120’)

Τρίτη 6/9, στις 20:30
Τρωάδες, 1971 (106’)

Τετάρτη 7/9, στις 20:30
Ηλέκτρα, 1962 (107’)

Πέμπτη 8/9, στις 20:30
Ερόικα, 1960 (121’)

Παρασκευή 9/9, στις 20:30
Χαμένο Κορμί, 1961 (120’)

Σάββατο 10/9, στις 20:30
Ζορμπάς, 1964 (137’)

Κυριακή 11/9, στις 20:30
Όταν τα Ψάρια Βγήκαν στη Στεριά, 1967 (104’)

Δευτέρα 12/9, στις 20:30
Αττίλας 74, 1975 (98’)

Τρίτη 13/9, στις 20:30
Γλυκιά Πατρίδα, 1986 (148’)

Τετάρτη 14/9, στις 20:30
Πάνω Κάτω και Πλαγίως, 1992 (100')

Πέμπτη 15/9, στις 20:30
Βυσσινόκηπος, 1999 (137’)

Παρασκευή 16/9, στις 20:30
Ιωσήφ και Ιακώβ -THE STORY OF JACOB AND JΟSEPH (TV), 1974 (120’) τηλεοπτικό στα αγγλικά, χωρίς υπότιτλους.

Δείτε περισσότερες πληροφορίες για τη Ρετροσπεκτίβα - Αφιέρωμα Μνήμης στο Κινηματογραφικό Έργο του Μιχάλη Κακογιάννη στην ενότητα ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ με ένα κλικ εδώ
ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ Τρίτη, 2 Αυγούστου 2011 Βραβείο Μιχάλη Κακογιάννη -Το Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης τιμά τη μνήμη του σπουδαίου δημιουργού
Το Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης τιμά τη μνήμη του σπουδαίου δημιουργού Μιχάλη Κακογιάννη, καθιερώνοντας το βραβείο Μιχάλη Κακογιάννη, που θα απονέμεται σε ελληνική ταινία.

Το βραβείο αποτελεί ελάχιστο φόρο τιμής στο σκηνοθέτη που άνοιξε το δρόμο για την ελληνική κινηματογραφία στο διεθνές στερέωμα, ενέπνευσε τις νεότερες γενιές δημιουργών και άφησε πίσω του ένα έργο ανεκτίμητο.

Οι δεσμοί του Μιχάλη Κακογιάννη, τόσο με το Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, όσο και με το Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης, μετρούν δεκαετίες, στη διάρκεια των οποίων, ο σκηνοθέτης στήριξε το θεσμό, τόσο μέσα από την προβολή του έργου του, όσο και με τη διαρκή και ξεχωριστή παρουσία του.

Ευχή και θέληση του φεστιβάλ είναι, αυτό το βραβείο να αποτελέσει κίνητρο για τους έλληνες δημιουργούς, βοηθώντας ουσιαστικά την κινηματογραφική τους διαδρομή και το κοινό να αγκαλιάσει το έργο τους με την ίδια θέρμη που αγκάλιασε το έργο του Μιχάλη Κακογιάννη.
ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ Παρασκευή, 29 Ιουλίου 2011 Ανακοίνωση - Νέο Δ.Σ

Το Διοικητικό Συμβούλιο του Ιδρύματος Μιχάλης Κακογιάννης, έπειτα από το θάνατο του Προέδρου του και Ιδρυτή του Ιδρύματος, συνήλθε σε έκτακτη συνεδρίαση την Παρασκευή, 29 Ιουλίου 2011, και έλαβε τις ακόλουθες αποφάσεις:

- Μετά τον θάνατο του Προέδρου του και Ιδρυτή του Ιδρύματος υιοθέτησε ομόφωνα το ακόλουθο ψήφισμα:

ΨΗΦΙΣΜΑ

Πέραν της υπόστασής του ως κορυφαίου, παγκόσμια, καλλιτεχνικού δημιουργού, ως μεγάλου Κυπρίου και Έλληνα, ο Μιχάλης Κακογιάννης ήταν για εμάς φίλος ή συγγενής αγαπημένος, η αρχή, η ψυχή και ο καθοδηγητής της πορείας του Ιδρύματος. Εμείς, τα μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου, και το Ίδρυμά του, εκφράζουμε τη βαθιά μας λύπη για το θάνατό του και την αποφασιστικότητά μας, ως καθημερινό φόρο τιμής στη μνήμη του, να συνεχίσει το Ίδρυμά του στο δρόμο που εκείνος μας έδειξε και που εκείνος θα ήθελε, ως φορέας καλλιτεχνικής δημιουργίας και τόπος συνάντησης τέχνης και κοινωνίας, πάντα με τις πόρτες του ανοιχτές και πάντα γεμάτο δραστηριότητα και ζωή.

- Η Γιαννούλλα Κακογιάννη - Wakefield διαβίβασε, με παράκληση να δημοσιοποιηθεί, τις θερμές της ευχαριστίες τόσο στην Ξένια Καλδάρα, υπεύθυνη της καθημερινής λειτουργίας του Ιδρύματος, όσο και σε όλους τους άλλους συνεργάτες και εργαζόμενους του Ιδρύματος, για την προσφορά τους στο Ίδρυμα αλλά και για τη στήριξή τους, τόσο στον Μιχάλη Κακογιάννη έως το τέλος της ζωής του όσο και στους οικείους του.

- Εξέλεξε σε πλήρωση της κενωθείσας θέσης τον Γεώργιο Μηνούδη, και ανασυγκροτήθηκε σε σώμα ως ακολούθως:

Γιαννούλλα Κακογιάννη – Wakefield, Πρόεδρος
Μεταξία Τσιρτάβη (Ξένια Καλδάρα), Αντιπρόεδρος
Βασίλης Δεληκατερίνης, Ταμίας
Γεώργιος Μηνούδης, Γραμματέας
Γεώργιος Γιωργής, Μέλος
Αμάντα Κακογιάννη, Μέλος
Παναγιώτης Κακογιάννης, Μέλος

Η κυρία Καλδάρα συνεχίζει να είναι υπεύθυνη για την καθημερινή λειτουργία του Ιδρύματος, με τον τίτλο της Γενικής Διευθύντριας
ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ Τετάρτη, 27 Ιουλίου 2011 Ανακοίνωση

Η οικογένεια του Μιχάλη Κακογιάννη και το Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης ευχαριστούν την Πολιτεία για την τιμή και την αναγνώριση στο πρόσωπο και το έργο του σκηνοθέτη, με την απόφαση να πραγματοποιηθεί η κηδεία του «Δημοσία Δαπάνη».

Επιθυμία τους είναι να κρατηθεί ο τιμητικός τίτλος της προσφοράς και το χρηματικό ποσό της δαπάνης να αποδοθεί στο Υπουργείο Πολιτισμού.
ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ Τρίτη, 26 Ιουλίου 2011 Παγκόσμια η συγκίνηση για τον Μιχάλη Κακογιάννη
Το Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης, χθες, Δευτέρα 25 Ιουλίου 2011, με βαθειά θλίψη ανακοίνωσε το θάνατο του μεγάλου Έλληνα σκηνοθέτη Μιχάλη Κακογιάννη, Ιδρυτή και Προέδρου του Διοικητικού Συμβουλίου. Ο γεννημένος Κύπριος, αλλά αυτοπροσδιοριζόμενος Φιλέλλην, ο πατέρας του διασημότερου Έλληνα, του Ζορμπά και της διασημότερης Ελληνίδας, της Στέλλας, μα περισσότερο, ο σκηνοθέτης που «έβαλε» τον Ευριπίδη στην οθόνη και ταυτόχρονα την Ελλάδα στην παγκόσμια ιστορία του κινηματογράφου, έφυγε τα χαράματα της 25ης Ιουλίου 2011, σε ηλικία 90 ετών.

Η νεκρώσιμος ακολουθία θα ψαλεί στον Ιερό Ναό Αγίου Διονυσίου Αρεοπαγίτου, (Σκουφά 34), την Πέμπτη 28 Ιουλίου 2011, στις 16:00.
Ακολούθως, και μετά από επιθυμία του εκλιπόντος, η ταφή θα πραγματοποιηθεί στον περίβολο του Ιδρύματος Μιχάλης Κακογιάννης, "ως προσωπικότητα που προσέφερε σημαντικές υπηρεσίες στο Ίδρυμα", δημοσία δαπάνη.

Στην τελετή την Ελληνική Κυβέρνηση θα εκπροσωπήσουν η Υπουργός Παιδείας Δια Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων κυρία Άννα Διαμαντοπούλου και η Γενική Γραμματέας του Υπουργείου Πολιτισμού & Τουρισμού κυρία Λίνα Μενδώνη, με τις οποίες ο Μιχάλης Κακογιάννης διατηρούσε και φιλικές σχέσεις. Τον Πρόεδρο και την Κυπριακή Δημοκρατία θα εκπροσωπήσει ο Υπουργός Παιδείας και Πολιτισμού κύριος Ανδρέας Δημητρίου.

Στην Ελλάδα και την Κύπρο η απώλεια του μεγάλου σκηνοθέτη έχει προκαλέσει μεγάλη συγκίνηση. Πλήθος ανθρώπων από το χώρο των γραμμάτων και των τεχνών, του πολιτικού κόσμου, φορείς αλλά και θαυμαστές του έργου του εκφράζουν τη θλίψη τους για το χαμό του Μιχάλη Κακογιάννη. Συλλυπητήρια τηλεγραφήματα και μηνύματα φτάνουν από παντού στο Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης που αποτέλεσε για τον ίδιο, όνειρο ζωής. Η είδηση του θανάτου του έχει κάνει το γύρο του κόσμου και τα μεγαλύτερα έντυπα και ηλεκτρονικά μέσα διεθνώς έχουν ήδη δημοσιεύσει και συνεχίζουν να δημοσιεύουν αφιερώματα για το μεγάλο δημιουργό, εγκωμιάζοντας το συνολικό έργο του και τις μεγάλες του επιτυχίες.

Το Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης, μετά από πολλαπλά αιτήματα, ανακοινώνει ότι για όλους όσοι θα ήθελαν αντί για στεφάνι να προσφέρουν δωρεά στο ΙΜΚ, ο σχετικός τραπεζικός λογαριασμός είναι:

Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης
ΕΘΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ
Αριθμός Λογαριασμού 708/296 004-47
IBAN code GR1701107080000070829600447
SWIFT code ETHNGRAA

Απαραίτητη είναι η αναγραφή του ονόματος, της διεύθυνσης και του τηλεφώνου του αποστολέα.

Επίσης, για τους πολυάριθμους φίλους του έχει ανοίξει βιβλίο συλλυπητηρίων στο Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης.

Ο Μιχάλης Κακογιάννης γεννήθηκε στη Λεμεσό της Κύπρου στις 11 Ιουνίου του 1921, και σπούδασε Νομική, Δραματικές Τέχνες και σκηνοθεσία στο Λονδίνο. Σχεδόν ολόκληρο το διάστημα που βρισκόταν στο Λονδίνο, εργάστηκε στην ελληνική υπηρεσία του BBC, στην αρχή ως μεταφραστής και εκφωνητής, και αργότερα, σε ηλικία μόλις 22 χρόνων, ανέλαβε τη διεύθυνση της «Κυπριακής Ώρας».

Το 1947, ξεκίνησε την καριέρα του στο Θέατρο της Αγγλίας ως ηθοποιός, γρήγορα όμως τον κέρδισε η σκηνοθεσία και το 1953 ήρθε στην Ελλάδα. Το 1954, με την κινηματογραφική ταινία «Κυριακάτικο Ξύπνημα», ο Μιχάλης Κακογιάννης έκανε την αρχή της διεθνούς σκηνοθετικής του καριέρας. Η «Στέλλα», το «Κορίτσι με τα μαύρα», το «Τελευταίο ψέμα» η τριλογία του: «Ηλέκτρα», «Τρωάδες» και «Ιφιγένεια» και ο «Ζορμπάς» είναι μερικές μόνο από τις ταινίες του που διαγωνίστηκαν και προβλήθηκαν στα εγκυρότερα φεστιβάλ παγκοσμίως και απέσπασαν πολλά βραβεία και τιμητικές διακρίσεις. Στις ταινίες του συνεργάστηκε με μεγάλους Έλληνες ηθοποιούς, αλλά και με γνωστούς και καταξιωμένους ηθοποιούς της Αμερικής και της Ευρώπης.

Πέρα από τη σκηνοθεσία στον κινηματογράφο, σε εγχώριες αλλά και διεθνείς συμπαραγωγές, ο Μιχάλης Κακογιάννης σκηνοθέτησε πολλές θεατρικές παραστάσεις και παραστάσεις όπερας στην Ελλάδα, τις Η.Π.Α., τη Γαλλία και σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Έχει, επίσης, γράψει και έχουν εκδοθεί σενάρια και μεταφράσεις κινηματογραφικών και θεατρικών έργων, ενώ έγραψε και στίχους γνωστών ελληνικών τραγουδιών.

Έργο του Μιχάλη Κακογιάννη είναι και ο νυχτερινός φωτισμός των μνημείων της Ακροπόλεως, τον οποίο εκείνος πρώτος οραματίσθηκε και για την επίτευξη του οποίου ίδρυσε το σύλλογο «Οι Φίλοι της Αθήνας», εξασφαλίζοντας τις υπηρεσίες του διάσημου Γάλλου φωτιστή Pierre Bideau και αναλαμβάνοντας τη χρηματοδότηση όλων των απαραίτητων μελετών.

Το 2004, ο Μιχάλης Κακογιάννης συνέστησε το κοινωφελές ίδρυμα με την επωνυμία «Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης» με σκοπό τη μελέτη, υποστήριξη και διάδοση των τεχνών του θεάτρου και του κινηματογράφου, καθώς και την καταγραφή και διαφύλαξη των δημιουργημάτων των τεχνών αυτών, ενώ το φθινόπωρο του 2009 έγινε η έναρξη λειτουργίας του Πολιτιστικού Κέντρου του Ιδρύματος που βρίσκεται στην οδό Πειραιώς 206, στον Ταύρο.

Για την προσφορά και το έργο του, ο Μιχάλης Κακογιάννης τιμήθηκε με πολλές διακρίσεις στην Ελλάδα, την Κύπρο και διεθνώς. Έχει τιμηθεί με τον Ταξιάρχη του Χρυσού Φοίνικα (Ελλάδα), τον Ταξιάρχη των Γραμμάτων και Τεχνών (Γαλλία), τον Μεγαλόσταυρο του Τάγματος του Μακαρίου του Γ’ (Κύπρος) και το Special Grand Prix of the Americas (Μόντρεαλ). Βραβεύτηκε από την Ακαδημία Αθηνών για την προσφορά του στο έθνος, από το Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης για το συνολικό έργο του, για έργο ζωής στα Ιεροσόλυμα, για έργο ζωής από το American Hellenic Institute στην Ουάσιγκτον και στο Κάιρο. Ανακηρύχθηκε Επίτιμος Δημότης στη Λεμεσό, στο Montpellier (Γαλλία) και στο Ντάλας (Τέξας, Η.Π.Α.) και αναγορεύτηκε Διδάκτωρ Τεχνών στο Columbia College (Σικάγο, Η.Π.Α.), Επίτιμος Διδάκτωρ στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, στο Πανεπιστήμιο Κύπρου καθώς και στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης.

Ο Μιχάλης Παναγιώτης Κακογιάννης αφήνει πίσω του τις δύο αδελφές του Στέλλα Σουλιώτη και Γιαννούλλα Wakefield, έναν ανιψιό και δύο ανιψιές.
ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ Δευτέρα, 25 Ιουλίου 2011 H εξόδιος ακολουθία για τον Μιχάλη Κακογιάννη

Ανακοίνωση

Το Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης ανακοινώνει ότι η εξόδιος ακολουθία για τον Μιχάλη Κακογιάννη, ο οποίος έφυγε σήμερα 25 Ιουλίου 2011, θα ψαλλεί στον Ιερό Ναό Αγίου Διονυσίου Αρεοπαγίτου, (Σκουφά 34), την Πέμπτη 28 Ιουλίου 2011, στις 16:00.

Ακολούθως, και μετά από επιθυμία του εκλιπόντος, θα ταφεί στον περίβολο του Ιδρύματος Μιχάλης Κακογιάννης, "ως προσωπικότητα που προσέφερε σημαντικές υπηρεσίες στο Ίδρυμα" .
Η κηδεία θα γίνει δημοσία δαπάνη.
ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ 25 Ιουλίου 2011 Το Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης ανακοινώνει, με βαθειά θλίψη, το θάνατο του μεγάλου Έλληνα σκηνοθέτη, Μιχάλη Κακογιάννη
Το Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης ανακοινώνει. με βαθειά θλίψη. το θάνατο του μεγάλου Έλληνα σκηνοθέτη, Μιχάλη Κακογιάννη, Ιδρυτή και Προέδρου του Διοικητικού Συμβουλίου του. Ο γεννημένος Κύπριος, αλλά αυτοπροσδιοριζόμενος Φιλέλλην, ο πατέρας του διασημότερου Έλληνα του Ζορμπά και της διασημότερης Ελληνίδας της Στέλλας, μα περισσότερο, ο σκηνοθέτης που «έβαλε» τον Ευριπίδη στην οθόνη και ταυτόχρονα την Ελλάδα στην παγκόσμια ιστορία του κινηματογράφου έφυγε σήμερα. 25 Ιουλίου 2011.

H εξόδιος ακολουθία για τον Μιχάλη Κακογιάννη θα ψαλλεί στον Ιερό Ναό Αγίου Διονυσίου Αρεοπαγίτου, (Σκουφά 34), την Πέμπτη 28 Ιουλίου 2011, στις 16:00.
Ακολούθως, και μετά από επιθυμία του εκλιπόντος, θα ταφεί στον περίβολο του Ιδρύματος Μιχάλης Κακογιάννης, "ως προσωπικότητα που προσέφερε σημαντικές υπηρεσίες στο Ίδρυμα" .
Η κηδεία θα γίνει δημοσία δαπάνη.

Ο Μιχάλης Κακογιάννης γεννήθηκε στη Λεμεσό της Κύπρου, στις 11 Ιουνίου του 1921, και σπούδασε Νομική, Δραματικές Τέχνες και σκηνοθεσία στο Λονδίνο. Σχεδόν ολόκληρο το διάστημα που βρισκόταν στο Λονδίνο, εργάστηκε στην ελληνική υπηρεσία του BBC, στην αρχή ως μεταφραστής και εκφωνητής, και αργότερα, σε ηλικία μόλις 22 χρόνων, ανέλαβε τη διεύθυνση της «Κυπριακής Ώρας».

Το 1947, ξεκίνησε την καριέρα του στο Θέατρο της Αγγλίας ως ηθοποιός, γρήγορα όμως τον κέρδισε η σκηνοθεσία και το 1953 ήρθε στην Ελλάδα. Το 1954, με την κινηματογραφική ταινία «Κυριακάτικο Ξύπνημα», ο Μιχάλης Κακογιάννης έκανε την αρχή της διεθνούς σκηνοθετικής του καριέρας. Η «Στέλλα», το «Κορίτσι με τα μαύρα», το «Τελευταίο ψέμα» η τριλογία του: «Ηλέκτρα», «Τρωάδες» και «Ιφιγένεια» και ο «Ζορμπάς» είναι μερικές μόνο από τις ταινίες του που διαγωνίστηκαν και προβλήθηκαν στα εγκυρότερα φεστιβάλ παγκοσμίως και απέσπασαν πολλά βραβεία και τιμητικές διακρίσεις. Στις ταινίες του συνεργάστηκε με μεγάλους Έλληνες ηθοποιούς, αλλά και με γνωστούς και καταξιωμένους ηθοποιούς της Αμερικής και της Ευρώπης.

Πέρα από τη σκηνοθεσία στον κινηματογράφο, σε εγχώριες αλλά και διεθνείς συμπαραγωγές, ο Μιχάλης Κακογιάννης σκηνοθέτησε πολλές θεατρικές παραστάσεις και παραστάσεις όπερας στην Ελλάδα, τις Η.Π.Α., τη Γαλλία και σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Έχει, επίσης, γράψει και έχουν εκδοθεί σενάρια και μεταφράσεις κινηματογραφικών και θεατρικών έργων, ενώ έγραψε και στίχους γνωστών ελληνικών τραγουδιών.

Έργο του Μιχάλη Κακογιάννη είναι και ο νυχτερινός φωτισμός των μνημείων της Ακροπόλεως, τον οποίο εκείνος πρώτος οραματίσθηκε και για την επίτευξη του οποίου ίδρυσε το σύλλογο «Οι Φίλοι της Αθήνας», εξασφαλίζοντας τις υπηρεσίες του διάσημου Γάλλου φωτιστή Pierre Bideau και αναλαμβάνοντας τη χρηματοδότηση όλων των απαραίτητων μελετών.

Το 2004, ο Μιχάλης Κακογιάννης συνέστησε το κοινωφελές ίδρυμα με την επωνυμία «Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης» με σκοπό τη μελέτη, υποστήριξη και διάδοση των τεχνών του θεάτρου και του κινηματογράφου, καθώς και την καταγραφή και διαφύλαξη των δημιουργημάτων των τεχνών αυτών, ενώ το φθινόπωρο του 2009 ξεκίνησε η λειτουργία του Πολιτιστικού Κέντρου του Ιδρύματος που βρίσκεται στην οδό Πειραιώς 206, στον Ταύρο.

Για την προσφορά και το έργο του, ο Μιχάλης Κακογιάννης τιμήθηκε με πολλές διακρίσεις στην Ελλάδα, την Κύπρο και το εξωτερικό. Έχει τιμηθεί με τον Ταξιάρχη του Χρυσού Φοίνικα (Ελλάδα), τον Ταξιάρχη των Γραμμάτων και Τεχνών (Γαλλία), τον Μεγαλόσταυρο του Τάγματος του Μακαρίου του Γ’ (Κύπρος) και το Special Grand Prix of the Americas (Μόντρεαλ). Βραβεύτηκε από την Ακαδημία Αθηνών για την προσφορά του στο έθνος, από το Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης για το συνολικό έργο του, για έργο ζωής στα Ιεροσόλυμα, για έργο ζωής από το American Hellenic Institute στην Ουάσιγκτον και στο Κάιρο. Ανακηρύχθηκε Επίτιμος Δημότης στη Λεμεσό, στο Montpellier (Γαλλία) και στο Ντάλας (Τέξας, Η.Π.Α.) και αναγορεύτηκε Διδάκτωρ Τεχνών στο Columbia College (Σικάγο, Η.Π.Α.), Επίτιμος Διδάκτωρ στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, στο Πανεπιστήμιο Κύπρου καθώς και στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ 18 Ιουλίου 2011 Ο αρχιτέκτων του Κέντρου Πολιτισμού του ΙΜΚ, ο Βασίλης Σγούτας, αποδεικνύει πως οι Έλληνες, ακόμη, διαπρέπουν
Είναι εκείνος που έδωσε σάρκα και οστά στο όραμα του Μιχάλη Κακογιάννη για ένα πολιτιστικό κέντρο υψηλών προδιαγραφών, εκφράζοντάς το μέσα από αρχιτεκτονικές φόρμες. Ο Βασίλης Σγούτας, διακεκριμένος αρχιτέκτων της χώρας μας που, μεταξύ άλλων, ηγήθηκε της υλοποίησης ενός υπερσύγχρονου Κέντρου Πολιτισμού για να στεγάζει τη δραστηριότητα του Ιδρύματος Μιχάλης Κακογιάννης, αποδεικνύει πως οι Έλληνες δεν έπαψαν ποτέ να διαπρέπουν παγκοσμίως, υποχρεώνοντας ειδήμονες αλλά και πλατύ κοινό να θαυμάζουν και να τιμούν έργα τους, όταν αυτά πηγάζουν από εκείνη την αστείρευτη ελληνική διάνοια, αλλά βεβαίως και την άρτια επαγγελματική κατάρτιση. Δείγμα της εξαίρετης διαδρομής ενός επιστήμονα, που σε γκριζωπούς καιρούς καταφέρνει να ρίχνει φως αναγνώρισης στην Ελλάδα, αποτελεί η πρόσφατη απονομή βραβείου της Διεθνούς Ένωσης Αρχιτεκτόνων (UIA) που φέρει το όνομα του Βασίλη Σγούτα, πρώην προέδρου της ένωσης.

Το βραβείο Βασίλης Σγούτας (Vassilis Sgoutas Prize) θεσπίστηκε από τη Διεθνή Ένωση Αρχιτεκτόνων (UIA) το 2008 και απονέμεται κάθε τριετία. Σχεδιάστηκε για να αναδεικνύει δράσεις ή εφαρμογές, οι οποίες συμβάλλουν με έναν αποτελεσματικό τρόπο στη μάχη ενάντια στην εξαθλίωση κοινοτήτων που ζουν κάτω από το όριο της φτώχιας. Απονέμεται σε αρχιτέκτονες ή ομάδες αρχιτεκτόνων, οι οποίοι έχουν συμβάλει τα μέγιστα στη βελτίωση των συνθηκών ζωής, των πλέον φτωχών και υπανάπτυκτων κοινοτήτων, σε ό, τι αφορά το φυσικό και οικιστικό περιβάλλον τους. Το βραβείο απονέμεται σε δύο κατηγορίες, εκείνη των μεμονωμένων αρχιτεκτόνων αλλά και εκείνη της συλλογικότητας, συνήθως αποτελούμενης από μια πλειονότητα αρχιτεκτόνων ή ηγούμενης από έναν αρχιτέκτονα. Το βραβείο δημιουργήθηκε κατόπιν πρωτοβουλίας του ίδιου του Βασίλη Σγούτα, πρώην Προέδρου της Διεθνούς Ένωσης Αρχιτεκτόνων (UIA), με σκοπό να τιμήσει αρχιτέκτονες που αφιερώνουν το έργο τους σε περιοχές του κόσμου που μειονεκτούν. Γι’ αυτό, άλλωστε, φέρει και το όνομά του.

Για το 2011 η απονομή του Βραβείου Βασίλης Σγούτας τελέστηκε στην πόλη Nanjing της Κίνας, παρουσία του Έλληνα αρχιτέκτονα, μέλους της κριτικής επιτροπής, τον περασμένο Απρίλιο, κατά την οποία, μεταξύ άλλων τιμητικών διακρίσεων, βραβεύθηκε ο Ιταλός αρχιτέκτων Fabrizio Carola, στην κατηγορία μεμονωμένου αρχιτέκτονα, για το έργο ζωής του και την αφοσίωσή του στη βελτίωση των συνθηκών ζωής σε διάφορες χώρες της Αφρικής μέσω της χρήσης τοπικών υλικών για μια ποικιλία κατασκευών που σέβονται τους πολιτισμούς των ιθαγενών. Παράλληλα, στην κατηγορία συλλογικότητας, διακρίθηκε η ομάδα Espacio Maximo Costo Minimo, από το Μεξικό, με ιθύνοντα αρχιτέκτονα τον Carlos Gonzalez Lobo για το έργο τους, σε σχέση με τη δημιουργία φθηνών κατοικιών σε υποβαθμισμένες περιοχές της Λατινικής Αμερικής και της Μαυριτανίας, συνδυάζοντας έρευνα και πειραματισμό με υλικά και εκπαιδευτικές διαδικασίες που διασφαλίζουν την προώθηση και εφαρμογή της τεχνολογίας στις εν λόγω περιοχές.

Επόμενη συνάντηση για τη Διεθνή Ένωση Αρχιτεκτόνων UIA μέσα στο 2011 θα πραγματοποιηθεί στο Τόκιο της Ιαπωνίας, όπου θα λάβει χώρα το Παγκόσμιο Συνέδριο της Διεθνούς Ένωσης Αρχιτεκτόνων (UIA World Congress), ένα μείζονος σημασίας γεγονός στο πεδίο της αρχιτεκτονικής διεθνώς, το οποίο προσελκύει περισσότερους από δέκα χιλιάδες συνέδρους, αρχιτέκτονες, μηχανικούς, ερευνητές και φοιτητές και έχει χαρακτηρισθεί ως «Ολυμπιάδα της Αρχιτεκτονικής». Το συνέδριο UIA2011 TOKYO αναμένεται να αποτελέσει την αφορμή για να ανακαλύψουμε την κατεύθυνση της αρχιτεκτονικής προς το έτος 2050 αλλά και πέραν αυτού… Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο το “DESIGN 2050” επελέγη ως κεντρική θεματική του συνεδρίου UIA2011 TOKYO με τις υπο-ενότητές του να διαμορφώνονται στους τομείς «Περιβάλλον», «Πολιτισμός», και «Ζωή».

Διαβάστε περισσότερες πληροφορίες για την απονομή του βραβείου 2011 Vassilis Sgoutas Prize στην επίσημη ιστοσελίδα της UIA με ένα κλικ εδώ
- Τιμητική διάκριση του Βασίλη Σγούτα από το Ινστιτούτο Πολωνών Αρχιτεκτόνων SARP [αρχείο pdf, 1597,1 kb]
ΔΙΑΒΑΣΤΕ Τρίτη, 5 Ιουλίου 2011 Είσαι κι εσύ ΦιλμΈλλην; 1ο ετήσιο GREEK FILM FEST CHICAGO! Celebrating Hellenic Story Telling
Ένα νέο κίνημα γεννήθηκε στην αντίπερα όχθη του Ατλαντικού στοχεύοντας στην έμπρακτη υποστήριξη της σύγχρονης ελληνικής κινηματογραφικής παραγωγής. Οι ΦιλμΈλληνες του Σικάγο εμπνέονται από την παρακαταθήκη του ελληνικού πολιτισμού, κινητοποιούνται από την αγάπη τους για το σύγχρονο ελληνικό σινεμά και στηρίζουν το μόχθο και το ταλέντο των νέων Ελλήνων δημιουργών.

Τον περασμένο Μάρτη ανακοινώθηκε η ίδρυση των FilmHellenes, μιας ανεξάρτητης συμμαχίας με έδρα το Σικάγο, αποτελούμενης από προσωπικότητες του κινηματογράφου, του χώρου των γραμμάτων, της διπλωματίας, των ΜΜΕ, αλλά και του επιχειρηματικού κόσμου που αγαπούν τον ελληνικό κινηματογράφο και θέτουν ως αποστολή τους, την προβολή ταινιών Ελλήνων κινηματογραφιστών από όλο τον κόσμο.

Ήδη οργανώνουν την αναβίωση του Greek Film Fest Chicago!, το οποίο θα διεξαχθεί από τις 29 Σεπτεμβρίου έως και τις 2 Οκτωβρίου 2011 όπως ανακοινώθηκε στη διάρκεια της πρώτης δράσης τους, στο πλαίσιο τη οποίας προβλήθηκε η αποκατεστημένη κόπια του ZORBA THE GREEK και εγκαινιάστηκε η σύναψη δεσμών τους με το Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης.

Το όνομά τους προέκυψε ως λογοπαίγνιο με τους Φιλέλληνες του παρελθόντος, επιφανείς ανθρώπους από όλα τα μήκη και πλάτη της γης, που αγαπούσαν τον ελληνικό πολιτισμό. Η κίνηση του Φιλελληνισμού, μέσα από δυναμικές καλλιτεχνικές εικαστικές αναπαραστάσεις και έργα περιηγητικής λογοτεχνίας, συνέβαλε στην καθιέρωση του πνευματικού ρεύματος του 19ου αιώνα και του ελληνικού έθνους.

Άμεσος στόχος τους είναι η αναβίωση του ελληνικού κινηματογραφικού φεστιβαλ του Σικάγο, το οποίο ονόμασαν Greek Film Fest Chicago! Επίσης, η δημιουργία θεματικών ‘film events’ κατά τη διάρκεια του έτους. Στην πρωτοβουλία τους αυτη έχουν ανταποκριθεί ήδη και προσπαθούν να συσπειρώσουν τις δυνάμεις τους για την επίτευξη των στόχων τους το Προξενείο της Ελλάδας στο Σικάγο, το National Hellenic Museum, το web community Daily Frappe και το Greek Media Club, οργανισμοί που αποστέλλουν e-blasts σε χιλιάδες μέλη της ομογένειας.

Η Στρατηγική τους γενικότερα είναι να αναδείξουν το ενδιαφέρον για τον Ελληνικό Κινηματογράφο και στο Σικάγο, όπως σήμερα γίνεται στη Νέα Υόρκη, το Los Angeles, το San Francisco και ευρύτερα, και η δημιουργία δεσμών μεταξύ Ελλήνων κινηματογραφιστών με τον διπλωματικό, επιχειρηματικό και ακαδημαϊκό χώρο σε παγκόσμιο επίπεδο.

Την Κυριακή 1 η Μαϊου 2011, οι FilmHellenes σε μια πρώτη προβολή ελεύθερης εισόδου, ανακοίνωσαν επίσημα τις ημερομηνίες του 1st Greek Film Fest Chicago! Η πρώτη αυτή ταινία ήταν η αποκατεστημένη κόπια του ZORBA THE GREEK, εγκαινιάζοντας παράλληλα τη σύναψη δεσμών τους με το Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης.

Τα βασικά μέλη της επιτροπής των FilmHellenes είναι: Νίκος Φραγκιάς (σκηνοθέτης), Αλέξης Παπαδόπουλος (Associate Professor of Geography at DePaul University), Ζιζή Παπαχαρίση (Professor and Head, Dept. of Communication at University of Illinois, Chicago), Ντίνο Βλαχάκης (αιθουσάρχης), Δημήτρης Κωστόπουλος, οικονομολόγος, Βαλέρια Γκόμπος (producer, Gobos Film+Entertainment), Κυριάκος Μέλλος (web community Daily Frappe), Terry Jacobs (associate producer, EmberFrames), Μαρία Φωτεινόπουλος-Καραμήτσος (συγγραφέας/δημοσιογράφος στην παλαιότερη εφημερίδα της Ομογένειας ‘Greek Star’), Αθανάσιος Tζούρας (Manager of the Oral History Program at National Hellenic Museum), ο «ξάδελφός» τoυς από το Los Angeles, Νάσος Βακάλης (Emmy award winning animator, DreamWorks art-director) και ο Κώστας Δασκαλόπουλος (Vice Consul of Greece in Chicago).

Η ιστοσελίδα τους www.greekfilmfestchicago.org βρίσκεται υπό κατασκευή. Μπορείτε όμως να ακολουθείτε τους FilmHellenes μέσω της σελίδας τους στο Facebook https://www.facebook.com/pages/Greek-Film-Fest-Chicago/202509503109745?sk=info

Διαβάστε δημοσίευμα για το 1ο ετήσιο Greek Film Fest Chicago! στο ηλεκτρονικό περιοδικό REEL CHICAGO με ένα κλικ εδώ
- ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ: Call for Entries for Greek Film Fest Chicago! [αρχείο pdf, 64,6 kb]
- GUIDELINES & REGULATIONS [αρχείο pdf, 75,3 kb]
- ENTRY FORM: Deadline for submissions is August 1, 2011 [αρχείο pdf, 197,7 kb]
ΔΙΑΒΑΣΤΕ Πέμπτη, 7 Ιουλίου 2011 Ντόναλντ Τουσκ, προεδρεύων της ΕΕ: «Για μένα η Ελλάδα είναι ο Περικλής» Να μην αναζητούμε αποδιοπομπαίους τράγους, είπε ο προεδρεύων της ΕΕ
Αν δεν υπήρχε ο Περικλής πιθανώς να μην είμαστε εδώ σήμερα, είπε ο Πολωνός πρωθυπουργός ενώπιον της Ολομέλειας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου παρουσιάζοντας τις προτεραιότητες της Πολωνίας κατά το εξάμηνο της προεδρίας της στην Ε.Ε.

Πολλές φορές συζητάμε για την Ελλάδα και για πολλούς στην Ευρώπη η Ελλάδα συνδέεται μόνο με την κακή διαχείριση των δημοσιονομικών της, είπε ο Ντόναλντ Τουσκ, τονίζοντας, όμως, ότι στην περίπτωση της Ελλάδας δεν πρέπει να αναζητούμε αποδιοπομπαίους τράγους.

Η Ελλάδα έχει διδάξει πολλά πράγματα στην Ευρώπη και για μένα η Ελλάδα είναι ο Περικλής, που πρώτος δίδαξε την ανάγκη της αλληλεγγύης για την επίλυση προβλημάτων, είπε.

Παρουσιάζοντας τις προτεραιότητες της χώρας του στην προεδρία της ΕΕ για το τρέχον εξάμηνο, ο Πολωνός πρωθυπουργός τις συνόψισε στο τρίπτυχο ασφάλεια –αλληλεγγύη - ευημερία, διευκρινίζοντας ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση θα πρέπει να δώσει ιδιαίτερο βάρος στη διασφάλιση της ασφάλειας των Ευρωπαίων πολιτών, με έλεγχο των εξωτερικών της συνόρων, αλλά και με σεβασμό στην προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

Πηγή: www.newsbeast.gr
ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΣ Από Πέμπτη 30 Ιουνίου έως Τετάρτη 13 Ιουλίου 2011 14 βραδιές γνήσιου θερινού σινεμά, αφιερωμένες στον Ευρωπαϊκό Βωβό
Μέσα από τη σιωπή τους αφηγήθηκαν στιγμές της εποχής τους, αλλά και έπλασαν εικόνες του μέλλοντος… Εξέφρασαν καλλιτεχνικά ρεύματα, αλλά και άρθρωσαν πολιτικό λόγο… Τέθηκαν άλλοτε στην υπηρεσία της προπαγάνδας, ενώ αποτέλεσαν και πραγμάτωση της ελευθερίας της τέχνης. Ανέδειξαν μεγάλους σταρ του σινεμά και καθιέρωσαν κορυφαίους δημιουργούς. Πέρα και πάνω απ’ όλα υπήρξαν τα πρώτα βήματα της 7ης τέχνης στην Ευρώπη, η απαρχή μιας εποχής που έμελε να κατακλυστεί από κινούμενες εικόνες.

Το κάλεσμα του Ιδρύματος Μιχάλης Κακογιάννης σε συνεργασία με το STUDIO - Παράλληλο Κύκλωμα και τον Πρόεδρό του Χρήστο Παπαδημητρίου καθώς και το εργαστήριο Film Scoring με υπεύθυνο καθηγητή τον Αλέξανδρο Μούζα για το 2ο Φεστιβάλ Βωβού Κινηματογράφου – Αφιέρωμα στον Ευρωπαϊκό Κινηματογράφο περιλαμβάνει 16 αριστουργηματικά φιλμ σε επιλογή του σκηνοθέτη Μιχάλη Κακογιάννη, σε 14 ημέρες προβολών με ελεύθερη είσοδο για το κοινό και με συνοδεία άλλοτε της πρωτότυπης και άλλοτε ζωντανής μουσικής υπόκρουσης, σε ένα γνήσιο θερινό σινεμά, στο αίθριο του 3ου ορόφου του Ιδρύματος. Κάθε ταινία θα συνοδεύεται από ένα σύντομο σχόλιο του συγγραφέα του πολύ γνωστού βιβλίου Vamps, Στάθη Σκλαβουνάκου.

Οι ταινίες επιλέγηκαν με μεγάλη προσοχή από τον ίδιο το σκηνοθέτη με γνώμονα την αδιαμφισβήτητη αισθητική - καλλιτεχνική τους αξία αλλά και την όσο το δυνατό καλή κατάσταση του ίδιου του υλικού που θα προβληθεί σε συνεργασία με το αρχείο του Studio – Παράλληλο Κύκλωμα. Έτσι, μας προσκαλεί σε μία γιορτή όπου θα προβληθούν 16 φιλμ, γυρισμένα από το 1917 έως το 1929, με ζωντανή μουσική συνοδεία από Έλληνες καλλιτέχνες ή με την πρωτότυπη μουσική τους, με ελληνικούς ή αγγλικούς υπότιτλους.

Ανάμεσα στις ταινίες θα απολαύσουμε Το θωρηκτό Ποτέμκιν - του Sergei Mikhailovitch Eisenstein (1925) με τη θρυλική εξάλεπτη σκηνή στις σκάλες της Οδησσού στην οποία ο Eisenstein παραδίδει μαθήματα ρυθμού, αυστηρότητας, πλαστικότητας και ακρίβειας, τη φουτουριστική Metropolis – το μνημειώδες φιλμ επιστημονικής φαντασίας (1927) του Fritz Lang, τον Faust (1926), την καλύτερη ίσως ταινία του F.W. Murnau, το αριστούργημα του Σουηδικού βωβού κινηματογράφου Ο Παράνομος και η γυναίκα του του Victor Sjostrom (1918). Το πρώτο δείγμα του γερμανικού εξπρεσιονισμού στον κινηματογράφο "Το εργαστήρι του Δόκτωρα Καλιγκάρι" - του Robert Wiene (1919), το γεμάτο από αξέχαστες εικόνες έργο Το τέλος της Αγίας Πετρούπολης του Vsevolod Pudovkin (1927), το ιδιόρρυθμο φιλμ επιστημονικής φαντασίας Aelita: Queen of Mars – The revolt of the Robots του Yakov Protazanov (1924), το υπαινικτικό έργο Michael του Carl Theodor Dreyer (1924), την ταινία του Α. Hitchcock The Manxman (Εξιλέωσις Δικαίου, 1929) και πολλά ακόμα.

Ένα απάνθισμα των απαρχών της τέχνης του κινηματογράφου, στην Ευρώπη, την οποία ο Προυστ χαρακτήρισε σαν "την καινοτομία της λογοτεχνίας", που μας μαγεύει ακόμη.

Δείτε το αναλυτικό πρόγραμμα του 2ου Φεστιβάλ Βωβού Κινηματογράφου - Αφιέρωμα στον Ευρωπαϊκό Κινηματογράφο με ένα κλικ εδώ
ΔΙΑΒΑΣΤΕ 28 Ιουνίου 2011 Η κ. Ανδρούλα Βασιλείου Επίτροπος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για την Εκπαίδευση, τον Πολιτισμό, την Πολυγλωσσία και τη Νεολαία, στο Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης. Συνάντηση και ανταλλαγή απόψεων με τον Πρόεδρο του Ιδρύματος Μ. Κακογιάννη.
Την Παρασκευή 24 Ιουνίου 2011, ο Μιχάλης Κακογιάννης και τα στελέχη του Ιδρύματος Μ. Κακογιάννης υποδέχθηκαν την Επίτροπο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για την Εκπαίδευση, τον Πολιτισμό, την Πολυγλωσσία και τη Νεολαία, κ. Ανδρούλα Βασιλείου.

Η κ. Βασιλείου ξεναγήθηκε στους χώρους του Ιδρύματος και ενημερώθηκε λεπτομερώς για τις μέχρι σήμερα δράσεις και το μελλοντικό προγραμματισμό του. Στη συνάντησή της με τον Μιχάλη Κακογιάννη, αφού του μετέφερε τους θερμούς χαιρετισμούς και τις ευχές του Διευθυντή του Διεθνούς Φεστιβάλ Κινηματογράφου Βερολίνου κ. Dieter Kosslick, δήλωσε ενθουσιασμένη και συγκινημένη για τη μεγάλη προσφορά του ίδιου και το πλούσιο έργο του Ιδρύματος, και διατύπωσε σειρά συγκεκριμένων προτάσεων ανάπτυξης συνεργασίας με ευρωπαϊκούς και διεθνείς πολιτιστικούς και καλλιτεχνικούς φορείς σε δράσεις κοινού ενδιαφέροντος, στο πλαίσιο των αρμοδιοτήτων της.

Η Επίτροπος, στην επίσκεψή της αυτή, που ανοίγει νέους ορίζοντες στο Ίδρυμα Μ. Κακογιάννης συνοδευόταν από συνεργάτη της αλλά και τον σύζυγό της, πρώην Πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας κ. Γιώργο Βασιλείου.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ Πέμπτη, 16 Ιουνίου 2011 Το γαλλικό «δώρο» στην Ελλάδα Το καλοκαιρινό τεύχος της Vogue κυκλοφορεί με πολυσέλιδο αφιέρωμα - ύμνο σε ό, τι κάνει τη χώρα μοναδική
Της Σάντυς Τσαντάκη (Αναδημοσίευση άρθρου - πηγή: http://news.kathimerini.gr/)

«Λίγο παραπάνω από τρεις ώρες πτήση από το Παρίσι, η Ελλάδα είναι ο μπλε παράδεισος εκεί όπου ο ήλιος αποτελεί εθνικό πλούτο». Την ώρα που εμείς αγανακτούμε, οι Γάλλοι μας κάνουν ένα δώρο. Στο καλοκαιρινό τεύχος που κυκλοφορεί στη Γαλλία και στον υπόλοιπο κόσμο από τις 26 Μαΐου και το οποίο έχει αναλάβει η Εμανουέλ Αλτ, στη θέση της Καρίν Ρόιτφελντ, το «χτύπημα» στο μπλε εξώφυλλο τα λέει όλα: «Escale en Grece. Ses iles, ses mythes, ses heros, ses plaisirs».

Ένα διπλό τεύχος, Ιουνίου - Ιουλίου, γεμάτο Ελλάδα, ο τέλειος τουριστικός, ταξιδιωτικός, διαφημιστικός οδηγός, χωρίς ανταλλάγματα. Τη στιγμή που τα αντίστοιχα ελληνικά περιοδικά οργανώνουν υπερπαραγωγές στο εξωτερικό για editorials μόδας, η γαλλική έκδοση της Vogue τροφοδοτεί 202 σελίδες με Ελλάδα.

Χωρίς καμία αναφορά σε εγχώριους σχεδιαστές μόδας, παρά μόνον σε κοσμηματοπώλες (Λαλαούνης, Ζολώτας, Φανουράκης, Ιλεάνα Μακρή), ξεφυλλίζεις το περιοδικό και νιώθεις περήφανος σαν Έλληνας σήμερα. Όχι για την αρχαία Ελλάδα, το αθάνατο ελληνικό πνεύμα και όλα τα κλισέ του παρελθόντος που τόσο μας βολεύουν, αλλά κυρίως την Ελλάδα του 2011, χωρίς την γκρίνια, τη μιζέρια, την αγανάκτηση, την ευκολία της ήττας.

Ποια είναι, λοιπόν, η Ελλάδα που βλέπουν σήμερα οι Γάλλοι, οι ξένοι, η Ελλάδα που κι εμείς οι ίδιοι έχουμε ξεχάσει; Μπλε παράδεισος, νησιά, μύθοι, απολαύσεις, Νότια Πελοπόννησος («προορισμός κρυμμένος και άγριος, σαν εναλλακτική στις καρτ-ποστάλ με τις Κυκλάδες»), νέα γενιά καλλιτεχνών, «Ελλήνων που κάνουν τη χώρα να κινείται». Μια Βραζιλιάνα, η Ιζαμπέλι Φοντάνα, γίνεται το κορίτσι του εξωφύλλου, η σύγχρονη «Ελληνίδα» θεά.

Η Εμανουέλ Αλτ μιλάει για «τη γοητεία των νησιών της Ελλάδας», «τις πλαζ με τη λευκή άμμο», «τα καλντερίμια με τις καυτές πέτρες», την Ακρόπολη, «την αστική πανίδα σε βρασμό» για να καταλήξει ότι «όλη αυτή η γοητεία ποτέ δεν διαψεύστηκε»... «Η άφιξη στα νησιά έχει πάντα χαρακτήρα γιορτής», συμπληρώνει η Έρση Σωτηροπούλου.

«Σταρ, δημιουργοί μόδας, καλλιτέχνες διαδίδουν την είδηση από στόμα σε στόμα και βιάζονται να ταξιδέψουν εκεί για να χαλαρώσουν», συνεχίζει η αρχισυντάκτρια του περιοδικού. «Η Vogue πήγε πολύ πριν από αυτούς». Για να μας προτείνει «μια βόλτα στους ανοξείδωτους μύθους. Το παρασκήνιο της Dolce Vita του τζετ σετ ή η συνάντηση με εκείνους που αφυπνίζουν τη νύχτα. Γκαλερίστες, βασιλιάδες της νύχτας, δημιουργοί, και ανάμεσα τους η νεαρή κωμικός, Ariane Labed, η οποία ετοιμάζεται να αφήσει την Αθήνα για το Λονδίνο. «Ξέρω ότι θα επιστρέψω», λέει η ηθοποιός. «Δεν μπορώ να ξεπεράσω ούτε το χάος της πόλης ούτε τη γαλήνη των νησιών. Μπορεί κανείς να απομακρυνθεί από την Ελλάδα, αλλά είναι αδύνατο να την εγκαταλείψεις». Στο αφιέρωμα στην Ελλάδα, βλέπουμε την Ύδρα και το Hydra School Project. Μια σελίδα για την Τήνο. Ένα ξενοδοχείο στη Μονεμβασιά. «Profils Grecs» από τον Ζορμπά στην Αθηνά Ωνάση σε οχτώ σελίδες. «Grecotherapie» σε ελληνικά spa. «Ages d’ or» για τους Ελληνες χρυσοχόους. Συνέντευξη με τη διευθύντρια μόδας του περιοδικού Pop, Isabelle Kountoure, με «μυστικές» διευθύνσεις για την Αθήνα και ερημικές παραλίες. Φωτογραφικό κολάζ για την Ελλάδα της περιόδου 1966 - 1975. Έξι σελίδες για τους «Νέους Αργοναύτες» (Ευγενία Νιάρχου, Ariane Labed, Ρεβέκκα Καμχή, Γιώργος Βαμβακίδης, Στάθης Παναγούλης, Σάντρα Μαρινοπούλου, Χρύσανθος Πανάς) και έξι επιπλέον για «την άλλη Ελλάδα» από την Έρση Σωτηροπούλου. «Στην τηλεόραση, το μπλα μπλα συνεχίζεται. Χαμηλώνω τον ήχο και τους κοιτώ να ανοιγοκλείνουν το στόμα».
ΕΙΚΑΣΤΙΚΑ Από Κυριακή 5 έως Πέμπτη 30 Ιουνίου 2011 «etsi για την Ελλάδα από τη Red Design Consultants – Δημιουργώντας καθημερινό Περιβάλλον» Εικαστικά - Εκθέσεις
Η συγκυρία της κρίσιμης οικονομικής κατάστασης της χώρας κάνει επιτακτική την ανάγκη για ένωση όλων των δυνάμεων και για συλλογική δράση μεταξύ διαφορετικών φορέων με κοινούς στόχους ώστε να επιτευχθούν τα καλύτερα αποτελέσματα με όχημα τον πολιτισμό ως σταθερή αξία για τη χώρα.

Η Έκθεση με τίτλο «etsi για την Ελλάδα από τη Red Design Consultants – Δημιουργώντας καθημερινό Περιβάλλον» οργανώθηκε εξυπηρετώντας αυτές τις ανάγκες των καιρών, που ζητούν να προτάξουμε ό,τι θετικό διαθέτουμε. Θα πραγματοποιηθεί στο Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης από τις 5 έως 30 Ιουνίου 2011 με στόχο τη θεσμοθέτηση και τη διοργάνωση της ετησίως.

Τα εγκαίνια της έκθεσης θα τελέσει την Κυριακή 5 Ιουνίου 2011 στις 17:00, ο ίδιος ο Μιχάλης Κακογιάννης μαζί με τη Ροδάνθη Σεντούκα, δημιουργό του εμβλήματος των Ολυμπιακών Αγώνων Αθήνα 2004, καθώς και Creative Director της Red Design Consultants.

Στις κρίσιμες εποχές, ανασυντάσσεται η Ελλάδα της δημιουργίας και της αισιοδοξίας και προβάλει την εικόνα που θέλουμε να έχουμε! Εμείς για εμάς και ο κόσμος για την Ελλάδα. Συνεργαζόμαστε, στηρίζουμε και προβάλλουμε μόνο όμορφα παραδείγματα του ελληνικού επιχειρείν.

Από το 1992 η Red Design Consultants, δημιουργεί μαζί με τους συνεργάτες της brands με ουσία και συναίσθημα, με κορύφωση τη δημιουργία του εμβλήματος των Ολυμπιακών Αγώνων Αθήνα 2004 - μια από τις ομορφότερες στιγμές της Ελλάδας. Η Red Design, έχει σχεδιάσει πάνω από 150 ελληνικά προϊόντα και υπηρεσίες, που συντροφεύουν τους Έλληνες σε κάθε στιγμή της ζωής τους.

Το καθημερινό μας περιβάλλον είναι γεμάτο με τέτοια ελληνικά παραδείγματα: ήθους και ποιότητας, αυθεντικότητας και πρωτοτυπίας, εμπειρίας και ζωής.

Αναδεικνύεται *etsi ένας κύκλος δημιουργίας καθημερινού περιβάλλοντος, όπου συμμετέχουν όλοι ισότιμα και ενεργά.

Η Red Design Consultants έχει βραβευτεί με περισσότερα από 120 βραβεία τόσο στην Ελλάδα αλλά και στη Νέα Υόρκη, το Λονδίνο, το Τόκυο, την Κίνα και τη Γερμανία.

Η έκθεση «etsi για την Ελλάδα από τη Red Design Consultants –Δημιουργώντας καθημερινό Περιβάλλον» ακολουθεί το επιτυχημένο παράδειγμα της έκθεσης «etsi για το περιβάλλον» που διοργανώθηκε το προηγούμενο φθινόπωρο γνωρίζοντας στο κοινό το *etsi, μια πλατφόρμα επικοινωνίας που συντελεί στην πολιτισμική αλληλεπίδραση και προτείνει έναν ανοικτό διάλογο με ουσιαστική συμμετοχή μέσα από την καθημερινότητα και τον τρόπο ζωής μας.

*etsi για την Ελλάδα
από τη Reddesignconsultants®creatingbrandsthatmatter
Εγκαίνια της έκθεσης την Κυριακή 5 Ιουνίου 2011, στις 17:00

Η έκθεση οργανώνεται με την οικονομική ενίσχυση του ΟΠΑΠ.
ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ Από Δευτέρα 2 Μαΐου έως Πέμπτη 2 Ιουνίου 2011 Εκπλήσσει την Αθήνα με θέατρο και τις Κάννες με κινηματογράφο… Ο Μιχάλης Κωνσταντάτος μας μιλά για την παράσταση Parklife αλλά και το επόμενό του στοίχημα Από τον Αχιλλέα Κούρια
Κατάφερε να στρέψει πάνω του το βλέμμα του Φεστιβάλ Καννών 2011 προσεγγίζοντας τίποτε περισσότερο από εκείνα τα καθημερινά αδιέξοδα που υψώνονται μπροστά μας, εκείνα τα προβλήματα που ο ίδιος αλλά και όλοι εμείς αντιλαμβανόμαστε ως δεδομένα. Με τη συμβολή της τέχνης, λέει ο Μιχάλης Κωνσταντάτος στο mcf.gr, τα τείχη πέφτουν και τότε τα μάτια μας βλέπουν ξανά, πιο ξεκάθαρα, πράγματα που ως τότε προσπερνούσαν ως ασήμαντα. Ο σκηνοθέτης της παράστασης Parklife μας μιλά για τη δουλειά της ομάδας blind spot που παρουσιάζεται έως τις 2 Ιουνίου στο Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης αλλά και για το νέο του, κινηματογραφικό αυτή τη φορά, στοίχημα που ήδη έτυχε διεθνούς αναγνώρισης, αν και ακόμη μένει να ξεπεράσει τις αντίξοες συνθήκες μιας «μοναδικής», ελληνικής πραγματικότητας.

Όσοι απολαμβάνουν τη θεατρική παράσταση Parklife της ομάδας Blind Spot σε σκηνοθεσία και κείμενα των ανθρώπων που υπήρξαν οι εκλεκτοί των Καννών με το Luton, είχαν ή θα έχουν την ευκαιρία να αντιληφθούν ότι και στα δύο έργα σάς αφορά σε μεγάλο βαθμό μια ρεαλιστική προσέγγιση της πραγματικότητας. Αγγίζετε τα αδιέξοδα που οι σύγχρονοι άνθρωποι καλούνται να αντιμετωπίσουν μέσα στην σκληρότητα της καθημερινότητας. Τι σας οδηγεί σε αυτή τη θεματική;

Η θεατρική παράσταση Parklife είναι αποτέλεσμα όλων των συντελεστών της. Καταρχήν των ηθοποιών που ενσαρκώνουν με επιτυχία το κείμενο, της Γιώτα Αργυροπούλου (το έτερο βασικό πρόσωπο επίσης της ομάδας blind spot) και του Θανάση Δόβρη. Επίσης και όλων των άλλων συντελεστών που όλοι μαζί δουλέψαμε στην ίδια κατεύθυνση. Νομίζω η ερώτηση σας απαντάει με έναν τρόπο. Ως σύγχρονοι και εμείς άνθρωποι - κάτοικοι μιας μεγάλης πόλης της Δυτικής κοινωνίας - παρατηρούμε αλλά και βιώνουμε οι ίδιοι τα αδιέξοδα που οι άνθρωποι καλούνται να αντιμετωπίσουν στην καθημερινότητα. Άρα μας αφορά άμεσα. Πολλά πράγματα της καθημερινότητας τα παίρνουμε ως δεδομένα, γι’ αυτό και δεν δίνουμε ιδιαίτερη σημασία σε αυτά. Αυτός είναι και ο κίνδυνος της και αυτά ακριβώς τα στοιχεία, που κάποιος δεν δίνει ιδιαίτερη σημασία, θέλουμε να υπογραμμίσουμε.

Ποιος είναι ο ρόλος της τέχνης σε αυτές τις, για κάποιους δεδομένες, εκφάνσεις της ζωής μας;

Ο ρόλος της τέχνης σε όλες τις εκφάνσεις της ζωής μας είναι πάντα να ρίχνει φως πάνω της, να γεννάει ερωτήματα και να μαθαίνουμε κάτι μέσα από αυτήν.

Σε ό, τι αφορά την καλλιτεχνική ματιά σας επάνω στα πράγματα, στο Parklife είδαμε να συνταιριάζετε την κινηματογραφική με τη θεατρική γλώσσα και να μπολιάζετε πρακτικές της μιας με στοιχεία από την άλλη. Υπάρχουν άραγε τείχη μεταξύ τους ή εσκαμμένα που δεν θα έπρεπε κανείς να υπερκεράσει; Πως επιτυγχάνεται ένας τέτοιου είδους διάλογος;

Παρόλη την στενή τους συγγένεια ο κινηματογράφος και το θέατρο είναι δυο τελείως διαφορετικά πράγματα. Ο διάλογος τους όμως μπορεί να φέρει όμορφα αποτελέσματα, τον θεωρώ γόνιμο και απαραίτητο. Και φυσικά δεν υπάρχει συνταγή για να επιτευχθεί. Γενικότερα πιστεύω στο διάλογο μεταξύ των τεχνών. Η τέχνη υπάρχει για να ρίχνει τα τείχη όχι για να χτίζει.

Η επιλογή της υπό δημιουργία μεγάλου μήκους ταινίας σας με τον τίτλο Luton από το Φεστιβάλ Καννών 2011 και ιδιαίτερα από το τμήμα L' Atelier Cinefondation, για τους ανθρώπους που γνωρίζουν τη δουλειά σας μοιάζει ως φυσική εξέλιξη. Ωστόσο πόσο αναπάντεχη μπορεί να υπήρξε μια τέτοιου είδους διεθνής αναγνώριση και υποστήριξη του έργου σας για εσάς προσωπικά; Ποια τα συναισθήματα ενός νέου δημιουργού στο άκουσμά της;

Πιστεύω πολύ στο project του luton και έχουμε δουλέψει σκληρά για την ανάπτυξη του. Η διεθνής λοιπόν αναγνώριση και η στήριξη του από έναν τόσο σημαντικό θεσμό όπως το L’Atelier ήταν μια δικαίωση όλων των προσπαθειών μας και φυσικά μια ικανοποίηση για μένα και τους συνεργάτες μου.

Ποιες οι προσδοκίες σας σε σχέση με την εμπορική επιτυχία αλλά και την καλλιτεχνική αρτιότητα του εν λόγω project; Γίνονται άραγε τα πράγματα λίγο πιο εύκολα μετά από μια τόσο σημαντική διάκριση ή μάλλον εξακολουθεί να παραμένει στοίχημα η εκπλήρωση του οράματος σας;

Στόχος είναι φυσικά ένα υψηλό καλλιτεχνικό αποτέλεσμα. Αυτό φέρνει και ότι άλλο είναι να φέρει (π.χ. μια εμπορική επιτυχία). Μια σημαντική διάκριση συνήθως – και λογικό είναι- να κάνει τα πράγματα λίγο πιο εύκολα. Καθώς βέβαια ζούμε στην «μοναδική» Ελληνική πραγματικότητα ξέρουμε πως τίποτα δεν υπακούει στους κανόνες της λογικής. Το στοίχημα λοιπόν παραμένει για το αν θα εκπληρωθεί η όχι το project καθότι πρέπει να βρεθούν τα απαραίτητα κεφάλαια από την Ελληνική πλευρά ώστε να συμπληρωθεί το budget.

Εν τέλει κινηματογράφος ή θέατρο; Που τοποθετεί ο Μιχάλης Κωνσταντάτος τον εαυτό του και που είναι διατεθειμένος να αφιερώσει τη δημιουργική του ενέργεια;

Το ανέφερα και παραπάνω, είναι δυο τελείως διαφορετικά πράγματα. Το καθένα έχει τους δικούς του χρόνους και τη δική του διαφορετική ποιότητα ενέργειας την οποία χρειάζεται να αφιερώσει κάποιος. Το γεγονός ότι θέλω και κάνω και τα δύο απαντάει από μόνο του.

Δείτε περισσότερες πληροφορίες για την παράσταση Parklife με ένα κλικ εδώ
ΔΙΑΒΑΣΤΕ Από Πέμπτη 19 Μαΐου έως Κυριακή 5 Ιουνίου 2011 Το θέατρο καλωσορίζει τον Γιώργο Πανουσόπουλο και τον Θυρωρό της Νύχτας. Μια συνάντηση επί σκηνής που… «βγήκε σε καλό»
Ένας από τους κορυφαίους Έλληνες κινηματογραφιστές, ο σκηνοθέτης που αποτύπωσε μοναδικά τον έρωτα στο φιλμ θρυλικών ταινιών, όπως «Ταξίδι του μέλιτος», «Ελεύθερη Κατάδυση», «Μ’ αγαπάς;» ή «Οι απέναντι», προσελκύεται, για πρώτη φορά στην καριέρα του, από το θεατρικό σανίδι, μάλλον από περιέργεια όπως έχει δηλώσει ο ίδιος, σκηνοθετώντας την παράσταση «Ο Θυρωρός της Νύχτας».

Ο Γιώργος Πανουσόπουλος προσεγγίζει ξανά μια ερωτική σχέση πάθους κάνοντας το ντεμπούτο του στα θεατρικά δρώμενα της χώρας μας. Εμπιστευόμενος το διασκευασμένο από τη Χαρά Τσιώλη σενάριο μιας ταινίας της Λιλιάνας Καβάνι που αποτέλεσε σταθμό στην ιστορία του σινεμά, ο Γιώργος Πανουσόπουλος κάνει λόγο στο mcf.gr για μια ευτυχή συγκυρία αλλά και συνεργασία με όλους τους συντελεστές που τελικά… «βγήκε σε καλό».

Με τη συνεργασία εξαίρετων ηθοποιών, του Τάκη Χρυσικάκου και της Μαρίας Τσαρούχα, οι οποίοι ανέλαβαν να φέρουν σε πέρας τους πρωταγωνιστικούς ρόλους αλλά και με την καθοριστική συμβολή των Ζαχαρία Ρόχα και Δημήτρη Καλαντζή που συμπληρώνουν την ομολογουμένως απαιτητική διανομή, ο Γιώργος Πανουσόπουλος μας καλεί να ξαναδούμε το θέμα της ταινίας ορόσημο. Εκεί ο ναζισμός ταυτίζεται με τη σεξουαλική διαστροφή του σαδομαζοχισμού βιωμένη μέχρι τα ακρότατα όριά της, ενώ εδώ ο σκηνοθέτης βλέπει «... δυο ανθρώπους μόνους. Δυο ανθρώπους που δεν μπορούσαν να κάνουν αλλιώς...».

Ο σκηνοθέτης μιλά στο mcf.gr

Στο Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης αισθάνθηκα πιο “στο σπίτι μου” όταν αποφάσισα να στήσω την πρώτη μου θεατρική δουλειά. Για τον ίδιο λόγο ένοιωσα πιο άνετα να μεταφέρω μια κινηματογραφική ταινία από την οθόνη στη σκηνή. Η επιλογή της Χαράς Τσιώλη ν’ αναλάβει το εγχείρημα της μεταφοράς μου βγήκε σε καλό, όπως και η συγκατάθεση των ηθοποιών στη συνεργασία μ’ έναν πενηντάρη ήταν ενθουσιώδης. Τέλος ζήτησα τη βοήθεια ενός τολμηρού κινηματογραφικού παραγωγού και βγήκε κι αυτή σε καλό. Έτσι καταλήξαμε στο έργο που παρουσιάζεται από σήμερα στο ΙΜΚ.

Γ. Π.

Δείτε περισσότερες πληροφορίες για την παράσταση «Ο Θυρωρός της Νύχτας» με ένα κλικ εδώ
ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ Από Παρασκευή 29 Απριλίου έως Κυριακή 29 Μαΐου 2011 Να θυμηθεί κανείς ή να ξεχάσει; Οι Blitz απαντούν στα ερωτήματά μας και μας ταξιδεύουν στο «Γαλαξία» τους Από τον Αχιλλέα Κούρια
Μας έχουν συνηθίσει να βλέπουμε το θέατρο μέσα από τα ανατρεπτικά τους μάτια και δε μας ξαφνιάζει να ακούμε το ίδιο ανατρεπτικές, αλλά, πάντοτε ενδιαφέρουσες απαντήσεις. Οι Blitz μίλησαν στο mcf.gr για την νέα τους δουλειά, την περφόρμανς με τον τίτλο «Γαλαξίας» που παρουσιάζεται στο Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης έως και τις 29 Μαΐου. Τολμούν να θυμηθούν πρόσωπα, ιδέες, κινήματα ή πράγματα του παρελθόντος που έχουν ίσως λησμονηθεί αλλά, στα σίγουρα, διαμόρφωσαν ό, τι ζούμε σήμερα… Δηλώνουν πως επιχειρούν μια συνειδητή «επίθεση» στο θέατρο και τις συμβάσεις του, ενώ εμείς μπορούμε να συμπληρώσουμε μόνο, πως κάθε τους «κατάκτηση» γίνεται προς όφελος του καλλιτεχνικού αποτελέσματος που όλοι έχουμε την ευκαιρία να απολαύσουμε.

Πώς ορίζουν οι Blitz τον «Γαλαξία» τους; Θα μπορούσε κανείς να βρει αντιστοιχίες με τον… «δικό του Γαλαξία» ή μήπως συμμερίζεστε την άποψη πως οι τροχιές των «Γαλαξιών» κάθε ενός από εμάς είναι τελικά ασύμπτωτες;

Ο Γαλαξίας είναι μια παράσταση με πρόσωπα, αντικείμενα, κινήματα, ιδέες, εκφράσεις, θεωρίες που έχουν πεθάνει. Το γεγονός όμως ότι γεννιόμαστε μέσα στην Ιστορία, ότι ο κόσμος υπάρχει πρίν από μας, μας κάνει να συναντάμε μεγαλώνοντας τις αναφορές του και τα συμβάντα του. Κάποια από τα πράγματα που ζούμε αφορούν μόνο εμάς ή αντανακλούν το δικό μας γούστο και την αισθητική, κάποια άλλα όμως αφορούν όλη την ανθρωπότητα. Είμαστε ένα μίγμα δημόσιων ιδεολογιών και ιδιωτικών επιθυμιών. Η πορεία του καθενός μας είναι μοναχική, βαδίζουμε όμως όλοι στον ίδιο δρόμο.

Αν λοιπόν ζητούσαμε από κάθε ένα μέλος της ομάδας να δηλώσει ένα πρόσωπο, ένα πράγμα, μια ιδέα ή ακόμη και μια λέξη, ίσως την πρώτη που έρχεται στο μυαλό του καθενός, αλλά και την πιο σημαντική ώστε να συνθέσουμε το μωσαϊκό του «Γαλαξία» σας, ποια θα ήταν εκείνη και γιατί;

Καυτή μονογαμία!

Το ταξίδι προς τις απαρχές της ανθρώπινης ιστορίας δείχνει να έχει ομοιότητες με μια κατάδυση στο ίδιο το ανθρώπινο ασυνείδητο. Τι ανακάλυψαν άραγε οι Blitz σε αυτή την κατάδυση;

Όταν κοιτά κανείς τις ζωές όλων αυτών των ανθρώπων που αναφέρονται στην παράσταση, όταν ξανασκέφτεται τις θεωρίες και τις ιδέες που ξεχάστηκαν ή ξεπεράστηκαν καταλαβαίνει με ποιά υλικά είναι φτιαγμένη η πραγματικότητα. Οδηγηθήκαμε εδώ που βρισκόμαστε εξαιτίας όλων αυτών που προηγήθηκαν, ζούμε μέσα στο νόημα τους. Η ζωή όλων μας είναι ένα μίγμα φτιαγμένο από ασχήμια και ομορφιά, από όνειρα και απογοητεύσεις, από γνώση και άγνοια, ξέρουμε όλοι μας πώς τελειώνει αυτό το ταξίδι. Ο θάνατος είναι αυτός που δίνει νόημα στις ζωές μας και στις στιγμές που ζούμε, έτσι είναι πάντα σημαντικό να προσπερνάει κανείς τις απογοητεύσεις και να προσπαθεί για την προσωπική του ευτυχία, η οποία φυσικά δεν έχει καμμία σχέση με χρήματα ή απόκτηση αγαθών αλλά μόνο με την μοιρασμένη επαφή, με αυτό που περιγράφει, η φορτισμένη και αλλοτριωμένη απο τη χρήση, λέξη αγάπη. Δυστυχώς ή ευτυχώς αυτό είναι το μόνο αντίδοτο που έχει ο άνθρωπος για το θάνατο.

Ποια τα συναισθήματα που γεννώνται αφενός στους συντελεστές, αφετέρου στους θεατές της παράστασης όταν αντικρύζουν στιγμές ή και πρόσωπα της ιστορίας που σήμερα έχουν τεθεί στη σφαίρα της λήθης; Ίσως νοσταλγίας, θυμού ή και ανακούφισης;

Τα συναισθήματα των ηθοποιών επειδή είναι υποδυώμενα δεν ταυτίζονται πάντα με αυτά των θεατών παρόλο που σχεδόν όλες οι θεατρικές παραστάσεις κυνηγούν την μέθεξη. Το συγκινησιακό φορτίο της παράστασης είναι ισχυρό και έχει διαφορετικές και συχνά αντίθετες κατευθύνσεις εξαιτίας και του γεγονότος ότι δεν αφήνουμε ένα συναίσθημα να κυριαρχήσει στην παράσταση. Υπάρχουν στιγμές νοσταλγίας, αστείες στιγμές, στιγμές συγκίνησης. Φροντίζουμε να μοντάρουμε το τραγικό με το κωμικό γιατί δεν θέλουμε η παράσταση να έχει μόνο ένα κυρίαρχο συναίσθημα, όπως ακριβώς συμβαίνει και στη ζωή.

Ακούγοντας “Blitz” οι περισσότεροι από εμάς αντιλαμβάνονται μια μέθοδο συλλογικού πειραματισμού πάνω στη θεατρική πράξη αλλά και ανατρεπτικής προσέγγισης των συμβάσεών της. Σε τούτη την περφόρμανς μοιάζει να συμβαίνουν αμφότερα. Θα μπορούσατε να μας αποκαλύψετε τη διαδικασία σύλληψης, δημιουργίας αλλά και λειτουργίας του Γαλαξία ως θεατρικού δρώμενου;

Δοκιμάσαμε τον μηχανισμό της παράστασης σε μια πρόβα που κάναμε για τον Faust στο Εθνικό θέατρο, το αποτέλεσμα μας άρεσε, αλλά ο χρονικός περιορισμός που είχαμε και η αλληλουχία των γεγονότων του έργου δεν μας επέτρεψε να το εντάξουμε στην δραματουργία του έργου. Επανήλθαμε σε αυτή την ιδέα όταν συμμετείχαμε στο low bunget festival και είδαμε ότι αυτό που συνέβαινε μας αφορούσε και αισθητικά και νοηματικά, στη συνέχεια συνεχίζοντας να το δουλεύουμε κάναμε μια παραπάνω επεξεργασία στο νόημα αλλά και στο ρυθμό της παράστασης. Μας άρεσε η απλότητα της ιδέας και το γεγονός ότι όσο προχωράει η παράσταση προκύπτει συνέχεια ένα καινούργιο νόημα. Συνειδητά κάνουμε μια επίθεση στο θέατρο για να προεκτείνουμε την γλώσσα του, τη φόρμα του και ταυτόχρονα και την δική μας εμπλοκή μέσα σ’ αυτό και φυσικά την καλλιτεχνική μας ελευθερία η οποία είναι αδιαπραγμάτευτη. Προσπαθούμε σε κάθε παράσταση να προεκτείνουμε τις δυνατότητες της γλώσσας μας, γι’ αυτό σχεδόν καμιά παράστασή μας δεν μοιάζει με τις προηγούμενες. Από τα δωμάτια της Κατερίνης στη σκηνή του Guns!Guns!Guns! μετά στον πεζόδρομο του Cinemascope και τώρα στην απλότητα του Γαλαξία. Κάθε έργο για μας είναι μια περιπέτεια που αφορά την φόρμα, το περιεχόμενο του έργου, το πως βλέπουμε την πραγματικότητα γύρω μας, το πως είναι οι ζωές μας αυτήν την περίοδο. Δεν μπορεί να γίνει αλλιώς.

Μας καλείτε να αντιληφθούμε την παράστασή σας σαν μια κοινότητα ηθοποιών και θεατών που οφείλει να θυμηθεί… προκειμένου να κατανοήσει… Άραγε η πραγματικότητα, προσωπική και συλλογική, κατασκευάζεται με υλικά που προέρχονται από το χώρο της μνήμης ή αντιθέτως η λήθη είναι εκείνη που διαμορφώνει τα πράγματα; Τι απαιτείται τελικά από τον καθένα μας για να κατανοήσει… Να θυμηθεί ή να ξεχάσει;

Η μνήμη είναι μια βασική εγκεφαλική λειτουργία που σε βοηθάει να επιβιώσεις. Χωρίς αυτήν δεν μπορεί να υπάρξει η φαντασία, η λογική, το συναίσθημα, χωρίς αυτήν τα γεγονοτα της ζωής μας θα ήταν εφήμερες εμφανίσεις προσώπων και πραγμάτων που δεν θα είχαν καμμία ενότητα. Παρόλα αυτά πρέπει κανείς να μάθει και να ξεχνά. Πρέπει να θυμάσαι πάντα ότι είσαι ζωντανός, μια κινούμενη αντίφαση, πρέπει να ξεχάσεις τις πληγές και την απογοήτευση που σου έδωσαν οι γύρω σου αν θες να ξαναερωτευτείς, πρέπει να ξεχάσεις ότι υπάρχει ερωτική δικαιοσύνη – ποτέ δεν υπήρξε!

Δείτε περισσότερες πληροφορίες για την παράσταση ΓΑΛΑΞΙΑΣ με ένα κλικ εδώ
ΔΙΑΒΑΣΤΕ Τετάρτη, 4 Μαΐου 2011 Τιμητικό «ευχαριστώ» από την οικογένεια του σινεμά στον Μιχάλη Κακογιάννη για τη συνολική του προσφορά στον ελληνικό πολιτισμό
Σημαντική βραδιά για το Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης, τους ανθρώπους και συνεργάτες του υπήρξε η Τρίτη στις 3 Μάιου. Η οικογένεια του ελληνικού σινεμά επέλεξε να εκφράσει ένα τιμητικό ευχαριστώ στον Μιχάλη Κακογιάννη με μια συμβολική βράβευση για τη συνολική προσφορά του στον ελληνικό πολιτισμό.

Το Τιμητικό Βραβείο απονεμήθηκε στον σκηνοθέτη Μιχάλη Κακογιάννη μετά από απόφαση των Ελλήνων κινηματογραφιστών, μελών της Ελληνικής Ακαδημίας Κινηματογράφου στο πλαίσιο της 2ης απονομής βραβείων της ΕΑΚ για το 2011. Ο Αντώνης Καφετζόπουλος, μέλος του διοικητικού συμβουλίου της ΕΑΚ, ανέλαβε να μεταφέρει την εκτίμηση, τις ευχαριστίες αλλά και το σεβασμό που τρέφουν οι συνάδελφοί του στο πρόσωπο του σκηνοθέτη. Τονίστηκε, μεταξύ άλλων, η σπουδαιότητα του έργου του Μιχάλη Κακογιάννη, χάρη στην εξωστρέφεια που το χαρακτηρίζει, καθιστώντας τον ίδιο «ίσως τον αξιότερο πρεσβευτή του ελληνικού σινεμά».

Στους μεγάλους σταθμούς της καλλιτεχνικής πορείας του Μιχάλη Κακογιάννη, αναφέρθηκε, επίσης, ο Αντώνης Καφετζόπουλος στη διάρκεια της προσφώνησής του, αποσπώντας το θερμό χειροκρότημα του κοινού που παραβρέθηκε στην εκδήλωση στην κεντρική σκηνή της Στέγης Γραμμάτων και Τεχνών του Ιδρύματος Ωνάση. Σημείωσε πως αποτελεί τιμή για την Ελληνική Ακαδημία Κινηματογράφου η απονομή του φετινού βραβείου στο δημιουργό που μεταξύ άλλων ήταν δύο φορές υποψήφιος για το Oscar ξένης ταινίας, που κέρδισε τρεις φορές τη χρυσή σφαίρα (τις δύο συνεχόμενα το ’55 και το ’56), και που υπήρξε υποψήφιος για επτά Oscar, με τον αγγλόφωνο Ζορμπά, ανάμεσά τους εκείνα της καλύτερης ταινίας και σκηνοθεσίας.

Επεσήμανε, επίσης, το πλούσιο μεταφραστικό αλλά και σκηνοθετικό έργο του Μιχάλη Κακογιάννη για το θέατρο. Ιδιαίτερη μνεία έκανε στην επιλογή του σκηνοθέτη να συστήσει το Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης και να δημιουργήσει το Κέντρο Πολιτισμού. Όπως χαρακτηριστικά ο ίδιος ανέφερε… «να επενδύσει το 2004, ό, τι είχε και δεν είχε, το όνομά του και την προσωπική του περιουσία, ξανά στην τέχνη. Δημιούργησε το Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης, φρόντισε να έχει τα μέσα για να λειτουργεί χωρίς εξαρτήσεις και να είναι ανοιχτό και ιδιαίτερα πολυσυλλεκτικό με έμφαση στη δουλειά νεότερων δημιουργών».

Στην εκδήλωση παραβρέθηκε η Γιαννούλλα Κακογιάννη – Wakefield, συνεργάτιδα, συμπαραγωγός αλλά και αγαπημένη αδερφή του σκηνοθέτη για να παραλάβει το βραβείο αλλά και να μεταφέρει τις ευχές των μελών της Ακαδημίας στον τιμώμενο Μιχάλη Κακογιάννη.
- Την προσφώνηση του Αντώνη Καφετζόπουλου για τη βράβευση του Μιχάλη Κακογιάννη [αρχείο pdf, 3341,9 kb]
ΔΙΑΒΑΣΤΕ Παρασκευή, 15 Απριλίου 2011 Νέες πρεμιέρες «φωτίζουν» τα δρώμενα της πόλης αμέσως μετά το Πάσχα!
Ασύχαστοι και αεικίνητοι δημιουργοί αναζητούν το φως της αλήθειας μέσα από την τέχνη τους και παρουσιάζουν τη δουλειά τους στο αθηναϊκό κοινό αμέσως μετά τις άγιες ημέρες του Πάσχα.

Η καλλιτεχνική δραστηριότητα στο Κέντρο Πολιτισμού του Ιδρύματος Μιχάλης Κακογιάννης μοιάζει να μην κάνει παύση ούτε στιγμή, προσφέροντάς μας νέες πρεμιέρες, ήδη, από την Τετάρτη 27 του Απρίλη, οπότε, η Νικολέττα Βλαβιανού μας μιλά για Άντρες… Μετά Μουσικής, αποζητώντας την εξήγηση του γιατί οι άνθρωποι αγαπούν με πολύ περίεργο τρόπο.

Τη σκυτάλη παραλαμβάνει η ομάδα Blitz στις 29 του μηνός με μια ανατρεπτική προσέγγιση της θεατρικής πράξης, επιχειρώντας να ανασύρει πρόσωπα, πράγματα και ιδέες από το Γαλαξία της ανθρώπινης ιστορίας.

Μια μέρα μετά, το Χοροθέατρο Δαγίπολη χορεύει σε «Πεδίον Ολισθηρόν» ή αλλιώς σε μια διαρκή πάλη με τον εαυτό μας και τους άλλους.

Κάπου εκεί την Τρίτη 3 Μαΐου το project RETROPOLIS ξαναθυμάται μαζί μας αγαπημένα τραγούδια του μεσοπολέμου, διασκευασμένα στο τώρα της ψηφιακής πραγματικότητας και μας καλεί να απολαύσουμε «πειραγμένες» εκτελέσεις από τραγουδιστές, μουσικούς και μπάντες της νέας γενιάς.

Παράλληλα μετά από παράταση συνεχίζονται οι επιτυχημένες παραστάσεις του Άμλετ, Πρίγκιπα της Δανίας από τον Θάνο Παπακωνσταντίνου και τη νεοσύστατη ομάδα The Helter Skelter Company έως και τις 30 Απριλίου αλλά και το Πράσινο Λεμόνι από τη Σοφία Φιλιππίδου με τους 5 προς το παρόν έως και τις 15 του Μαΐου.

Δείτε ολόκληρο το πρόγραμμα με ένα κλικ εδώ. Μην παραλείπετε να ενημερώνεστε για τα προσεχή δρώμενα.
ΣΥΝΑΥΛΙΑ Κυριακή, 17 Απριλίου 2011 COLOURS - Ένα μουσικό ταξίδι με φλάουτο και άρπα ΝΑΤΑΛΙΑ ΓΕΡΑΚΗ & ANGELA MADJAROVA
Νότες φορτισμένες με χρώματα από τα πέρατα του κόσμου πλημμυρίζουν τις παρτιτούρες δυο κορυφαίων σολίστ και σαν να απευθύνουν μια πρόσκληση ανοικτή στον καθένα χωριστά, μας καλούν σε ένα μουσικό ταξίδι με φλάουτο και άρπα.

Μία από τις κορυφαίες Ελληνίδες φλαουτίστες, η Ναταλία Γεράκη και η διεθνούς αναγνώρισης και παρουσίας αρπίστα, Angela Madjarova, από τη Βουλγαρία συναντώνται επί σκηνής την Κυριακή στις 17 Απριλίου 2011 για να παρουσιάσουν τη μουσική παράσταση COLOURS και να μας χαρίσουν εικόνες, συναισθήματα, προσωπικά βιώματα και εμπειρίες που οι ίδιες φέρουν από την επαφή τους με πολιτισμούς άλλων λαών.

Εμπνεόμενες από μεγάλους δημιουργούς όπως οι Άστορ Πιατσόλα, Μάνος Χατζιδάκις, Νίνο Ρότα, Μίτσιο Μιγιάκι, Μπέλα Μπάρτοκ, Πιότρ Ίλιτς Τσαϊκόφσκυ και Ραβί Σανκάρ συνθέτουν ένα μελωδικό, πολύχρωμο κολάζ που αποτυπώνει τις όψεις της ζωής των δύο σολίστ μέσα από τα ταξίδια τους.

περισσότερες πληροφορίες για την παράσταση και την αγορά εισιτηρίων με ένα κλικ εδώ

Πρόγραμμα

Ινδία         RAVI SHANKAR (γεν.1920)
                L' Aube enchantée πάνω στο Raga Todi, 1976

Ιαπωνία     MICHIO MIYAGI (1894-1956)
                Haru No Umi (Ανοιξιάτικη θάλασσα), 1929

Γαλλία       MARIN MARAIS (1656-1728)
                Folies d´Espagne για σόλο φλάουτο, 1701

Ρωσία        PIOTR ILYICH TCHAIKOVSKY (1840-1893)
                Valse Sentimentale, 1882

Βουλγαρία LYUBOMIR DENEV (γεν.1951)
                Impressions για σόλο άρπα, 2009

Ελλάδα    ΜΑΝΟΣ ΧΑΤΖΙΔΑΚΙΣ (1925-1994)
                Σ΄αγαπώ από τον Μεγάλο Ερωτικό, 1972

Ιταλία        ΝΙΝΟ ROTA (1911-1979)
                Allegro molto moderato από τη Σονάτα
                για φλάουτο και άρπα, 1937

Αργεντινή   ASTOR PIAZZOLA (1921-1992)
                 Café 1930 από το Histoire du Tango, 1986

Ουγγαρία    BELA BARTOK (1881-1945)
                 Suite paysanne hongroise, 1914-17
ΕΚΔΗΛΩΣΗ Σάββατο, 9 Απριλίου 2011 Αναγνώριση της επιστημονικής αριστείας στο πρόσωπο του Νομπελίστα Χριστόφορου Πισσαρίδη
Ο ίδιος δηλώνει διπλά ευτυχισμένος καθώς η προσωπική του διάκριση κατόρθωσε να προσφέρει χαρά στους Κυπρίους αλλά και όλους τους Έλληνες. Άλλωστε η απονομή του βραβείου Νόμπελ Οικονομίας 2010 στον κυπριακής καταγωγής καθηγητή του London School of Economics Χριστόφορο Πισσαρίδη χαρακτηρίστηκε ως «μέγιστη τιμή για την Κύπρο και το λαό της» από τον Πρόεδρό της, Δημήτρη Χριστόφια, αλλά και «ύψιστη τιμή για ολόκληρο τον Ελληνισμό» από τον Πρωθυπουργό της Ελλάδας, Γιώργο Παπανδρέου.

Συμμεριζόμενοι τούτη τη χαρά αλλά και την τιμή, ο Πρέσβης της Κυπριακής Δημοκρατίας, κ. Ιωσήφ Ιωσήφ και ο Μιχάλης Κακογιάννης προΐστανται εκδήλωσης προς τιμήν του καταξιωμένου Κύπριου Νομπελίστα Οικονομολόγου και στο πρόσωπό του αναγνωρίζουν τη σημασία της επιστημονικής αριστείας. Η τιμητική εκδήλωση είναι ανοικτή για το κοινό, και θα λάβει χώρα το Σάββατο 9 Απριλίου 2011, στις 12:00, στην αίθουσα του Θεάτρου με πρωτοβουλία του Μορφωτικού Γραφείου της Πρεσβείας της Κύπρου στην Ελλάδα - Το Σπίτι της Κύπρου- και του Ιδρύματος Μιχάλης Κακογιάννης.

Το βραβείο Νόμπελ απονεμήθηκε στον Χριστόφορο Πισσαρίδη από κοινού με τους Αμερικανούς Ακαδημαϊκούς Πίτερ Ντάιαμοντ και Ντέιλ Μόρτενσεν για τη μελέτη τους σε θέματα που αφορούν στην ανάλυση των αγορών και συγκεκριμένα για την ανάπτυξη ενός μοντέλου που συνδέει τη ζήτηση με την προσφορά εργασίας.

Το Πρόγραμμα
- Χαιρετισμός από τον Πρέσβη της Κυπριακής Δημοκρατίας, κ. Ιωσήφ Ιωσήφ
- Προβολή ολιγόλεπτης ταινίας του Ραδιοφωνικού Ιδρύματος Κύπρου για τη ζωή, τις διακρίσεις και τη βράβευση του τιμωμένου
- Επίδοση Βραβείου από τον Μιχάλη Κακογιάννη
- Σύντομο καλλιτεχνικό πρόγραμμα από τους διακεκριμένους Κύπριους μουσικούς, Έλενα Μουζάλα (πιάνο) και Χάρη Χατζηγεωργίου (βιολί)
- Αντιφώνηση από τον κ. Χριστόφορο Πισσαρίδη
Πληροφορίες για κρατήσεις θεσεων εδώ

Βιογραφικό σημείωμα: Χριστόφορος Α. Πισσαρίδης
Ο Χριστόφορος Πισσαρίδης είναι ο βραβευμένος με Νόμπελ Οικονομίας για το 2010. Του απενεμήθη το Βραβείο του Σουηδού Κυβερνήτη για τις Οικονομικές Επιστήμες στη Μνήμη του Alfred Nobel για την «ανάλυση των αγορών με τριβές αναζήτησης», από κοινού με τους Καθηγητές Peter Diamond του Πανεπιστημίου MIT και Dale Mortensen του Πανεπιστημίου Northwestern. Κατέχει την Έδρα Norman Sosnow των Οικονομικών Επιστημών στο Πανεπιστήμιο London School of Economics και την Έδρα Marfin-Laiki των Ευρωπαϊκών Επιστημών στο Πανεπιστήμιο της Κύπρου. Ειδικεύεται στο πεδίο της οικονομίας στην αγορά εργασίας και συγκεκριμένα στη θεωρία της ανεργίας και τις πολιτικές της αγοράς εργασίας. Πρόσφατα έχει γράψει για την ανάπτυξη και τη δομική αλλαγή. Έχει εκτεταμένα δημοσιεύσει μελέτες του σε επιστημονικά περιοδικά και το σύγγραμμά του Equilibrium Unemployment Theory (Θεωρία της ανεργίας ισορροπίας), στη δεύτερή του έκδοση πια, αποτελεί σημαντική αναφορά στα οικονομικά της ανεργίας. Άλλα ενδιαφέροντά του περιλαμβάνουν νομισματικές και δημοσιονομικές πολιτικές και ειδικότερα τον τρόπο με τον οποίο σχετίζονται με θέματα ανεργίας.

Είναι ο εν ενεργεία Πρόεδρος του European Economic Association. Είναι επίσης αιρετό Μέλος της Βρετανικής Ακαδημίας, του Econometric Society, του European Economic Association και του Society of Labor Economists. Υπηρετεί ή έχει διατελέσει μέλος του Συμβουλίου του European Economic Association, του Econometric Society και του Royal Economic Society.

Έχει συμμετάσχει σε μια σειρά επιτροπών. Έχει διατελέσει συνεργαζόμενο μέλος της Επιτροπής Νομισματικής Πολιτικής της Κεντρικής Τραπέζης Κύπρου από συστάσεώς της το 2000 έως και τη λύση της το 2007 και μέλος της ευρωπαϊκής ομάδας δράσης για την απασχόληση το 2003, υπό τη διεύθυνση του Wim Kok. Έχει διατελέσει σύμβουλος επί πολιτικών απασχόλησης και άλλων μακροοικονομικών ζητημάτων για την Παγκόσμια Τράπεζα, την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, την Τράπεζα της Αγγλίας και τον ΟΟΣΑ.

Άλλες τιμητικές διακρίσεις περιλαμβάνουν το Βραβείο του Ινστιτούτου για τη Μελέτη της Εργασίας (IZA) περί των Οικονομικών της Εργασίας (από κοινού με τον Dale Moertensen το 2005), το «Αριστείο» Γραμμάτων, Τεχνών και Επιστημών από την Κυπριακή Δημοκρατία το 2008 και το Μεγαλόσταυρο του Τάγματος Μακαρίου Γ’, την ύψιστη τιμή της Κυπριακής Δημοκρατίας που του απενεμήθη το 2011.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ Απρίλιος 2011 Απρίλιος... ένας μήνας γεμάτος νέες αφορμές για τέχνες & πολιτισμό Απρίλιος στο Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης: Νέες διοργανώσεις και παραστάσεις που συνεχίζονται
Ο Απρίλιος μοιάζει να προσφέρει πολλούς κι εξαιρετικά ενδιαφέροντες λόγους για να βρεθούν μικροί και μεγαλύτεροι φίλοι των τεχνών στο Κέντρο Πολιτισμού του Ιδρύματος Μιχάλης Κακογιάννης.

Ευκαιρίες για να διαπραγματευτεί κανείς πιθανές καταλήξεις μιας σχέσης μεταξύ άνδρα και γυναίκας μέσα από το σύγχρονο χορό της Ζωής Δημητρίου, να ταξιδέψει μουσικά στις γωνιές του κόσμου παρέα με το φλάουτο της Ναταλίας Γεράκη και την άρπα της Angela Madjarova, να ανακαλέσει στιγμές και πρόσωπα της ανθρώπινης ιστορίας μέσα από τη σύγχρονη θεατρική προσέγγιση των Blitz αλλά και να αφεθεί στον μαγικό κόσμο του παιδικού θεάτρου μέσα από τη ματιά του Δημήτρη Μπασλάμ και τις περιπέτειες του Αγησίλαγου.

Πολλές αφορμές για μια συνάντηση του καθενός από εμάς με την καλλιτεχνική έκφραση και δημιουργία, μέσα από ένα πλούσιο πρόγραμμα νέων διοργανώσεων που κάνουν πρεμιέρα, αλλά και παραστάσεων ή εκθέσεων που συνεχίζονται.

Νέες διοργανώσεις:
- Σύγχρονος Χορός: In the Process of… Ομάδα Χορού Ζωής Δημητρίου
- Παιδικό θέατρο: Αγησίλαγος του Δημήτρη Μπασλάμ με τον Α. Καφετζόπουλο
- Μουσική: Colours - Ένα Μουσικό Ταξίδι Με Φλάουτο Και Άρπα, Ναταλία Γεράκη & Angela Madjarova
- Performance: ΓΑΛΑΞΙΑΣ από την ομάδα BLITZ
- Εκδήλωση προς τιμήν του Κύπριου Νομπελίστα Χριστόφορου Πισσαρίδη, Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης & το Σπίτι της Κύπρου– Κυπριακή Πρεσβεία
Συνεχίζονται οι παραστάσεις
- ΤΟ ΣΠΙΤΙ του Μιχάλη Πιερή, σκηνοθεσία Γιώργου Μιχαηλίδη (έως 17/4)
- Η Απολογία του Θεόφιλου Τσάφου του Νίκου Κούνδουρου σε σκηνοθεσία Γιώτας Κουνδουράκη (έως 19/4)
- Άμλετ, ο Πρίγκιπας της Δανίας William Shakespeare από την ομάδα, «The Helter Skelter Company» (έως 16/4)
- Καταλόγια σε σκηνοθεσία Θοδωρή Οικονομίδη (έως 19/4)
- Το Πράσινο Λεμόνι της Μέτης Καρατζά σε σκηνοθεσία Σοφίας Φιλιπππίδου με τους "5 προς το παρόν" (έως 17/4) Παράταση παραστάσεων: από 29/4 έως 15/5 (κάθε Παρ. Σαββ. Κυρ)
Εκθέσεις έως 30/4/2011
- Χαρακτικής: Πινακοθήκη Χρήστου & Σοφίας Μοσχανδρέου, Μεσολογγίου “Το Μεσολόγγι σήμερα μέσα από την Χαρακτική” με τη συνεργασία της Ανωτάτης Σχολής Καλών Τεχνών (ΑΣΚΤ)
- Έκθεση Φωτογραφίας: Μουσικοί Δωματίου του Στέφανου Τσακίρη
ΔΕΙΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΓΙΑ ΤΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΑΠΡΙΛΙΟΥ ΜΕ ΕΝΑ ΚΛΙΚ ΕΔΩ
ΕΙΚΑΣΤΙΚΑ Μάρτιος - Απρίλιος 2011 Καλωσόρισμα της άνοιξης με τον κόσμο των εικαστικών τεχνών
Τέσσερις προτάσεις από το χώρο των εικαστικών τεχνών υποδέχονται την Άνοιξη στο Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης και μας φέρουν σε επαφή με ετερόκλητες αλλά εξίσου ενδιαφέρουσες μορφές εικαστικής έκφρασης στη διάρκεια Μαρτίου και Απριλίου.

Για λίγες ημέρες ακόμη, έως το Σάββατο 26 Μαρτίου, ο Ορίζοντας Γεγονότων μας δίνει την ευκαιρία να γνωρίσουμε τη μεταγραφή της ποίησης σε εικόνα αλλά και οπτικοακουστικό θέαμα, μέσω της Εικονο-ποίησης και της Βιντεο-ποίησης 2011. Παράλληλα, έως και τις 30 του Απρίλη, καλούμαστε να εξερευνήσουμε την εξέλιξη της ελληνικής χαρακτικής, μέσα από έργα κορυφαίων εκπροσώπων της, όπως του θ. Βρυζάκη και του Α. Φασιανού, σε μια συνεργασία της Πινακοθήκης Μοσχανδρέου και της ΑΣΚΤ. Τέλος, ο Στέφανος Τσακίρης βλέπει τη Θεσσαλονίκη ως δωμάτιο, πλημμυρισμένο από μελωδίες και αφουγκράζεται τους μουσικούς του κόσμου, παρουσιάζοντας από τις 28 Μαρτίου φωτογραφικά πορτραίτα φτιαγμένα από νότες.
- ΜΟΥΣΙΚΟΙ ΔΩΜΑΤΙΟΥ - Έκθεση Φωτογραφίας του Στέφανου Τσακίρη
Από τις 28 Μαρτίου ο Στέφανος Τσακίρης παρουσιάζει μια σειρά από ασπρόμαυρα πορτραίτα μουσικών στο Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης. Η έκθεση, με τίτλο Μουσικοί Δωματίου, αποτελεί μία προσωπική ματιά του φωτογράφου στους περιπλανώμενους μουσικούς της Θεσσαλονίκης.

Στα εγκαίνια θα υπάρξει και μουσική από το τρίο «Οικογενειακή Υπόθεση».

Ο Τσακίρης κατέγραψε μερικές από τις νότες της Θεσσαλονίκης. Νότες που έρχονται από διάφορα μέρη του κόσμου και σε κάνουν να πιστεύεις για μια στιγμή ότι βρίσκεσαι σε ένα δωμάτιο γεμάτο μελωδίες.
- “Το Μεσολόγγι σήμερα μέσα από την Χαρακτική”
Έκθεση Χαρακτικής με έργα που ανήκουν στην Πινακοθήκη Σύγχρονης Τέχνης Αιτωλοακαρνανίας, Χρήστου & Σοφίας Μοσχανδρέου, Ιεράς Πόλεως Μεσολογγίου με τίτλο: “Το Μεσολόγγι σήμερα μέσα από την Χαρακτική” όπου παρουσιάζεται η εξέλιξη της Ελληνικής Χαρακτικής που ξεκινά από τον Θεόδ. Βρυζάκη και φτάνει μέχρι την Βάσω Κατράκη, και τη σημερινή γενιά της Ένωσης Ελλήνων Χαρακτών.

Η Έκθεση διοργανώνεται με την συνεργασία της Ανωτάτης Σχολής Καλών Τεχνών (ΑΣΚΤ), και περιλαμβάνει έργα χαρακτών όπως οι:

Θεόδωρος Βρυζάκης, Φώτης Μαστιχιάδης, Βάσω Κατράκη, Γιάννης Γουρζής, Μάγδα Βαμβατήρα, Χριστόδουλος Γκαλτέμης, Νίκος Δεσεκόπουλος, Ελισάβετ Διονυσοπούλου, Γιάννης Κολιός, Γρηγόρης Κότσαρης, Μιχάλης Κότσαρης, Απόστολος Κούστας, Γιάννης Κυριακίδης, Τόνια Νικολαΐδου, Ειρήνη Ποδηματά-Στεφανάκη, Γιάννης Στεφανάκις, Μαίρη Σχοινά, Δημήτρης Τσιρογιάννης, Αλέκος Φασιανός.

Για λίγες ημέρες ακόμη...
- Εικονο-ποίηση 2011 - Ομαδική έκθεση - Ο ΟΡΙΖΟΝΤΑΣ ΓΕΓΟΝΟΤΩΝ
Εικαστικοί μετατρέπουν ποίηση σε εικόνα

Συμμετέχουν οι εικαστικοί καλλιτέχνες:

Αγγελική Κορκού • Αγγελική Τσαμπάζη • Αναστασία Καπινιάρη • Ανδρό • Άννα Δημητρίου • Αφροδίτη Σαρταμπάκου • Βarouak • Βασιλική Σοφρά • Βίκυ Κανταρτζή • Γιάννα Γεωργιάδη • Γιάννης Μυλωνάκης • Γιάννης Σκαρλάτος • Γιώργος Χουρχούλης • Δέσποινα Πανταζή • Διονυσία Μιχάλη • Έλενα Ακύλλα • Έλενα Προδρομίδου • Ελένη Γούναρη • Ελένη Θεοφυλάκτου • Ελένη Πολυχρονάτου • Εσμεράλδα Μιχαλιτσιάνου • Ευγενία Καραμούζη • Ηλίας Πούλος • Ηλίας Αηδονίδης • Ηλίας Σιψάς • Θάλεια Ξένου Ξενάκη • Ιωάννα Χατζηπανηγύρη • Ιωάννης Πρωτονοτάριος • Καλλιόπη Λιαδή • Capten • Κατερίνα Ριμπατσιού • Κατερίνα Σταμάτη • Κίμων Αξαόπουλος • Κίτσα Αγγελάκου • Κορίνα Πρεβεδουράκη • Κωστής Δάρας • Μίκα Συμβουλίδου • Λίτσα Μουσούλη • Μαρία Αποστολοπούλου • Μαρία Γκόλια • Μαρία Δουκάκη • Μαρία Καραλουκά • Μαρία Κοκκίνου • Μαριλένα Ζολώτα • Μαρίλη Ζαρκάδα • Μάριος Πασχάλης • Μελανία • Νέστωρ Φανάρας • Νίκος Πρέσσας • Παναγιώτης Ιωαννίδης • Ράνια Καραμούζη • Σοφία Κοψίδου • Σοφία Σιδηροπούλου • Στέλλα Παπαθανασίου • Τζούλη Αθανασάκη • Χάρης Βελαώρας • Μαρία Καπάτου • Ευδοκία Μεθενίτη
- Βιντεο-ποίηση - Ο ΟΡΙΖΟΝΤΑΣ ΓΕΓΟΝΟΤΩΝ
Επιλογή από τα καλύτερα βιντεοποιήματα που έχουν γίνει στην Ελλάδα τα τελευταία 20 χρόνια.

ΔΕΙΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΓΙΑ ΤΙΣ ΕΚΘΕΣΕΙΣ ΕΙΚΑΣΤΙΚΩΝ ΣΤΗΝ ΕΝΟΤΗΤΑ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΜΕ ΕΝΑ ΚΛΙΚ ΕΔΩ
ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ Από Τρίτη 22 Μαρτίου έως Κυριακή 17 Απριλίου 2011 Το Ψυχογράφημα ενός «άψογου» Δολοφόνου και μιας «ένοχης» Κοινωνίας από την Τρίτη 22 Μαρτίου, στο Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης Η ΑΠΟΛΟΓΙΑ ΤΟΥ ΘΕΟΦΙΛΟΥ ΤΣΑΦΟΥ του Νίκου Κούνδουρου
Ένας αριστουργηματικά γραμμένος, ψυχογραφικός, μονόλογος που αποκαλύπτει τη συγγραφική πλευρά, ενός από τους πλέον σημαντικούς και μεγάλους Έλληνες σκηνοθέτες, του Νίκου Κούνδουρου.

Ένα θεατρικό έργο που έμεινε σιωπηρό για περίπου τέσσερις δεκαετίες στο συρτάρι, έως ότου το πλήρωμα του χρόνου να το θέσει στη σκηνοθετική μαεστρία της Γιώτας Κουνδουράκη και στην ερμηνευτική αρτιότητα του Νίκου Πανόπουλου, για να αρθρώσει, τελικά, έναν εξαιρετικά επίκαιρο λόγο για τις επιπτώσεις του φανατισμού στην ανθρώπινη ψυχή, να μιλήσει για το σχήμα ιδεολογίας - εξουσίας, αλλά και ν’ αναζητήσει τους αληθινά ενόχους μιας κοινωνίας που δημιουργεί και αναπαράγει δολοφόνους.

«Η Απολογία του Θεόφιλου Τσάφου» είναι μια παράσταση που, όπως δηλώνει η ίδια η σκηνοθέτιδα, ψάχνει ένα καλύτερο αύριο, καταθέτει απορίες και αποζητά δικαιοσύνη.

Ο Θεόφιλος Τσάφος είναι ο εγκληματίας που έχει εκπαιδευτεί για να εξευτελίσει την ανθρώπινη ύπαρξη, κάνοντας αρχή πρώτα από τη δική του ύπαρξη.

Καταστρέφει πρώτα τον εαυτό του, καίει στην πυρά του ΦΑΝΑΤΙΣΜΟΥ την καρδιά του και έτσι άκαρδος ψάχνει να βρει θύματα, για να ολοκληρώσει την Μυστική Αποστολή του.

Τα χέρια του γίνονται όπλα φονικά και πνίγει τη μοναδική γυναίκα που αγάπησε στη ζωή του... έτσι απλά.... την ώρα της ερωτικής πράξης.

Καλά καμουφλαρισμένη η ΕΞΟΥΣΙΑ πίσω από την ΙΔΕΟΛΟΓΙΑ, παρακολουθεί το μισότρελο δολοφόνο πίνοντας το αίμα και του θύτη και του θύματος.

Δυστυχώς, η ιστορία των ανθρώπων έχει ατέλειωτες αιματοβαμμένες σελίδες Φανατισμού και αμέτρητους δολοφόνους. Που κρύβονται όμως οι πραγματικοί ΕΝΟΧΟΙ;

Ένα έργο νυστέρι στη ψυχή ενός δολοφόνου, αλλά και μιας κοινωνίας που φτιάχνει δολοφόνους.

ΔΕΙΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ ΣΤΗΝ ΕΝΟΤΗΤΑ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΜΕ ΕΝΑ ΚΛΙΚ ΕΔΩ
ΔΙΑΒΑΣΤΕ Από Πέμπτη 17 Μαρτίου έως Κυριακή 17 Απριλίου 2011 «Ηθικά διλήμματα» από τον Πιερή και «Φαντάσματα» από τον Σαίξπηρ κάνουν πρεμιέρα στις 17 του Μάρτη Δύο θεατρικές πρεμιέρες: «Άμλετ, ο Πρίγκιπας της Δανίας» & «Το Σπίτι»
Ο κόσμος του θεάτρου κάνει πρεμιέρα, ξανά, στις 17 του Μάρτη με δύο εξαιρετικά έργα της ελληνικής αλλά και της παγκόσμιας δραματουργίας, μέσα από τη ματιά ενός καταξιωμένου αλλά και ενός νέου σκηνοθέτη, σε δύο εξίσου συναρπαστικές θεατρικές παραστάσεις. Ένα σύγχρονο ελληνικό δράμα αφενός, σε σκηνοθεσία Γιώργου Μιχαηλίδη, μια κοινωνική και ψυχολογική τραγωδία με τον τίτλο «Το Σπίτι» από τον Μιχάλη Πιερή θα μας φέρει αντιμέτωπους με ηθικά διλήμματα και θα ανοίξει ένα διάλογο για την τέχνη, όπως την αντιλαμβάνεται ο ήρωάς του. Αφετέρου, μια νέα προσέγγιση του σαιξπηρικού Άμλετ, από τον θάνο Παπακωνσταντίνου και την νεοσυσταθείσα ομάδα The Helter Skelter Company μας καλεί να ακούσουμε τις φωνές των φαντασμάτων για να σταθούμε, περισσότερο πολιτικά από ποτέ, έναντι της αδικίας στις σύγχρονες κοινωνίες.

• ΤΟ ΣΠΙΤΙ του Μιχάλη Πιερή, σε σκηνοθεσία Γιώργου Μιχαηλίδη

Το έργο του Μιχάλη Πιερή «Το σπίτι» είναι μια κοινωνική ψυχολογική τραγωδία. Ο ήρωας του έργου, συγγραφέας, αμύνεται και αντιστέκεται σθεναρά απέναντι στο διαμεσολαβητή μεγάλης κατασκευαστικής εταιρείας που του ζητάει το πατρικό του σπίτι, το οποίο γι’ αυτόν σαν βιωμένος χώρος έχει ψυχή και αισθήματα και συμπυκνώνει όλες τις μνήμες του στη διάρκεια της ζωής του.

Είναι ένα έργο που στηρίζει τις ηθικές αξίες, αλλά και που μέσα στον πυρήνα του – ένα άλλο κομμάτι του αποτελεί ένα δοκίμιο για την τέχνη, θέατρο μέσα στο θέατρο, όπως το αντιλαμβάνεται ο ήρωας-συγγραφέας.

• Άμλετ, ο Πρίγκιπας της Δανίας, σε διασκευή – σκηνοθεσία Θάνου Παπακωνσταντίνου

Πολίτης ενός κόσμου που βουλιάζει αναλαμβάνει, με την παρακίνηση του φαντάσματος του πατέρα του, να ανατρέψει την κατάσταση των πραγμάτων. Θέλει να είναι αυτός που θα χαλάσει τη γιορτή. Οι σκέψεις του κινούνται ενάντια στη νέα τάξη των πραγμάτων, όμως μουσκεμένες στην αμφιβολία σβήνονται πριν γίνουν. Ο Άμλετ γνωρίζει προτού καν δράσει πως το παιχνίδι είναι στημένο. Τίποτα δε μπορεί να τον εξαναγκάσει στη δράση αφού γνωρίζει.

Ο Άμλετ είναι ο σύγχρονος άνθρωπος που αντιλαμβάνεται την αδικία γύρω του, αλλά αδυνατεί να πειστεί ότι υπάρχει η κατάλληλη αλυσίδα πράξεων που θα αποτρέψει την επικείμενη κατάρρευση.

Τα φαντάσματα είναι εδώ. Τα φαντάσματα βρίσκονται στα ίχνη που άφησαν όλες οι αδικίες, οι αυθαιρεσίες, οι θηριωδίες που έγιναν σε βάρος της ανθρωπότητας από ανθρώπους. Είναι η φωνή των φαντασμάτων που καλεί σε δράση, σε εξέγερση με μοναδικό όμως αποτέλεσμα να προστεθεί ακόμα ένας κρίκος στην αλυσίδα που μας δένει με την πιο παλιά ιστορία του κόσμου: την αυτοδικία.

Δίνεται έμφαση στην πολιτική διάσταση του έργου: μια χώρα σε κρίσιμη, μεταβατική περίοδο απειλείται από έναν εξωτερικό εχθρό, πλήττεται όμως ταυτόχρονα και από αναταραχές στο εσωτερικό της. Το ξημέρωμα, θύτες και θύματα έχουν αλληλοεξοντωθεί. Το βασίλειο είναι τώρα ελεύθερο να το παραλάβει ο επόμενος άρχοντας και η γιορτή να ξαναρχίσει.

ΔΕΙΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΓΙΑ ΤΙΣ ΘΕΑΤΡΙΚΕΣ ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΙΣ ΣΤΗΝ ΕΝΟΤΗΤΑ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΜΕ ΕΝΑ ΚΛΙΚ ΕΔΩ
ΔΙΑΒΑΣΤΕ Κυριακή, 13 Μαρτίου 2011 Ο «Αμερικάνος» επιστρέφει για δύο τελευταίες παραστάσεις Σε σκηνοθεσία Θανάση Σαράντου - Από την εταιρεία θεάτρου «Ηθικόν Ακμαιότατον»
«Ο Αμερικάνος», μια παράσταση που γεννήθηκε για να αποδώσει φόρο τιμής στον Αλέξανδρο Παπαδιαμάντη, τον δικό μας Ντοστογιέφσκι, όπως τον χαρακτηρίζει ο Θανάσης Σαράντος, επιστρέφει, για δύο τελευταίες παραστάσεις, στο Θέατρο του Ιδρύματος Μιχάλης Κακογιάννης, την Κυριακή 13 Μαρτίου 2011. Μια θεατρική διασκευή του ομώνυμου κλασικού διηγήματος που επιχειρεί να μας γνωρίσει, ξανά, τον μαγικό κόσμο της γλώσσας του μεγάλου Σκιαθίτη συγγραφέα και μας προτρέπει να βιώσουμε, εκ νέου, τα συναισθήματα του νόστου, αλλά και του ιδεατού έρωτα. Μια δραματοποιημένη διήγηση που μας καλεί να αισθανθούμε πολίτες του κόσμου μέσα από το πρίσμα ενός «Κοσμοκαλόγερου» και να κατακτήσουμε, εν τέλει, το αίσθημα μιας εσωτερικής ηρεμίας κόντρα στις επιταγές μιας εποχής του φαίνεσθαι, όπως σημειώνει ο ίδιος ο σκηνοθέτης και πρωταγωνιστής της παράστασης.

«Ο Αμερικάνος», σε παραγωγή της Εταιρείας θεάτρου "ηθικόν ακμαιότατον" , με αφορμή τη συμπλήρωση 100 ετών από το θάνατο του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη, επιστρέφει θριαμβευτικά στην Αθήνα και ανεβαίνει εκ νέου στην αίθουσα Θέατρο του Ιδρύματος Μιχάλης Κακογιάννης, για 2 μόνο τελευταίες παραστάσεις, την Κυριακή 13 Μαρτίου.

Μια θεατρική διασκευή του ομώνυμου κλασικού διηγήματος του Σκιαθίτη συγγραφέα για έναν ηθοποιό και για ένα μουσικό υπενθυμίζει τις διαστάσεις που μπορεί να πάρει η ανθρώπινη μοναξιά και η «αθεράπευτη» καχυποψία απέναντι σε οτιδήποτε άγνωστο ή φαινομενικά «ξένο». Ο ήρωας είναι «ξένος μέσα στον κόσμο του». Φυσικά, δεν είναι ούτε ξένος ούτε Αμερικάνος. Είναι ένας Έλληνας μετανάστης, που ύστερα από 25 χρόνια επιστρέφει στο νησί του και δεν τον αναγνωρίζει κανένας. Περιπλανάται μόνος στην αποβάθρα του λιμανιού και τριγυρνά στα σοκάκια της μικρής συνοικίας και στα χαλάσματα του πατρικού σπιτιού του. Το μόνο που τον κάνει να συνεχίζει να ελπίζει είναι ο έρωτας. Ο "Αμερικάνος" θα μπορούσε να είναι και η σημερινή ιστορία ενός μετανάστη εδώ στην Ελλάδα.

Στην παράσταση ο Θανάσης Σαράντος ως αφηγητής, ερμηνεύει μια περσόνα του Παπαδιαμάντη, κρυφοκοιτάζει τη δράση και "μετατοπίζεται" σε όλα τα πρόσωπα που αφηγείται, με τη συνδρομή της μουσικής και των ήχων από τον συνθέτη Λάμπρο Πηγούνη.

Μια συνομιλία της απαστράπτουσας γλώσσας του Παπαδιαμάντη με ζωντανή μουσική. Το σύμπαν των ατμοσφαιρικών ήχων που παράγονται από μια αλλιώτικη χρήση του πιάνου συνάδει με όλη την ποικιλία, την δύναμη και τον πλούτο της συγκλονιστικής γλώσσας του κλασικού διηγήματος.

ΔΕΙΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ -Ο ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΣ- ΜΕ ΕΝΑ ΚΛΙΚ ΕΔΩ
ΠΑΙΔΙΚΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ Φεβρουάριος - Μάιος 2011 Παραστάσεις για σχολεία α΄βάθμιας και β΄βάθμιας εκπαίδευσης στο Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης
Ένα πλούσιο πρόγραμμα παραστάσεων, παρουσιάζεται έως και τον Μάιο του 2011, για όλες τις βαθμίδες της πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης. Πρόκειται για μια σειρά επιλεγμένων προτάσεων από το χώρο του Θεάτρου, του Κινηματογράφου, της Προφορικής Αφήγησης Παραμυθιών αλλά και του Κουκλοθεάτρου, απόλυτα προσαρμοσμένων στα ποιοτικά κριτήρια, αλλά και στις απαιτήσεις του παιδικού θεάματος. Με σεβασμό προς τους μικρούς φίλους των τεχνών, το Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης φιλοξενεί εξαιρετικούς καλλιτέχνες και διακεκριμένους δημιουργούς, οι οποίοι υπόσχονται να μαγέψουν μικρά και μεγαλύτερα παιδιά μέσα από το έργο τους. Οι εν λόγω παραστάσεις πραγματοποιούνται καθημερινά, από Δευτέρα έως Παρασκευή στη διάρκεια των πρωινών και απευθύνονται αποκλειστικά σε οργανωμένες επισκέψεις σχολείων στους χώρους του Κέντρου Πολιτισμού του Ιδρύματος.

ΟΙ ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΙΣ ΑΝΑΛΥΤΙΚΑ
- Χίλια κι Ένα Παραμύθια!!! Αφηγήσεις παραμυθιών με την παραμυθού Σάσα Βούλγαρη
Το Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης φιλοξενεί την Παραμυθού Σάσα Βούλγαρη και διοργανώνει, κατόπιν συνεννοήσεως με τις διευθύνσεις των σχολείων, παραστάσεις εκπαιδευτικού χαρακτήρα για παιδιά προσχολικής ηλικίας αλλά και για μαθητές όλων των τάξεων της πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης. Πρόκειται για ένα συναρπαστικό ταξίδι στον μαγικό κόσμο των παραμυθιών με την υπογραφή της πρωτεργάτριας στον τομέα της ζωντανής, προφορικής αφήγησης για μαθητές όλων των ηλικιών.

ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ - ΚΡΑΤΗΣΕΙΣ:
ΣΑΣΑ ΒΟΥΛΓΑΡΗ: 210 9572613, 6972 261037
- «Όνειρα σε Άλλη Γλώσσα» της Λουκίας Ρικάκη Πρόγραμμα Εκπαιδευτικών Προβολών
Το Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης σε συνεργασία με εξέχοντες κινηματογραφιστές αλλά και αρμόδιους φορείς διοργανώνει Προγράμματα Εκπαιδευτικών Κινηματογραφικών Προβολών, στοχεύοντας στη δημιουργία μιας συνεχούς επαφής των μαθητών σχολείων από όλες τις βαθμίδες της εκπαίδευσης με την κινηματογραφική τέχνη αλλά και με ζητήματα που αφορούν σε σύγχρονους κοινωνικούς προβληματισμούς.

«Όνειρα σε άλλη γλώσσα», ένα βραβευμένο ντοκιμαντέρ της Λουκίας Ρικάκη

Έχει σημασία σε ποιά γλώσσα ονειρεύεται ένα παιδί; Δεν θα έπρεπε αλλά όταν η ζωή ακολουθεί τη δική της πολυπλοκότητα τότε και τα όνειρα μιλούν τη δική τους γλώσσα. Γλώσσα με αλήθεια, χιούμορ, πίκρα, απορία, τρυφερότητα, αγάπη. Και τα όνειρα γίνονται τόπος και δύναμη ζωής σε όποια γλώσσα, σε όποια συνθήκη και αποκαλύπτονται όταν βρουν γόνιμη γη.

Μια ταινία, 216 παιδιά, 21 χώρες, 46 δάσκαλοι, 80 ώρες κινηματογραφικό υλικό, 7 μήνες μοντάζ, ένα σύγχρονο πολυπολιτισμικό περιβάλλον

ΒΡΑΒΕΙΑ:
1ο ΒΡΑΒΕΙΟ ΚΑΛΥΤΕΡΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΝΤΟΚΙΜΑΝΤΕΡ & ΒΡΑΒΕΙΟ ΜΟΝΤΑΖ ΣΤΟ 4ο ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΝΤΟΚΙΜΑΝΤΕΡ- ΧΑΛΚΙΔΑ 2010

Πρόγραμμα Προβολών
Πρωινές Προβολές για τα σχολειά έως και τον Απρίλιο 2011 κατόπιν συνεννόησης με την υπεύθυνη οργάνωσης προβολών

Υπεύθυνη για οργάνωση προβολών: Σταματία Αντωνάτου
Τηλ.: 210 3418584 (8.30π.μ.-1.00μ.μ.), 697 4926755 (8.30π.μ.-9.30μ.μ.)
- «Ελένη» του Ευριπίδη, από την Εταιρία Θεάτρου Η ΑΛΛΗ ΠΛΕΥΡΑ Παραστάσεις Αρχαίου Δράματος για τη Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση
Με στόχο την προαγωγή της θεατρικής παιδείας στο χώρο της εκπαίδευσης, η Εταιρεία Θεάτρου Η ΑΛΛΗ ΠΛΕΥΡΑ, η οποία ήδη από το 2001 ασχολείται με τη μελέτη, την έρευνα και τη σκηνική πραγμάτωση των διδασκόμενων έργων του αρχαίου δράματος, παρουσιάζει την «Ελένη» του Ευριπίδη, σε σκηνοθεσία Άρη Μιχόπουλου, μία από τις τραγωδίες που διδάσκονται στη Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση, στο Ίδρυμα «Μιχάλης Κακογιάννης».

Οι παραστάσεις αρχαίου δράματος (Ελένη του Ευριπίδη) για μαθητές ΄Β/βάθμιας Εκπαίδευσης είναι καθημερινές (εκτός Σαββάτου, Κυριακής, εορτών και διακοπών).

Υπεύθυνη για οργάνωση παραστάσεων: Σταματία Αντωνάτου
Τηλ.: 210 3418584 (8.30π.μ.-1.00μ.μ.), 697 4926755 (8.30π.μ.-9.30μ.μ.)
- «Το κορίτσι που ήθελε να αγγίξει το μισοφέγγαρο» από το Κουκλοθέατρο ParaMana
Πειραματικό θέατρο σκιών με τρισδιάστατη εικόνα, ζωντανή αφήγηση και ηλεκτρονική μουσική.

Το κορίτσι που ήθελε να αγγίξει το μισοφέγγαρο είναι μια ιστορία δανεισμένη από την λαϊκή προφορική παράδοση της Ιαπωνίας. Πρόκειται για μια παράσταση για παιδιά και εφηβους που μιλά για την αγάπη, το θάρρος και την αυτοθυσία ενός μικρού κοριτσιού που ξεκινά ένα περιπετειώδες και δύσκολο ταξίδι για να σώσει την ψυχή του πατέρα του. Μέσα από τα μηνύματα της παράστασης θελήσαμε να αντλήσουμε και την θεματική του πολέμου που είναι ένα αναπόσπαστο κομμάτι της ανθρώπινης ιστορίας, και να πραγματευτούμε τις συνέπειες που αυτός αποφέρει.

Πληροφορίες/ Κρατήσεις: Κουκλοθέατρο ParaMana 6973364350, 210.9216996

ΔΕΙΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΓΙΑ ΤΙΣ ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΙΣ Α/ΒΑΘΜΙΑΣ ΚΑΙ Β/ΒΑΘΜΙΑΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ ΜΕ ΕΝΑ ΚΛΙΚ ΕΔΩ
ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ Από 16 Φεβρουαρίου 2011 έως 13 Μαρτίου 2011 Ο Χρήστος Λύγκας «φωτίζει» πτυχές ενός Σκοτεινού Σπιτιού Από τον Αχιλλέα Κούρια
Σκηνοθετεί ένα από τα πιο πρόσφατα έργα του διάσημου Αμερικανού συγγραφέα Neil LaBute, το οποίο για πρώτη φορά παρουσιάζεται σε ελληνική σκηνή και αποπειράται να «φέρει στο φως» τις πιο τραυματικές στιγμές δύο ανδρών που έζησαν σε ένα «Σκοτεινό Σπίτι». Ο Χρήστος Λύγκας προσεγγίζει τις μύχιες πτυχές της ανθρώπινης ψυχοσύνθεσης και μας επιτρέπει να εισέλθουμε στη διαδικασία του καλλιτεχνικού του εγχειρήματος, μιλώντας στο www.mcf.gr για την παράσταση του Θεατρικού Συνόλου «Πρώτες Ύλες» που θα φιλοξενείται στο Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης από τις 16 Φεβρουαρίου 2011.

Ο συγγραφέας του έργου, σε μια διαδικασία ενδοσκόπησης σε σχέση με το προσωπικό του τραγικό βίωμα, καταλήγει στο εξής: «Είναι παράξενο πώς τελικά επιβιώνουμε και παίρνει η ζωή μας ένα σχήμα.» Η σχέση μεταξύ των δύο ανδρών που αποκαλύπτεται επί σκηνής έχει ως κοινό σημείο αναφοράς ένα επίσης τραγικό βίωμα που αναδύεται στο τώρα ως ανάκληση του παρελθόντος. Ποιά είναι αυτά τα σχήματα που επιβάλλει η μνήμη στην ανθρώπινη ψυχή, στο σώμα, αλλά και στην ίδια τη συμπεριφορά των ανθρώπων;

Πιστεύω ότι, κομμάτι του πόσο δυνατή είναι η δραματουργία του LaBute, είναι ότι αποφεύγοντας να γίνει μελοδραματικός και υπερσυναισθηματικός πάνω σε αυτό το θέμα το οποίο είναι τραγικό από τη φύση του, εντοπίζει ακριβώς τις συνέπειες του τραγικού πάνω στο πως τις συναντάμε στο σχήμα της ζωής αυτών των δύο ανδρών, όταν τους συναντάμε πια, ώριμους, σε μια ηλικία λίγο πριν τα σαράντα. Σε αυτό το σχήμα της ζωής τους, νομίζω ότι πραγματικά αποτυπώνεται αυτό που θα έλεγε, κανείς, τραυματική μνήμη, ίσως καμουφλαρισμένη με μια έννοια. Εξειδικεύοντας θα έλεγα ότι είναι σαν δύο πλάσματα, δύο παιδιά τα οποία βίωσαν ένα πολύ τραυματικό περιβάλλον παιδικής ηλικίας, μια πολύ τραυματική ανατροφή, με διαφορετικό θα έλεγε κανείς τρόπο. Ο μικρός κρύφτηκε και ανέπτυξε μια τέτοιου είδους άμυνα μέσα από ένα στρουθοκαμηλισμό συναισθηματικό και ψυχολογικό, ενώ ο μεγάλος εκτέθηκε απολύτως, και ουσιαστικά ήρθε σε σύγκρουση με όλη αυτή την βάναυση επίθεση που δέχθηκε σαν παιδί. Στο μεγάλο θα παρατηρούσε κανείς ότι είναι μια μετατραυματική μετάπλαση ακόμη και το γεγονός ότι πηγαίνει σε έναν πόλεμο, στο Κουβέιτ, στα συμφραζόμενα της σύγχρονης Αμερικής που μπορείς να το αποφύγεις. Μοιάζει να είναι μια συνειδητή επιλογή το να πάει σε έναν πόλεμο. Επίσης είναι ένας άνθρωπος ο οποίος επιλέγει να δουλεύει σαν ιδιωτικός αστυνομικός, σαν σεκιουριτάς, κάτι το οποίο νομίζω ότι του επιτρέπει να κρύβεται. Ένας άνθρωπος που κινείται μέσα σε μία πόλη χωρίς ταυτότητα ουσιαστικά. Ταυτόχρονα εμένα μου δίνει την αίσθηση ότι…, ενώ μοιάζει να είναι ένα επάγγελμα που έχει να κάνει με την έκφραση μιας κάποιας δυναμικής, νομίζω πως τελικά αποτελεί ένα κάλυμμα. Φοβάται… Είναι περισσότερο άμυνα παρά επίθεση το επάγγελμα που επιλέγει. Στο μικρό από την άλλη, θα έλεγε κανείς ότι όλη αυτή η μνήμη έχει πάρει μια μετάπλαση κατ’ επίφαση ανώδυνη, γιατί αυτός αναπτύσσει μια φιλοδοξία, θέλει να τα καταφέρει, παλεύει με το σύστημα και πετυχαίνει, αλλά ταυτόχρονα, ο ίδιος υποσκάπτει και υπονομεύει την ίδια του την επιλογή βάζοντας βόμβα στα θεμέλια της συναισθηματικής ζωής της οικογένειάς του, μέσα από τις παρεκτροπές και την παρεκκλιτική συμπεριφορά του. Γενικεύοντας όμως, γιατί νομίζω ότι το θέτετε και κάπως συνολικά, νομίζω ότι όλη αυτή η μνήμη ποτέ δε φεύγει από τις ζωές μας και πάντα βρίσκει μια μεταμφιεσμένη ύπαρξη, είτε στις σχέσεις που φτιάχνουμε, είτε στον τρόπο, κυρίως, που επικοινωνούμε. Νομίζω ότι το βίωμα μιας πολεμικής κατάστασης φτιάχνει και γεννά ένα χαρακτήρα ο οποίος θα επιβιώσει μέσα από μία πολεμική με τα πράγματα, με τη ζωή και με την κοινωνία.

Με ποιες μορφές επιστρέφει η μνήμη και επικαθορίζει τις ζωές των ηρώων; Βρίσκεται πάντοτε στη σφαίρα του φαντασιακού ως φάσματα(εικόνες) - φαντάσματα ή γινόμαστε άραγε μάρτυρες μιας σωματοποίησής της;

Νομίζω ότι σωματοποιείται. Ο ίδιος ο εγκλεισμός του μικρού στο ψυχιατρείο έχει να κάνει, ακριβώς, με αυτή τη σωματοποίηση. Το βαθύτερο ψυχικό του κίνητρο είναι…, κάπως, να σπάσει όλη αυτή την ψυχολογική άμυνα που όμως είναι και το σισύφειο μαρτύριό του. Γίνεται ένας εξαιρετικός, ιδιοφυής ψεύτης, γίνεται μετρ στο παιχνίδι της εξαπάτησης. Καταλήγει, όμως, αυτή η εξαπάτηση να είναι ένα σισύφειο μαρτύριο για τον ίδιο. Και νομίζω ότι όλη αυτή η σχέση με τα ναρκωτικά, με τον αλκοολισμό και γενικά με την εξάρτηση και τον εθισμό έχει να κάνει με αυτό. Ο μεγάλος μοιάζει να είναι πάρα πολύ ηθικά σφιγμένος, είναι σαν να προσπαθεί να φτιάξει ένα προσωπείο πάρα πολύ ηθικό, να το υποστηρίξει και αυτό να γίνει το όχημα του για να επιβιώσει, γιατί, κατά βάθος, είναι ένα πάρα πολύ φοβισμένο πλάσμα. Ναι, νομίζω ότι δεν είναι καθόλου διανοητικό, δεν είναι μνήμη, δεν είναι εικόνα, είναι… καταγεγραμμένο, νομίζω, στα σώματά τους.

Τα εν λόγω βιώματα των ηρώων έχουν τεθεί στη σφαίρα του απωθημένου. Θα ισχυριζόταν κανείς, λοιπόν, πως εδώ, στο πλαίσιο της παράστασης, επιχειρείται η ανάδειξη του μη κοινωνήσιμου της ύπαρξης των ηρώων. Πως επιτυγχάνεται αυτή η υπέρβαση ώστε να προσλάβει υπόσταση και να αποκαλυφθεί το άρρητο ή το ανείπωτο της ανθρώπινης ψυχής;

Με τη σύγκρουση θα έλεγα… Στις δύσκολες αλήθειες που δεν μπορούν να βγουν στην επιφάνεια στη ζωή, μέσα στις σχέσεις μας, νομίζω ότι το μοναδικό όχημα, το οποίο βέβαια είναι επώδυνο και συνήθως το αποφεύγουμε γιατί είναι δυσάρεστο, είναι η σύγκρουση. Φυσικά δε μιλώ για έναν καβγά, έναν απλό τσακωμό, νομίζω ότι τα δύο αδέρφια μπαίνουν, τελείως υποσυνείδητα, σε μία ιστορία πραγματικής αλληλοεξόντωσης, γιατί θεωρώ μέσα από μία… μεγάλη, μόνο, και σφοδρή σύγκρουση, μπορεί αυτή η ανείπωτη και δύσκολη αλήθεια να βγει στο φως. Είναι σαν να έλεγε κανείς ότι η σύγκρουση θα σπάσει όλα αυτά τα τείχη που έχουν σχηματιστεί μέσα τους.

Χρησιμοποιείται άραγε μια αισθητική γλώσσα; Αν ναι, ποιό είναι το λεξιλόγιο που διαμορφώνεται από το συγγραφέα, αλλά και από εσάς για να τεθεί στην υπηρεσία αφενός των ηθοποιών, αφετέρου των θεατών προς την εννοιολογική αποκωδικοποίηση του έργου;

Καταρχήν δραματουργικά, από τη μεριά του συγγραφέα, νομίζω ότι ο Labute είναι μετρ και καταπληκτικός στο να γράφει ένα πρώτο επίπεδο καμουφλάζ στα κίνητρα των χαρακτήρων, κατά τη γνώμη μου, με τον πλέον επιτυχημένο τρόπο στο σύγχρονο θέατρο. Αυτός είναι ένας μικρός κίνδυνος, μια μικρή παγίδα, γιατί, αν το πρώτο επίπεδο θεωρήσει κανείς, ότι είναι η πραγματική αλήθεια της σχέσης πάνω στη στιγμή, θα καταστρέψει την ουσία της υπόγειας διαδρομής των χαρακτήρων. Εντοπίζοντας αυτό δραματουργικά, εγώ προσπάθησα να κινηθούμε παράλληλα. Δηλαδή το πρώτο επίπεδο να λειτουργήσει ως το κάλυμμα των χαρακτήρων στην επικοινωνία τους και ταυτόχρονα οι ηθοποιοί να ξέρουν πολύ συγκεκριμένα ότι από κάτω, τα πρόσωπά τους δίνουν πάρα πολύ άμεσα και σαφή χτυπήματα στον πυρήνα της σχέσης. Δηλαδή χρησιμοποιούν, θα έλεγε κανείς, το πρώτο επίπεδο του λόγου σαν… μια μικρή κάλυψη των πραγματικών κινήτρων τους, τα οποία είναι πολύ πιο σύνθετα και πολύ πιο ακραία. Αυτό είναι το αισθητικό σχήμα που εγώ προσπάθησα σκηνοθετικά να σεβαστώ και να μπορέσει αυτό να κληθεί στις γραμμές που ακολουθεί η ανάπτυξη της σχέσης των δύο αδερφών κυρίως.

Η αλήθεια των δύο ανδρών μέχρι τη στιγμή της συνάντησής τους μοιάζει να ταυτίζεται με τη λήθη. Προφανώς ο φόβος των συνεπειών κρατά τους χαρακτήρες εγκλωβισμένους στη μέθη μιας στρεβλής και κατασκευασμένης πραγματικότητας. Πότε θεωρείτε πως καθίστανται νηφάλιοι αρκετά για να αντιμετωπίσουν την αλήθεια;

Δεν νομίζω ότι αντιμετωπίζουν την αλήθεια μέσα από τη νηφαλιότητα. Νομίζω ότι στη νηφάλια κατάστασή τους, και οι δύο ισχυροποιούν τις άμυνες και ακριβώς αυτούς τους μηχανισμούς απώθησης της αλήθειας. Όλα ξεκινούν από την παρεκτροπή του Ντρου. Το κομβικό γεγονός είναι αυτό που λέει και ο ίδιος –«Ότι βρέθηκα κάποια στιγμή να βλέπω τη ζωή μου να καταρρέει, όταν φουλ στην κόκα ήμουν με μία κοπέλα από τη δουλειά και στούκαρα το αυτοκίνητο πάνω σε μία κολώνα…- κάτι που μοιάζει αρκετά συνειδητή επιλογή. Νομίζω ότι αυτό είναι το κομβικό γεγονός που τον αναγκάζει να γυρίσει πίσω στον πυρήνα. Ενώ θα περίμενε κανείς ότι ο μεγάλος, ως κύριος φορέας του δράματος, θα έπρεπε κάποια στιγμή να ανοίξει το κεφάλαιο, κατά τη γνώμη μου το ανοίγει ο μικρός. Είναι αυτό το περίεργο. Εγώ και όλοι μαζί συνειδητοποιήσαμε δουλεύοντας ότι πολύ εύκολα θα έλεγε κανείς ότι το κύριο δραματικό πρόσωπο, ο φορέας της τραγωδίας, της αποπλάνησης, της βίας, είναι ο μεγάλος. Τελικά όμως χρειάστηκε να μπούμε στη διαδικασία να καταλάβουμε πως βίωσε όλη αυτή την πολεμική κατάσταση ο μικρός. Αυτή είναι μια άλλη παράμετρος, μια άλλη περιφέρεια του βίαιου γεγονότος. Νομίζω ότι ήταν πολύ βίαιο όλο αυτό που συνέβαινε, όλη αυτή η απόκρυψη, όλη αυτή η βιαιότητα που απαιτούσε και μία συνενοχή, και από τον μικρό αλλά και από τη μητέρα… Νομίζω ότι όλο αυτό ήταν πάρα πολύ βίαιο για τον ψυχισμό του. Τελικά βλέπουμε ότι αυτός που κρύφτηκε και παρέμεινε περισσότερο αλάβωτος, περνώντας στον αφρό της όλης κατάστασης, είναι αυτός που αποζητά να γυρίσουν πίσω για να το πουν. Ενώ στο πρώτο επίπεδο, νομίζω, δε φαίνεται καθόλου κάτι τέτοιο από το έργο. Θα έλεγε κανείς ότι στο πρώτο επίπεδο είναι ο μεγάλος που λέει ότι ήρθα εδώ για να αντιμετωπίσουμε το παρελθόν μας, όμως αν κανείς σκεφτεί τι γίνεται υπόγεια στο έργο, ο μικρός δανείζεται το σενάριο, του το κλέβει, με έναν τέτοιο όμως επιπόλαιο τρόπο που είναι σαν να θέλει να πιαστεί. Θα έλεγα ότι υποσυνείδητα πολύ, ο μικρός σκαλίζει το παρελθόν, καθόλου νηφάλια όμως, μέσα από μία παρεκτροπή.

Οι δύο άνδρες γυρνούν στο παρελθόν για να ρίξουν φως στη σκοτεινή τους αλήθεια. Ο σκηνοθέτης σε ποιες αναφορές, μεθοδολογικές, βιωματικές ή άλλες στρέφεται για να ανασύρει αυτό το φως και να το προσφέρει στους ήρωές του;

Σε αυτό το σημείο φτάσαμε, στη διαδικασία της δουλειάς μας, πρακτικά περισσότερο, παρά θεωρητικά. Νομίζω ότι σ’ εκείνο το σημείο συνειδητοποίησα κι εγώ, λιγάκι εκ των υστέρων, το πόσο με ακουμπάει το συγκεκριμένο έργο, ενώ αρχικά η επιλογή έμοιαζε να μην είναι πάρα πολύ κοντά σε κάτι προσωπικό μου. Αυτό έγινε λίγο αντανακλαστικά… Μέσα από την προσπάθεια κυρίως του κεντρικού χαρακτήρα, του ηθοποιού θα έλεγα περισσότερο, να αναμετρηθεί με κάποια προσωπικά δεδομένα και να συγκρουστεί με ένα προσωπικό υλικό, το οποίο κατ’ ανάγκη δεν είχε καμία σχέση με του έργου. Οπότε νομίζω ότι αυτό ήταν μία αναπόφευκτη αναμέτρηση για όλους μας, σε ψυχικό επίπεδο. Αρχίσαμε δηλαδή ξαφνικά να βρίσκουμε αναλογίες στη σχέση μας με τ’ αδέρφια μας, στα πράγματα που πήγαν ή δεν πήγαν καλά μέσα σε ένα ανάλογο, όχι ταυτόσημο, αλλά ανάλογο δυσλειτουργικό πυρήνα οικογενειών… Άρχισε δηλαδή να δημιουργείται στην πρόβα ένας κύκλος ενοχής, θα έλεγα για να είμαι απολύτως ειλικρινής. Νομίζω ότι ακουμπήσαμε ξαφνικά, τελείως όμως οργανικά και βιωματικά, σε ένα προσωπικό αίσθημα ενοχής, θα έλεγε κανείς, κι άρχισε μια διαδικασία εξομολόγησης δεδομένων, όχι με την ψυχαναλυτική έννοια, αλλά κυρίως με τα κομμάτια εκείνα που κι εμείς βλέπουμε στο σήμερα ότι ακουμπούν στη σχέση κυρίως με τ’ αδέρφια μας. Κάπου εκεί λοιπόν κρίθηκε όλο αυτό το στοίχημα σε σχέση με το τι σημαίνει αυτό το «όλα στο φως». Δεν σας κρύβω δε, ότι σε εκείνο το σημείο δημιουργήθηκαν διάφορα δυνατά συναισθήματα, όπως θυμός, όπως… κάποιες άμυνες πολύ δυνατές που οδήγησαν μερικές φορές στην πρόβα στο να υπάρξει άρνηση, κυρίως από τους ηθοποιούς, να πάνε προς τα εκεί. Το υλικό ακούμπησε κάποιες χορδές, πολύ πιο προσωπικές από ότι θα περίμεναν. Αυτό ήταν σε ένα καλλιτεχνικό επίπεδο πολύ δυνατό, ταυτόχρονα, όμως, σε ένα ανθρώπινο επίπεδο μας έφερε σε μία αμηχανία με την ευρύτερη έννοια, ούτε καλή ούτε κακή, δεν το εξετάζω έτσι, άλλωστε, ηθικά.

Κάποια στιγμή ο Τέρυ λέει… «προσπαθώ να καθαρίσω την ατμόσφαιρα». Η φράση αυτή παραπέμπει τον κοινό νου στην κάθαρση. Επέρχεται αυτή;

Όχι, δεν νομίζω ότι στον κόσμο του LaBute υπάρχει. Είναι ένας κόσμος που δεν υπάρχει Θεός, είναι ένα ύστατο καπιταλιστικό σήμερα, με πολύ βίαιες, σκληρές, κυνικές και ωμές σχέσεις. Δεν υπάρχει κάθαρση. Υπάρχει, νομίζω, αυτό που λέει ακριβώς. Φέρνει την αλήθεια στο φως, αυτό όμως δε σημαίνει αντανακλαστικά ή κατ’ ανάγκη ότι επέρχεται μία κάθαρση. Μένει εκκρεμές. Στο τέλος μοιάζει ότι μπορεί να μην ξανασυναντηθούν ποτέ, μπορεί να μην ανοίξουν ποτέ ξανά αυτό το θέμα ή μπορεί και ναι. Νομίζω ότι ο LaBute πιστεύει πως το σκοτάδι το ψυχικό είναι ακόμη πιο βαθύ από τη σχισμή που άνοιξε. Γιατί το λέω αυτό; Γιατί μένει πάρα πολύ σκοτεινό όλο το σενάριο και ο άξονας του τι έχει συμβεί ανάμεσα στον Τέρυ και τη μικρή κόρη του άντρα που τον αποπλάνησε. Μένει πάρα πολύ σκοτεινό αυτό το σημείο. Άρα δεν ξέρουμε αν ο κεντρικός ήρωας πήρε την όποια εκδίκησή του και με ποιον τρόπο. Το αφήνει πολύ ανοιχτό ο LaBute αυτό γιατί δε θέλει καθόλου να κάνει την ιστορία αστυνομική. Καθόλου! Όχι, κάθαρση δεν επέρχεται. Είναι σαν να ανοίγει ένας πολύ εκτυφλωτικός προβολέας σε κάτι επώδυνο και σκληρό. Ίσως το πιο θετικό κομμάτι να είναι το τι συμβαίνει στο άτομο μετά από αυτή την αναμέτρηση με αυτή τη σκληρή αλήθεια. Αν εκεί μπορεί να υπάρξει κάτι για να μετατοπίσει τον συναισθηματικό ή ηθικό άξονα των δύο τους, έχει καλώς, αλλά δεν νομίζω ότι είναι ιδιαίτερα αισιόδοξος, ως προς πιο, θα έλεγε κανείς, χριστιανικά μηνύματα.

Συχνά η μέθοδος προσέγγισης των χαρακτήρων τίθεται σε πρώτο πλάνο καθώς αυτή είναι που καλείται να αποκαλύψει τις μύχιες πτυχές στην ψυχοσύνθεση των ηρώων. Ακολουθείτε κάποια συγκεκριμένη μέθοδο; Δεδομένου του θέματος ίσως μια ψυχαναλυτική προσέγγιση; Αν ναι, πως φθάνουμε στην αποδόμηση των συναισθημάτων και στη συνέχεια στην ανασύστασή τους σε ολότητες επί σκηνής;

Θεωρώ ότι το θέατρο που γράφει ο LaBute, ως συνέχεια του θεάτρου που γράφει ο Sheppard ή και ο Mamet, είναι ένα θέατρο κινήτρων. Βεβαίως ακουμπά σε όλα τα ψυχαναλυτικά και ψυχολογικά διδάγματα της μεθόδου του Stanislavsky, δε θα έλεγα όμως ότι είναι ακριβώς εκεί. Εφόσον πρόκειται για ένα θέατρο κινήτρων, εγώ δούλεψα με έναν άξονα μεθοδολογικό που βασίστηκε στο να μπορέσουν οι ηθοποιοί να βρουν τρόπους να πραγματώσουν τα κίνητρά τους, ο ένας προς τον άλλο. Η σύγκρουση και η αναμέτρηση των διαφορετικών κινήτρων των προσώπων γέννησαν τα συναισθήματα. Κάπως έτσι καταλαβαίνω εγώ τη διαδικασία που ακολούθησα, γιατί διαφέρει από το να προηγείται μια συναισθηματική αφετηρία. Θα μπορούσαν να είναι η αφετηρία τα συναισθήματά τους, αλλά θα μιλούσαμε για κάτι άλλο. Ίσως τότε πραγματικά θα μιλούσαμε για ψυχαναλυτική προσέγγιση. Η οποία θα ξεκινούσε από την ανάγκη του ηθοποιού να βρει τα ανάλογα συναισθήματα με το χαρακτήρα και τη στιγμή στην οποία δρα επί σκηνής. Εγώ ξεκίνησα μέσα από το να προσπαθήσει ο χαρακτήρας να πετύχει το βαθύτερο κίνητρό του. Κι όταν λέμε κίνητρο, είναι μια ολότητα πολύ πιο σύνθετη. Φυσικά και είναι συναίσθημα, μόνο που μοιάζει λίγο πιο ενεργητικά να ζητά την επαλήθευσή του από τον απέναντι. Αυτό δίνει στο θέατρο των κινήτρων κάτι πολύ πιο ενεργητικό, θα έλεγα, από ότι ένα θέατρο συναισθημάτων, στο οποίο κινδυνεύεις να βουλιάξεις σε μια αυτό-αναφορικότητα της διαδικασίας του ηθοποιού.

Εάν σας καλούσα να εκλάβετε τη θεατρική παράσταση ως μια επικοινωνιακή αλληλόδραση, τότε στην παρούσα περίπτωση ποιός απευθύνεται σε ποιόν, με τι σκοπό και φυσικά πότε εσείς θεωρείτε ότι η επικοινωνία αυτή τελειώνεται επιτυχώς;

Μια θεατρική παράσταση είναι όντως μια προσπάθεια επικοινωνίας και εγώ θα την περιέγραφα ως εξής. Το κύριο μέλημα είναι η επικοινωνία επί σκηνής να είναι πάρα πολύ πραγματική, οι ηθοποιοί, δηλαδή, να είναι πραγματικά μέσα στη στιγμή, γιατί όταν αυτό επιτυγχάνεται στη μεταξύ τους επικοινωνία, το μήνυμα του συγγραφέα και του έργου επικοινωνεί με εξίσου άμεσο τρόπο με το φαντασιακό, το συνειδητό και το υποσυνείδητο του θεατή. Εγώ κάπως έτσι θα ολοκλήρωνα τον κύκλο. Ουσιαστικά η πολύ ακριβής επικοινωνία πάνω στη στιγμή των δρώντων προσώπων, των ηθοποιών, μπορεί και γίνεται ο δίαυλος μέσα από τον οποίο μεταδίδεται το μήνυμα του περιεχομένου του έργου προς το θεατή και λιγότερο, λοιπόν, μια πιο συνειδητή διαδραστική σχέση, η οποία όμως είναι πάρα πολύ υπογραμμισμένη και σαφής.

Ο θεατής είναι συμπαραγωγός νοήματος για εσάς ή μόνο δέκτης προδιαγεγραμμένων μηνυμάτων; Με άλλα λόγια επιδέχεται η παράσταση προσωπικές αναγνώσεις ή καλείται ο θεατής να συμμεριστεί κοινούς τόπους ερμηνείας.

Ο θεατής είναι απολύτως συμπαραγωγός του νοήματος. Κατά τη γνώμη μου θα έπρεπε να συμβαίνει στο θέατρο συνολικά. Ναι, βεβαίως, συνδιαμορφώνει. Χαίρομαι πολύ για την ερώτηση που μου κάνετε γιατί εγώ προσωπικά το πιστεύω πάρα πολύ αυτό. Εμένα δε θα μου άρεσε μια σκηνοθεσία να είναι η προσπάθεια κάποιου να επιβάλει κάποιες δικές του ιδέες, τις οποίες κατ’ επέκταση το κοινό θα έπρεπε να ενστερνιστεί ώστε να μπορέσει στη συνέχεια να επικοινωνήσει με το έργο. Η επικοινωνία πρέπει να γίνεται άμεσα. Πολύ άμεσα. Αν το κοινό βρεθεί στη θέση να πρέπει να υιοθετήσει μια συγκεκριμένη λογική ή ιδέα για να παρακολουθήσει ένα καλλιτεχνικό γεγονός, τότε μιλάμε για μια πολύ διανοητική προσέγγιση της θεατρικής πράξης που εμένα δεν με αγγίζει προσωπικά. Βεβαίως υπάρχουν πάρα πολύ διαφορετικές τάσεις και απόψεις πάνω στο συγκεκριμένο ζήτημα.

Σε παλαιότερη συνέντευξή σας έχετε ισχυριστεί ότι… «η σχέση που έχουμε με την παράδοσή μας είναι τραυματική σε τέτοιο βαθμό που δε μας αφήνει να απελευθερωθούμε και να εξελίξουμε σε ανώτερο σημείο και τον σύγχρονο ελληνικό πολιτισμό.» Σε τούτη την παράσταση, ο Ντρου ισχυρίζεται πώς αν όλοι γνωρίζαμε πως ο πολιτισμός σταματά έξω από την κλινική στην οποία βρίσκεται τότε όλοι θα θέλαμε να βρεθούμε εσώκλειστοι εκεί. Πως άραγε είναι δυνατόν να υπερκεραστούν οι συμβάσεις της παρούσας συνθήκης ώστε να καταστεί δυνατή η έκφραση της δημιουργικότητας ενός καλλιτέχνη;

Νομίζω ότι αυτή την υπέρβαση την κάνει ο καλλιτέχνης παγκοσμίως, έτσι κι αλλιώς, ανεξάρτητα από το αν έχει πραγματική σχέση με την παράδοσή του ή όχι, όπως… είπα σε μια συνέντευξή μου, ότι έχουμε εμείς. Τι εννοώ με αυτό; Για μένα προσωπικά αλλά και, νομίζω, για τους ηθοποιούς, χωρίς να θέλω να μιλώ εκ μέρους τους, οι φορές, οι στιγμές που ερχόμασταν στην πρόβα και πραγματικά κλείναμε την πόρτα στην πραγματικότητα την πολιτική και την κοινωνική, ήταν σε ένα βαθμό ανάλογο με αυτό που λέει ο Ντρου, ότι ήμαστε μέσα στο ψυχιατρείο και δε θέλαμε καθόλου να βγούμε… Με την έννοια ότι νιώθαμε όλη αυτή την προστασία της δημιουργικής δουλειάς σε σχέση με το έξω. Η συγκεκριμένη φάση τώρα, που βιώνουμε στην Ελλάδα, νομίζω ότι δημιουργεί πολλούς λόγους για τον καθένα να θέλει να μην τον αφορά, να μην τον αγγίζει, να προστατευτεί όσο περισσότερο γίνεται. Μόνο με την υπέρβαση, λοιπόν, γίνεται. Θέλει, κατά τη γνώμη μου, πολύ δύναμη, θέλει αποφασιστικότητα, μερικές φορές χρειάζεται να συγκρουστείς με πράγματα. Χρειάζεται όμως να είσαι προσεκτικός στο μέτρο με το οποίο συγκρούεσαι με τις καταστάσεις, γιατί η σύγκρουση είναι καλή αλλά μέχρι ενός βαθμού. Για να σας πω την αλήθεια, εγώ στις αρχές της χρονιάς δεν πίστευα καθόλου ότι θα κάνω άλλη μία παράσταση, γιατί πραγματικά είναι πολύ τραυματικό και το κομμάτι της παραγωγής του καλλιτεχνικού προϊόντος στη χώρα μας, όταν μιλάμε για ένα καλλιτεχνικό προϊόν το οποίο δεν υπακούει στους νόμους του συστήματος και της αγοράς. Υπέρβαση, ναι βέβαια, υπέρβαση. Με την έννοια ότι πρέπει να έχεις ένα όραμα, και το λέω χωρίς ενοχή. Πρέπει να το πιστέψεις, κι αν το πιστέψεις αρχίζεις να το εκπέμπεις. Εμένα προσωπικά αυτή η στάση με έχει βοηθήσει εδώ και δέκα χρόνια. Άλλωστε, πάντοτε, για όλα τα σχήματα τα καλλιτεχνικά είναι πολύ δύσκολη η παραγωγή παραστάσεων και νομίζω ότι αν δεν υπάρχει ένας τέτοιου είδους οραματισμός δεν μπορείς καθόλου να τα καταφέρεις, καθόλου.

Βρήκατε συμμάχους σε αυτή την προσπάθεια κι αν ναι ποιοι είναι αυτοί και με ποιό τρόπο η συμβολή τους υπήρξε καταλυτική για την επίτευξη του καλλιτεχνικού σας εγχειρήματος;

Ναι, βρήκα πολλούς συμμάχους. Καταρχήν το Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης, το οποίο εκπροσωπεί η κυρία Καλδάρα, τη Στέλλα Αγγελέτου στην παραγωγή, την Ελένη Κυπριώτη, την Αλεξάνδρα Γεωργοπούλου, τον Αλέξη Κυριαζή, όλο το προσωπικό του Ιδρύματος, κάποιους ανθρώπους που χρόνια ανήκουν στο σχήμα, όπως ο Γιάννης Μετζικώφ και η Χριστίνα Παγκουρέλη, από τους οποίους πέρα από την καλλιτεχνική συνεργασία υπάρχει μεγάλη ηθική και συναισθηματική υποστήριξη. Θέλω επίσης να ευχαριστήσω τους υπαλλήλους στο Υπουργείο Πολιτισμού, στον τομέα θεάτρου και Χορού γιατί έχουν κάνει πραγματικά μια υπέρβαση στο να προσπαθήσουν να κινήσουν τις διαδικασίες, βοηθώντας τα καλλιτεχνικά σχήματα να εισπράξουν τα χρήματα των επιχορηγήσεων ελλείψει προσωπικού και ερχόμενοι αντιμέτωποι με όλη αυτή την καινούρια οικονομική κατάσταση που ουσιαστικά τους έχει απογυμνώσει. Υπάρχει πολύς κόσμος που μας έχει σταθεί πάρα πολύ. Τέλος και πάνω από όλους θέλω να ευχαριστήσω όλους τους συνεργάτες μου και συντελεστές της παράστασης όπως την Κατερίνα Μαραγκουδάκη, τη Βάνα Κωσταγιόλα την Αλεξάνδρα Χατζηιορδάνη, τον Γιώργο Κτενίδη, τον Γιώργο Κουμεντάκη, τον Γιώργο Πούλιο, την Μαρία Μπακοπούλου αλλά και τον Θοδωρή Οικονομίδη, τον Γιώργο Χριστοδούλου και τη Μαρία Προϊστάκη. Πραγματικά είμαι ευγνώμων σε όλους, παρόλο που δε σας κρύβω ότι σε όλη αυτή τη μεγάλη δυσκολία για να συμβεί κάτι τέτοιο, πολλές φορές εγώ χάνω το μέτρο και πολλές φορές ίσως στενοχωρώ και κάποιους ανθρώπους που δεν τους αξίζει καθόλου να στενοχωριούνται, αλλά πραγματικά είναι ένας πόλεμος. Θα είχε ίσως ενδιαφέρον κάποια στιγμή, κάποιος να κάνει μια παράσταση που να αφορά σε όλη αυτή την ιστορία της γραφειοκρατίας στην Ελλάδα. Πραγματικά θα μπορούσε να είναι μια πολύ, πολύ σουρεαλιστική παράσταση, με πολύ τραγικότητα αλλά και πολλά κωμικά στοιχεία.

ΔΕΙΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ ΣΚΟΤΕΙΝΟ ΣΠΙΤΙ ΣΤΗΝ ΕΝΟΤΗΤΑ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΜΕ ΕΝΑ ΚΛΙΚ ΕΔΩ
ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ Πέμπτη, 24 Φεβρουαρίου 2011 Ο Alain Lefevre μιλά για τη σχέση του με τη μουσική και την Ελλάδα, λίγο πριν μας καταπλήξει επι σκηνής Από τον Αχιλλέα Κούρια
Η στιγμή της συνάντησής του με τον κόσμο της μουσικής, όταν μόλις τεσσάρων ετών βρέθηκε για πρώτη φορά μπροστά σε πιάνο, υπήρξε εκρηκτική. Ο διεθνούς φήμης πιανίστας και μουσικοσυνθέτης, Alain Lefevre, αναγνωρίσθηκε αμέσως ως παιδί θαύμα, ενώ στη διάρκεια της λαμπρής του καριέρας έχει τιμηθεί με διακρίσεις και βραβεία που τον καθιστούν έναν από τους καλύτερους σολίστες του κόσμου. Λίγες ημέρες πριν το ελληνικό κοινό απολαύσει ένα συναρπαστικό ρεσιτάλ, την Πέμπτη 24 Φεβρουαρίου 2011, αλλά και ένα MasterClass, στο πλαίσιο της διοργάνωσης «Ένας Μήνας για… Κακές Παρέες» που φιλοξενείται στο Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης, ο Alain Lefevre μιλά στο www.mcf.gr για τη σχέση του με τη μουσική, αλλά και την έμπνευση που αντλεί από την Ελλάδα.

Εφόσον αναγνωρισθηκάτε άμεσα ως ένα παιδί- θαύμα, στο χώρο της μουσικής, ήδη από την ηλικία των τεσσάρων ετών, θα μπορούσατε να μοιραστείτε μαζί μας αυτά τα συπαρπαστικά συναισθήματα που σας κατέκλυσαν αυτή την στιγμή της πρώτης επαφής σας με τον κόσμο της μουσικής;

Όπως γνωρίζετε, ξεκίνησα να παίζω πιάνο όταν ήμουν πολύ, πολύ μικρός. Προέρχομαι από μια οικογένεια μουσικών. Ο πατέρας μου ήταν ένας εξαιρετικός κλαρινετίστας, η μητέρα μου έπαιζε επίσης φλάουτο και εμείς, τα τέσσερα παιδιά της οικογένειας, εκτεθήκαμε πολύ, πολύ νωρίς στην κλασσική μουσική. Δεν είχα αντιληφθεί το ταλέντο μου πριν μου το πουν οι άλλοι. Φανταστείτε…, παίζεις πιάνο, είσαι πέντε ή τεσσάρων ετών, έδωσα το πρώτο μου ρεσιτάλ όταν ήμουν μόλις έξι ετών, κέρδισα τον πρώτο διαγωνισμό πιάνου στα επτά μου και, φυσικά, μόνο με την πάροδο του χρόνου αντιλαμβάνεσαι ότι έχεις ένα ξεχωριστό χάρισμα. Το χάρισμα είναι το να παίζεις μουσική. Έτσι λοιπόν για παιδί- θαύμα δεν γνωρίζω. Θα το ήθελα πολύ, θα ήταν σημαντικό να είχα καταλάβει αυτή την ιδιαιτερότητα εκείνη την εποχή, αλλά αυτό που γνωρίζω με βεβαιότητα είναι ότι η μουσική τώρα είναι ένα μεγάλο κομμάτι της ζωής μου. Εάν δεν είναι, θα έλεγα, ακόμη και όλη μου η ζωή. Ξεκίνησα να παίζω πιάνο όταν ήμουν τεσσεράμισι ετών, το πρώτο μου κονσέρτο ήρθε στα έξι μου χρόνια και από την ηλικία των εννέα ή δέκα ετών, εξασκούμαι καθημερίνα για τα τελευταία… κάμποσα χρόνια. Από την ηλικία των οκτώ ή εννέα ετών βρίσκομαι μπροστά σε ένα πιάνο καθημερινά, αυτός είμαι εγώ.

Πώς αυτά τα συναισθήματα έχουν μεταμορφωθεί στα χρόνια της εμπειρίας που ακολούθησαν; Καταλήγουν μονάχα στον απόηχο μιας αίσθησης επιτυχίας ή αυθεντίας μετά από μια μακρά και μεγάλη καριέρα, όπως η δική σας, ή ίσως παίρνουν μια μορφή πέρα από αυτό, σε κάτι πιο βαθύ για την ίδια την υπαρξή σας;

Η έννοια της επιτυχίας είναι κάτι που δεν έχω επειδή δεν είναι της ιδιοσυγκρασίας μου. Νομίζω ότι όταν ασχολείσαι με οποιαδήποτε μορφή τέχνης, τον κινηματογράφο, τη ζωγραφική, τη συγγραφή, το θέατρο, εάν κυριεύεσαι από το αίσθημα της επιτυχίας μπορεί να αποδειχθεί επικίνδυνο. Νομίζω ότι οι καλλιτέχνες από τη φύση τους, πάντοτε, έχουν αμφιβολίες. Αμφισβητούν τα πάντα συνεχώς. Ποτέ δεν γνωρίζεις εάν κάτι που κάνεις είναι όντως καλό ή κακό. Προσπαθείς να κάνεις το καλύτερο δυνατό. Ποτέ δεν μπορείς να είσαι σίγουρος ότι έχεις επιτύχει. Θεωρώ πως αυτό είναι κάτι που πρέπει να αναγνωρίσουν οι άλλοι. Είμαι ένας μετριόφρων άνθρωπος. Δεν είμαι κάποιος που πιστεύει στη νίκη. Είμαι κάποιος που δουλεύει, κάποιος που προσπαθεί να κάνει το καλύτερο δυνατό και τα υπόλοιπα είναι Θεός. Γνωρίζετε πως είναι… Δουλεύεις και δουλεύεις και σίγουρα κάποια στιγμή αντιμετωπίζεις την αμφιβολία για κάτι άλλο. Θα ήταν πολύ αλαζονικό εκ μέρους μου να πω ότι είμαι ένας καλλιτέχνης, και άρα γνωρίζω τι κάνω. Ποτέ δεν ξέρεις τι κάνεις, απλά προσπαθείς για το καλύτερο.

Η αμφιβολία που αναφέρατε, άραγε πραγματικά οδηγεί στη δημιουργικότητα;

Φυσικά, μία από τις πιο όμορφες ιστορίες που έχω ακούσει είναι αυτή που μου διηγήθηκε κάποια φορά ο Franco Zeffirelli, ο οποίος μου είπε πως πριν από μία πραγματικά σημαντική παράσταση της Μαρίας Κάλλας εκείνη του τράβηξε το χέρι και ήταν τόσο αγχωμένη, δηλαδή αμφισβητούσε τον εαυτό της τόσο πολύ, που τα νύχια της είχαν σχεδόν σκίσει το δέρμα στο χέρι του Zeffirelli. Του είπε εκείνη: «Θέλω να πεθάνω», «Αμφιβάλλω για τον εαυτό μου». Ο Zeffirelli ήταν τόσο συγκινημένος βλέποντας μια από τις σημαντικότερες φωνές όλων των εποχών, να κυριεύεται από τέτοιου είδους συναισθήματα. Ενώ την ίδια στιγμή, ο ίδιος γνώριζε κάποιες τραγουδίστριες αρκετά κατώτερες εκείνης, οι οποίες δεν αμφέβαλλαν καθόλου. Συνεπώς, πιστεύω πως μεγάλοι καλλιτέχνες και σημαντικοί δημιουργοί ζουν με τα ίδια τους τα φαντάσματα αλλά και τις αμφιβολίες τους.

Θα χαρακτηρίζατε τον εαυτό σας περισσότερο ως ένα πιανίστα ή ένα μουσικοσυνθέτη; Έγκειται στην ανάγκη της δημιουργικότητας η διαφορά μεταξύ των δύο ταυτοτήτων; Με άλλα λόγια είναι το κίνητρο της προσωπικής έκφρασης που σας οδήγησε να συνθέσετε τα δικά σας έργα;

Η πρώτη μου δουλειά, βέβαια, υπήρξε το να είναι πιανίστας. Στη συνέχεια, συνειδητοποίησα το γεγονός ότι το να συνθέτεις, κάποιες φορές, ήταν μια μεγάλη λύτρωση. Όταν αισθάνεσαι λυπημένος, όταν έχεις την εντύπωση ότι κάποιες φορές κανείς δεν σε αγαπά, ή ότι οι άνθρωποι δεν σε καταλαβαίνουν. Κατά συνέπεια, η σύνθεση για εμένα ήταν ένας τρόπος να εκφράσω κάτι διαφορετικό. Ακριβώς επειδή, με τη σύνθεση ήμουν ικανός να εκφράσω διαφορετικές σκέψεις και συναισθήματα. Έγινα για εμένα κάτι σημαντικό επειδή τώρα μουσικοί και ορχήστρες ανά τον κόσμο ερμηνεύουν δικά μου έργα. Πάντοτε ξαφνιάζομαι γιατί δεν έχω μεγάλη ιδέα για τα έργα μου, εν τούτοις, στους ανθρώπους φαίνεται να αρέσουν.

Προφανώς έχουν τους λόγους τους…

Φαντάζομαι πως έτσι συμβαίνει…

Ποιες είναι οι επιρροές σας σχετικά με τη σύνθεση; Είναι ο θαυμασμός για το καλλιτεχνικό διαμέτρημα των μεγάλων συνθετών κλασσικής μουσικής, ή ίσως μια πιο βιωματική έμπνευση;

Είναι αδύνατο για εμένα, που έχω εξασκηθεί σε έργα των Bach, Tchaikovsky, Gavrilov και Mozart το να προσπαθώ να γίνω εκείνοι. Λατρεύω τον κινηματογράφο, έχω παρακολουθήσει πολλά κινηματογραφικά έργα. Υπήρξε μια συγκεκριμένη περίοδος του γαλλικού, ιταλικού και ελληνικού σινεμά, όπου οι συνθέτες υπήρξαν υπέροχοι. Ονόματα όπως ο Michel Legrand, ο Francis Lai, ο Maurice Jarre, ο Θεοδωράκης και τόσοι άλλοι, υπήρξαν σπουδαίοι συνθέτες. Ίσως όχι σήμερα, επειδή τώρα έχουμε σταρ όπως ο Mickey Mouse. Την περίοδο εκείνη υπήρχαν πραγματικά σημαντικοί συνθέτες για τον κινηματογράφο. Κατά συνέπεια, οι μέντορές μου, ασυνείδητα, υπήρξαν όλοι εκείνοι οι οποίοι έχουν επενδύσει μουσικά κινηματογραφικά έργα, επειδή είναι πάντοτε ενδιαφέρον, να δει κανείς μια ιστορία και το πώς αυτή ντύνεται μουσικά. Όπως ίσως κι εσείς είδατε στην ταινία μικρού μήκους που μόλις παρακολουθήσαμε (ΚΙ ΕΓΩ ΓΙΑ ΜΕΝΑ του Τζώρτζη Γρηγοράκη) γι’ αυτή την τόσο συγκινητική ιστορία ενός άνδρα χωρίς χέρια, η μουσική του πιάνου πίσω από τις εικόνες ήταν άψογη. Ήταν πολύ καλά συνδυασμένη και επενδεδυμένη. Έτσι πιστεύω, σε ό, τι αφορά τις συνθέσεις μου, πως πρόκειται για μια περισσότερο προσωπική έμπνευση παρά για μια προσπάθεια μίμησης κάποιου άλλου, όπως ο Mozart ή ο Chopin. Είναι αδύνατο, ακριβώς επειδή αυτοί οι άνθρωποι βρίσκονται πολύ ψηλά για μένα.

Γνωρίζουμε το πάθος σας να κινητοποιήσετε νέους ανθρώπους προς μια κατεύθυνση εμπλοκής τους με τον κόσμο της κλασσικής μουσικής. Εφόσον πρόκειται να παραδόσετε ένα Master Class την ερχόμενη Πέμπτη στο Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης, πώς θα συμβουλεύατε ένα νέο ταλαντούχο άνθρωπο να αντιμετωπίσει τη μουσική; Τι απαιτείται άραγε για να γίνει κανείς επιτυχημένος ή δημιουργικός;

Αυτό είναι ένα πολύ δύσκολο ερώτημα. Διότι, δυστυχώς, αυτή την περίοδο οι τέχνες δεν στηρίζονται επαρκώς στην κοινωνία μας. Την πρωτοκαθεδρία στον τομέα που αποκαλούμε τέχνη κατέχει η τεράστια μηχανή του αγγλισαξονικού κόσμου, των Βρετανών και των Αμερικανών. Όταν επιθυμούν να προωθήσουν ένα τραγουδιστή και πάρτε για παράδειγμα τη Lady Gaga, στη διάρκεια των δύο ή τριών τελευταίων ετών, τα χρήματα που διαθέτουν αλλά και η δυναμή τους είναι τόσο ισχυρά ώστε όλο και λιγότεροι νέοι άνθρωποι να ενδιαφέρονται για την κλασσική μουσική και τα κλασσικά έργα. Έτσι το πραγματικό πρόβλημα, και είναι πράγματι ένα τεράστιο πρόβλημα, έγκειται στο γεγονός ότι συνεχίζουμε να έχουμε όλες αυτές τις σχολές της μουσικής, στις οποίες ενθαρρύνουμε τους νέους ανθρώπους να ασχοληθούν με τις κλασσικές τέχνες όπως το μπαλέτο. Αναρωτιέμαι λοιπόν, όταν βλέπω την ελάχιστη απήχηση των κλασσικών τεχνών στην κοινωνία μας εάν είναι δυνατόν να επιβιώσουν. Πιστεύω πως η επιλογή που έχουμε κάνει θα φέρει αρνητικές συνέπειες. Εκατομμύρια ανθρώπων θα αγοράζουν δίσκους και μουσική τραγουδιστών όπως, η Lady Gaga ή η Rihanna, οι οποίοι όπως γνωρίζετε έρχονται και παρέρχονται. Έτσι, όλο και λιγότεροι άνθρωποι επιλέγουν τις κλασσικές τέχνες. Η μεγαλύτερη πρόκληση σήμερα έγκειται στο να πείσουμε τη νέα γενιά για τη σημασία των τεχνών, μια σημασία που σχετίζεται άμεσα με τη δημακρατία και τον τρόπο ζωής μας. Δεν θα είμαστε ικανοί να αποκτήσουμε μια ισχυρή κοινωνία αν δεν υποστηρίξουμε τις τέχνες. Αυτή είναι η οπτική μου για τα πράγματα αυτή τη στιγμή. Ίσως είμαι λίγο απαισιόδοξος, αλλά πρόκειται για ζήτημα επιβίωσης. Υπάρχουν τόσοι πολλοί νέοι μουσικοί, τους οποίους έχω της ευκαιρία να συναντήσω κάθε χρόνο, που πραγματικά παλεύουν για την επιβίωση. Δεν μιλάμε καν για τη δημιουργία μιας καριέρας. Δεν έχουν ούτε καν ένα ανοικτό παράθυρο, μια ανοικτή πόρτα. Παίζω μουσική και παραδίδω Master Classes στην Ελλάδα τα τελευταία 15 χρόνια και γνωρίζω πολύ καλά αυτή τη χώρα. Έχω δει τόσα πολλά ταλέντα στην Ελλάδα αλλά δυστυχώς δεν υπάρχει χώρος γι’ αυτά. Απλά προσπαθείστε να κάνετε ένα κονσέρτο με ένα φοβερό νέο Έλληνα πιανίστα και θα έχετε μόνο πέντε ή έξι θεατές στο κοινό, εάν σταθείτε τυχεροί. Την ίδια στιγμή εάν πάτε σε ένα νυχτερινό κέντρο με μπουζούκια, παρά την οικονομική κρίση, θα δείτε ότι είναι γεμάτο. Το μεγάλο πρόβλημα έγκειται στο τι κάνουμε γι’ αυτό. Φυσικά υπάρχουν άνθρωποι που προσπαθούν να κάνουν τη διαφορά, όπως ο Λαμπράκης στην Ελλάδα, αλλά οι εν λόγω άνθρωποι γερνούν, φεύγουν από τη ζωή ή εξαφανίζονται. Συνεπώς δεν είμαι πολύ αισιόδοξος για το μέλλον των τεχνών για αυτές τις χιλιάδες των νέων που παίζουν πιάνο, βιολί αλλά και τραγουδούν, προσπαθώντας να κάνουν κάτι όμορφο. Θα είναι σίγουρα πολύ δύσκολο γι’ αυτούς.

Στη διάρκεια αυτών των ρεσιτάλ, θα έχουμε την ευκαιρία να παρακολουθήσουμε να ερμηνεύετε ζωντανά τρία έργα, με τους τίτλους Ήλιος, Θάλασσα και Άνεμος, εμπνευσμένα από την Ελλάδα. Πώς αυτά τα έργα εκφράζουν τη σχέση σας με την Ελλάδα; Εάν αυτές οι τρεις λέξεις αποτυπώνουν την εικόνα που έχετε για την Ελλάδα πως αυτή η εικόνα μπορεί να μεταγραφεί σε ήχους ή μελωδίες;

Είναι πολύ δύσκολο για έναν κλασσικά εκπαιδευμένο πιανίστα το να ανακαλύπτει την πολυμορφία και τον πλούτο της ελληνικής μουσικής. Είμαι οικοδεσπότης σε μια ραδιοφωνική εκπομπή στην Καναδά, στο σταθμό CBC, και έχω κάνει πολλά αφιερώματα σε Έλληνες συνθέτες όπως ο Καλομοίρης, ο Κούκος αλλά και άλλους. Γνωρίζω πολύ καλά την εμπνευσή τους. Η ιστορία αγάπης μου με την Ελλάδα ξεκίνησε πριν 17 περίπου χρόνια όταν ξεκίνησα να έρχομαι περιοδικά για να παίξω μουσική στη Θεσσαλονίκη, την Καβάλα, την Επίδαυρο, την Αθήνα, τη Σάμο, την Ύδρα αλλά και τόσες άλλες περιοχές. Αγαπώ την Ελλάδα. Υπάρχει κάτι μαγικό σε αυτή τη χώρα, για το λόγο αυτό υπήρξε για μένα έμπνευση. Έτσι, προσπάθησα πολύ συνετά να ακούσω ελληνική μουσική και ελληνικούς τρόπους και προσπάθησα να δημιουργήσω δική μου μουσική για να τιμήσω αυτή τη χώρα που μου έχει φερθεί τόσο όμορφα. Το έργο Ήλιος γράφτηκε στη Σάμο, το Θάλασσα στην Επίδαυρο και το Άνεμος όταν επισκεύθηκα το ακρωτήρι του Σουνίου.Πράγματι προσπάθησα με κάθε έργο από αυτά να εκφράσω κάτι. Το Ήλιος είναι η πιθανότητα της ευτυχίας που πηγάζει από τον ήλιο. Η ευτυχία των Ελλήνων, εφόσον έχετε αυτό το στοιχείο μέσα στην ψυχή σας, όπως ο Ζορμπάς ο Έλληνας. Όταν όλα πηγαίνουν στραβά κι εσείς έχετε ακόμη τη διάθεση να τραγουδάτε και να χορεύετε. Το έργο θάλασσα αναφέρεται σε μια ιστορία που μου διηγήθηκε κάποιος για έναν γέρο άνδρα, ο οποίος χάθηκε στα ανοικτά της θάλασσας με τη βάρκα του όταν τα νερά της ήταν πολύ άγρια και είπε στο γιο του ότι μπορεί να βρεί το δρόμο του γυρισμού για το μικρό τους χωριό ακολουθώντας τον ήχο της καμπάνας μιας εκκλησίας. Έτσι συνέλαβα ένα έργο τρικυμιώδες. Το έργο Άνεμος αναφέρεται στον άνεμο της Ελλάδας γιατί, πράγματι, ενθουσιάστηκα με τον τρόπο που ο άνεμος στην Ελλάδα ακόμη κι όταν όλα είναι ήρεμα μπορεί να γίνει άγριος σε διάστημα 20 δευτερολέπτων. Είναι, θα λέγαμε, σαν το ελληνικό ταμπεραμέντο. Δεν γνωρίζω αν είναι καλά έργα ή όχι, αλλά ξέρω ότι τα συνέθεσα με πολύ αγάπη γι’ αυτή τη χώρα. Αυτό έκανα.

Θα μπορούσατε να μας πείτε από ποια στοιχεία αυτής της χώρας πηγάζει αυτή η αγάπη;

Αυτό που εγώ καταλαβαίνω από την Ελλάδα, είναι ότι οι Έλληνες έχουν μέσα τους ιδιοφυΐα. Οι Έλληνες είναι άνθρωποι που έχουν στο αίμα τους κάτι καταφανώς διαφορετικό από τους υπόλοιπους λαούς. Ωστόσο, είναι πολύ δύσκολο για τους Έλληνες να ανακτήσουν την αυτοπεποίθησή τους ως ένα σηματνικό έθνος. Θαυμάζω ένα λαό με τόσα ταλέντα, ανθρώπους με τόση πολλή αγάπη μέσα τους, πάθος και γεναιοδωρία. Οι Έλληνες ξέρουν να προσφέρουν. Η αγάπη μου για την Ελλάδα έγκειται στο γεγονός ότι ξέρω πως ο Μέγας Αλέξανδρος, αλλά και ο πατέρας του ο Φίλιππος, όπως και οι υπόλοιπες σημαντικές προσωπικότητες, όπως η Μελίνα Μερκούρη, υπήρξαν ιδιοφυΐες. Αυτό είναι ελληνικό, αλλά πρέπει να βρείτε αυτή την αυτοπεποίθηση και τη δύναμη που μπορεί να εμπνεύσει το δικό σας λαό αλλά και ολόκληρο τον κόσμο. Έχετε με έναν τρόπο δημιουργήσει τον κόσμο, με τη Φιλοσοφία, την Ιατρική και την Αστρονιμία, και αυτή είναι η Ελλάδα που αγαπώ. Αυτή είναι η Ελλάδα στην όποια έχω εμπιστοσύνη.

Ίσως ηχεί σαν κλισέ, αλλά πολλοί ισχυρίζονται ότι η μουσική είναι μια διεθνής κοινή ανθρώπινη γλώσσα η οποία ξεπερνά τα σύνορα. Πραγματικά πιστεύετε ότι μπορείτε να επικοινωνήσετε με ανθρώπους διαφορετικών πολιτισμών μέσα από τις συνθέσεις σας; Αν ναι, πώς αυτή η επικοινωνία επιτυγχάνεται;

Πιστεύω πως η μουσική μπορεί να αγγίξει τον καθένα. Αυτό πουκάνω όταν συνθέτω κιόταν παίζω έργα μεγάλων σνυθετών από το παρελθόν, όπως του Brahms, τείνω να συνειδητοποιώ ότι, κατά κάποιο τρόπο, η γλώσσα της μουσικής είναι κάτι που δεν χρειάζεται να ειπωθεί. Η καρδιά σου, η ψυχή σου απλά αισθάνονται. Το καλύτερο παράδειγμα είναι ότι η NASA, κάποτε θέλησε να στείλει ένα δορυφόρο για να ελέγξει την ύπαρξη εξωγήινη ζωής έβαλε μουσική του Μπαχ ως μέσο επικοινωνίας. Θα μπορούσαμε να δούμε μπαλλέτο, να διαβάσουμε λογοτεχνία ή να δούμε θέατρο, αλλά η μουσική είναι πάνω απ’ όλες τις γλώσσες. Έτσι, αναφερόμενος και στο προηγούμενο ερώτημά σας, θεωρώ ότι οι κυβερνήσεις ανά τον κόσμο έχουν χάσει κάτι τρομακτικό. Προωθούν το διαδίκτυο και την τεχνολογία αλλά ξεχνούν ότι ο Μέγας Αλέξανδρος για να κτίσει την αυτοκρατορία του, το πρώτο πράγμα πο έκανε ήταν να φέρει καλλιτέχνες μαζί του από το χώρο του θεάτρου, της γλυπτικής και της μουσικής. Αυτός ήταν ο μόνος τρόπος για να κερδίσει τον πόλεμο. Τελευταία, οι κυβερνήσεις που όλοι έχουμε στην πραγματικότητα παραμερίζουν τις τέχνες, θεωρώντας ότι αυτές δεν επηρεάζουν την οικονομία. Αυτό είναι απολύτως λάθος. Οι τέχνες είναι η μεγαλύτερη επίδραση στον πληθυσμό. Γι’ αυτό θα είμαι λιγάκι σαρκαστικός. Όταν βλέπω μικρά παιδιά, χιλιάδες μικρά κορίτσια στην Αμερική τα οποία έχουν τη Lady Gaga ως πρότυπο και προσπαθούν να τη μιμηθούν, νομίζω ότι πρέπει να αναρωτηθούμε εάν αυτό είναι ένα καλό παράδειγμα που προωθούμε για τα παιδιά μας. Δυστυχώς, δεν το σκεφτόμαστε, γιατί είναι θέμα χρημάτων, εν τέλει. Πρόκειται απλά για τη λειτουργία του μηχανισμού και είναι λυπηρό. Από την άλλη βλέπουμε τις χώρες μας σε οικονομική ύφεση, ανίκανες να ανακάμψουν. Έτσι η εκπαίδευση, η μουσική, οι τέχνες, ο κινηματογράφος, το θέατρο, η ζωγραφική έχουν πνευματικές αξίες που μπορούν να κάνουν μια κοινωνία δυνατή και καλύτερη. Απλά πρέπει να δούμε τη κατάληξη των αποφάσεων που διαφορετικές κυβερνήσεις παίρνουν. Πάντοτε ξαφνιάζομαι όταν μια νέα κυβέρνηση έρχεται στην εξουσία σε όλο τον κόσμο και προωθεί την εκπροσώπηση όλων των ειδών μουσικής, όπως η ποπ, η τζαζ και άλλες, αλλά πάντοτε χωρίς την κλασσική μουσική. Και πάντοτε ρωτώ γιατί… Γιατί ο ήρωας του σήμερα θα πρέπει να είναι το συγκρότημα των U2; Δεν έχω κάτι εναντίον τους, αλλά αυτό το είδος δεν είναι αρκετό. Θα δούμε λοιπόν ποια θα είναι η κατάληξη. Για παράδειγμα εντυπωσιάστηκα όταν είδα τι έκανε ένας άνδρας, όπως ο Μιχάλης Κακογιάννης, εδώ, με αυτό το όμορφο πολιτιστικό κέντρο και είμαι σίγουρος ότι αυτός ο σημαντικός άνδρας έχει πάθος και αγάπη για τις τέχνες. Διαφορετικά δεν θα το είχε πράξει. Έχει εισπράξει ευγνωμοσύνη από την κυβέρνηση αυτός ο άνθρωπος; Δεν είμαι σίγουρος. Νομίζω ότι δίνουμε πολύ προσοχή στην ασημαντότητα, τόσο ώστε κάποιες φορές να ξεχνούμε ότι η κοινωνία χτίζεται από την εκπαίδευση και τον πολιτισμό.

Αν σας ζητούσα να τιτλοφορήσετε την εμφάνισή σας στο ΙΜΚ, ποιος θα ήταν αυτός ο τίτλος; Πως θα χαρακτηρίζατε αυτή την ευκαιρία να συναντήσετε το ελληνικό κοινό ξανά; Τι να περιμένουμε από εσάς;

Θα είναι ένα ξεχωριστό ρεσιτάλ στο οποίο θα παρουσιάσω τη μουσική μου. Θα είναι ένα ρεσιτάλ από την ψυχή μου. Θα εκφράσω τον εσωτερικό μου κόσμο, τις μοίχειες πτυχές μου, θα έλεγα, και κάποια μικρά κομμάτια του εαυτού μου που ο κόσμος δεν γνωρίζει τόσο καλά. Έτσι ελπίζω ότι θα είναι ενδιαφέρον για το κοινό. Αλλά σίγουρα, είναι πολύ συγκινητικό για εμένα να παίξω αυτά τα έργα που είναι αφιερωμένα στο Χρήστο Λαμπράκη, τον οποίο αγάπησα ιδιαίτερα καθώς υπήρξε ομέντοράς μου στην Ελλάδα. Είναι ο άνθρωπος που με βοήθησε πολύ και είναι θλιβερό το ότι δεν είναι μαζί μας πια. Γι’ αυτό το λόγο, θα παρουσιάσω ένα πολύ ιδιαίτερο κομμάτι γι’ αυτόν, ακριβώς επιδιή υπήρξε πρίγκηπας, ένας μεγάλος άνδρας.

ΔΕΙΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΓΙΑ ΤΙΣ ΣΥΝΑΥΛΙΕΣ ΤΟΥ ALAIN LEFEVRE ΣΤΗΝ ΕΝΟΤΗΤΑ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΜΕ ΕΝΑ ΚΛΙΚ ΕΔΩ
ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ 30 Δεκεμβρίου 2010 Θανάσης Σαράντος: Ο Παπαδιαμάντης με ταρακούνησε Συνέντευξη στην Αγγελική Καρυστινού και στο elculture
Η εταιρεία θεάτρου «Ηθικόν Ακμαιότατον» τιμά την επέτειο 100 ετών από τον θάνατο του Σκιαθίτη συγγραφέα και ανεβάζει εκ νέου φέτος την παράσταση ‘Ο ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΣ’ μια δραματοποιημένη διήγηση από τον Θανάση Σαράντο, βασισμένη στο ομότιτλο κλασικό διήγημα του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη (1851-1911) στο Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης στις 8 & 9 Ιανουαρίου 2011.

Ακολουθεί ένα απόσπασμα της συνέντευξης του Θανάση Σαράντου στην Αγγελική Καρυστινού και στο elculture.

Γιατί επέλεξες σήμερα να ανεβάσεις τον «Αμερικάνο» του Παπαδιαμάντη;
Καταρχάς, πρέπει να πω ότι ο Παπαδιαμάντης με ταρακούνησε. Ο «Αμερικάνος» είναι ένα κείμενο του 1891. Ο Παπαδιαμάντης ήταν δημοσιογράφος και δημοσίευε στην εφημερίδα «Το Άστυ» ανήμερα των Χριστουγέννων χριστουγεννιάτικα διηγήματα- ένα από αυτά ήταν και ο «Αμερικάνος». Είχε τόση επιτυχία που αναδημοσιεύτηκε και την επόμενη μέρα. Η ιστορία έχει να κάνει με έναν Έλληνα μετανάστη στην Αμερική, που έχει χάσει κάθε επαφή με τον τόπο του, τη Σκιάθο,και την επιστροφή στην πατρίδα για να βρει το μεγάλο του έρωτα... Είναι ένας φόρος τιμής στους Έλληνες μετανάστες. Ο συγκεκριμένος ήρωας δούλευε ως επιστάτης σε φυτείες, οι Έλληνες τότε έκαναν τη δουλειά σκλάβων, πολλοί χάθηκαν κιόλας στην Αμερική. Αυτός βέβαια είχε βγάλει χρήματα. Η έννοια της μετανάστευσης με κέντρισε, γιατί κι εγώ με έναν τρόπο ήμουν μετανάστης 4 χρόνια στην Αμερική και στο Βερολίνο όπου σπούδαζα. Εκείνα τα χρόνια αισθάνθηκα τι σημαίνει νόστος. Το άλλο θέμα του κειμένου, είναι ο ιδανικός έρωτας. Αυτός αγαπούσε μια γυναίκα και γύρισε για να τη βρει, χωρίς να ξέρει αν αυτή τον περιμένει. Τελικά έχει happy end η ιστορία… Ο ήρωας είναι λίγο σαν Οδυσσέας: περιπλανήθηκε, ταξίδεψε και γυρνάει πίσω στην Πηνελόπη του. Φυσικά η γλαφυρή και απαστράπτουσα γλώσσα του κειμένου με μάγεψε. Είναι ένα διήγημα που έχει εισχωρήσει σε μεγάλος βάθος. Δεν θα ήταν υπερβολικό αν έλεγα ότι ο Παπαδιαμαντής είναι ο δικός μας Ντοστογιέφσκι. Ο ίδιος μάλιστα διάβαζε και μετέφραζε Ντοστογιέφσκι. Το παραγνωρίζουμε αυτό. Ο ίδιος ο Παπαδιαμάντης αδιαφορούσε για τη δόξα και όλα αυτά, ήταν πολύ λιτός. Δεν ήθελε, δεν επιζητούσε τη δημοσιότητα, δεν ήθελε καν να τον φωτογραφίζουν. Αυτός είναι ένας ακόμα λόγος που ασχολήθηκα με το έργο του. Ο Παπαδιαμάντης είναι τόσο κόντρα με τη δική μας εποχή του φαίνεσθαι, που το διάβασμα και μόνο του έργου του μου έφερε μια ηρεμία μέσα μου. Δεν ξεκίνησα για να κάνω παράσταση, ξεκίνησα μελετώντας αυτό τον σπουδαίο συγγραφέα, μετά ήρθαν όλα τα υπόλοιπα.

Τι είναι τελικά αυτό που λέμε πατρίδα;
Για μένα πατρίδα είναι η γλώσσα μου. Ο ήρωας νοσταλγεί τη γλώσσα του. Ένας άνθρωπος που ζει μακριά από τη χώρα του τη νοσταλγεί. Γιατί είναι δύσκολο να εκφραστείς σε μια άλλη γλώσσα. Βέβαια, όπου γης και πατρίς. Τώρα, σε αυτή την εποχή που το χρήμα δημιουργεί πατρίδες, μπορεί κάποιος να νιώσει πολίτης του κόσμου. Και ειδικά σε αυτή την κατάσταση που έχουν ονομάσει κρίση και δεν ξέρω σε τι κρίση θα μας οδηγήσει, νιώθω την ανάγκη να υπάρξει ο δικός μας πολιτισμός. Είναι η πρώτη φορά που δουλεύω με ένα τέτοιο κείμενο. Τα ελληνικά κείμενα είναι πολύ σημαντικά για το θέατρο, είναι μια εικόνα της δικής μας κοινωνίας, του τι σκεφτόμαστε. Και υπάρχουν και σύγχρονοι συγγραφείς που το αναδεικνύουν αυτό, και πιάνουν τον παλμό, όπως ο Δήμου, οι αδερφοί Κούφαλη, ο Σερέφας, ο Κατσικονούρης.. Εμένα η ανάγκη μου είναι να βρω τέτοια κείμενα. Και έχει φανεί ότι ελληνικά κείμενα μπορούν να γίνουν και εμπορικές επιτυχίες. "Το δείπνο της Ιοκάστης",ας πούμε, έπιασε τον παλμό της εποχής, πέρα από το γεγονός ότι έπαιζε μια σπουδαία ηθοποιός, η Σοφία Φιλιππίδου.

Μου είπες ότι ο ήρωας ψάχνει τον ιδανικό του έρωτα. Πιστεύεις ότι μπορεί να υπάρξει αυτό το ιδανικό που περιγράφει η τέχνη;
Νομίζω ότι το ιδανικό συμπυκνώνεται σε μια στιγμή που έχει ζήσει ο καθένας μας και θα την κουβαλάει μέχρι την τελευταία του πνοή. Βέβαια, στην τέχνη που μεγεθύνει τη ζωή μπορεί να υπάρξει ιδανικός έρωτας. Πιστεύω όμως ότι μπορεί να υπάρξουν ζευγάρια που ζουν τον ιδανικό έρωτα κάποια στιγμή, αλλά δεν ξέρω αν αυτό διαρκεί. Μακάρι να υπάρχουν τέτοια ζευγάρια… Δεν ξέρω…

Πώς ξεπερνάς την αφηγηματικότητα του κειμένου και του προσδίδεις θεατρική διάσταση;
Ο Παπαδιαμάντης χρησιμοποιεί τη γλώσσα της εποχής του, αλλά έχει απίστευτη θεατρικότητα, έχει ακτινογραφήσει την ψυχοσύνθεση των ηρώων του. Εγώ παίζω όλα τα πρόσωπα με πολύ απλά μέσα: με ένα κασκόλ που γίνεται και μαντήλι, για παράδειγμα. Παίζω τα πρόσωπα, αλλά δεν ταυτίζομαι με τους ήρωες, μέσα από την αφήγηση ζωντανεύουν επί σκηνής όλα τα πρόσωπα του κειμένου. Σε αυτό βοηθάει και η μουσική του Λάμπρου του Πηγούνη που παίζει ζωντανά πιάνο. Το πιάνο επίσης γίνεται πολλά πράγματα. Κάποια στιγμή, ο Λάμπρος παίζει και ηλεκτρονική μουσική από ένα λάπτοπ και έτσι αναπλάθουμε την ιστορία: ποιος είναι αυτός ο άνθρωπος, γιατί ήρθε, ποια είναι τα χαλάσματα του σπιτιού του…

Σε δυσκόλεψε η γλώσσα του Παπαδιαμάντη;
Ναι, η εκμάθηση της γλώσσας ήταν από τα πιο δύσκολα στάδια. Δε σε παίρνει να ξεφύγεις από το κείμενο, είναι σαν παρτιτούρα. Δεν μπορείς να αφαιρέσεις τίποτα, είναι τόσο μουσικό αυτό το κείμενο. Μέσα από αυτό ο Παπαδιαμάντης περνάει όλο του το είναι, ακόμα και την πολιτική του άποψη. Με μια λέξη μόνο μιλάει για την εποχή του. Η Ελλάδα τότε ήταν σε ορισμένες περιοχές υπό την κατοχή των Τούρκων και ο Παπαδιαμάντης γίνεται και χρονογράφος της εποχής του. Έπρεπε να καταλάβω τι συνέβαινε τότε, αλλά κυρίως ήθελα να βρω τι είναι σημερινό: και σημερινό είναι οι σχέσεις των ανθρώπων.

Σκηνοθετείς παίζεις και έχεις και μάλιστα ένα μονόλογο… Τρεις δυσκολίες σε μια παράσταση...
Ναι, ακριβώς… Εγώ βασικά ασχολούμαι με το λόγο. Και για μενα αυτό είναι το σημαντικό στο θέατρο: οι ηθοποιοί και οι σκηνοθέτες είναι δίαυλοι για να περάσει το κείμενο στο θεατή. Και όταν λέω λόγο, εννοώ τη σκέψη που υπάρχει πίσω από τις λέξεις, όχι μόνο αυτό που ακούγεται. Ο λόγος είναι σαν ένα παγόβουνο και πίσω του κρύβονται πολλά πράγματα. Θα ήθελα βέβαια να βλέπω τον εαυτό μου την ώρα που παίζω, αλλά νομίζω ότι ο κάθε ηθοποιός έχει ένα τρίτο μάτι. Η δική μου οπτική πάνω στο κείμενο ήταν ότι δεν ήθελα να κρυφτώ από το κοινό. Γι’ αυτό και πολλές φορές του απευθύνομαι. Ως πρόθεση έχω να περάσω το κείμενο, χωρίς να το κάνω νια-νια. Θεωρώ ότι οι θεατές είναι συμπαίκτες μου με έναν τρόπο.

Για να διαβάσετε ολόκληρη τη συνέντευξη πατήστε εδώ
ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ Τρίτη, 1 Φεβρουαρίου 2011 Δωρεάν στάθμευση στο εμπορικό κέντρο athensheart σε θεατές παραστάσεων του Ιδρύματος Μιχάλης Κακογιάννης
Από την 1η Φεβρουαρίου 2011 ξεκίνησε και επίσημα η συνεργασία του Ιδρύματος Μιχάλης Κακογιάννης με το εμπορικό κέντρο athensheart (Πειραιώς 180, κόμβος Χαμοστέρνας) βάσει της οποίας οι θεατές των παραστάσεων του ΙΜΚ δικαιούνται δωρεάν στάθμευση στο parking του εμπορικού κέντρου, εφ΄όσον υπάρχει διαθεσιμότητα θέσεων, την ημέρα της παράστασης με την επίδειξη του εισιτηρίου της παράστασης.

Η διαδικασία είναι απλή. Οι θεατές, μετά την παράσταση και πριν παραλάβουν το όχημά τους, θα πρέπει να ανταλλάξουν το εισιτήριο της παράστασης με μια απόδειξη για τα ειδικά αυτόματα ταμεία από το Γραφείο Εξυπηρέτησης Πελατών που βρίσκεται στο 1ο υπόγειο πριν από την έξοδο του parking, του εμπορικού κέντρου athensheart.

Όροι Χρήσης:
1)Σε περίπτωση που κάποιος δεν έχει μαζί του το εισιτήριο της παράστασης, ή αρνηθεί να το επιδείξει στον υπάλληλο του parking, δεν θα δικαιούται την εν λόγω παροχή και θα πρέπει πληρώσει κανονικά το αντίτιμο του εισιτηρίου στάθμευσης στα ειδικά αυτόματα ταμεία.
2)Η δωρεάν στάθμευση ισχύει μόνο για τη συγκεκριμένη μέρα της παράστασης και η έξοδος των οχημάτων πρέπει να γίνεται ως την 1.30 π.μ. Σε περίπτωση που η έξοδος γίνει μετά τις 1.30 π.μ, θα ισχύει κανονικά η χρέωση του parking σύμφωνα με τον τιμοκατάλογο που είναι σε ισχύ.
3)Ισχύουν οι Γενικοί και Ειδικοί Όροι Στάθμευσης Οχημάτων εντός του Χώρου Στάθμευσης Αυτοκινήτων «athensheart Park».
- Γενικοί & Ειδικοί Όροι Στάθμευσης στο athensheart [αρχείο pdf, 145,4 kb]
- Τιμοκατάλογος σε ισχύ [αρχείο pdf, 273,4 kb]
- athensheart
- Πρόσβαση στο athensheart
ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ Δευτέρα, 7 Φεβρουαρίου 2011 Αφιέρωμα στον Φεδερίκο Γκαρθία Λόρκα με τη συμπλήρωση 75 χρόνων από τον θάνατο του
Ο σκηνοθέτης Γιάννης Ιορδανίδης ανοίγοντας το αφιέρωμα του εορτασμού των 75 χρόνων από τον θάνατο του κορυφαίου Ισπανού ποιητή Φεδερίκο Γκαρθία Λόρκα, στο Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης, παρουσιάζει την παράσταση “Η Τελευταία Μέρα”, θεατρική σύνθεση, που γεννήθηκε από πεζά και άλλα κείμενα των Φεδερίκο Γκαρθία Λόρκα και Ραφαέλ Μαρτίνεθ Ναδάλ, που γοήτευσαν τον σκηνοθέτη και προχώρησε στη δραματοποίησή τους και σε μια παράσταση όπου ο θεατής συναντάται μ΄ ένα κείμενο που αφορά στην τελευταία ημέρα του Λόρκα στη Μαδρίτη, ένα μήνα περίπου πριν από τον τραγικό θάνατό του στις 19 Αυγούστου 1936, όπως την αφηγείται ο άνθρωπος που διέσωσε το μέχρι τότε άγνωστο χειρόγραφο του έργου "Το Κοινό".

Φράση κλειδί του έργου: "Όταν φεύγουμε ταξίδι ή όταν λέμε καληνύχτα σ΄ ένα πρόσωπο που αγαπάμε, πάντα σκεφτόμαστε το θάνατο που παραμονεύει. Νιώθω φρίκη και μόνο στην ιδέα πως κάποια στιγμή θα πρέπει να αποχαιρετήσω και τον ίδιο μου τον εαυτό". Φ. Γκ. Λόρκα

Το έργο "Η Τελευταία Μέρα" περιγράφει το τραγικό δίλημμα του Φ. Γκ. Λόρκα για το αν πρέπει να μείνει στη Μαδρίτη ή να φύγει στη Γρανάδα, όπου τελικά έγινε και η σύλληψή του λίγες μέρες αργότερα και η εκτέλεσή του από τις φασιστικές δυνάμεις.

Ο Γ. Ιορδανίδης σκηνοθετικά πλησίασε το έργο με ένα τρόπο απλό και ποιητικό, προσπαθώντας μέσα από μία κινηματογραφική δομή να αποτυπώσει πάνω στη σκηνή τις τελευταίες ημέρες του Λόρκα, κι εκείνο το "απίστευτο προαίσθημα θανάτου που τον συντρόφευε σ΄ όλη του τη ζωή".

Μέσα σε ένα συναισθηματικά φορτισμένο σκηνικό, ο Λόρκα είναι ένα πρόσωπο της φαντασίας και υπάρχει μέσα από τις μνήμες του φίλου του Ραφαέλ, που γίνεται ο μοναδικός μάρτυρας της αγωνίας του, για τη ζωή του και τα έργα του. Ένα συγκινητικό ντοκουμέντο που καθρεφτίζει τον παραλογισμό ενός εμφυλίου που δεν δίστασε μέσα από το φανατισμό να δολοφονήσει έναν Ποιητή.

Εκτός από τη σκηνοθεσία ο Γιάννης Ιορδανίδης υπογράφει και τη σύνθεση του θεατροποιημένου αυτού κειμένου, ενώ τα σκηνικά και τα κοστούμια υπογράφει ο Γιάννης Μετζικώφ, τη μουσική ο Θοδωρής Οικονόμου, φωτισμούς η Μελίνα Μάσχα και βοηθοί σκηνοθέτη είναι οι Αλέξανδρος Ραπτοτάσιος και Σωτήρης Καρκαλέμης. Τους δύο βασικούς ρόλους ερμηνεύουν ο Όθωνας Μεταξάς και ο Ορέστης Σοφοκλέους.

Με τίτλο Ο ΔΙΚΟΣ ΜΟΥ ΛΟΡΚΑ σημειώνει ο Γ. Ιορδανίδης:

"Με τον Λόρκα είχα πάντα μια πολύ τρυφερή σχέση και ένας απ’ τους λόγους ήταν και ο παράλογος βίαιος θάνατος του ποιητή στα χρόνια του εμφυλίου της Ισπανίας.
Τα ποιήματά του και κάποια απ’ τα πιο γνωστά θεατρικά του έργα, που υπήρχαν στη βιβλιοθήκη του σπιτιού μας, ήταν πάντα καλή συντροφιά κι ένα από τα παράθυρα που μ’ άφηνε να ταξιδεύω, στα νεανικά μου χρόνια. Έτσι σιγά σιγά δημιουργήθηκε και η συλλογή που περιλαμβάνει όλες τις εκδόσεις των θεατρικών έργων και ποιημάτων του Λόρκα στην Ελλάδα.
Αργότερα… πολύ αργότερα ανέβασα έργο του στη σκηνή. Ήταν ο “Ματωμένος Γάμος” – με Μάνα την Βαλάκου, στο Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος – που τον πλησίασα μέσα από μια σύγχρονη σκηνοθετική άποψη, προβάλλοντας έναν Λόρκα σκληρό και βίαιο, όπως είναι και η εποχή μας.
Το αφιέρωμα αυτό, στο “Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης” για τα 75 χρόνια από την εκτέλεση του ποιητή – που σίγουρα δεν έχει ανάγκη επετείους για να υπάρχει – ας γίνει μια μικρή κατάθεση αγάπης και θαυμασμού σε ένα φίλο… Γιατί από ποιόν άλλο να τρέξει και να ζητήσει κανείς βοήθεια στις δύσκολες στιγμές, παρά από έναν Ποιητή… "

Στα πλαίσιο αυτού του αφιερώματος ο σκηνοθέτης θα διευθύνει, επίσης, και ένα Master Class με θέμα: “Η Απόγνωση και η Βία στον Ματωμένο Γάμο” (Τέσσερα 5ωρα σεμινάρια – workshops) για νέους ηθοποιούς και σπουδαστές Δραματικών Σχολών. Θα προσεγγίσει τους ρόλους του “Ματωμένου Γάμου” μέσα από μια σύγχρονη υποκριτική οπτική που αποκαλύπτει μια άλλη διάσταση του έργου αναζητώντας αναλογίες με το σήμερα. Το Master Class θα πραγματοποιηθεί το Σάββατο 12, την Κυριακή 13, το Σάββατο 19 και την Κυριακή 20 Φεβρουαρίου 2011 (12:00 - 17:00). Πληροφορίες-Εγγραφές στο Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης.

Στη συνέχεια προγραμματίζονται ακόμη και άλλες εκδηλώσεις όπως μία Έκθεση Βιβλίου με θέμα “Φ. Γκ. Λόρκα: 65 Χρόνια στις Ελληνικές Εκδόσεις (1945-2011)” και ένα Κινηματογραφικό αφιέρωμα.

Πληροφορίες για την παράσταση εδώ
ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ Από 20 Ιανουαρίου 2011 και για λίγες μόνο παραστάσεις Γκρης Ηλέβεν... Ζώντας στην Ελλάδα του 2011 Από τον Γιώργο Νανούρη
Η μόδα επιτάσσει greeklish, αλλά εκείνος γράφει στην αγγλική γλώσσα με ελληνικούς χαρακτήρες και τολμά να διαβάσει την ελληνική πραγματικότητα του 2011 μέσα από τις προσδοκίες, τις επιθυμίες, τις εμπειρίες, αλλά κυρίως, τα συναισθήματα του κάθε ενός από εμάς. Ο Γιώργος Νανούρης, ένας από τους πλέον σημαντικούς εκπροσώπους της νέας γενιάς στα θεατρικά, και όχι μόνο, δρώμενα της χώρας, υπογράφει τη σκηνοθεσία και πρωταγωνιστεί, μαζί με τον Γιώργο Καραμίχο την Ανδριάνα Μπάμπαλη αλλά και ακόμη 18 εθελοντές ηθοποιούς, στην παράσταση Γκρης Ηλέβεν, η οποία παρουσιάζεται στο Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης από τις 20 Ιανουαρίου του 2011. Μέσα από 9 σκηνές ή αλλιώς, 9 ιστορίες και 5 τραγούδια, επιχειρεί να αποτυπώσει τα συναισθήματα όλων, όσοι ζούμε την καθημερινότητα της Ελλάδας, στο σήμερα.

Σκηνές ή αλλιώς σκέψεις της καθημερινής μας ζωής, φτιάχνουν -σε ένα διαφορετικό χώρο- μιαν αλλιώτικη παράσταση με λόγο, τραγούδι και μουσική. Μια παράσταση που επιχειρεί να καταγράψει τις ανατροπές που βιώνουμε όλοι μας στο χώρο της εργασίας, στα οικονομικά μας, στις διαπροσωπικές μας σχέσεις, ανατροπές που ο Γιώργος Νανούρης θέτει στο επίκεντρο της προσοχής μας, μιλώντας και τραγουδώντας γι’ αυτές στη θεατρική σκηνή πια.

Πρόκειται για μια σύγχρονη επιθεώρηση, η οποία αρθρώνεται γύρω από 9 ιστορίες, οι περισσότερες εκ των οποίων έχουν γραφεί από τον ίδιο το Γιώργο Νανούρη. Για την παράσταση έχουν γράψει, ο Γιώργος Καραμίχος και η Όλια Λαζαρίδου από ένα κείμενο, ενώ χρησιμοποιήθηκε επίσης ένα απόσπασμα από τις «Αγγελίες» της Κικής Δημουλά και ένα ποίημα του Κωνσταντίνου Καβάφη. Συνεκτικό στοιχείο της παράστασης αποτελεί το τραγούδι, καθώς η Ανδριάνα Μπάμπαλη ερμηνεύει Χατζιδάκι, Σέμση και άλλους δημιουργούς, συμβάλλοντας και αυτή, με τον δικό της τρόπο στη δημιουργία ενός κολάζ που επιχειρεί να αντικατοπτρίσει την Ελλάδα του 2011.

«Ο λόγος που ξεκίνησα ήταν γιατί ήθελα κάτι να πω για όλο αυτό που γίνεται γύρω μας. Πάντα όταν σκηνοθετώ για αυτό το κάνω. Γιατί κάτι με έχει τσιγκλήσει. Και ο μόνος τρόπος είναι αυτός. Δεν έχω ούτε λεφτά να μοιράσω, ούτε κάποια δύναμη να βγω στα κανάλια και να φωνάζω. Ο μόνος τρόπος που έχω να πω αυτό που αισθάνομαι για αυτό που συμβαίνει στην πόλη μου και στη χώρα μου είναι τούτος εδώ και μόνο. Οπότε αυτό μπορώ και αυτό κάνω.»
Γιώργος Νανούρης στην Νατάσσα Μαστοράκου
(Απόσπασμα Εφημ. Metropolis)
ΠΡΟΣΕΧΩΣ Από 26.01.2011 έως 26.02.2011 ΕΝΑΣ ΜΗΝΑΣ ΓΙΑ... “ΚΑΚΕΣ ΠΑΡΕΕΣ”
Με έμπνευση έργα που έχουν να πουν πολλά και αφορμή ''to know us better'', μια μεγάλη καλλιτεχνική παρέα βάζει στόχο να γεμίσει δημιουργικά τα βράδια μας. Βραβευμένοι σκηνοθέτες, παραγωγοί και ηθοποιοί επτά ταινιών από τέσσερις ηπείρους παρουσιάζουν τις τελευταίες τους ταινίες και ετοιμάζονται να συνομιλήσουν και να συναναστραφούν με ηθοποιούς, σκηνοθέτες, ζωγράφους, χορογράφους, μουσικούς, φωτογράφους και χορευτές από την Ελλάδα. Στη διάρκεια του μήνα περισσότεροι από 50 δημιουργοί θα επικοινωνήσουν τις δημιουργίες τους και θα συναντηθούν με το κοινό.

Η έννοια της παρέας και της αλληλεπίδρασης ανάμεσα στις τέχνες δίνει την αφορμή για να ξεκινήσουν «συνομιλίες» των καλλιτεχνών που προωθούν τη σύμπραξη διαφορετικών μεταξύ τους ερεθισμάτων.

Σκηνοθέτες όπως ο Tayfun Pirselimoglu (Tουρκία), o Luc Dionne (Καναδάς), ο Burhan Qurbani (Γερμανία), o Σέρβος Nikola Lezaic (Σερβία), ο Drago Sholev (Βουλγαρία), ο Hou Chi-Jan (Ταϊβάν), αλλά και o Γιάννης Διαμαντόπουλος μαζί με εκπροσώπους της νέας γενιάς των Ελλήνων – και όχι μόνο – μικρομηκάδων ''συζητούν'' με το κοινό μέσα από τις ταινίες τους.

Εικαστικοί όπως ο Χάρης Κοντοσφύρης, ο Ανδρέας Λόλης, ο Αθανάσιος Μπερούτσος, ο Μανώλης Μεραμπελιώτης. ο Παναγιώτης Δανιηλόπουλος, ο Νίκος Μάρκου και ο Κωνσταντίνος Τσώλης μαζί με τους Τούρκους Ismail Necmi και τον σκηνοθέτη Tayfun Pirselimoglu εκθέτουν επιλεγμένα έργα τους.

H χορευτική ομάδα ''Κι όμως κινείται'' με τη παράστασή της «IL paRЯaiso» και με χορευτές τους Γιώργο Αμέντα, Παυλίνα Ανδριοπούλου, Βασίλη Δήμα, Χριστόφορο Μακατσώρη, Χρυσάνθη Μπαδέκα, Καμίλο Μπεντανκόρ, Μαρία Λουΐζα Παπαδοπούλου και Χριστίνα Σουγιουλτζή, ακροβατεί ανάμεσα στο φως και στον παράδεισο και προβάλλει πάνω στη σκηνή τις δυνατότητες του ανθρώπινου σώματος.

Η σκηνοθέτης Έλλη Παπακωνσταντίνου μαζί με τους ηθοποιούς Αθηνά Μαξίμου, Άντριαν Φρίλινγκ και Ελευθερία Γεροφωκά προσκαλούν «Στην Κουζίνα της Πλαθ – Viciousness in the Kichen», μια ξεχωριστή θεατρική performance. Μαζί τους, η χορογράφος Αμάλια Μπέννετ και ο μουσικός Λάμπρος Πηγούνης σε ad hoc ηχητικές διαδράσεις με αγαπημένα σκεύη μαγειρικής.

Τριάντα ημέρες γεμάτες διαφορετικά είδη τεχνών που μπλέκονται μεταξύ τους δημιουργικά, ένας μήνας όπου οι κακές καλλιτεχνικές παρέες θα δημιουργήσουν τέχνη μέσα από το "μαζί" και που θα κλείσει πανηγυρικά με δυο συναυλίες, των Drog A Tek και των ERASERS καθώς και ένα πάρτι έκπληξη!

ΟΙ ΔΡΑΣΕΙΣ ΤΗΣ ΠΑΡΕΑΣ

30 διπλές κινηματογραφικές προβολές
(7 ταινίες μικρού και 7 ταινίες μεγάλου μήκους)

Θεατρική performance
(4 παραστάσεις)

Συναυλία
(4 παραστάσεις)

Χορός (3 παραστάσεις)

Έκθεση ζωγραφικής, γλυπτικής και φωτογραφίας

9 Masterclasses

Το πρόγραμμα αναλυτικά με ένα κλικ εδώ
ΠΡΟΣΕΧΩΣ Ιανουάριος 2011 2011: Καλή χρονιά με νέες προκλήσεις για δημιουργία!
Για όλους εμάς, τους ανθρώπους και συνεργάτες του Ιδρύματος Μιχάλης Κακογιάννης, ο ερχομός του νέου χρόνου φέρνει νέες προκλήσεις για δημιουργία. Έτσι, λοιπόν, δίπλα σε νέα καλλιτεχνικά ρεύματα, κοντά στους νέους δημιουργούς, αλλά και, πάντοτε, μαζί με το αθηναϊκό κοινό, κοιτούμε τη νέα χρονιά με αισιόδοξο βλέμμα και παρουσιάζουμε ένα ακόμη πιο ενδιαφέρον πρόγραμμα για όλους. Ο Ιανουάριος δίνει το στίγμα των όσων θα ακολουθήσουν με σημαντικά δρώμενα από όλους, σχεδόν, τους τομείς της καλλιτεχνικής δραστηριότητας.

Στους δύσκολους καιρούς που διανύουμε, ο πολιτισμός και οι τέχνες είναι απαραίτητες περισσότερο από ποτέ και γι' αυτό ξεκινούμε το 2011 δυναμικά στηρίζοντας νέους καλλιτέχνες και ενδιαφέρουσες δημιουργίες.

Δίνοντας, ξεκάθαρα, δείγμα γραφής με τις πολλαπλές του δράσεις το 2010, το Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης, που έχει χαρακτηρισθεί από πολλούς ως "το πιο ζωντανό" Ίδρυμα της πόλης, περιμένει και τη νέα πολύ δύσκολη χρονιά τους φίλους του, νέους και μεγαλύτερους καλλιτέχνες και δημιουργούς, νέους και μεγαλύτερους φιλότεχνους, για να τους προσφέρει μια ανάσα ζωής και δημιουργίας, προβληματισμού και ψυχαγωγίας μέσα από τις εκθέσεις του, τις θεατρικές παραστάσεις, το παιδικό πρόγραμμα, τα σεμινάρια, τα ειδικά projects και τα φεστιβάλ που παρουσιάζει.

Ευχές από όλους μας και το 2011 να φέρει δύναμη, υγεία, ελπίδα και πίστη στις δυνατότητές μας!

ΕΝΗΜΕΡΩΘΕΙΤΕ ΓΙΑ ΤΙΣ ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΙΣ ΠΟΥ ΣΑΣ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΥΝ ΣΤΗΝ ΕΝΟΤΗΤΑ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΜΕ ΕΝΑ ΚΛΙΚ ΕΔΩ
ΠΑΙΔΙΚΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ 2010 - 2011 Καλλιτεχνικά Δρώμενα για Παιδιά & Εφήβους
Το Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης υπηρετώντας με αγάπη και υπευθυνότητα το χώρο του παιδικού θεάματος, σας καλωσορίζει στο νέο του πρόγραμμα μέσα από πλήθος παραστάσεων που απευθύνονται στους μικρούς του φίλους.

Φιλοξενώντας πρωτότυπες καλλιτεχνικές παραστάσεις και καλλιτέχνες που πρεσβεύουν νέες τεχνικές, το Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης επιδιώκει να προσφέρει ψυχαγωγικές και εκπαιδευτικές παραστάσεις με υψηλή ποιότητα.

Κυριακές με Κουκλοθέατρο, παιδικές θεατρικές παραστάσεις, εργαστήρια, προβολές κινηματογράφου που προσεγγίζουν βασικές έννοιες και αξίες της ανθρώπινης ύπαρξης και περνούν μηνύματα για τη ζωή, είναι μερικά από τα πολιτιστικά δρώμενα που περιλαμβάνονται στο Παιδικό Πρόγραμμα. Η συμμετοχή σε κάθε μια από τις παραστάσεις αφυπνίζει τις συνειδήσεις των παιδιών, συμβάλλει στην ανάπτυξη της φαντασίας και της συναισθηματικής νοημοσύνης.

Σας προσκαλούμε να παρακολουθήσετε τις παραστάσεις μας μαζί με τα παιδιά σας ή να οργανώσετε μια επίσκεψη με τη σχολική σας τάξη.

ΜΠΟΡΕΙΤΕ ΝΑ ΔΕΙΤΕ ΠΙΟ ΑΝΑΛΥΤΙΚΑ ΤΙΣ ΠΑΙΔΚΕΣ ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΙΣ ΣΤΗΝ ΕΝΟΤΗΤΑ ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΙΣ ΓΙΑ ΣΧΟΛΕΙΑ ΜΕ ΕΝΑ ΚΛΙΚ ΕΔΩ.

ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ ΤΙΣ ΠΑΙΔΙΚΕΣ ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΙΣ ΣΤΗΝ ΕΝΟΤΗΤΑ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ

ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ ΤΗΝ ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΑ ΤΗΣ UNIMA HELLAS ΓΙΑ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΚΟΥΚΛΟΘΕΑΤΡΟ
ΕΚΔΗΛΩΣΗ Δευτέρα 27 & Τρίτη 28 Δεκεμβρίου 2010 Γιατί... η Mουσική των Χριστουγέννων είναι Μπαρόκ! Εορταστική Εκδήλωση του Ιδρύματος Μιχάλης Κακογιάννης
Το Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης υποδέχεται τη γιορτή των Χριστουγέννων με τη λαμπρότητα που της αρμόζει και παρουσιάζει μια εορταστική εκδήλωση με κοντσέρτα μπαρόκ για φλάουτο, φλάουτο με ράμφος, σύνολο εγχόρδων και μπάσο κοντίνουο των Μπαχ, Βιβάλντι, Χέντελ και Τέλεμαν.

Άλλωστε, η Mουσική των Χριστουγέννων είναι Μπαρόκ! Καταξιωμένοι, λοιπόν, και διεθνούς φήμης σολίστ, όπως η Ναταλία Γεράκη στο φλάουτο και ο Δημήτρης Κούντουρας στο φλάουτο με ράμφος, ηγούνται ενός μοναδικού συνόλου εγχόρδων που αναλαμβάνει να μας χαρίσει όμορφες μουσικές στιγμές, εμπνευσμένες από την ατμόσφαιρα των ημερών.

Σολίστ: ΝΑΤΑΛΙΑ ΓΕΡΑΚΗ - φλάουτο & ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΚΟΥΝΤΟΥΡΑΣ - φλάουτο με ράμφος

Κείμενα – Αφήγηση: ΆΝΝΑ ΣΑΚΑΛΗ

Σύνολο εγχόρδων:
ΦΑΝΗ ΒΟΒΩΝΗ - βιολί, ΑΝΑΣΤΑΣΙΑ ΜΙΛΙΩΡΗ - βιολί, ΑΓΓΕΛΑ ΓΙΑΝΝΑΚΗ - βιόλα, ΙΑΣΩΝ ΙΩΑΝΝΟΥ - βιολοντσέλο, ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΤΙΓΚΑΣ - κοντραμπάσο, ΜΑΡΚΕΛΛΟΣ ΧΡΥΣΙΚΟΠΟΥΛΟΣ – τσέμπαλο

Πρόγραμμα:

JOHANN SEBASTIAN BACH (1685-1750)
Ouverture από τη Σουίτα αρ.2 σε Σι ελάσσονα, BWV 1067
για φλάουτο, έγχορδα και μπάσο κοντίνουο
Grave-Allegro-Lentement

ANTONIO VIVALDI (1678-1741)
"La Notte" (η Νύχτα) - Κοντσέρτο αρ.2 σε Σολ ελάσσονα,
op.10 RV 439
για φλάουτο με ράμφος, έγχορδα και μπάσο κοντίνουο
Largo, Presto, Largo, Presto, Largo (Il Sonno), Allegro

ANTONIO VIVALDI (1678-1741)
"Il Gardellino" (η Καρδερίνα) - Κοντσέρτο αρ.3 σε Ρε μείζονα, op.10 RV 428
για φλάουτο, έγχορδα και μπάσο κοντίνουο
Allegro, Cantabile, Allegro

GEORG FRIEDRICH HAENDEL (1685-1759)
Τρία Μινουέτα από την Μουσική των Νερών
Menuet I σε σολ μείζονα, Menuet II σε σολ μείζονα,
Menuet III σε σολ ελάσσονα
για φλάουτο με ράμφος, έγχορδα και μπάσο κοντίνουο

GEORG PHILIPP TELEMANN (1681-1767)
Κοντσέρτο σε Μι ελάσσονα, TWV 52: e1
για φλάουτο με ράμφος, φλάουτο, έγχορδα και μπάσο κοντίνουο
Largo, Allegro, Largo, Presto

ΔΕΙΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΟΡΤΑΣΤΙΚΗ ΕΚΔΗΛΩΣΗ Η Mουσική των Χριστουγέννων είναι Μπαρόκ! ΣΤΗΝ ΕΝΟΤΗΤΑ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΜΕ ΕΝΑ ΚΛΙΚ ΕΔΩ
ΣΥΝΑΥΛΙΑ Τετάρτη, 22 Δεκεμβρίου 2010 «ΟΙ ΕΠΟΜΕΝΟΙ» του Θανάση Πολυκανδριώτη τιμούν τους μεγάλους λαϊκούς και τον Μιχάλη Κακογιάννη
Μας συγκίνησαν όλους στην Τελετή Έναρξης της Ολυμπιάδας του 2004, στην Αθήνα, όπου κατόρθωσαν να κερδίσουν και τον παγκόσμιο θαυμασμό. Τώρα, το σύνολο μπουζουκιών «ΟΙ ΕΠΟΜΕΝΟΙ» του Θανάση Πολυκανδριώτη, αποδίδουν φόρο τιμής στους μεγάλους λαϊκούς, αλλά και στον Μιχάλη Κακογιάννη, επί σκηνής.

Μια μοναδική συναυλία, την Τετάρτη 22 του Δεκέμβρη, μας καλεί να αναπολήσουμε τους μεγάλους της ελληνικής μουσικής, τραγουδώντας ξανά, Τσιτσάνη, Βαμβακάρη, Μπαγιαντέρα, Μητσάκη, Καλδάρα και άλλους, σε διασκευές του αξέχαστου Μάνου Χατζιδάκι. Παράλληλα, «Οι Επόμενοι» τιμούν το στιχουργό Μιχάλη Κακογιάννη με την παρουσίαση τεσσάρων παλαιών και δύο νέων μελοποιημένων από το Θανάση Πολυκανδριώτη τραγουδιών του, ενώ ο ίδιος ο συνθέτης θα συμπράξει σε ένα τραγούδι έκπληξη.

Στο πρώτο μέρος της Συναυλίας θα παιχτεί όλο το έργο «Σκληρός Απρίλης του ‘45» του Μάνου Χατζιδάκι. Πρόκειται για 11 τραγούδια των Τσιτσάνη, Βαμβακάρη, Μπαγιαντέρα, Μητσάκη, Καλδάρα κτλ, διασκευασμένα από τον μοναδικό Μάνο Χατζιδάκι και σολίστ στο μπουζούκι τον Θανάση Πολυκανδριώτη, έργο που πρώτο-κυκλοφόρησε το 1972.

Στο δεύτερο μέρος «Οι Επόμενοι» τιμούν το στιχουργό Μιχάλη Κακογιάννη με την παρουσίαση τεσσάρων παλαιών και δύο νέων μελοποιημένων από το Θανάση Πολυκανδριώτη τραγουδιών, σε στίχους Μ. Κακογιάννη.

Το μουσικό Σύνολο των μπουζουκιών συνοδεύει επί σκηνής μια κιθάρα, ένα κλασικό μπάσο και ένας κρουστός.

Στο τραγουδιστικό μέρος εκτός από τα ίδια τα παιδιά συμμετέχει και η νεαρή τραγουδίστρια Χριστίνα Μιχαλάκη.

Διευθύνει και συμπράττει σε ένα τραγούδι έκπληξη ο Θανάσης Πολυκανδριώτης.

Ο Καλλιτεχνικός – Μουσικός Σύλλογος «Οι Επόμενοι» ξεκίνησε το 1993 από την ανάγκη του Θανάση Πολυκανδριώτη να μεταδώσει την αγάπη του για τα λαϊκά όργανα στους νέους ανθρώπους και μέσω αυτών να συσπειρώσει όσους πραγματικά αγαπούν τη λαϊκή – μουσική παράδοση. Σήμερα, αριθμεί 280 ενεργά μέλη, 16 έως 35 ετών, από όλη την Ελλάδα.

Το μουσικό σύνολο μπουζουκιών «Οι Επόμενοι» είχε την τιμή να συμμετάσχει στην τελετή έναρξης των XXVIII Ολυμπιακών Αγώνων «ΑΘΗΝΑ 2004», κερδίζοντας τον παγκόσμιο θαυμασμό.

ΔΕΙΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ Οι «Επόμενοι» του Θανάση Πολυκανδριώτη παίζουν και τραγουδούν ΣΤΗΝ ΕΝΟΤΗΤΑ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ
ΧΟΡΟΣ Από Σάββατο 18 έως Τρίτη 21 Δεκεμβρίου 2010 CRACK: Η νέα χορογραφία της βραβευμένης ομάδας χορού Ζήτα
Λίγο πριν παρουσιάσουν τη νέα τους δουλειά, υπό τον τίτλο CRACK, από τις 18 έως τις 21 Δεκεμβρίου 2010 στο Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης, η ομάδα χορού «Ζήτα» και η Ίρις Καραγιάν διακρίθηκαν με το πρώτο βραβείο χορογραφίας (Jarmila Jerabkova Award 2010) του New Europe Festival της Πράγας. Πρόκειται για ένα φεστιβάλ που αναγνωρίζεται ως ένα από τα κορυφαία όσων είναι αφιερωμένα στο σύγχρονο χορό και το χοροθέατρο και διοργανώνεται από το Divadlo Duncan Centre της Τσεχίας.

Από αυτό το Σάββατο, λοιπόν, αφήστε τις αισθήσεις σας να εισέλθουν στο συνεχώς εναλλασσόμενο σύμπαν του CRACK και εξερευνήστε το αποτέλεσμα συνεργασίας μεταξύ της βραβευμένης χορογράφου Ίριδας Καραγιάν, του εικαστικού Νίκου Παπαδημητρίου και του μουσικού Νίκου Βελιώτη, σε ένα σύγχρονο έργο που μελετά την σχέση ΟΜΑΔΑΣ ≠ ΜΟΝΑΔΑΣ.

Το έργο προτρέπει τον θεατή να εισέλθει με τις αισθήσεις του σε μια εκ νέου οργάνωση χώρου. Σχημάτα και μορφές προβάλουν και μεταλλάσσονται, σώματα και άλλα δομικά στοιχεία του έργου προκύπτουν ως μεμονωμένες μονάδες σύνθεσης και ολοκληρωμένα σύνολα. Έντονες ρυθμικές καταστάσεις που ορίζουν την κίνηση οδηγούν σε συσσώρευση δράσεων αλλά και παύση αυτών.

Οι συνθήκες που δημιουργούνται προκαλούν την μετακίνηση και αλληλεπίδραση των χορευτών, καθώς τελικά ο χώρος και αυτό που τον καταλαμβάνει ταυτίζονται. Η ίδια η δράση λειτουργεί ως αντιπαράθεση τάξης - αταξίας, ομάδας - μονάδας, ενός εν δυνάμει συστήματος που αναπτύσσεται μέσα στο πλέγμα του χωροχρόνου σαν ένα σύμπαν που εναλλάσσεται συνεχώς.

ΔΕΙΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ CRACK ΣΤΗΝ ΕΝΟΤΗΤΑ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΜΕ ΕΝΑ ΚΛΙΚ ΕΔΩ
ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ 10, 11, 12 & 17, 18, 19 Δεκεμβρίου 2010 Breath: Τα μικρά έργα του Samuel Beckett σε μια ενιαία παράσταση Από την OmIcrOn 2, μια εταιρεία για τις τέχνες
Γνωρίστε τον Samuel Beckett μέσα από τα μικρά του έργα, αλλά για πρώτη φορά, σε μια ενιαία παράσταση, χάρη στην σύγχρονη και ανατρεπτική ματιά σπουδαίων, στον τομέα τους, συντελεστών. Ο Σταύρος Τσακίρης παρουσιάζει το θεατρικό έργο Breath σε νέα μετάφραση της Δήμητρας Πετροπούλου, από το Σάββατο 10 Δεκεμβρίου και για περιορισμένο αριθμό παραστάσεων, στο Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης.

Μαζί του, ο Γιάννης Μετζικώφ δημιουργεί τα κοστούμια και η Ελευθερία Ντεκώ τους φωτισμούς, ενώ η παράσταση οργανώνεται πάνω σε εικαστικές εγκαταστάσεις - δημιουργίες καλλιτεχνών της νέας γενιάς, όπως του Αντώνη Βολανάκη, του Γιάννη Διαμάντη, της Ελευθερίας Ντεκώ και του Αλέξανδρου Ψυχούλη.

Όπως ο ίδιος ο σκηνοθέτης τονίζει, το Breath είναι ένα κείμενο, στο οποίο, μέσα σε μια κινούμενη εικόνα και δυο ήχους, ο Beckett συμπύκνωσε τη φιλοσοφία του, αλλά και ολόκληρο το θεατρικό του σύμπαν. Αυτό το μικρό έργο αποτελεί και τον καμβά για την παράστασή που έχει τον γενικό τίτλο “Breath”, ενώ, σαν ομόκεντροι κύκλοι αναπτύσσονται και τα άλλα μικρά του έργα ξεδιπλώνοντας τον άγριο σαρκασμό και τη σκοτεινή, χιουμοριστική ματιά του Νομπελίστα συγγραφέα.

ΔΕΙΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ BREATH ΣΤΗΝ ΕΝΟΤΗΤΑ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΜΕ ΈΝΑ ΚΛΙΚ ΕΔΩ
ΧΟΡΟΣ Από Πέμπτη 9 έως Κυριακή 12 Δεκεμβρίου 2010 IL paRRaiso / Παράδεισος: Νέα χορογραφία από τους κι όμΩς κινείται, για λίγες μόνο παραστάσεις
Γνώριμοι των φίλων του σύγχρονου χορού, αναμένεται να ενθουσιάσουν, ξανά, όλους εκείνους που θα έχουν την τύχη να παρακολουθήσουν τη νέα τους δουλειά από την Πέμπτη 9 έως και την Κυριακή 12 Δεκεμβρίου 2010. Η ομάδα σύγχρονου χορού κι όμΩς κινείται, μετά την επιτυχημένη παράσταση Purgatorio, παρουσιάζει τη νέα της χορογραφία στο Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης, υπό τον τίτλο IL paRЯaiso/ Παράδεισος.

Αυτή τη φορά, λοιπόν, η αφορμή δίδεται από το 3ο μέρος της Commedia Dante Alighieri, σε ό, τι αφορά στην τοπογραφία και στους δραματικούς χαρακτήρες. Το αποτέλεσμα μοιάζει να υπόσχεται συναρπαστικές στιγμές για όλους τους λάτρεις του σύγχρονου χορού. Oι κι όμΩς κινείται έχουν ήδη αφήσει το στίγμα τους στα καλλιτεχνικά δρώμενα και αυτό μοιάζει αρκετό, για να έχουμε όλοι μας τις υψηλότερες των προσδοκιών για τη νέα τους πρόταση.

Πρόκειται για μια συνεργασία καλλιτεχνών με διαφορετική κινησιολογική πληροφορία, ομάδα σύνθετων σωματικών παραστάσεων, όπου συναντιούνται ο χορός με το τσίρκο και την performance.

Μέσα στη δομή μιας ενιαίας και ολοκληρωμένης παράστασης, βασισμένης στη σωματική δράση και έκφραση των ερμηνευτών αφομοιώνονται τεχνικές του τσίρκο σε ό,τι αφορά τη δημιουργία και αξιοποίηση του τρισδιάστατου χώρου και το εκφραστικό φάσμα των ερμηνευτών, καθώς και την επικοινωνιακή ιδιαιτερότητα της performance.

«Στόχος της εργασίας μας είναι η στοιχειοθέτηση ενός προσωπικού λεξιλογίου με την ενσωμάτωση της ιδιαίτερης ταυτότητας του κάθε ερμηνευτή, όχι σαν μια παράταξη δεξιοτήτων αλλά με τη μορφή μιας ομαδικής διαδικασίας διαμόρφωσης, σε σχέση με τις αισθητικές αποφάσεις για την εκάστοτε έρευνα.»

«Προσανατολιζόμαστε σε συμπράξεις - συνεργασίες με άλλες καλλιτεχνικές ομάδες ή άτομα στο στάδιο της παρουσίασης ή της προετοιμασίας ενός έργου, καθώς και σε μεθόδους παρουσίασης σε θεατρικούς και μη χώρους παρακινούμενοι από την παράδοση του τσίρκο και της performance, ως αισθητική απόφαση, αλλά και αναζητώντας την επαφή με ανθρώπους, οι οποίοι δε σχετίζονται με τις παραδοσιακά θεατρικές σκηνές.»

ΔΕΙΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ ΣΤΗΝ ΕΝΟΤΗΤΑ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ
ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ 3.12.2010 Ακυρώνεται για τεχνικούς λόγους, το κινηματογραφικό αφιέρωμα με τίτλο «ΜΑΖΙ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗ ΦΤΩΧΕΙΑ»

Ακυρώνεται για τεχνικούς λόγους, το κινηματογραφικό αφιέρωμα με τίτλο «Μαζί ενάντια στη Φτώχεια».

Το αφιέρωμα θα παρουσιαζόταν από το Υπουργείο Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης σε συνεργασία με την Ταινιοθήκη της Ελλάδας και του Ιδρύματος «Μιχάλης Κακογιάννης», στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Έτους για την Καταπολέμηση της Φτώχειας, το Σάββατο 4 και την Κυριακή 5 Δεκεμβρίου 2010, στο ίδρυμα «Μιχάλης Κακογιάννης».
ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΙΑΤΙΚΟ BAZAAR Κυριακή, 5 Δεκεμβρίου 2010 Μεγάλο Χριστουγεννιάτικο BAZAAR για το Χατζηκυριάκειο Ίδρυμα Παιδικής Προστασίας από το Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης
Ένα μεγάλο Χριστουγεννιάτικο BAZAAR για το Χατζηκυριάκειο Ίδρυμα Παιδικής Προστασίας από το Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης.
Κυριακή 5 Δεκεμβρίου 2010, από τις 11:00 έως τις 21:00

Το Χατζηκυριάκειο Ίδρυμα Παιδικής Προστασίας ιδρύθηκε το 1889 με σκοπό την περίθαλψη ορφανών και άπορων κοριτσιών και αποτελεί ένα από τα παλαιότερα, ιστορικά Ιδρύματα της Ελλάδας στον τομέα της κοινωνικής μέριμνας, της αλληλεγγύης και της προστασίας παιδιών ευπαθών κοινωνικών ομάδων, με πολύτιμο έργο.

Το Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης στο πλαίσιο αξιών και τις στάσεις ζωής που πηγάζουν από την αντίληψη “etsi” της Ρ. Σεντούκα, ξεκινά μία νέα ενότητα δράσεων με τον τίτλο «etsi γιατί μπορούμε» και με στόχο την ευαισθητοποίηση κοινού και φορέων σε μια κατεύθυνση περισσότερο συνειδητοποιημένης κοινωνικής παρουσίας όλων.

Έτσι, το φετινό Bazaar του Ιδρύματος Μιχάλης Κακογιάννης, εκτός από τη διάθεση πολλών και διαφορετικών αντικειμένων σε χαμηλές τιμές, θα πλαισιώνεται και από παράλληλες εκδηλώσεις όπως: προβολές και δρώμενα, εμπνευσμένα από τον χαρακτήρα του Bazaar αλλά και την ατμόσφαιρα των ημερών.

Βιβλία, dvd, cd, παιχνίδια, χριστουγεννιάτικα είδη, ημερολόγια, χειροποίητα κοσμήματα, καλλιτεχνικά αντικείμενα, είδη δώρων, ρούχα, γλυκά και πολλά, πολλά ακόμα είδη.

Παράλληλες εκδηλώσεις:
•    Χορωδία ΚΑΠΗ Δήμου Ταύρου με χριστουγεννιάτικα τραγούδια στη 13.00
•    Προβολές ταινιών στις 13:30 (ΣΑΜΠΡΙΝΑ - Από τον βραβευμένο με OSCAR σκηνοθέτη Billy Wilder), 16:00
•    Παραστάσεις Κουκλοθέατρου 11:00, 17:30

Συμμετέχουν:
•    Ελευθερουδάκης (βιβλία)
•    Νικολέττα Τσιάμα (κοσμήματα)
•    Εν Πλω editions (βιβλία, παιχνίδια, χριστουγεννιάτικα είδη)
•    Ρόδάνθη Σεντούκα etsi αντικείμενα
•    Χατζηκυριάκειο Ίδρυμα Παιδικής Προστασίας (ημερολόγια)
•    ΚΑΠΗ Δήμου Ταύρου (ημερολόγια, χριστουγεννιάτικα είδη)

Αντικείμενα και προϊόντα τους προσφέρουν οι:
•    Kraft foods Hellas
•    Βενέτης Α.Β.Ε.Ε.Τ.
•    SATO
•    Styling Club
•    Minos EMI
•    New Star DVD
•    Mika
•    Attrattivo
•    Oltre Mare
•    Toi Moi
•    Athens Heart
•    ΚΟΑΝ
•    EROS
•    ΜΟΥΓΕΡ
•    ΕΚΔΟΤΙΚΟΣ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ Π. ΚΥΡΙΑΚΙΔΗ
ΕΙΚΑΣΤΙΚΑ 1 έως 30 Δεκεμβρίου 2010 "Shades of Love" - Έκθεση Φωτογραφίας και Προβολές Βίντεο του Δημήτρη Γέρου πάνω σε ποιήματα του Κ. Π. Καβάφη
Για πρώτη φορά, το ελληνικό κοινό θα έχει την ευκαιρία να γνωρίσει την φωτογραφική δουλειά του Δημήτρη Γέρου σε μια έκθεση με τίτλο "Shades of Love". Με την ιδιαίτερη ματιά του, μέσω του φωτογραφικού του φακού ο Δημήτρης Γέρος «εικονογραφεί» ποιήματα του Κ.Π. Καβάφη δίνοντας τους νέα διάσταση.

Σημαντικοί άνθρωποι των γραμμάτων και των τεχνών, όπως οι βραβευμένοι με Νόμπελ λογοτεχνίας Γκαμπριέλ Γκαρσία Μαρκές και Ναγκίμπ Μαχφούζ, ο πολυμεταφρασμένος στην Ελλάδα συγγραφέας Γκορ Βιντάλ, ο συγγραφέας και ακαδημαϊκός Μισέλ Τουρνιέ, ο σημαντικότερος εν ζωή Μεξικανός συγγραφέας Κάρλος Φουέντες, οι βραβευμένοι αμερικανοί συγγραφείς Έντμουντ Γουάιτ και Ρίτσαρντ Χάουαρντ, ο φιλόσοφος Ζάν Μποντριγιάρ, οι διάσημοι εικαστικοί καλλιτέχνες Τζεφ Κουνς, Αρμάν, Τομ Γουέσελμαν, ο σκηνοθέτης Κλάιβ Μπάρκερ, η ηθοποιός Ολυμπία Δουκάκη, παραδέχονται την ιδιαίτερη σχέση τους με την ποίηση του Κ.Π. Καβάφη και ποζάρουν στον φακό του πιο «ποιητικού» φωτογράφου όπως έχει χαρακτηρισθεί από τον Τζον Γουντ, του Δημήτρη Γέρου.

Η έκθεση θα φιλοξενηθεί από τη 1 έως τις 30 Δεκεμβρίου 2010. Στα εγκαίνια της έκθεσης, την Τετάρτη 1η Δεκεμβρίου 2010, στις 20:00, θα μιλήσει ο Μιχάλης Κακογιάννης.

Στην έκθεση θα παρουσιαστεί μια επιλογή 35 ασπρόμαυρων φωτογραφιών μεγάλου μεγέθους από συνολικά 70 φωτογραφίες. Πάνω σε μερικές από τις φωτογραφίες θα προβάλλεται βίντεο με τον εικονιζόμενο να απαγγέλλει το ποίημα για το οποίο έχει ποζάρει δημιουργώντας έτσι την ψευδαίσθηση πως ξαφνικά οι φωτογραφίες ζωντανεύουν.

Οι φωτογραφίες τυπώθηκαν σε βιβλίο μεγάλου σχήματος, 170 σελίδων, το οποίο μόλις κυκλοφόρησε στα Αγγλικά από τις εκδόσεις Insight του Σαν Φρανσίσκο. Τον πρόλογο του βιβλίου έχει γράψει ο σημαντικότερος εν ζωή Αμερικανός δραματουργός Έντουαρντ Άλμπη και την εισαγωγή ο αμερικανός ποιητής και τεχνοκριτικός Τζον Γουντ.

To βιβλίο θα διατίθεται στο πωλητήριο του Ιδρύματος Μιχάλης Κακογιάννης, κατά τη διάρκεια της έκθεσης, αλλά και στα ελληνικά βιβλιοπωλεία.

ΔΕΙΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΕΚΘΕΣΗ "Shades of Love" ΣΤΗΝ ΕΝΟΤΗΤΑ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ
ΕΙΚΑΣΤΙΚΑ Από Δευτέρα 29 Νοεμβρίου έως Πέμπτη 30 Δεκεμβρίου 2010 Ο Λουκιανός Κηλαηδόνης παρουσιάζει "ΤΑ ΧΡΩΜΑΤΙΣΤΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ"
Μια εικαστική πρόταση (μελέτη) πάνω στη σχέση της μουσικής με το χρώμα. Μια ιστορία που έρχεται από πολύ παλιά και απασχόλησε μουσικούς, ζωγράφους και αρχιτέκτονες. Γιατί όπως λέει ο Kandinsky: “Το μάτι μπορεί να ακούσει και το αυτί μπορεί να δει”

Η έκθεση θα φιλοξενηθεί στο foyer του Ιδρύματος Μιχάλης Κακογιάννης από τις 29 Νοεμβρίου έως τις 30 Δεκεμβρίου με ελεύθερη είσοδο για το κοινό. Όσοι παρευρεθούν στα εγκαίνια της έκθεσης, τη Δευτέρα 29 Νοεμβρίου και ώρα 21:00, θα έχουν την ευκαιρία να ακούσουν ζωντανά μουσικές του Λουκιανού Κηλαηδόνη στο mcf Bar - Restaurant, στον 3ο όροφο του Πολιτιστικού Κέντρου.

ΤΑ ΧΡΩΜΑΤΙΣΤΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ - Πως ξεκίνησαν...

Όλα ξεκίνησαν από το φαινόμενο που λέγεται συναισθησία. Ως συναισθησία (εκ του συν και του αίσθησις), ονομάζουμε τη μη φυσιολογική (με την έννοια ότι εμφανίζεται σπάνια), νευρολογική κατάσταση κατά την οποία ένας, κατά τα άλλα υγιής άνθρωπος, βιώνει δύο ή και περισσότερες αισθήσεις ταυτόχρονα. Ένα ερέθισμα, το οποίο εγείρει μια συγκεκριμένη αίσθηση, ακούσια εγείρει και μια επιπλέον αίσθηση. Με απλά λόγια, αν βρίσκετε λίγο «αλμυρό» το ορθογώνιο τρίγωνο που σχεδιάσατε, για να αποδείξετε το Πυθαγόρειο Θεώρημα, τότε μάλλον είστε συναισθητικός (πολύ πιο ενδιαφέρον από το να είστε συναισθηματικός).

Μουσική – Χρωματική συναισθησία
Αντιστοίχηση των τονικών υψών (π.χ. Do, Re…) με συγκεκριμένα χρώματα. Δεν βλέπουν όλοι οι μουσικά-χρωματικά συναισθητικοί τα ίδια χρώματα, (π.χ. το χρώμα του Re του Messiaen διαφέρει από αυτό του Scriabin). Αισθανόμουνα το φαινόμενο, δεν ήξερα όμως, ούτε την ονομασία του, ούτε ότι αυτό συνέβαινε και σε άλλους ανθρώπους.

Ήθελα μια αντιστοίχηση αντικειμενική, που να βασίζεται στους νόμους της φυσικής. Ήμουνα σίγουρος, πως υπάρχει σχέση, της συχνότητας του ήχου, με το μήκος κύματος του χρώματος. Το έψαξα και το προχώρησα, όσο μπορούσα, με στοιχεία, που ζήτησα από φίλους. Έναν μουσικό (ήχος) και έναν φωτιστή (χρώμα). Βρισκόμαστε στο 2001. Εκ των υστέρων, διαπίστωσα, ότι ήμουν πολύ κοντά σ’ αυτό που, χιλιάδες χρόνια πριν, είχε διατυπώσει ο Πυθαγόρας, οι αρχαίοι Αιγύπτιοι θεοσοφιστές και σχετικά πρόσφατα (γύρω στο 1850) η Madame Helena Blavatsky.

Έτσι άρχισαν όλα. Είπα: αφού οι νότες έχουν χρώματα, θα τις βάλω στη σειρά, και θα φτιάξω κοσμήματα, που θα είναι τραγούδια. Έψαξα λοιπόν για χάντρες, που να έχουν περίπου το σχήμα των πλήκτρων του πιάνου (παραλληλόγραμμο). Στην ουσία δηλαδή: Τα χρωματιστά τραγούδια είναι ένα θαρραλέο βήμα, προς τα μπροστά.

Λουκιανός Κηλαηδόνης

ΔΕΙΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΕΚΘΕΣΗ "ΤΑ ΧΡΩΜΑΤΙΣΤΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ" ΣΤΗΝ ΕΝΟΤΗΤΑ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ
- «Λουκιανισμός, ένα κίνημα τέχνης και ζωής - Ιστορική αναδρομή, στιγμιότυπα και ορισμός» από τον Μάριο Σπηλιόπουλο, Καθηγητή της ΑΣΚΤ [αρχείο doc, 52,7 kb]
ΔΙΑΒΑΣΤΕ 8.02.2011 Ο Ταϊβανέζος σκηνοθέτης Hou-Chi Jan κάνει… "ΚΑΚΕΣ ΠΑΡΕΕΣ" στην Αθήνα ΕΝΑΣ ΜΗΝΑΣ ΓΙΑ... ΚΑΚΕΣ ΠΑΡΕΕΣ
Έχει συνδέσει αριστοτεχνικά στην ταινία του ''One day'' που θα προβληθεί στις ''Κακές παρέες'', στο Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης, το όνειρο με την πραγματικότητα.

Ο Ταϊβανέζος σκηνοθέτης Hou-Chi Jan, ένας από τους πιο ταλαντούχους εκπροσώπους του σύγχρονου ασιατικού σινεμά, θα βρίσκεται από το πρωί της Πέμπτης, 10 Φεβρουαρίου, στην Αθήνα, μαζί με την παραγωγό της ταινίας “Οne day'', Chen Chun Wung, προκειμένου να παρευρεθούν στις προβολές του φιλμ του, που έκανε ιδιαίτερη αίσθηση στο περσινό φεστιβάλ Κινηματογράφου του Βερολίνου.

Ο σκηνοθέτης θα βρίσκεται στην πόλη για μια εβδομάδα ενώ αυτό το Σάββατο 12/2 στις 18.00 στην αίθουσα του κινηματογράφου στο Ίδρυμα ''Μιχάλης Κακογιάννης'' θα δώσει και Μasterclass μαζί με τον σκηνοθέτη της ταινίας Podslon, που επίσης προβάλλεται στις ‘’Κακές παρέες’’, Drago Sholev με δωρεάν είσοδο για το κοινό.
ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΘΕΑΤΡΟΥ Από Σάββατο 20 Νοεμβρίου 2010 έως Κυριακή 19 Δεκεμβρίου 2010 1ο LOW BUDGET FESTIVAL ή, αλλιώς, Τέχνη σε εποχές χαμηλού budget! Από το www.tospirto.net
10 ομάδες, 10 έργα, 30 παραστάσεις και 60 ηθοποιοί αφήνουν το αποτύπωμά τους στα θεατρικά δρώμενα της πόλης. Το 1ο LOW BUDGET FESTIVAL γίνεται πραγματικότητα από τις 20 Νοεμβρίου του 2010 και για έναν ολόκληρο μήνα, στο Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης, προσφέροντας χώρο σε νέες, ανατρεπτικές προσεγγίσεις του Θεάτρου, ώστε να δοθεί, αντίστοιχα, βήμα έκφρασης σε νέους δημιουργούς. Όπως σημειώνει ο ίδιος ο εμπνευστής του φεστιβάλ, ο Λάκης Λαζόπουλος, «θα συναντήσουμε τους κορυφαίους της νέας γενιάς του θεάτρου, οι οποίοι παλεύουν εδώ και καιρό χωρίς φοβερές επιχορηγήσεις, τους δημιουργούς που καλούνται να δώσουν πνοή στο ξεκίνημα αυτό, όλους αυτούς που καλούνται να φωτίσουν το θέατρο σε αυτή τη δύσκολη περίοδο για όλους.»

Πρόκειται για μια σημαντική πρωτοβουλία και παραγωγή της νέας πολιτιστικής ιστοσελίδας του Λάκη Λαζόπουλου, www.tospirto.net, στο πλαίσιο της οποίας, 10 Ελληνικές Θεατρικές Ομάδες παρουσιάζουν τις νέες τους παραγωγές, έχοντας στη διάθεσή τους προϋπολογισμό μόλις €500. Έτσι δίνεται στο αθηναϊκό κοινό η δυνατότητα να παρακολουθήσει τις νέες θεατρικές τάσεις, τους σκηνοθέτες και τις ομάδες που ξεχώρισαν στη θεατρική σκηνή του τόπου, μαζί, σε ένα φεστιβάλ που φιλοδοξεί να αποδείξει πως η φαντασία και το ταλέντο αρκούν για να ασκήσει κανείς την Τέχνη του σε εποχές χαμηλού budget.

Οι δέκα παραστάσεις παρουσιάζονται για πρώτη φορά στο κοινό και είναι αναθέσεις του www.tospirto.net.

ΑbΟvo, «Τζάμπα Ελλάδα», 20, 21, 22/11
Pequod, «Από το φίφτυ φίφτυ στον έρωτα», 23, 24, 25/11
Γιάννης Καλαβριανός, «Πάσχα», 26, 27, 28/11
Γιώργος Νανούρης, «15 λεπτά», 29, 30/11 & 1/12
Σοφία Καραγιάννη, «Κραχ», 2, 3, 4/12
Κώστας Γάκης, «Η Σκάλα», 5, 6, 7/12
Ευριπίδης Λασκαρίδης, «Κορίτσι μπαταρία», 8, 9, 10/12
Βασίλης Μαυρογεωργίου, «Άμλετ», 11, 12, 13/12
VASISTAS, «Contol freak» 14, 15, 16 /12
Blitz, «Γαλαξίας», 17, 18, 19 /12

ΔΕΙΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΓΙΑ ΤΙΣ ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΙΣ ΤΟΥ LOW BUDGET FESTIVAL ΣΤΗΝ ΕΝΟΤΗΤΑ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΜΕ ΕΝΑ ΚΛΙΚ ΕΔΩ
ΧΟΡΟΣ 17-18, 21-22 & 27-28 Νοεμβρίου 2010 Ένα «Τρίπτυχο Σύγχρονου Χορού από το Ισραήλ», για πρώτη φορά στην Ελλάδα
Χορός, χορός και… χορός στο Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης, αυτή τη φορά από το Ισραήλ. Τρεις συναρπαστικές παραστάσεις, τρείς διακεκριμένοι δημιουργοί, τρεις ευκαιρίες να γνωρίσουμε διαφορετικές γλώσσες σωματικής έκφρασης. Απολαύστε τρία ανεπανάληπτα διήμερα στη διάρκεια του Νοεμβρίου, ένα «Τρίπτυχο Σύγχρονου Χορού από το Ισραήλ» που μας φέρνει αντιμέτωπους με σύγχρονους προβληματιμούς αλλά και με παντοτινά συναισθήματα.

Ο ταλαντούχος χορογράφος Arkadi Zaides απευθύνεται σε εμάς με ένα πολιτικό έργο, μέσα από μια ιδιαίτερη χορογραφία και αναζητά έναν τόπο ελπίδας, έναν τόπο για όλους, έναν τόπο Quiet. Ενώ οι χορογράφοι Niv Sheinfeld και Oren Laor ξαναδιαβάζοντας το κλασικό και πάντα επίκαιρο αριστούργημα "Ποιός φοβάται την Βιρτζίνια Γουλφ" δημιουργούν την παράσταση “Post-Martha”, ένα σημείο συνάντησης του κόσμου του σύγχρονου χορού με εκείνον του θεάτρου. Βέβαια, δε θα μπορούσε να απουσιάζει η Yasmeen Godder, η χορογράφος με το έντονο προσωπικό στιλ, που αυτή τη φορά και στο τελευταίο της έργο Love Fire, τολμά να αποκαλύψει την ταυτότητα του άνδρα και της γυναίκας. Εξερευνώντας τα όρια των ρόλων τους σε μία σχέση, κλείνοντας το μάτι σε στερεότυπα, φαντασιώσεις αλλά και στη ρομαντική εικονοποιία μας καλεί να δούμε τα πράγματα μέσα από μια οπτική, που όπως πάντα τη χαρακτηρίζει η ποιητική διάθεση, η τόλμη, το ταλέντο, ο ρομαντισμός, το χιούμορ αλλά και ένα φρέσκο χορογραφικό λεξιλόγιο.

ΔΕΙΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΓΙΑ ΤΙΣ ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΙΣ «ΈΝΑ ΤΡΙΠΤΥΧΟ ΣΥΓΧΡΟΝΟΥ ΧΟΡΟΥ ΑΠΟ ΤΟ ΙΣΡΑΗΛ» ΣΤΗΝ ΕΝΟΤΗΤΑ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ
ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΣ Πέμπτη, 11 Νοεμβρίου 2010 Bicycle Film Festival... για πρώτη φορά στην Ελλάδα
Η Αθήνα συμπράτει με τις μητροπόλεις του κόσμου και… όλα αρχίζουν να κινούνται πάνω σε δύο τροχούς γύρω από έναν κοινό σκοπό. Το Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης συμμετέχει στην μεγαλύτερη γιορτή των φίλων του ποδηλάτου και καλωσορίζει, για πρώτη φορά στην Ελλάδα, το Bicycle Film Festival, ένα διεθνές φεστιβάλ, στην 10η επέτειο παρουσίας του στα πολιτιστικά δρώμενα του πλανήτη.

Η μουσική, η μόδα, οι εικαστικές τέχνες και κυρίως ο κινηματογράφος αγκαλιάζουν τη σύγχρονη ποδηλατική κουλτούρα και εμπνέονται από το ολοένα και πιο προσφιλές μεταφορικό μέσο του σύγχρονου, αστικού τρόπου ζωής, παγκοσμίως.

Στις αίθουσες του Πολιτιστικού Κέντρου του Ιδρύματος, το Σάββατο 13 και Κυριακή 14 Νοεμβρίου, θα έχουμε την ευκαιρία να παρακολουθήσουμε ένα εξαιρετικά ενδιαφέρον πρόγραμμα προβολών, ενώ την Πέμπτη, 11 Νοεμβρίου, εγκαινιάζεται η εικαστική έκθεση SPOKED! με θέμα και φυσικά έμπνευση, το ποδήλατο. Παράλληλα, την Κυριακή 14 του Νοέμβρη, το ΙΜΚ παρουσιάζει κανονικά το πρόγραμμά του και μπαίνει στο κλίμα των ημερών παρουσιάζοντας την έκτακτη προεκλογική παράσταση κουκλοθεάτρου, «Το Παραβάν», με ελεύθερη είσοδο για το κοινό από τους ΦΤΟΥΞΕΛΕΥΤΕΡΙΑ και ΤΣΙΡΚΟΛΕΛΕΤΑ.

BICYCLE FILM FESTIVAL

Ξεκίνησε στην Νέα Υόρκη πριν από 10 χρόνια και πλέον το Bicycle Film Festival ταξιδεύει σε περισσότερες από 30 χώρες σε όλο τον κόσμο ετησίως. Από τις 11 έως τις 14 Νοεμβρίου θα βρεθεί για πρώτη φορά και στην Αθήνα, με ένα εξαιρετικά ενδιαφέρον πρόγραμμα που περιλαμβάνει προβολές, ποδηλατοβόλτες, ποδηλατικούς αγώνες, BMX επιδείξεις, parties, συναυλίες και μια εικαστική έκθεση με θέμα και έμπνευση το ποδήλατο.

Η τελευταία θα φιλοξενηθεί στο φουαγιέ καθώς και τον 2ο όροφο του Ιδρύματος, και σε αυτήν συμμετέχουν γνωστοί εικαστικοί. Ανάμεσά τους οι: Χάρης Κοντοσφύρης, Pino Pandolfini, Αντώνης Βολανάκης, Θοδωρής Προδρομίδης, Ολυμπία Τοπτσίδου, Γεωργία Δεσύλλα, αλλά και νέοι δραστήριοι εκπρόσωποι διαφόρων τάσεων της ποδηλατικής κουλτούρας όπως οι: Piranha, λόκαλ/athens, Βαγγέλης Παράβας, Φοίβος Παπαδόπουλος, Σοφία Αργυρού και άλλοι.

Το βάρος βέβαια του Φεστιβάλ πέφτει στο εκλεκτικό πρόγραμμα των προβολών του, που φέτος περιλαμβάνει ταινίες όπως οι: “Birth Of Big Air” σε παραγωγή Spike Jonze για τον θρύλο του BMX Matt Hoffmann, "Riding the Long White Cloud” για μια παρέα pro skateboarders σε ένα skate trip με ποδήλατα, "Line of Sight” για τον θρύλο των alleycat races Lucas Brunelle, "Cyclocross Meeting” για αυτούς που αρέσκονται στις λάσπες καθώς και την πολυαναμενόμενη fixed gear ταινία “Empire”.

ΔΕΙΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΓΙΑ ΤΙΣ ΠΡΟΒΟΛΕΣ ΤΟΥ BICYCLE FILM FESTIVAL ΣΤΗΝ ΕΝΟΤΗΤΑ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΜΕ ΈΝΑ ΚΛΙΚ ΕΔΩ

ΔΕΙΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΙΚΑΣΤΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ SPOKED!, ΣΤΟ ΠΛΑΙΣΙΟ ΤΟΥ BICYCLE FILM FESTIVAL ME ΈΝΑ ΚΛΙΚ ΕΔΩ

ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΚΤΑΚΤΗ ΠΡΟΕΚΛΟΓΙΚΗ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ «ΤΟ ΠΑΡΑΒΑΝ» ΜΕ ΈΝΑ ΚΛΙΚ ΕΔΩ
ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΣ Σάββατο, 30 Οκτωβρίου 2010 Ο Μιχάλης Κακογιάννης προλογίζει την ταινία "Γλυκιά Πατρίδα"
Η ταινία Γλυκιά Πατρίδα (Sweet Country) του Μιχάλη Κακογιάννη προβάλλεται αυτό το Σάββατο 30 Οκτωβρίου 2010, στις 21:20, παρουσία του σκηνοθέτη και του συνθέτη Σταύρου Ξαρχάκου στο Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης, στο πλαίσιο του Αφιερώματος ο Ελληνικός Κινηματογράφος της δεκαετίας του ’80 του 23ου Πανοράματος Ευρωπαϊκού Κινηματογράφου. Ο Μιχάλης Κακογιάννης θα προλογίσει την ταινία και θα μας ταξιδέψει σε κινηματογραφικές μνήμες μιας δεκαετίας που υπήρξε η μεταβατική περίοδος και για πολλούς είναι ίσως η πιο κρίσιμη στην ιστορία του ελληνικού σινεμά.

H ταινία απεικονίζει τα οδυνηρά γεγονότα της δικτατορίας της Xιλής μετά τη δολοφονία του Προέδρου της, Σαλβαντόρ Aλιέντε και την κατάληψη της εξουσίας από τον Στρατηγό Πινοσέτ. H δράση επικεντρώνεται σε δύο οικογένειες που παγιδεύονται από τους στρατιωτικούς.

ΔΕΙΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΟΒΟΛΗ ΤΗΣ ΤΑΙΝΙΑΣ "ΓΛΥΚΙΑ ΠΑΤΡΙΔΑ" ΣΤΗΝ ΕΝΟΤΗΤΑ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ
ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΣ 20 Οκτωβρίου 2010 23ο Πανόραμα Ευρωπαϊκού Κινηματογράφου
Το Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης καλωσορίζει, στις αίθουσες του Πολιτιστικού του Κέντρου, το 23ο Πανόραμα Ευρωπαϊκού Κινηματογράφου και μαζί του, όλους τους σινεφίλ της πόλης. Φέτος, για 2η συνεχόμενη χρονιά, το Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης φιλοξενεί έναν μεγάλο αριθμό από τις 100 και πλέον ταινίες που επιλέχθηκαν για να προβληθούν στο πλαίσιο του Πανοράματος. Μεταξύ άλλων, αυτή τη φορά, οι πραγματικοί λάτρεις του ευρωπαϊκού και όχι μόνο σινεμά, μπορούν να ταξιδέψουν σε κινηματογραφικές στιγμές που θα αναβιώσουν μνήμες και θα μας ξανασυστήσουν σημαντικές ταινίες του μακρινού αλλά και του πρόσφατου παρελθόντος. Στη σκοτεινή αίθουσα του Ιδρύματος μπορεί κανείς να απολαύσει Αφιέρωμα στον Ελληνικό Κινηματογράφο της Δεκαετίας του ’80, Αφιέρωμα: Spaghetti Western, μέρος του Αφιερώματος «Μοναχικός Κλόουν», τρεις ταινίες αφιερωμένες στον εορτασμό των 50 χρόνων από την ίδρυση της Κυπριακής Δημοκρατίας αλλά και μέρος του αφιερώματος στον Καθημερινό Φασισμό.

Παράλληλα, οι θεατές θα έχουν την ευκαιρία να επισκεφθούνέκθεση εικαστικών με θέμα τον ελληνικό κιν/φο της δεκαετίας ‘80 από «10 + 1» νέους καλλιτέχνες και υπό την επιμέλεια του Γιάννη Ψυχοπαίδη.

Δείτε λεπτομέρειες για τις προβολές του 23ου Πανοράματος Ευρωπαϊκού Κινηματογράφου στην ενότητα Πρόγραμμα
ΕΚΔΗΛΩΣΗ Δευτέρα, 18 Οκτωβρίου 2010 Europe’s Promise - Πρόσκληση σε εκδήλωση από το (Ι.ΠΕ.ΔΙ.Σ) με τον διακεκριμένο συγγραφέα, αρθρογράφο και ερευνητή Steven Hill Europe’s Promise - “Ο ρόλος της Ευρώπης στη διαμόρφωση κοινωνικά υπεύθυνα θεσμών και πρακτικών πράσινης ανάπτυξης”

Το ΙΝΣΤΙΤΟΥΤΟ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΚΟΥ ΔΙΑΛΟΓΟΥ ΚΑΙ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗΣ απευθύνει ανοικτή πρόσκληση σε όλους τους ενδιαφερόμενους για την εκδήλωση με θέμα: Europe’s Promise - “Ο ρόλος της Ευρώπης στη διαμόρφωση κοινωνικά υπεύθυνα θεσμών και πρακτικών πράσινης ανάπτυξης”. Η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί με την υποστήριξη του Υπουργείου Εξωτερικών, του Ιδρύματος Μιχάλης Κακογιάννης και του Συνδέσμου Νέων Επιχειρηματιών Ελλάδος - Young Leaders, την Δευτέρα 18 Οκτωβρίου στις 5:00μμ., και θα φιλοξενηθεί στο αμφιθέατρο Κρανιδιώτη (Υπουργείο Εξωτερικών), Ακαδημίας 1.

Το Ινστιτούτο Περιφερειακού Διαλόγου και Στρατηγικής (Ι.ΠΕ.ΔΙ.Σ) αποσκοπεί στη δημιουργία μίας πλατφόρμας ανταλλαγής ιδεών, προαγωγής της κοινωνικής διπλωματίας και ενίσχυσης της περιφερειακής συνεργασίας.

Στο πλαίσιο αυτό διοργανώνεται η εν λόγω εκδήλωση με θέμα «Ο ρόλος της Ευρώπης στη διαμόρφωση κοινωνικά υπεύθυνων θεσμών και πρακτικών πράσινης ανάπτυξης» με προσκεκλημένο ομιλητή τον διακεκριμένο συγγραφέα, αρθρογράφο και ερευνητή στα πολιτικά θέματα Steven Hill, συνιδρυτή του Fairvote και πρώην διευθυντή του New America Foundation, ο οποίος εξέδωσε πρόσφατα το βιβλίο Europe's Promise (www.europespromise.org).

Το βιβλίο του Steven Hill έχει λάβει εξαιρετικές κριτικές από διακεκριμένες προσωπικότητες και διεθνή ερευνητικά κέντρα και ΜΜΕ, καθώς προβάλλει τη σημασία και τον ρόλο της Ευρώπης και των Ευρωπαϊκών θεσμών για την Ευρώ-Ατλαντική και διεθνή συνεργασία αλλά και για μία Αμερική ισχυρά κοινωνικών αρχών. Η ομιλία του Steven Hill, είναι βέβαιο ότι θα αναδείξει σημαντικά πεδία γόνιμου προβληματισμού και θα θυμίσει την δυναμική της πράσινης οικονομίας, και τις αξίες της κοινωνικά υπεύθυνης πολιτείας.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ Τα "Προσεχώς"... με μια Ματιά Το Πρόγραμμα Νοεμβρίου 2010 Συνοπτικά
Το Πρόγραμμα του Νοεμβρίου 2010 του Ιδρύματος Μιχάλης Κακογιάννης πάει σινεμά με ένα ποδήλατο, τιμά τα 100 χρόνια της Μεξικανικής επανάστασης με ξεχωριστές ταινίες, χορεύει με Ομάδες Σύγχρονου Χορού από Ελλάδα, Ισραήλ και Κορέα, παρακολουθεί από κοντά τη νέα δουλειά 10 θεατρικών θιάσων μαθαίνει και διασκεδάζει με Κουκλοθέατρο για μικρούς και μεγάλους. Με άλλα λόγια υπόσχεται ένα συναρπαστικό μήνα σε όλους, όσοι θα βρεθούν στους χώρους του Πολιτιστικού του Κέντρου για να απολαύσουν πλήθος δρώμενων με τη δημιουργική σφραγίδα νέων αλλά και διακεκριμένων καλλιτεχνών. Το έργο εκλεκτών εκπροσώπων της σύγχρονης ελληνικής αλλά και διεθνούς δημιουργίας αποκαλύπτεται, για να καλύψει ένα ευρύ φάσμα τεχνών και τρόπων έκφρασης ενώπιον του αθηναϊκού κοινού. Πάρτε μια ιδέα για το προσεχές πρόγραμμα εδώ, μάθετε λεπτομέρειες για τις επερχόμενες παραστάσεις στην ενότητα Πρόγραμμα και βρεθείτε στο επίκεντρο της πολιτιστικής κίνησης της πόλης.

Το πρόγραμμα

Κινηματογράφος

Σάββατο 13 & Κυριακή 14 Νοεμβρίου
Βicycle Film Festival - Προβολές στις 17:00, 19:00 & 21:00
Πέμπτη 11 Νοεμβρίου- Έκθεση Εικαστικών

Πέμπτη 18 έως Τετάρτη 24 Νοεμβρίου 2010
Φεστιβάλ Κινηματογράφου - 100 ΧΡΟΝΙΑ ΜΕΞΙΚΑΝΙΚΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ

Θέατρο

LOW BUDGET FESTIVAL
10 Ελληνικές Θεατρικές Ομάδες παρουσιάζουν τη νέα τους παραγωγή
Διάρκεια: 20 Νοεμβρίου -19 Δεκεμβρίου
Μία παραγωγή της νέας πολιτιστικής ιστοσελίδας του Λάκη Λαζόπουλου www.tospirto.net στην οποία καλούνται να παρουσιάσουν τις νέες τους παραγωγές 10 θεατρικές ομάδες.

Κουκλοθέατρο για μικρούς και μεγάλους - Ελληνικό Κέντρο της Διεθνούς Ένωσης Κουκλοθέατρου (UNIMA)

Βραδιές Κουκλοθέατρου για Μεγάλους - Κάθε Πέμπτη στις 22:00

Πέμπτη 11 Νοεμβρίου 2010 - Κουκλοθίασος «Ο τρελός του βασιλιά» & Αλέξανδρος Μονοκάνδυλος: Παρουσίαση για το Ιαπωνικό Κουκλοθέατρο
Παράσταση: «ο Κανείς και ο Τίποτα»

Πέμπτη 18 Νοεμβρίου 2010 - Κουκλοθέατρο ParaMana
Παράσταση: Το κορίτσι που ήθελε να αγγίξει το μισοφέγγαρο

Πέμπτη 25 Νοεμβρίου 2010 - Θέατρο Τέχνης Νεύμα
Παράσταση: Λεμονιά

Κουκλοθέατρο για Μικρούς - Κάθε Κυριακή στις 11:00 & στις 17:30

Κυριακή 7 Νοεμβρίου 2010 - Κουκλοθέατρο ParaMana
Παράσταση: Το κορίτσι που ήθελε να αγγίξει το μισοφέγγαρο

Κυριακή 14 Νοεμβρίου 2010 - ομάδα κουκλοθέατρου και αφήγησης παραμυθιού φτουξελευτερία
Παράσταση: Όταν η Κόκκινη Κλωστή χάθηκε στο Μεγάλο Δάσος

Κυριακή 21 Νοεμβρίου 2010 - Θέατρο Σκάλα
Παράσταση: Το Μαγεμένο Πράσινο

Κυριακή 28 Νοεμβρίου 2010 - Θέατρο Κούκλας Κοκου-Μουκλό
Παράσταση: Η Φεγγαρόσουπα

Χορός

Τετάρτη 3, Πέμπτη 4 & Παρασκευή 5 Νοεμβρίου 2010, στις 21:00
"Πάντα Κτήνη" - ομάδα χορού Ditto

Την Πέμπτη 4 Νοεμβρίου την παράσταση χορού διαδέχεται μουσική συναυλία της EleKtroBalKana με ενιαίο εισιτήριο εισόδου

Τετάρτη 17 έως Κυριακή 28 Νοεμβρίου 2010
Τρεις Ομάδες, Τρεις Χορογραφίες, Έξι Παραστάσεις Σύγχρονου Χορού από το Ισραήλ

13, 14, 19, 20, 21, 26, 27, 28 Νοεμβρίου 2010, στις 21.30
mind the map - fingersix - Yunjung Kim

Τρίτη 30 Νοεμβρίου & Τετάρτη 1 Δεκεμβρίου 2010, στις 21:30
Σταχτοπούτα - ΜΥΙΑ Ομάδα Σύγχρονου Χορού

Σεμινάριο

ΠΑΡΑ – ΜΥΘΕΟΜΑΙ
Προφορική Αφήγηση και η Τέχνη του Λόγου - Με την ψυχοπαιδαγωγό – παραμυθού Σάσα Βούλγαρη

Συνεχίζονται...

Θέατρο

"Μαύρα Γράμματα σε Άσπρο Φόντο" του Ρούμπεν Γαλιέγο
Έως 16 Νοεμβρίου, κάθε Δευτέρα & Τρίτη, στις 21:00

Έκθεση

«10+1» - «Έντεκα νέοι εικαστικοί καλλιτέχνες σχολιάζουν το ελληνικό σινεμά της δεκαετίας του ’80»
Έκθεση στο πλαίσιο του Πανοράματος Ευρωπαϊκού Κινηματογράφου - Έως 7 Νοεμβρίου 2010

Θεατρική Παράσταση για τα Παιδιά

"Το Τραγούδι της Γης"
Έως τις 19 Δεκεμβρίου, κάθε Κυριακή στις 11:30
ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ Παρασκευή, 15 Οκτωβρίου 2010 Σε αναζήτηση της Αλήθειας… Η Κορίνα Χρυσάιδου και ο Γιώργος Χαρατζάς μιλούν στο www.mcf.gr Από τον Αχιλλέα Κούρια
Στα λόγια τους, κανείς, διακρίνει πηγαία αγάπη και βαθειά γνώση για το θέατρο, χαρακτηριστικά που δεν κρατούν για τους εαυτούς τους, αλλά επιλέγουν να μεταδόσουν σε νέους, κυρίως συναδέλφους, κάνοντάς τους κοινωνούς της αλήθειας που οι ίδιοι έχουν ανακαλύψει στην τέχνη της υποκριτικής. Η Κορίνα Χρυσάιδου και ο Γιώργος Χαρατζάς μας μιλούν για την Πρακτική Αισθητική και το σεμινάριο που ήδη λαμβάνει χώρα στο Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης.

1.    Πως διαφοροποιείται η τεχνική της «Πρακτικής Αισθητικής» από άλλα μοντέλα υποκριτικής τέχνης;

Γ. Χαρατζάς: Η Πρακτική Αισθητική βασίζεται στη διδασκαλία της τελευταίας περιόδου του Στανισλάφσκι (ο οποίος μιλούσε για ‘σωματικές δράσεις’), τη διδασκαλία του Αριστοτέλη, των Στωικών φιλοσόφων και του αμερικανού δασκάλου υποκριτικής Sanford Meisner. Η Πρακτική Αισθητική βάζει στο κέντρο της διδασκαλίας της υποκριτικής την έννοια της ‘σωματικής δράσης’, το τι δηλαδή κάνουμε επί σκηνής, στο εδώ και τώρα, στην προσπάθειά μας να πετύχουμε ένα στόχο. Αν και η έννοια της δράσης είναι κοινή σε όλα τα συστήματα υποκριτικής, πολλές άλλες διδασκαλίες επικεντρώνονται στο ‘συναίσθημα’ σαν κυρίαρχο εργαλείο ή στο ‘σώμα’ ή στη ‘φαντασία’ εκτρέποντας τη συνειδητότητα των ηθοποιών απο το γεγονός ότι τελικά καλούνται επί σκηνής να παίξουν ‘δράσεις’ και μέσα από τις δράσεις να αφηγηθούν μια ιστορία στο κοινό (κάτι που πρώτος όρισε ο Αριστοτέλης). Η Πρακτική Αισθητική εστιάζει επίσης στο πώς ο ηθοποιός, θα παραμένει σε απόλυτη επικοινωνία με τους παρτενέρ του επί σκηνής και ανά πάσα στιγμή θα δρα και θα αντιδρά στα ερεθίσματά τους χωρίς να προδικάζει τον τρόπο.

2.    Θα την χαρακτηρίζατε ως ολοκληρωμένη και αποκλειστική μέθοδο προσέγγισης ενός ρόλου, ή θα μπορούσε ίσως να λειτουργήσει ακόμη και επικουρικά προς άλλες τεχνικές; Με άλλα λόγια, απαιτείται να απεκδυθεί κανείς άλλων τεχνικών και να κάνει την είσοδό του στον κόσμο του Μάμετ χωρίς έτοιμες συνταγές και λύσεις;

Κ. Χρυσάιδου: Η Πρακτική Αισθητική είναι μια ολοκληρωμένη μέθοδος υποκριτικής αλλά αποκλειστικότητα δε νοείται σήμερα σε κανένα σύστημα ηθοποιίας. Όλα τα σύγχρονα δυτικά συστήματα έχουν ως βάση τον Στανισλάβσκι και άρα είναι συγκοινωνούντα δοχεία. Θεωρούμε ότι η Πρακτική Αισθητική μπορεί να συνεργαστεί άριστα και με άλλες διδασκαλίες, ιδιαίτερα εκείνες που εξασκούν και διευρύνουν την εκφραστικότητα του σώματος. Ωστόσο για να εκπαιδευθεί κανείς στην Πρακτική Αισθητική χρειάζεται όντως να την προσεγγίσει με καθαρό νου, ελεύθερος από άλλες συνταγές και λύσεις ώστε να της δώσει την ευκαιρία να λειτουργήσει.

3.    Η «Πρακτική Αισθητική» μοιάζει να υπόσχεται μια ολοκληρωμένη αντιμετώπιση των προβληματισμών, των ενδοιασμών αλλά και των φόβων από τους οποίους συχνά διακατέχονται οι ηθοποιοί. Με ποιον τρόπο επιτυγχάνεται αυτό;

Γ.Χ.: Διαβάζοντας κανείς το εγχειρίδιο της Πρακτικής Αισθητικής, το ΕΝΑ ΠΡΑΚΤΙΚΟ ΕΓΧΕΙΡΙΔΙΟ ΓΙΑ ΤΟΝ ΗΘΟΠΟΙΟ, που είναι γραμμένο από έξι μαθητές του Ντ. Μάμετ, διαπιστώνει ότι για πρώτη φορά μια τεχνική υποκριτικής αναλύει πλήρως τη λειτουργία του ηθοποιού, επισημαίνει όλα τα κομβικά της ζητήματα και προτείνει λύσεις συγκεκριμένες και κυρίως πρακτικά εφαρμόσιμες. Πιστεύουμε ότι είναι λυτρωτικό για κάθε ηθοποιό - όπως ισχύει και για κάθε ζωγράφο, μουσικό ακόμα και ξυλουργό – να γνωρίζει ποιά είναι τα εργαλεία του και πώς να τα χρησιμοποιεί. Να γνωρίζει επίσης πώς να δουλέψει όταν παίρνει για πρώτη φορά στα χέρια του ένα κείμενο πέρα από την καθοδήγηση δασκάλου ή σκηνοθέτη. Για πρώτη φορά μια τεχνική κωδικοποιεί τόσο ξεκάθαρα τη δουλειά του ηθοποιού γι’ αυτό και το ΕΝΑ ΠΡΑΚΤΙΚΟ ΕΓΧΕΙΡΙΔΙΟ ΓΙΑ ΤΟΝ ΗΘΟΠΟΙΟ θεωρείται σήμερα ένα από τα καλύτερα βιβλία που κυκλοφορούν παγκοσμίως πάνω στην υποκριτική.

4.    Σε άρθρο σας σημειώνετε πως η μέθοδος του Ντέϊβιντ Μάμετ ξεπερνά τα όρια της τεχνικής και αποκτά σφαιρικές διαστάσεις μιας φιλοσοφικής θεώρησης για την υποκριτική. Η «Πρακτική Αισθητική» μπορεί να αποκαλύψει μια διαφορετική και πιο ουσιαστική διάσταση του Θεάτρου; Αν ναι, αυτό συμβαίνει μόνο για τον ηθοποιό, ή μπορεί να αγγίξει και τον θεατή;

Κ.Χ.: Μέσα σε μια ομαδική δημιουργική διαδικασία ο ηθοποιός αναγνωρίζει ότι, πολλές φορές ασυναίσθητα, το εγώ του περιχαρακώνεται, αμύνεται, παρατάσσεται και αντιδρά αρνητικά στις προσλαμβάνουσες με τις οποίες δεν ταυτίζεται. Όπως έλεγαν οι Στωικοί φιλόσοφοι «οι άνθρωποι ενοχλούνται όχι από τα πράγματα, αλλά από τις απόψεις που έχουν για τα πράγματα». Αυτό αναχαιτίζει τη δημιουργική διαδικασία διότι διακόπτει τη γόνιμη ανταλλαγή ιδεών και τη ροή της ενέργειας. Η Πρακτική Αισθητική, κατ’ αρχάς, διδάσκει τον ηθοποιό να συμπεριφέρεται στην επαγγελματική του δραστηριότητα με ταπεινότητα, γενναιοδωρία, τακτ και ευγένεια. Ο ηθοποιός μαθαίνει συνειδητά να παρατηρεί τα γεγονότα εντός της ομάδας, να μην τα παίρνει προσωπικά και να τα αφομοιώνει τροφοδοτώντας δημιουργικά την ίδια τη δουλειά. Έτσι ο ηθοποιός της Πρακτικής Αισθητικής μαθαίνει να μην εμπλέκεται, διατηρώντας την προσωπική του ακεραιότητα ενώ ταυτόχρονα διατηρεί μια υψηλή διαθεσιμότητα, στοιχείο απαραίτητο σε κάθε ομαδική καλλιτεχνική διαδικασία. Αφετέρου δε, όταν μια παράσταση είναι το αποτέλεσμα μιας ομαδικής προσπάθειας ανθρώπων με αυτά τα χαρακτηριστικά τότε και οι θεατές, ως ευαίσθητοι δέκτες, εισπράττουν πίσω από τα τεκταινόμενα του έργου ένα μήνυμα πίστης και θετικής ενέργειας.

5.    Για τους μη μυημένους η «αναζήτηση της αλήθειας» στην «τέχνη της υποκριτικής» ακούγεται ως σχήμα οξύμωρο. Μπορεί η «υποκριτική» να ενέχει ψήγματα «αλήθειας», κι αν ναι, πως ορίζονται αυτά στη σχέση που αναπτύσσει ο υποδυόμενος ηθοποιός με το ρόλο του αλλά και με το κοινό;

Γ.Χ.: Ο όρος υποκριτική αντί της ‘ηθοποιίας’ μπορεί να δημιουργεί παρεξηγήσεις. ‘Υποκριτική’ δε σημαίνει ‘υποκρίνομαι’ με την τρέχουσα αρνητική σημασία της λέξης, δηλαδή ψεύδομαι, προσποιούμαι, παραπλανώ. Δεν ζητείται από τους ηθοποιούς να προσποιούνται κάτι ή να λειτουργούν περιγραφικά. Όταν το βλέπουμε αυτό στις παραστάσεις, στην τηλεόραση και στον κινηματογράφο μας προκαλεί τεράστια απώθηση. Αντιθέτως τους ζητείται να παίζουν με ‘αλήθεια’ δηλαδή να αντλούν τα στοιχεία της εκφραστικότητάς τους, τις δράσεις τους, από τον ίδιο τους τον εαυτό ώστε να μη φαίνονται προσποιητοί και ψεύτικοι. Τους ζητείται συνεπώς να χτίζουν τους ρόλους τους σκάβοντας μέσα τους, μέσα στο άπειρο υλικό του προσωπικού τους σύμπαντος πράγμα που τους κάνει ‘πειστικούς’ και ‘αληθινούς’ επί σκηνής. Αυτό όταν συμβαίνει συνεχώς σε κάθε στιγμή μιας παράστασης το κοινό μαγεύεται και φεύγει από το χώρο λυτρωμένο και ανανεωμένο – που είναι κι ο στόχος των παραστατικών τεχνών.

6.    Ο Ντέϊβιντ Μάμετ μοιάζει να επιχειρεί να ξεγυμνώσει την ιδιότητα του ηθοποιού από υπερβατικά, θα έλεγε κανείς «θεόπνευστα», χαρακτηριστικά που της αποδίδονται, και να την επαναφέρει στις ρεαλιστικές διαστάσεις ενός επαγγέλματος. Διαπιστώνετε όντως μια στρεβλή πραγματικότητα στο χώρο του θεάτρου; Μπορεί η «Πρακτική Αισθητική» να προσγειώσει έναν ηθοποιό, να τον αποτρέψει από το να γίνει υπερφίαλος «σταρ» και να τον κάνει «υπηρέτη» του θεάτρου;

Κ.Χ.: Κατά την άποψή μας η ελληνική θεατρική πραγματικότητα είναι δυσανάλογη. Ενώ υπάρχει οριζόντια ανάπτυξη του θεατρικής τέχνης με πρωτοφανή αριθμό νεανικών ομάδων οι οποίες παράγουν κάθε είδος θεάτρου (devised, σωματικό, δρόμου κλπ.) από την άλλη λείπει η κάθετη ανάπτυξη, αυτή που ερευνά τα βαθύτερα στοιχεία της και μπορεί να δημιουργήσει ρεύμα δηλαδή σχολή υποκριτικής. Ο θεατρικός χώρος είναι πολυδιασπασμένος, οι ομάδες δεν λειτουργούν σε βάθος χρόνου και κυρίως λείπει μια κοινή γλώσσα για το τι είναι θέατρο, τι είναι υποκριτική. Οι νέοι ηθοποιοί στοχεύουν στο να πετύχουν αναγνωρισιμότητα, γνωρίζοντας ότι αυτό θα τους βοηθήσει να επιβιώσουν σε ένα πολύ δύσκολο και σκληρό επαγγελματικό στίβο. Έτσι πολλοί καταφεύγουν στην τηλεόραση η οποία στη συνέχεια τους στραγγίζει και τους καταπίνει καλλιτεχνικά. Ο ηθοποιός της Πρακτικής Αισθητικής επειδή γνωρίζει ακριβώς ποιά είναι η δουλειά του δεν καταφεύγει στη δημιουργία μιας πλαστής εικόνας για τον εαυτό του που νομίζει ότι θα του επιτρέψει να επιβιώσει στο χώρο. Ταυτόχρονα, νωρίτερα εξηγήσαμε πώς, η Πρακτική Αισθητική βοηθάει τον κάθε ηθοποιό να διατηρεί γειωμένο και σεμνό τον εαυτό του και ακέραιο το καλλιτεχνικό του όραμα, το οποίο είναι ζήτημα σκληρού προσωπικού αγώνα.

7.    Ποιό είναι το κοινό στο οποίο απευθύνεται το σεμινάριο υποκριτικής για την τεχνική του Ντέϊβιντ Μάμετ; Σίγουρα σε έναν νέο ηθοποιό, αλλά ίσως και σε κάποιον ήδη φτασμένο, ή ακόμη και σε έναν ερασιτέχνη;

Γ.Χ.: Η τεχνική του Ντ. Μάμετ απευθύνεται σε κάθε άνθρωπο που θα ήθελε να ασχοληθεί σοβαρά με την υποκριτική. Και λέμε ‘σοβαρά’ διότι απαιτεί συνέπεια και συνέχεια, πειθαρχία και την πλήρη αφοσίωση του μαθητευόμενου ηθοποιού. Το δικό μας σεμινάριο που έχει τη μορφή εργαστηρίου απευθύνεται κυρίως σε νέους ηθοποιούς οι οποίοι έχουν κατακτήσει τα βασικά στοιχεία της ηθοποιίας μέσα στις δραματικές σχολές ή μέσα από διαδικασίες σοβαρής ενασχόλησης με το θέατρο και θα’ θελαν να προχωρήσουν παρακάτω. Θα’ θελαν δηλαδή να κατακτήσουν μια συγκεκριμένη τεχνική, ξεκάθαρη και απόλυτα πρακτική, η οποία να τους δώσει τα εφόδια να λειτουργήσουν κάτω από οποιεσδήποτε επαγγελματικές συνθήκες. Για το λόγο αυτό θα τους ζητήσουμε να βάλουν στην άκρη προς στιγμήν ό,τι γνωρίζουν από άλλους δασκάλους, ό,τι ιδέες και απόψεις έχουν περί υποκριτικής και να αφεθούν tabula rasa (σα ‘λευκός πίνακας’) στη διδασκαλία της Πρακτικής Αισθητικής. Με την έννοια αυτή το σεμινάριό μας αφορά και σε ‘φτασμένους’ ηθοποιούς οι οποίοι θα είναι διαθέσιμοι να ακολουθήσουν αυτή τη διαδικασία.

8.    Θα μπορούσατε να μας αναφέρετε κάποια στοιχεία από την προσωπική σας σχέση με την τεχνική Μάμετ, είτε ως ηθοποιοί είτε ως δάσκαλοι αλλά και τα οφέλη που αποκομίσατε εσείς προσωπικά;

Κ.Χ.: Γνωρίζουμε πλέον τι να κάνουμε όταν παίρνουμε στα χέρια μας ένα κείμενο. Πώς να το επεξεργαστούμε. Πώς να μάθουμε τα λόγια μας (υπάρχει συγκεκριμένος τρόπος εκμάθησης που μας βοηθά όταν παίζουμε). Γνωρίζουμε πώς να χτίσουμε ένα ρόλο, ένα χαρακτήρα και τι να κάνουμε με τα συναισθήματά μας επί σκηνής όταν αυτά εκδηλώνονται. Ξέρουμε πού πρέπει να συγκεντρωθούμε επί σκηνής, τι μας απελευθερώνει, τι μας ενεργοποιεί και τι μας αγχώνει και μας μπλοκάρει. Έχουμε πια απόλυτη επίγνωση των εργαλείων της τέχνης μας. Ξέρουμε επίσης πολύ καλά πώς πρέπει να συμπεριφερθούμε μέσα σε μια ομάδα και πώς να σχετιστούμε με τους συναδέλφους μας ηθοποιούς. Μπορούμε τώρα να προσαρμοστούμε σε οποιαδήποτε επαγγελματική συνθήκη. Κι επειδή η Πρακτική Αισθητική είναι τόσο ξεκάθαρη και διαυγής, ως δάσκαλοι και σκηνοθέτες μας είναι απόλυτα ξεκάθαρο τι διδάσκουμε και ποιούς όρους, ποιά γλώσσα χρειάζεται να χρησιμοποιήσουμε για να κατευθύνουμε τους ηθοποιούς ώστε να τους είναι απόλυτα κατανοητοί οι στόχοι τους.

Κορίνα Χρυσάιδου – Γιώργος Χαρατζάς
Ηθοποιοί – δάσκαλοι Πρακτικής Αισθητικής
ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΣ Τετάρτη, 22 Σεπτεμβρίου 2010 Πριν η Μυστηριώδης Κυρία αποκτήσει φωνή... 1ο Φεστιβάλ Βωβού Κινηματογράφου - Αφιέρωμα στον Αμερικάνικο Κινηματογράφο
Το Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης σε συνεργασία με το Μορφωτικό Τμήμα της Πρεσβείας των ΗΠΑ στην Αθήνα διοργανώνουν το 1ο Φεστιβάλ Βωβού Κινηματογράφου - Αφιέρωμα στον Αμερικανικό Κινηματογράφο, από την Πέμπτη 30 Σεπτεμβρίου έως την Τρίτη 12 Οκτωβρίου 2010. Με την υποστήριξη του Studio, Παράλληλο Κύκλωμα, όπως και τού Προέδρου του Χρήστου Παπαδημητρίου.

Ο Μιχάλης Κακογιάννης διάλεξε και προτείνει 19 από τις αγαπημένες του ταινίες, που γυρίστηκαν στις ΗΠΑ, στις απαρχές του κινηματογράφου. Εικόνες ασπρόμαυρες, έντονη υποκριτική, επεξηγηματικές καρτέλες που διακόπτουν τη δράση, παντελής έλλειψη ήχου αλλά με ζωντανή μουσική υπόκρουση, το αφιέρωμα θα μας θυμίσει τα αμέτρητα γκαγκ του Μπάστερ Κήτον, την απέραντη ευαισθησία του Τσάρλι Τσάπλιν, το άλυτο μυστήριο της "θείας" Γκρέτα Γκάρμπο, αλλά και τους άλλους μεγάλους πρωταγωνιστές της εποχής τον διοπτροφόρο κωμικό Χάρολντ Λόυντ, τον καρδιοκατακτητή Ρούντολφ Βαλεντίνο, τους ξεχωριστούς σκηνοθέτες Γκρίφιθ, Τζούλιαν, Νίμπλο, Μπράουν. Ταινίες με εικαστική ομορφιά και θαυμαστές για την εποχή τους τεχνικές, με εξαιρετικές μελοδραματικές ή κωμικές ερμηνείες, θρίλερ ή ρομαντικές κωμωδίες, τοιχογραφίες εποχής ή περιπέτειες θα μας ξεναγήσουν σε αυτή την αυτόνομη μορφή έκφρασης που αποτελεί ο βωβός κινηματογράφος, που άνθισε στις αρχές του 20ου αιώνα.

Το αφιέρωμα θα ανοίξει στις 30/9, στις 20:00, με ομιλία του ο ειδικευμένος στον Βωβό κινηματογράφο, διακεκριμένος Αμερικανός καθηγητής Mark Garrett Cooper ο οποίος μετά την προβολή θα συζητήσει με το κοινό, ενώ την τελευταία προβολή στις 12 Οκτωβρίου θα προλογίσει ο Μιχάλης Κακογιάννης κλείνοντας το αφιέρωμα. Ακόμη, τις προβολές, όπως και τότε, θα συνοδεύουν ζωντανά νέοι μουσικοί με αυτοσχεδιασμούς ή και πρωτότυπες συνθέσεις τους.

Σε όλες τις προβολές η Είσοδος είναι Ελεύθερη

Επίσης, ειδικά για σχολεία, προγραμματίζονται 3 πρωινές εκπαιδευτικές προβολές (πληροφορίες ΙΜΚ: πρωινές ώρες τηλ. 210 34 18 584 )
- 1ο Φεστιβάλ Βωβού Κινηματογράφου - Αφιέρωμα στον Αμερικάνικο Κινηματογράφο - Αναλυτικό Πρόγραμμα Προβολών [αρχείο pdf, 2118,5 kb]
ΔΙΑΒΑΣΤΕ Τρίτη, 7 Σεπτεμβρίου 2010 Η θετική πλευρά της ζωής Προβολές & έκθεση etsi για το περιβάλλον
Το Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης προχωρά σε συνεργασία με το Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Ρόδου - Ecofilms και την Καλλιτεχνική του Διευθύντρια, σκηνοθέτιδα Λουκία Ρικάκη και διοργανώνει την Τρίτη 14 και την Τετάρτη 15 Σεπτεμβρίου, στις 9:00 μ.μ., διήμερο αφιερωμένο στο Περιβάλλον. Θα προβληθούν σειρά ταινιών μικρού μήκους οι οποίες όπως επισημαίνει η Λουκία Ρικάκη « έχουν φιλοξενηθεί στο Ecofilms της Ρόδου και αποτελούν τις προτάσεις ανεξάρτητων δημιουργών οι οποίοι φωτίζουν τη θετική πλευρά της ζωής, προτείνουν δημιουργικές λύσεις απεμπλοκής μας από την κρίση και υπογραμμίζουν τις πιο σημαντικές αξίες της ύπαρξής μας». Ταινίες που καταθέτουν την αγωνία των δημιουργών τους για το μέλλον του πλανήτη αλλά και των ανθρώπινων σχέσεων και τα θέματά τους καλύπτουν ένα πλατύ πεδίο οικολογικών και κοινωνικών προβλημάτων.

Περισσότερα για τις προβολές εδώ

Οι προβολές συνδυάζονται και συμπληρώνουν με το δικό τους τρόπο τη πρωτότυπη διπλή εικαστική έκθεση με τίτλο “etsi για το Περιβάλλον” της Ροδάνθης Σεντούκα με τη συμμετοχή και των Harry Lambert, Vasilia και Χριστίνας Μόραλη, που διοργανώνει από τις 9 Σεπτεμβρίου στις 21:00, έως τις 10 Οκτωβρίου 2010, στο Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης. Η έκθεση περιλαμβάνει έργα ζωγραφικής, σχέδια και χειροποίητα χρηστικά αντικείμενα από ανακυκλωμένα φιλικά προς το περιβάλλον υλικά, τα οποία εκτός από τη φυσική έκθεσή τους, θα προβάλλονται τόσο σε οθόνες όσο και σε τρισδιάστατα αιωρούμενα στο χώρο ολογράμματα, με στόχο την προώθηση ενός νέου τρόπου σκέψης αλλά και δράσης για την προστασία του περιβάλλοντος τόσο μέσω της χρήσης της τεχνολογίας ως οικολογικού μέσου στη δημιουργία και παρουσίαση έργων τέχνης, όσο και της αποτίμησης και απόδοσης του περιβαλλοντικού ισοδύναμου ακόμα και για τα καλλιτεχνικά έργα και τις εκθέσεις τους.

Περισσότερα για την έκθεση εδώ
ΧΟΡΟΣ 7 Ιουλίου 2010 Catherine Diverres -Blowin’ στις 10, 11 & 12 Ιουλίου Έργο για 8 χορευτές και 2 μουσικούς
Η Catherine Diverrès συστήνεται για πρώτη φορά στο ελληνικό κοινό με την παράσταση "Blowin’", έργο του 2007 με το οποίο αποκαλύπτει τις εκλεκτικές της συγγένειες με τον Κάννινγκχαμ γύρω από τη διαδικασία του τυχαίου, αλλά με άλλα σώματα, ευαισθησίες, τεχνικές, και τεχνογνωσίες λιγότερο φορμαλιστικές.

Περισσότερες πληροφορίες στην ενότητα Πρόγραμμα
ΔΙΑΒΑΣΤΕ Τετάρτη, 30 Ιουνίου 2010 Γιώργος Κουμεντάκης & DissonArt Ensemble - Unknown dialects: 8 μουσικές διαλέξεις Γιώργος Κουμεντάκης & DissonArt Ensemble
Πρόκειται για οκτώ μουσικά έργα, οκτώ μουσικές επιστολές, οκτώ θεατρικές performances, οκτώ μουσικές διαλέξεις. Σίγουρα μια εξαιρετικά ενδιαφέρουσα προσέγγιση των DissonArt Ensemble στην νέα δουλειά του Γιώργου Κουμεντάκη. Μια παράσταση που υπόσχεται ότι θα μας επιτρέψει να γίνουμε αυτήκοοι μάρτυρες μιας ανοικτής συνομιλίας μεταξύ της ελληνικής μουσικής παράδοσης και του σήμερα… Με αφετηρία, λοιπόν, την νέα μουσική δημιουργία του Γιώργου Κουμεντάκη, μια ομάδα νέων καλλιτεχνών παρουσιάζει στο Θέατρο του Ιδρύματος Μιχάλης Κακογιάννης, στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Αθηνών, μια παράσταση μουσικού θεάτρου στην οποία οι μουσικοί του DissonArt Ensemble γίνονται ηθοποιοί, υπερβαίνοντας τα όρια που τους επιβάλλει η τέχνη τους, κάνοντας πράξη τον όρο «μετάπραξη» που πρώτος χρησιμοποίησε ο Γιάννης Χρήστου.

Σε κείμενα του Γιάννη Σβώλου, σκηνοθεσία του Αλέξανδρου Ευκλείδη και κοστούμια - σκηνικά του Πέτρου Τουλούδη η παράσταση «Unknown dialects: 8 μουσικές διαλέξεις» εισάγει ένα νέο ιδίωμα ανάμεσα στην μουσική και το θέατρο, όπου η θεατρική πράξη, ερμηνευμένη από τους μουσικούς, επιχειρεί την αφήγηση και εξερεύνηση της ιστορίας που κρύβεται πίσω από κάθε μουσικό έργο.

ΔΕΙΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ "UNKNOWN DIALECTS: 8 ΜΟΥΣΙΚΕΣ ΔΙΑΛΕΞΕΙΣ" ΣΤΗΝ ΕΝΟΤΗΤΑ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ

Η συνομιλία με την παράδοση είναι σήμερα μια δύσκολη υπόθεση. Ο Γιώργος Κουμεντάκης την επιχείρησε σε μια σειρά από έργα του, προσπαθώντας να αναδείξει τη μουσική παράδοση ως υλικό τού σήμερα, ανιχνεύοντας στο μουσικό υλικό την οικουμενική του διάσταση, πέρα από οποιαδήποτε εθνική χρήση και κτήση. Οι διάφορες μουσικές διάλεκτοι της ελληνικής μουσικής παράδοσης συνομιλούν στα οκτώ μουσικά έργα που διαμορφώνουν τη ραχοκοκαλιά της παράστασης και που εμπεριέχουν διαφορετικές φόρμες και ιδιώματα.

>Γιώργος Kουμεντάκης // Unknown Dialects- 8 μουσικές διαλέξεις/ 8 lectures in music
Τα τελευταία χρόνια, η ελληνική παραδοσιακή μουσική έχει γίνει η κινητήρια δύναμη του συνθετικού μου έργου. Επανεφευρίσκω, ανασυντάσσω και ανασυνθέτω παραδοσιακά μουσικά θέματα, διατηρώντας την ενέργεια και τη λεπτότητά τους, την αυθεντικότητα του αρχέγονου μοντέλου τους, τον παλμό και την ψυχή τους, ακολουθώντας τα χνάρια των «ανωνύμων» που έφτιαχναν τα δημοτικά τραγούδια. Των κάθε λογής «ανωνύμων» και χωρίς σύνορα συνθετών, έξω από κάθε φυλετικό αυτοθαυμασμό. Καθώς το υλικό αυτό στροβιλίζεται στα χέρια μου, παίρνει αναγκαστικά κάτι από την προσωπικότητά μου (τη δόση την καθορίζει το ίδιο το υλικό και η διάθεση που διαμορφώνεται από τις αμέτρητες ακροάσεις της μουσικής, καθώς ο ήχος σχηματοποιείται βήμα βήμα στο χαρτί). Αυτές οι μεγάλες ή μικρές δόσεις προσωπικής έκφρασης δεν αφήνουν κανένα περιθώριο επιστροφής στα κεκτημένα. Ο κύκλος των έργων με τον γενικό τίτλο Unknown Dialects - 8 μουσικές διαλέξεις επιχειρεί να αποκρυπτογραφήσει μουσικά γράμματα που στέλνονται σε διαφορετικούς παραλήπτες. Το κάθε έργο δίνει κάτι από τον κόσμο του στο επόμενο, και έτσι υπάρχει μια συνέχεια που η αρχή της χάνεται στην παράδοση μέσα στους αιώνες. Το παρόν της δεν είναι στατικό και το μέλλον προσβλέπει στην υπεροχή της εξέλιξης. Η ιδέα των γραμμάτων προς διαφορετικούς παραλήπτες δημιουργεί έναν δραματουργικό άξονα, που επιτρέπει τη δόμηση των οκτώ (8) έργων σε μια οπερατική - θεατρική λογική.

>Αλέξανδρος Ευκλείδης // Unknown dialects: 8 μουσικές διαλέξεις / 8 lectures in music
Στο μουσικό θέατρο τίθεται διαρκώς η ίδια ερώτηση: περισσότερο μουσική ή θέατρο, καθαρή μορφή ή νόημα, ήχος ή λόγος; Το Unknown dialects είναι ένα εγχείρημα στο πεδίο του μουσικού θεάτρου, με αφετηρία οκτώ καθαρά μουσικά, μη αφηγηματικά έργα του Γιώργου Κουμεντάκη που ερμηνεύονται από δώδεκα μουσικούς. Οι ίδιοι οι μουσικοί αναλαμβάνουν, εκτός από τη μουσική, και τη σκηνική ερμηνεία. Η σκηνική, η μουσική, η επιστημονική, η εικαστική, η δημοσιογραφική διάλεκτος αναπτύσσονται παράλληλα, σε μια παρατακτική δομή που δεν ευνοεί τον μεταξύ τους ανταγωνισμό. Στο επίκεντρο της σκηνικής πραγμάτευσης, που προεκτείνει την εμπειρία του ακούσματος των μουσικών έργων, βρίσκονται τα ζητήματα της παράδοσης και των χρήσεών της, της μορφής του ανώνυμου δημιουργού, της μουσικής γλώσσας και των διαλέκτων της, που την απομακρύνουν από τον στερεοτυπικό χαρακτηρισμό της ως «παγκόσμιας γλώσσας». Οι performers μεταμορφώνονται σε ιστορικά πρόσωπα, συμμετέχουν σε φανταστικές διαλέξεις και συνέδρια, πραγματοποιούν αυτοσχέδιες τελετές, συμμετέχουν στον εικαστικό σχολιασμό των μουσικών έργων που οι ίδιοι ερμηνεύουν. Στην παράσταση αυτή, το μουσικό θέατρο νοείται ως ένα πεδίο δημοκρατικού διαλόγου των επιμέρους μέσων και τεχνών, των διαλέκτων της τέχνης. Σε μια στιγμή που οι επικλήσεις της παράδοσης γίνονται ολοένα και πιο ύποπτες, η παράσταση αυτή επιχειρεί να θέσει επί σκηνής ορισμένα δύσκολα ερωτήματα που παραδοσιακά τις συνοδεύουν, μέσα από τη μεικτή γλώσσα του μουσικού θεάτρου.
ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ Τετάρτη, 16 Ιουνίου 2010 Ημερίδα με Θέμα: Υδατικοί Πόροι - Υποχρέωση για Διατήρηση και Προστασία
ΥΔΑΤΙΚΟΙ ΠΟΡΟΙ : ΥΠΟΧΡΕΩΣΗ ΓΙΑ ΔΙΑΤΗΡΗΣΗ ΚΑΙ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ
Τρίτη 29 Ιουνίου 2010, 9.30- 13.45
«Ίδρυμα ΜΙΧΑΛΗΣ ΚΑΚΟΓΙΑΝΝΗΣ»

Το Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης (ΙΜΚ) σε συνεργασία με τον Εθελοντικό Οργανισμό για το Αστικό Περιβάλλον ECOCITY και επικεντρώνοντας στο αδιαμφισβήτητα νευραλγικό τομέα διατήρησης, προστασίας και διαχείρισης των υδατικών πόρων, διοργανώνουν Ημερίδα με θέμα: Υδατικοί Πόροι: Υποχρέωση για Διατήρηση και Προστασία, την Τρίτη 29 Ιουνίου 2010, στο Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης, από τις 9.30 έως τις 13.45.

Στόχος της Ημερίδας είναι η σύνθεση και επικαιροποίηση διαφόρων απόψεων και θέσεων για το τρόπο Διαχείρισης και Προστασίας του «Νερού», τομείς, που βρίσκονται σε κρίση και αποτελούν, σήμερα, έναν από τους πιο απαιτητικούς και ζωτικούς τομείς του ανθρώπινου πολιτισμού. Οι συνδιοργανωτές απευθύνουν ανοικτή πρόσκληση προς όλους τους ενδιαφερόμενους φορείς και επιστήμονες αλλά και στο πλατύ κοινό να συμμετέχουν στο προβληματισμό αλλά και στη αναζήτηση λύσεων και προτάσεων για δράσεις και πρωτοβουλίες. Στην Ημερίδα συμμετέχουν έγκριτοι εξειδικευμένοι επιστήμονες στην πλειοψηφία τους Καθηγητές των Ανώτατων Ιδρυμάτων της χώρας.

Συνδιοργάνωση: ECOCITY ΕΘΕΛΟΝΤΙΚΟΣ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ ΓΙΑ ΤΟ ΑΣΤΙΚΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ, ΙΔΡΥΜΑ ΜΙΧΑΛΗΣ ΚΑΚΟΓΙΑΝΝΗΣ

Επιβεβαιώσεις συμμετοχής και κρατήσεις θέσεων θα γίνονται καθημερινά από Δευτέρα έως και Παρασκευή, από τις 10:00 έως τις 14:00, στο τηλέφωνο 210 3418579 ή στην ηλεκτρονική διεύθυνση info@mcf.gr

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ
09:30 EΓΓΡΑΦΕΣ

10:00 ΥΠΟΔΟΧΗ - ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΙ

Εκ μέρους του Μεσογειακού Σκέλους της Παγκόσμιας Σύμπραξης για το Νερό (Global Water Partnership Mediterranean) θα απευθύνει χαιρετισμό η κ. Κωνσταντίνα Τόλη.

1η ΕΝΟΤΗΤΑ
Συντονιστής: Γιάννης Κουμαντάκης, Μέλος Επιστημονικής Επιτροπής ECOCITY, Ομότιμος Καθηγητής ΕΜΠ

10:15 Στόχοι και Σχεδιασμός της Πολιτείας για τη διατήρηση και Προστασία των Υδατικών Πόρων, Α. Ανδρεαδάκης, Ειδ. Γραμματέας Υδατικών Πόρων ΥΠΕΚΑ, Καθηγητής Ε.Μ Πολυτεχνείου

10:30 Ο Μεγάλος προμηθευτής νερού ύδρευσης και οι υποχρεώσεις του για τους σημερινούς και μελλοντικούς καταναλωτές, Θ. Λέκκας, Πρόεδρος ΕΥΔΑΠ, Καθηγητής Πανεπιστημίου Αιγαίου, πρώην Πρύτανης

10:45 Τα υπόγεια νερά στην Ελλάδα. Το σήμερα και οι προοπτικές για το μέλλον, Π. Σαμπατακάκης, Πρόεδρος Συλλόγου Επιστημόνων ΙΓΜΕ, Δρ Υδρογεωλογίας.

11:00 Κύπρος-Αποθέματα, Εμπλουτισμός και Διαχείριση Υδατικών Πόρων, Ε. Γαλιούνα, Πολιτικός Μηχανικός, Μεταπτυχιακή Φοιτήτρια Ε.Μ.Π

11:15 Ερωτήσεις - Διάλογος

Διακοπή - Καφές

2η ΕΝΟΤΗΤΑ
Συντονιστής: Σίσκος Παναγιώτης, Καθηγητής Χημείας Περιβάλλοντος Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών.

12:15 Ελληνικά ποτάμια και λίμνες. Σημερινή κατάσταση. Μέτρα Προστασίας, Ν. Σκουλικίδης, Δ/ντης Ερευνών Ινστιτούτου Εσωτερικών Υδάτων ΕΛ.ΚΕ.Θ.Ε

12:30 Αξιοποίηση υποβαθμισμένων νερών με έμφαση στα λύματα, Δ. Μαμάης, Επικ. Καθηγητής Ε.Μ Πολυτεχνείου, Εργ. Υγειονομικής Τεχνολογίας.

12:45 Αρχαία Ελλάδα και νερό, Η. Μαριολάκος, Ομότιμος Καθηγητής Πανεπιστημίου Αθηνών, (Γεωλογικό Τμήμα), Μέλος Κεντρικού Αρχαιολογικού Συμβουλίου.

13:00 Ερωτήσεις – Διάλογος

13:30 Συμπεράσματα

13:45 Τέλος Ημερίδας
- Ημερίδα με Θέμα: Υδατικοί Πόροι: Υποχρέωση για Διατήρηση και Προστασία [αρχείο pdf, 565,8 kb]
ΔΙΑΒΑΣΤΕ Δευτέρα, 31 Μαΐου 2010 Στο 921931 Bar, στο νέο, καλλιτεχνικό στέκι της πόλης!
Το πάζλ των ευχάριστων εκπλήξεων από το Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης μοιάζει να συμπληρώνεται, καθώς το Πολιτιστικό Κέντρο στην οδό Πειραιώς 206 απέκτησε το 921931 Bar, στον 3ο όροφο του πολυχώρου.

Οι επιλεγμένες κινηματογραφικές μουσικές υπόσχονται να μας κρατήσουν συντροφιά με μνήμες που ξεπηδούν από το λευκό πανί της σκοτεινής αίθουσας και μας παίρνουν από το χέρι για να γνωρίσουμε ήρωες που λατρέψαμε, να θυμηθούμε στιγμές που μας σημάδεψαν και να αναπολήσουμε σκέψεις που μας συνεπήραν…

Άλλωστε ο μύθος ενός φιλμ ενέπνευσε ακόμη και το όνομα του υπέροχου χώρου. Το «γούρικο» λαχείο με τον αριθμό 921931 που έχασε η Έλλη Λαμπέτη στο Κυριακάτικο Ξύπνημα του 1954 και στάθηκε η αφορμή για να γνωρίσει το Δημήτρη Χορν, καλείται να ξαναζωντανέψει τα συναισθήματα που οι κινηματογραφικές μπομπίνες αλλοτινών εποχών γεννούσαν αλλά και τα σάουντρακ του σήμερα δημιουργούν.

Στο 921931 Bar, στο νέο καλλιτεχνικό στέκι της πόλης μπορεί κανείς να ζωγραφίσει μια παύση ανάμεσα στους ρυθμούς της καθημερινότητας, να εμπνευσθεί το δικό του προσωπικό σάουντρακ κάνοντας τις νύχτες τόσο ενδιαφέρουσες, όσο η καλή παρέα και οι όμορφες συζητήσεις μετά από κάθε παράσταση, μετά από κάθε δρώμενο που λαμβάνει χώρα στο Πολιτικό Κέντρο του Ιδρύματος. Εκεί, με το βλέμμα να χάνεται στην αγκαλιά της πόλης, στη θέα του τοπίου που δεν παραλείπει να μας θυμίζει ότι όλα στην Αθήνα ξεκίνησαν κάπου εκεί, γύρω από τον ιερό βράχο της Ακρόπολης που δεσπόζει στ’ αριστερά, αλλά εξελίχθηκαν για να μεταμορφωθούν σε ένα άκρως σύγχρονο, αστικό και βιομηχανικό κέντρο, όπως είναι η καρδιά της Αθήνας που απλώνεται μπροστά, και την οποία διατρέχει η οδός Πειραιώς, εκεί η παύση του κάθε ένα από εμάς, μοιάζει να είναι ανεκτίμητη. Στην καρδιά λοιπόν της πρωτεύουσας, το 921931 Bar αναλαμβάνει να γίνει αφετηρία και συνάμα προορισμός για ένα ταξίδι γεμάτο από χαλάρωση και διασκέδαση…

Ο επισκέπτης του 921931 Bar μπορεί να απολαύσει το ποτό ή το cocktail του, συνοδευόμενο από ποιοτικό finger food και φρέσκες και δροσερές σαλάτες σε χαμηλές τιμές, πάντοτε σε συνδυασμό με ένα περιβάλλον υψηλής αισθητικής και minimal κομψότητας. Πρωταγωνιστής της ατμόσφαιρας που δημιουργείται κάθε βράδυ στο 921931 Bar, ο φωτισμός, που αναλαμβάνει να αναδείξει τις αρχιτεκτονικές φόρμες του κτιρίου και να τις σμίξει με την εικόνα του interior design. Μπορεί κανείς να επιλέξει για την παρέα του κάποιον από τους αναπαυτικούς καναπέδες που περιστοιχίζουν το χώρο, ή να βρεθεί στο κέντρο της «δράσης», στο αποσπώμενο και μετακινούμενο μπαρ, το οποίο για τους καλοκαιρινούς μήνες «έξυπνα» έχει μεταφερθεί στη βεράντα για να δέσει αρμονικά με την κατάφωτη Αθήνα. Τέλος το έμπειρο προσωπικό βρίσκεται εκεί για να σας εξυπηρετήσει με τον καλύτερο δυνατό τρόπο και να καλύψει τις επιθυμίες σας στο έπακρο.
ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ Πέμπτη, 27 Μαΐου 2010 Η ΑΠΟΝΟΜΗ ΤΩΝ ΒΡΑΒΕΙΩΝ ΟΙΚΟΠΟΛΙΣ 2010 ΤΟ ΒΡΑΔΥ ΤΗΣ ΤΕΤΑΡΤΗΣ 2 ΙΟΥΝΙΟΥ 2010
Την Τετάρτη 2 Ιουνίου και ώρα 20:30, θα διοργανωθεί η Τελετή για την Απονομή των Βραβείων Περιβαλλοντικής Ευαισθησίας ΟΙΚΟΠΟΛΙΣ 2010, στο Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης, που βρίσκεται στην Πειραιώς 206, στην Αθήνα.

Μια βραδιά γεμάτη διακρίσεις για Επιστήμονες, Επιστημονικούς Φορείς, Δήμους, Επιχειρήσεις, Οργανισμούς και Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης, που παρουσίασαν σημαντικό έργο στη διάρκεια του 2009, για την προστασία του Περιβάλλοντος. Η εκδήλωση, που προετοιμάζεται από τον Σκηνοθέτη Νίκο Κροντηρά και μια αξιόλογη ομάδα συνεργατών, θα γίνει στο αμφιθέατρο του Ιδρύματος.

Η Επιτροπή Αξιολόγησης των Βραβείων ΟΙΚΟΠΟΛΙΣ 2010, στην οποία συμμετέχουν προσωπικότητες από τον ακαδημαϊκό, περιβαλλοντικό, επικοινωνιακό, εικαστικό και επιχειρηματικό χώρο, θα ολοκληρώσει τον Κύκλο Αξιολόγησης και τις τελικές επιλογές την τελευταία ημέρα του Μαϊου.

Το αγαλματίδιο της φετινής απονομής, δημιουργείται από ανακυκλωμένο γυαλί που εμπνεύσθηκε και σχεδίασε ο καλλιτέχνης Χρήστος Μιχαήλ Παπανδρόπουλος.

Ο θεσμός των Βραβείων ΟΙΚΟΠΟΛΙΣ, υλοποιείται για 6η συνεχόμενη χρονιά, από τον Εθελοντικό Περιβαλλοντικό Οργανισμό ECOCITY και επιβραβεύει το περιβαλλοντικό έργο και τη συνεισφορά, με σκοπό να δημιουργηθούν οι συνθήκες για μια βιώσιμη κοινωνία όπου οι κυρίαρχες αξίες είναι ο σεβασμός προς το Περιβάλλον και την Ποιότητα της Ζωής.

Την διοργάνωση της Τελετής των Βραβείων ΟΙΚΟΠΟΛΙΣ 2010, υποστηρίζουν το Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης και οι εταιρίες ΑVAKON και ΑVITRON. Χορηγοί Επικοινωνίας είναι ο ραδιοφωνικός σταθμός FLASH 96, η εφημερίδα ΑΠΟΓΕΥΜΑΤΙΝΗ και τα περιοδικά AD BUSINESS, REVIEW CSR και ECOTEC.

Το ECOCITY είναι εθελοντικός οργανισμός που στοχεύει στην αναβάθμιση του αστικού περιβάλλοντος και στη βελτίωση της ποιότητας ζωής στις πόλεις. Σκοπός του είναι η ευαισθητοποίηση των κατοίκων των αστικών κέντρων για τα περιβαλλοντικά προβλήματα, καθώς και η υιοθέτηση συμπεριφορών φιλικών προς το περιβάλλον.

Τα Βραβεία ΟΙΚΟΠΟΛΙΣ ενισχύουν με ηθικά κίνητρα όσους συνειδητοποιούν το χρέος, συμβάλλουν, προάγουν, καλλιεργούν την συλλογική ευθύνη και έμπρακτα επιδεικνύουν περιβαλλοντική ευαισθησία.

Πληροφορίες: Δημήτρης Μπόκαρης,
τηλ. 210 6196757, κιν. 6974 476855,
info@ecocity.gr
ECOCITY, Κεφαλληνίας 9 – 15126 -
Παράδεισος Αμαρουσίου, Αθήνα
Κυριακή 13 & Δευτέρα 14 Ιουνίου 2010 Αthens Metropolitan College, BA in Performing Arts
Το Αthens Metropolitan College (μέλος του Εκπαιδευτικού Ομίλου ΑΚΜΗ)
σε συνεργασία με το Queen Margaret University που εδρεύει στο Εδιμβούργο,
παρουσιάζουν τη θεατρική παράσταση των τελειοφοίτων του BA in Performing Arts
Μήδεια του Ευριπίδη. Η παράσταση-αξιολόγηση πραγματοποιείται την Κυριακή 13 και Δευτέρα 14 Ιουνίου στις 21.00, στο ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης, Πειραιώς 206, Ταύρος.
Είσοδος ελεύθερη.
ΧΟΡΟΣ Τρίτη 25 & Τετάρτη 26 Μαΐου 2010 Αthens Metropolitan College, BA (Hons) in Dance Performance
Το Αthens Metropolitan College (μέλος του Εκπαιδευτικού Ομίλου ΑΚΜΗ) σε συνεργασία με το Roehampton University που εδρεύει στο Λονδίνο, παρουσιάζουν σκηνές από το καλλιτεχνικό έργο των τελειοφοίτων της φετινής, πρώτης ακαδημαϊκής χρονιάς υλοποίησης του προγράμματος BA (Hons) in Dance Performance, υπό τον ενιαίο τίτλο First Footings. Η παράσταση-αξιολόγηση των τελειοφοίτων πραγματοποιείται την Τρίτη 25 & Τετάρτη 26 Μαϊου στις 21.00, στο Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης, Πειραιώς 206, Ταύρος. Είσοδος ελεύθερη.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ 28 Απριλίου 2010 Σημαντικές πρεμιέρες στο Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης όλο τον Μάιο
Η παρουσία του Ιδρύματος Μιχάλης Κακογιάννης στην πολιτιστική ζωή της πόλης αναμένεται εμφανώς ανανεωμένη, καθώς νέες παραστάσεις εντάσσονται στο πρόγραμμα του Μαΐου. Λίγο πριν το Καλοκαίρι του 2010, το Ίδρυμα θα φιλοξενήσει σημαντικές πρεμιέρες. Το πρόγραμμα περιλαμβάνει Θέατρο, Σύγχρονο Χορό και Χοροθέατρο, Μάθημα Θεάτρου, Μουσική αλλά και Κινηματογράφο, ενώ έκθεση φωτογραφίας από το Σπίτι της Κύπρου, αφιερωμένη στον Μιχάλη Κακογιάννη, μετά από παράταση, θα εξακολουθήσει να είναι ανοιχτή για το κοινό. Παράλληλα θα συνεχίζονται οι παραστάσεις της επιτυχημένης παραγωγής της Fresh Target Theatre. Πρόκειται για μία site specific performance υπό τον τίτλο «Η Νέα Τάξη Πραγμάτων» σε τρία μονόπρακτα του Harold Pinter και σε σκηνοθεσία του Πάρι Ερωτοκρίτου.

Πρεμιέρες…

•   "Χαμένο Κορμί"
Το ενδιαφέρον και πλούσιο πρόγραμμα ξεκινά στις 30/04, 01 & 02/05 με την πρώτη πανελλήνια προβολή της αποκατεστημένης κόπιας, μιας αρχειακής ταινίας, παραγωγής 1961, του Μιχάλη Κακογιάννη υπό τον τίτλο «Χαμένο Κορμί» και με την Έλλη Λαμπέτη στον πρωταγωνιστικό ρόλο.

«Χαμένο Κορμί» - Δείτε περισσότερα

• "Μουσική για την σκηνή"
Στις 3 Μαΐου το ΙΜΚ παρουσιάζει συναυλία με τίτλο «Μουσική για την σκηνή» από τον Σταύρο Γασπαράτο και το ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ Πάτρας. Η συναυλία αυτή αρθρωμένη σε δύο ενότητες, έχει ως αφετηρία θέματα που συνέθεσε ο συνθέτης για το Θέατρο, το Χορό και το Σινεμά και ενορχηστρώθηκαν εκ νέου, ειδικά για αυτή τη σειρά συναυλιών, που ξεκίνησε στις 21 Απριλίου στο Θέατρο «Απόλλων» στην Πάτρα, σε συνεργασία με το ΔΗΠΕΘΕ Πατρών. Στο πρώτο μέρος θα παρουσιαστεί ζωντανά υλικό από το άλμπουμ «Rehearsals» (επιλογή από συνθέσεις για θέατρο και χορό), και στο δεύτερο μια σειρά νέων ακυκλοφόρητων συνθέσεων του Σταύρου Γασπαράτου.

«Μουσική για την σκηνή» - Δείτε περισσότερα

•    "Ιστορίες Τρόμου και Μυστηρίου"
Τη σκυτάλη παραλαμβάνει στις 06/05 η θεατρική ομάδα Buzz Productions Theater παρουσιάζοντας το έργο - έρευνα πάνω στην Αφήγηση «Ιστορίες Τρόμου και Μυστηρίου» βασισμένο σε διηγήματα των Ριονοσούκε Ακουταγκάβα και Λευκάδιου Χέρν σε σκηνοθεσία Φίλιππου Φιλίππου. Η ιαπωνική κουλτούρα, τα πνεύματα, ο τρόμος, το μυστήριο και το ήθος τους, κέντρισαν το ενδιαφέρον της ομάδας Buzz Productions Theater, που προετοίμασε μετά από ένα σεμινάριο με θέμα "την αφήγηση στο θέατρο με αφορμή ιστορίες τρόμου και μυστηρίου", μία παράσταση χρησιμοποιώντας τα διηγήματα: Ριονοσούκε Ακουταγκάβα: Ρασομόν, Σ’ ένα σύδεντρο, Η ιστορία της Κέσα και του Μορίτο, Η πίστη του Ουέι - Σενγκ (Ρασομόν και άλλα διηγήματα) και Λευκάδιου Χέρν: Πεθαμένης Μυστικό και Μουζίνα, Ροκούρο Κούμπι (Καϊνταν, Ιαπωνικές ιστορίες για παράδοξα πράγματα).

«Ιστορίες Τρόμου και Μυστηρίου» - Δείτε περισσότερα

•   With2Feet - 5 Παραστάσεις σύγχρονου χορού και χοροθεάτρου
Στις αρχές Μαΐου επίσης, από τις 05/05 έως τις 09/05, οι αίθουσες του ΙΜΚ θα υποδεχτούν τη διοργάνωση With2Feet - 5 Παραστάσεις σύγχρονου χορού και χοροθεάτρου, σε 2 ενότητες, από τους Ted Stoffer, Γιάννη Καρούνη, Jozsef Csaba Hajzer, Αθανασία Κανελλοπούλου και την ομάδα Paracoon σε παραγωγή της Van Dog Event Group, υπό την καλλιτεχνική επιμέλεια των Αιμιλία Κορφιά και Γιάννη Καρούνη σε συνεργασία με την ομάδα Paracoon και υπό τη διεύθυνση παραγωγής του Georges Perot.
Πρόκειται για ένα σόλο του Γιάννη Καρούνη (Orbital), ένα ντουέτο του Ted Stoffer (in a landscape), ένα τρίο του Jozsef Csaba Hajzer (S.K.I.N.S.) , μια χορογραφία με 8 χορεύτριες της Αθανασίας Κανελλοπούλου (Σκιές του Τίποτα) και μία χοροθεατρική παράσταση της ομάδας Paracoon (H Νύχτα), που ενώνονται με τέτοιο τρόπο ώστε να προβάλουν μία ευρεία εικόνα της τέχνης του σύγχρονου χορού.

Οι παραστάσεις χωρίζονται σε 2 ενότητες. Το πρώτο διήμερο, 5 και 6 Μαΐου, στις 20:30, το With2Feet παρουσιάζει την παράσταση με τίτλο «Η Νύχτα», ενώ στις 7, 8 και 9 Μαΐου, στις 21:30 παρουσιάζεται η δεύτερη ενότητα, που περιλαμβάνει τις σύγχρονες χορογραφίες του Αμερικάνου Ted Stoffer, του Ούγγρου Jozsef Csaba Hajzer, της Ελληνίδας Αθανασίας Κανελλοπούλου, η οποία ζει και εργάζεται στο εξωτερικό, και του Γιάννη Καρούνη. Τα τέσσερα αυτά έργα επιδιώκουν την συνύπαρξη διαφορετικών σχολών και τεχνικών χορού, αναδεικνύοντας διαφορετικούς χορογράφους με πρότυπα και βιώματα από διαφορετικές χώρες.

With2Feet - 5 Παραστάσεις σύγχρονου χορού και χοροθεάτρου – Δείτε Περισσότερα

•   Shakespeare's Villains
Στις 18, 19 και 20 Μαΐου η Αττική Πολιτιστική Εταιρεία συνεχίζοντας το «Θέατρο Πέρα από τα Όρια» παρουσιάζει στο Θέατρο του Ιδρύματος Μιχάλης Κακογιάννης τον Steven Berkoff σε ένα Μάθημα Θεάτρου υπό τον τίτλο Shakespeare’s Villains (Οι κακοί του Σαίξπηρ).
Ο διάσημος και βραβευμένος συγγραφέας, ηθοποιός και σκηνοθέτης για πρώτη φορά στην Αθήνα μεταφέρει την προσωπική του επιτυχία από την Λονδρέζικη και διεθνή σκηνή. Οι μοχθηροί χαρακτήρες του Σαίξπηρ μέσα από τα πρωτότυπα κείμενα του συγγραφέα ερμηνεύονται και σχολιάζονται από τον Steven Berkoff ενώ μετά από κάθε παράσταση ο Steven Berkoff θα απαντά στις ερωτήσεις του κοινού.

Shakespeare’s Villains – Δείτε περισσότερα

Συνεχίζονται…

•   "Η Νέα Τάξη Πραγμάτων"
«Η Νέα Τάξη Πραγμάτων», μια ανατρεπτική site specific παράσταση, παρουσιάζεται και τον Μάιο από τους Fresh Target Theatre Ensemble στο ειδικά διαμορφωμένο Υπόγειο Γκαράζ του Ιδρύματος Μιχάλης Κακογιάννης. Στον ίδιο χώρο και για την ίδια περίοδο φιλοξενούνται και έργα σημαντικών ελλήνων και ξένων εικαστικών από τη συλλογή του Κέντρου Σύγχρονης Τέχνης Ιδρύματος ΔΕΣΤΕ και της Μαρικίτας Μανωλοπούλου, ως οργανικό κομμάτι της παράστασης.

Πρόκειται για την συρραφή τριών μονόπρακτων του Χάρολντ Πίντερ («Νέα Παγκόσμια Τάξη Πραγμάτων» «Ένα ακόμα και φύγαμε», «Συνέντευξη Τύπου») σε μετάφραση του Ερρίκου Μπελιέ και σκηνοθεσία του Πάρι Ερωτοκρίτου. Και τα τρία έργα χαρακτηρίζονται για την κριτική τους διάσταση απέναντι στην κρατική βία, πνευματική και σωματική, που ασκείται από τα φαινομενικά «δημοκρατικά», ολοκληρωτικά/αυταρχικά καθεστώτα.

«Η Νέα Τάξη Πραγμάτων» - Δείτε περισσότερα

•    Έκθεση Αφιέρωμα στον Μιχάλη Κακογιάννη
Παρατείνεται και τον Μάιο η Έκθεση - Αφιέρωμα στον Μιχάλη Κακογιάννη από το Σπίτι της Κύπρου.
Η έκθεση περιλαμβάνει φωτογραφικά πορτρέτα του Μιχάλη Κακογιάννη και φωτογραφίες από τη σκηνοθετική του πορεία.

Έκθεση - Αφιέρωμα στον Μιχάλη Κακογιάννη - Δείτε περισσότερα
ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ 20 Απριλίου 2010 Συνέντευξη της Αναστασίας Παράβα στο www.mcf.gr Η Σκηνοθέτις της παράστασης κουκλοθεάτρου "Το κορίτσι που ήθελε να αγγίξει το μισοφέγγαρο" μιλά στην Αφροδίτη Ερμίδη
Ποια είναι η ιστορία του “Κοριτσιού που ήθελε να αγγίξει το μισοφέγγαρο”;

Το κορίτσι που ήθελε να αγγίξει το μισοφέγγαρο είναι μια ιστορία δανεισμένη από την λαϊκή προφορική παράδοση της Ιαπωνίας, που η κειμενογράφος μας Μάγκη Πούπλη διασκεύασε ειδικά για τις ανάγκες της παράστασης. Μέσα από αυτήν την ιστορία μιλάμε για τις καταστρεπτικές συνέπειες του πολέμου και για το ταξίδι ενός μικρού κοριτσιού για να σώσει την ψυχή του στρατιώτη πατέρα του. Μέσα από πρωτότυπες τεχνικές του θεάτρου σκιών, την αμεσότητα της ζωντανής ηλεκτρονικής μουσικής και της αφήγησης, θελήσαμε να ταξιδέψουμε μαζί σας μέσα στον χρόνο, και να μοιραστούμε τις σκέψεις και τα συναισθήματα μας σχετικά με την εποχή στην οποία ζούμε.

Σε ποιους απευθύνεται η παράσταση;

Η παράστασή μας απευθύνεται σε ενήλικο κοινό. Η θεματική, τα μηνύματα, η ατμόσφαιρα, η αφήγηση, η ηλεκτρονική μουσική συνθέτουν μια κουκλοθεατρική δουλειά για ενήλικες βασισμένη στο θέατρο σκιών και στην τεχνική της απεικόνισης της τρισδιάστατης σκιάς.

Από την εμπειρία σας, πώς δέχονται οι ενήλικες τα παραμύθια και το κουκλοθέατρο, μια τέχνη που έχουμε συνδυάσει με τα παιδικά μας χρόνια;

Το σημαντικό είναι να καταφέρεις να προσελκύσεις το ενήλικο κοινό στο κουκλοθέατρο. Διότι το κουκλοθέατρο και το θέατρο σκιών στην Ελλάδα είναι άρρηκτα συνδεδεμένα με το παιδικό κοινό και αυτό δεν είναι απαραίτητο. Εμείς κάνουμε κουκλοθεατρικές παραστάσεις για ενήλικες από το 2003 και νομίζω πως χρειάζεται χρόνος ώστε ο κόσμος να έρθει σε επαφή με αυτήν την τέχνη, να γνωρίσει την ύπαρξη της πρώτα και μετά είμαι σίγουρη πως θα την αγαπήσει. Το κουκλοθέατρο είναι μαγικό, διότι όταν μια κούκλα, μια φιγούρα, ή ένα άψυχο αντικείμενο παίρνουν ζωή, κίνηση και ξαφνικά αναπνέουν και υπάρχουν επί σκηνής, δημιουργείται μια τόσο δυνατή ψευδαίσθηση που σε συνδυασμό με μια δυνατή θεματική και ιστορία καταφέρνεις να κάνεις το κοινό σου να ξεχαστεί στον χώρο και τον χρόνο, να αφεθεί, να πιστέψει, να ονειρευτεί, να συγκινηθεί, να προβληματιστεί. Όσοι ασχολούμαστε με το κουκλοθέατρο μιλάμε για έναν ‘ιό’ τον γνωστό ιό του κουκλοθεάτρου που έτσι και σε χτυπήσει, πάει, σε συνοδεύει για το υπόλοιπο της ζωής σου!

Το έργο σας αναφέρεται στις καταστροφικές συνέπειες του πολέμου στον άνθρωπο. Υπήρχε η πρόθεση να είναι αντιπολεμικό το μήνυμα σας, εκτός των άλλων;

Η παράσταση διαδραματίζεται στον Ά Παγκόσμιο Πόλεμο, γνωστός και ως ο πόλεμος που θα τελείωνε όλους τους πολέμους. Σήμερα όμως πόλεμος υπάρχει παντού στον κόσμο. Και είναι τόσο παράλογο που αν και η Ζωή είναι το μεγαλύτερο αγαθό που μπορεί κανείς να έχει, οι άνθρωποι να εξακολουθούν να κατατάσσονται οικειοθελώς για να τιμήσουν τον θάνατο σε μια γιορτή σφαγής, πόνου και καταστροφής. Βέβαια υπάρχει αντιπολεμικό μήνυμα αλλά στόχος μας ήταν να επεκταθούμε και πέρα από τους πολέμους μεταξύ χωρών και να ξεχωρίσουμε τους καθημερινούς ‘πολέμους’ που υφιστάμεθα στις πόλεις που ζούμε και στην καθημερινότητά μας.

Με ποια αίσθηση θέλετε να φύγουν οι θεατές από τη παράσταση;

Για μας θα ήταν ιδανικό να πλησιάσουμε την αίσθηση της Κάθαρσης όπως αυτή καθορίζεται και βιώνεται μέσα από τις αρχαίες τραγωδίες.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ ΣΤΗΝ ΕΝΟΤΗΤΑ "ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ"

Από την Αφροδίτη Ερμίδη
ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ 16 Απριλίου 2010 Συνέντευξη του Φίλιππου Φιλίππου στο www.mcf.gr Ο Σκηνοθέτης της παράστασης "Ιστορίες Τρόμου και Μυστηρίου από την Ιαπωνία" μιλά στον Αχιλλέα Κούρια
Το όνομα “Buzz” μοιάζει να μας προλαβαίνει δηλώνοντας ότι η δραστηριότητα της ομάδας προκαλεί θόρυβο, «αναταράξεις σε λιμνάζοντα ύδατα» θα έλεγε κανείς. Πρόκειται για μια προσπάθεια ανατροπής παραδεδομένων θεατρικών σχημάτων και δομών; Αν ναι, πώς στοχεύει η εν λόγω παράσταση να συμβάλει σε αυτή τη διαδικασία;

Δεν αντέχω πια, δεν μπορώ πια να βλέπω αυτό το παραδοσιακό θέατρο, το οποίο έχει επικρατήσει αυτή τη στιγμή στην Ελλάδα. Το ότι υπάρχει ο μεγαλο-σκηνοθέτης, ο μεγαλο-ηθοποιός, ο μεγαλο-κινησιολόγος (με την κακή έννοια), που προσπαθούν όλοι αυτοί να φτιάξουν μια παράσταση. Υπάρχουν φυσικά σκηνοθέτες και άνθρωποι της τέχνης, οι οποίοι με το χαρακτήρα τους, το έργο τους και κυρίως το ήθος τους, έδωσαν στις παραστατικές τέχνες και γενικότερα στην τέχνη, έργα ασύλληπτης ομορφιάς και έμπνευσης για τους επόμενους. Βλέπεις, λοιπόν, μια δομή τουλάχιστον από τότε που θυμάμαι εγώ, από το 1997 που άρχισα να βλέπω θέατρο, να είναι ίδια, δεν έχει αλλάξει τίποτα από αυτό το πράγμα. Είναι πάντοτε αυτό, βγαίνεις και τα λες, έρχεται η συμπρωταγωνίστριά σου, βγαίνει και τα λέτε μαζί, βγαίνουν τα δυο μπαλέτα, και αυτό ήταν, μας χειροκροτείτε στο τέλος και φύγαμε. Αυτό το πράγμα εμένα δεν με ενδιαφέρει, το λέω και για να προστατέψω(φυλακίσω) και τον εαυτό μου πάνω σε αυτό, δεν θα ήθελα ποτέ να κάνω τέτοιου είδους θέατρο. Αν το θέατρο δεν αποτελεί έρευνα, δεν είναι θέατρο. Χρειάζεται να ερευνάς, να βρίσκεις καινούργιες φόρμες, καινούργιους τρόπους, καινούργιες εικόνες, για να τα πεις στο θεατή. Από εκεί και πέρα βρίσκεις άλλα πράγματα, ποιος είναι ο λόγος που το κάνεις κτλ…

Πολλοί υποστηρίζουν ότι υπάρχει ένα θεσμοποιημένο σύστημα, σαν την Ακαδημία του Νεοκλασικισμού, η οποία θέτει νόρμες και σχήματα στην καλλιτεχνική δημιουργία. Εσύ έχεις αισθανθεί κάτι ανάλογο;

Και βέβαια. Αυτό ξεκινά και από τη σχολή. Ξεκινά από τους ανειδίκευτους δασκάλους. Έχω ξεκινήσει ως ηθοποιός, παρά το γεγονός ότι με ενδιέφερε πολύ περισσότερο η σκηνοθεσία γιατί ακριβώς ήθελα να γνωρίσω πως λειτουργεί ένας ηθοποιός πάνω στη σκηνή και μετά να ασχοληθώ με τη σκηνοθεσία. Παρεμπιπτόντως, δεν υπάρχει καμία σχολή σκηνοθεσίας θεάτρου στην Ελλάδα, στη χώρα που λέμε ότι έχει γεννήσει το θέατρο και θέλεις να «πυροβοληθείς»… Δεν υπάρχει μια Ακαδημία θεάτρου, δεν υπάρχουν κάποιοι κανόνες σε αυτό το πράγμα, είμαστε χύμα στο κύμα. Βγαίνουν χιλιάδες ηθοποιοί το χρόνο και οι καημένοι δεν ξέρουν τι να κάνουν, έχουμε καθηγητές στις σχολές, οι οποίοι είναι εμπειρικοί και τίποτε άλλο, που σου κάνουν τον τροχονόμο ουσιαστικά: «Ανεβαίνεις εδώ, λες α-β-γ-δ, μετά κάνεις λίγο το χεράκι σου έτσι από εδώ….» Δείξε μου μια μέθοδο, αυτό ζητάω, δεν υπάρχει πουθενά καμία μέθοδος, δεν είναι τρομερό αυτό το πράγμα; Και όχι μόνο στο θέατρο, παντού στη ζωή μας.

Μιλάς ίσως για έναν ερασιτεχνισμό;

Όχι δεν είναι ακριβώς ερασιτεχνισμός, γιατί ο ερασιτεχνισμός κρύβει από πίσω μια αγάπη και ένα πάθος για αυτό που κάνεις, είναι μάλλον η άγνοια.

Τι θα μπορούσε το κοινό να περιμένει από το θέαμα που θα παρακολουθήσει;

Παρατηρώντας την Ευρώπη από τις πληροφορίες που συλλέγω από το διαδίκτυο αλλά και φίλους που ζούνε στο εξωτερικό, αυτή τη στιγμή στην Ευρώπη, η αφήγηση έχει εισχωρήσει παντού. Τα πάντα είναι αφήγηση. Αυτό προσπαθούμε κι εμείς να κάνουμε με την παράσταση. Πήραμε το αφηγηματικό θέατρο, που το έχει κάνει ο peter Brooke και τόσοι μεγάλοι και προσπαθούμε σιγά σιγά να το φέρουμε και στην Ελλάδα, να μεταφέρουμε την εικόνα στο θεατή μέσω του λόγου μας.

Εσύ θεωρείς ότι ο πειραματισμός και η καινοτομία βρίσκουν εύκολα χώρο έκφρασης στα πολιτιστικά δρώμενα της χώρας μας;

Είναι πολύ δύσκολο λόγω έλλειψης χρημάτων. Στην Ελλάδα, οι περισσότεροι θεωρούν ότι το να κάνεις θέατρο σημαίνει ότι κάνεις το χόμπι σου, ενώ είναι η δουλειά μας. Έτσι θέλουμε να μας αντιμετωπίζουν. Είναι η δουλειά μας, από αυτό ζούμε, από αυτό πληρώνω το νοίκι μου, από αυτό θέλω να πληρώνω τους λογαριασμούς μου, από αυτό θέλω να ζω. Γιατί πρέπει να είναι μια ιδέα το θέατρο και γενικότερα η τέχνη για τον υπόλοιπο κόσμο; Μπορεί, κάποιος, να με πει γραφικό με αυτό που θα πω, αλλά όπως ο σκουπιδιάρης είναι επάγγελμα και ο ηθοποιός είναι επάγγελμα. Ο σκηνοθέτης είναι επίσης επάγγελμα, όπως και ο γραφίστας είναι επάγγελμα και ο μπογιατζής είναι επάγγελμα, είναι ένα βιοποριστικό επάγγελμα, στο οποίο, δυστυχώς, στην Ελλάδα έχει επικρατήσει να μην πληρώνεσαι, να μη σου βάζουν τα ένσημά σου, να μην μπορείς να βρεις χορηγία αν δεν έχεις μέσα τα γυμνά σου, τους διάσημους… και άλλα πολλά.

Αρνείται ο χώρος την καινοτομία όταν ίσως αυτή αντιβαίνει στην εμπορικότητα;

Βέβαια, κάποια στιγμή αναγκάζεσαι να κάνεις πράγματα που δεν τα γουστάρεις για να βγάλεις απλά και μόνο 800€, είναι απίστευτο. Και βλέπεις όλους αυτούς τους χοντρούς πολιτικούς που κάθονται σε μια καρέκλα, που περνάνε καλά, πότε στη Μύκονο, πότε στη Σαντορίνη, που πάνε και λίγο στην Ευρώπη να τα πούνε με κανένα ομόλογό τους… Αν αυτό λέγεται ορθή πολιτική, τότε εγώ είμαι αστροναύτης. Πάντως όπως βλέπεις, παρά την κινδυνολογία μου, είναι πολλά παιδιά αυτή τη στιγμή που προσπαθούν. Σκέψου ότι κάθε χρόνο ανεβαίνουν 450 παραστάσεις μόνο στην Αθήνα, που αναλογικά έχουμε τα περισσότερα θεατρικά έργα στον κόσμο, η Νέα Υόρκη δεν έχει τόσα το χρόνο. Βλέπεις νέα παιδιά που το προσπαθούνε, το πολεμούνε. Το ζήτημα είναι πολλές φορές, αντί να προσπαθείς να φτιάξεις κάτι καινοτομικό, μια καινούργια φόρμα, μια καινούργια πρόταση, μέσα σε όλο αυτό το χάος της πληροφόρησης και της τέχνης, να προσπαθείς να φτιάξεις κάτι να σε δούνε, για να πας κι εσύ να γίνεις σταρ κάποια στιγμή, να γίνεις το πρώτο όνομα. Πιστεύω ότι τα πάντα πρέπει να ξεκινούν από ομάδες ανθρώπων. Ναι, την τελική απόφαση θα την παίρνει ένας, το δέχομαι αυτό, αλλά δεν μπορείς να είσαι γνώστης των πάντων, δεν μπορείς να τα ξέρεις όλα, χρειάζεσαι ανθρώπους γύρω σου, όπως σε χρειάζονται κι αυτοί, πρόκειται για μια συνδιαλλαγή, μια ανταλλαγή απόψεων για να καταλήξεις σε μία άποψη καθαρή και αμετακίνητη.

Αν επιχειρούσαμε να αποτυπώσουμε την ταυτότητα της ομάδας “Buzz Theater”, ποια θα ήταν εκείνα τα χαρακτηριστικά στα οποία θα άξιζε τον κόπο να εστιάσουμε;

Αυτή τη φορά επιλέξαμε να δουλέψουμε με έναν αφηγηματικό τρόπο τα κείμενα αυτά, δια μέσου της μάσκας. Είναι γύρω στους δεκατέσσερις ρόλους και έχουμε τρεις ηθοποιούς, από επιλογή αλλά και λόγω οικονομικής δυσχέρειας. Άλλωστε ξεκινάς μέσα από τη δυσκολία σου και γίνεσαι καινοτόμος, έτσι βρίσκεις και εφευρίσκεις πράγματα. Για να μην παρεξηγηθώ, δε θεωρώ ότι είναι καινοτόμο αυτό που κάνουμε εμείς τώρα. Έχει συμβεί και θα ξανασυμβεί σε όλο τον κόσμο αλλά και στην Ελλάδα. Το έχουν πραγματοποιήσει αρκετές ομάδες στην Ελλάδα και με επιτυχία, όπως ο Σίμος Κατάλας με την ομάδα Χώρος, που έχει δουλέψει το αφηγηματικό θέατρο με τη μάσκα κάνοντας τρομερές δουλειές. Αυτή τη στιγμή έχουμε βρει ένα μοντέλο όλοι μαζί όπου: Εγώ ως σκηνοθέτης δεν γνωρίζω καλά την αφήγηση, τη μάσκα ή την κίνηση και την τεχνική της φωνής. Δεν μπορώ να είμαι παντογνώστης. Οπότε έχει έρθει η Αθηνά Τρέβλια και μας δουλεύει τη φωνή, ο Θοδωρής Οικονομίδης δουλεύει τη μάσκα, η Μάνια Μαράτου διδάσκει την αφήγηση, ενώ ο Μάριος Μεττής δουλεύει την κίνηση. Εγώ ως σκηνοθέτης οφείλω να πάρω όλες αυτές τις πληροφορίες που έχουν δοθεί στα παιδιά και να κάνω το μοντάζ. Είναι σαν να έχεις μια σεκάνς μπροστά σου, σε ένα πρόγραμμα μοντάζ, και συνθέτεις τις εικόνες σε ένα φιλμ ουσιαστικά. Είναι η πρώτη φορά που δουλεύουμε έτσι, δουλέψαμε έως τώρα τρεις εβδομάδες σεμιναριακά, όπου ήρθαν όλοι αυτοί οι άνθρωποι για να μας δείξουν τεχνικές κι εμείς σαν σφουγγάρια πήραμε όλη αυτή την πληροφορία και επιχειρούμε να κάνουμε μια σύνθεση γύρω από αυτό. Είναι ένα μοντέλο που διαπιστώσαμε ότι λειτουργεί και θέλουμε να το προτείνουμε, να πούμε παιδιά αυτός είναι για εμάς ένας τρόπος σωστός, πάρτε τον, δουλέψτε πάνω σε αυτόν, εξελίξτε τον, κάντε τον κάτι άλλο ή απορρίψτε τον. Είναι αυτό πιστεύω που λείπει από την Ελλάδα.

Ο θεατής θα έχει τη δυνατότητα να αντιληφθεί την προσέγγιση που επιχειρείτε στην αφηγηματική τεχνοτροπία απογυμνωμένη επάνω στη σκηνή; Με άλλα λόγια είναι η τεχνική και η μέθοδος που τοποθετούνται σε πρώτο πλάνο σε σχέση με το όλον του θεάματος;

Ουσιαστικά τον θεατή δεν τον ενδιαφέρει η τεχνική του ηθοποιού. Είναι σαν να ακούω έναν τραγουδιστή και να βλέπω τις νότες πάνω από το κεφάλι του, δεν με ενδιαφέρει και δεν μ’ ενδιαφέρει αν ο ηθοποιός παίζει στη σκηνή με το συναίσθημά του ή με το έτσι του ή το αλλιώς του. Το ζήτημα για μένα είναι να μεταφέρει την εικόνα του λόγου του στο μυαλό του θεατή. Όπως μας λέει και η Μάνια Μαράτου «που είναι η ιστορία παιδιά;» Η ιστορία είναι σε σένα τον ηθοποιό, ή στο θεατή, ενώ η ιστορία είναι κάπου στη μέση. Είναι σαν να κρατάνε και ο ηθοποιός και ο θεατής μια κλωστή η οποία πρέπει να είναι ίσια και να μην κοπεί ποτέ, ώστε η πληροφορία να κυλά ομαλά. Οπότε δεν υπάρχει κάτι ξέχωρο στην παράσταση, π.χ. τώρα είναι η τεχνική, τώρα το συναίσθημα του ηθοποιού, τώρα παίζω με τη μάσκα. Είναι ένα ανάμικτο πράγμα, μια σύνθεση εικόνων. Η διαφοροποίηση από μια κλασική θεατρική παράσταση έγκειται στη φόρμα που χρησιμοποιούμε, τη μάσκα και την αφήγηση. Για παράδειγμα, όταν αφηγείσαι μια ιστορία ή ένα ανέκδοτο, εκείνο που καταφέρνεις είναι να μεταφέρεις την εικόνα στο μυαλό του ακροατή σου, δεν έχεις κανένα σκηνικό αντικείμενο, καμιά σκηνή, τίποτα. Η εικόνα είναι που μας ενδιαφέρει στην αφήγηση. Από εκεί και πέρα, βάζοντας τη μάσκα, ο ηθοποιός παίζει μα τη φόρμα, γιατί με τη μάσκα δεν μπορείς να είσαι φυσιολογικός άνθρωπος, γίνεσαι ας πούμε ένα «καρτούν», κάνεις το σχήμα των πραγμάτων. Συνεπώς έχουμε αφήγηση, φόρμα, μάσκα. Τρία διαφορετικά πράγματα μαζί. Ο ηθοποιός με τη μάσκα αποστασιοποιείται από άλλα εκφραστικά μέσα και παίζει με το σώμα και το λόγο του. Με ένα συνδυασμό πραγμάτων καθώς το σώμα υποβάλει πολλές φορές το τι θα ειπωθεί. Δεν μπορεί να υπάρχει μόνο ένα πράγμα, για παράδειγμα η εικόνα ενός τύπου που απλά κινείται πάνω στη σκηνή. Εν τέλει η τεχνική είναι κάτι που δεν αφορά κανένα. Δεν σε αφορά αν εγώ έχω κάνει 60 χρόνια κιθάρα και τώρα σου παίζω μια ωραία μπλουζιά… Εσύ το αποτέλεσμα θες, τίποτε περισσότερο, η διαφοροποίηση έγκειται στην προσέγγιση των κειμένων.

Η Μάνια Μαράτου κάνει λόγο για μια «μαγεία της αφήγησης», εσύ πως ορίζεις αυτό το στοιχείο;

Αν ψάξεις προφορικές αφηγήσεις από τα κείμενα του Ομήρου έως σήμερα, δεν έχουν καταφέρει να φθάσουν σε εμάς ούτε στο ένα εκατοστό τους και παρά ταύτα έχουν καταφέρει να μεταφέρουν ολόκληρα ιστορικά γεγονότα από τα βάθη του χρόνου…, κατάφεραν να έρθουν σε εμάς. Βρίσκεις εκεί μέσα τις αλήθειες του πράγματος. Φυσικά εννοείται ότι το γεγονός μεταφέρεται μέσα από μια μυθοπλασία. Τώρα που είναι η αλήθεια και που ο μύθος, εμένα δεν με αφορά. Μου αρκεί που έχει φθάσει σε μένα αυτή η όμορφη πληροφορία.

Η παράσταση «Ιστορίες τρόμου και μυστηρίου» εφόσον ως δραματουργική πρόταση αποτελεί μια συνεχή έρευνα πάνω στην αφήγηση, διαφοροποιείται από μια κλασική θεατρική παράσταση;

Έρχεται πολύς κόσμος και μας ρωτά τη διάρκεια της παράστασης. Εγώ απαντώ ότι δεν τη γνωρίζω. Ενώ έχουμε δηλώσει ότι θα είναι μία ώρα και 30 λεπτά, θεωρώ ότι μπορεί να είναι περισσότερο ή ακόμη και λιγότερο. Έχουμε συνηθίσει τους θεατές σε παραγωγές γρήγορες, προσπαθούμε να κάνουμε τα πράγματα γρήγορα γιατί όλα τρέχουν γύρω μας, ενώ δεν κατανοούμε, ότι, αν σταθώ για λίγο όρθιος και μείνω για λίγη ώρα ήρεμος, αναπνέοντας μόνο, πόσα πράγματα θα έχω να ρουφήξω από τη φύση και από τους γύρω μου, να ακούσω αυτό που μου λέει ο άλλος. Ουσιαστικά προτείνω, αυτό που έχω κάνει εδώ και κάποια χρόνια. Έχω κλείσει την τηλεόρασή μου, δεν ακούω τίποτα, εθελοτυφλώ. Έχουν πέσει όλοι οι παραγωγοί στην παγίδα που λέει ότι ο θεατής έρχεται με το τηλεκοντρόλ και είναι έτοιμος να αλλάξει κανάλι στη θεατρική παράσταση. Αυτό είναι η καταστροφή του θεάτρου. Αυτός ο θεατής δεν μας ενδιαφέρει. Πρέπει κανείς να πηγαίνει σε μια παράσταση ανοιχτός. Να είσαι έτοιμος να πάρεις πράγματα και όχι να αδειάσεις, να ξεχάσεις ενδεχομένως τα προβλήματά σου. Γι’ αυτό βλέπουμε σήμερα παραστάσεις στις οποίες το κοινό επιβάλει στον σκηνοθέτη, στον παραγωγό, στον ηθοποιό, τι θα δει, ενώ πρέπει να συμβαίνει το αντίθετο. Ο Χατζιδάκις έχει πει: «δε θα μου πείτε εσείς τι θα ακούσετε, εγώ θα σας πω». Αν δε θέλεις μην έρθεις, κάτσε στο σπίτι σου, κάτσε να σου λέει η γκόμενα από την τηλεόραση τι να κάνεις. Για παράδειγμα σου λένε! Βρέχει, μείνε στο σπίτι! Αφού είναι Χειμώνας, δε θα βρέξει; Και αυτό αποτελεί είδηση.
Δεν με ενδιαφέρει αυτού του είδους η συνδιαλλαγή με το θεατή. Με ενδιαφέρει να έρθεις ανοιχτός να ακούσεις, να δεις να ενδιαφερθείς, να γυρίσεις στο σπίτι σου και την επόμενη ή ακόμη και τη μεθεπόμενη μέρα να το σκέφτεσαι αυτό το πράγμα, κάτι να έχει αλλάξει μέσα σου, κάτι να έχει σπάσει. Θα ήθελα ο θεατής να έρθει με τις καλύτερες προθέσεις, να μην έρθει να αδειάσει τη σκέψη του, θεωρώ πως είναι λάθος αυτό. Η παράσταση θα έπρεπε να σε γεμίζει δύναμη για την επόμενη μέρα, κι έχουμε την ευλογία να ζούμε σε μια χώρα στην οποία ξέρουμε ότι κάθε μέρα ξημερώνει, δε ζούμε στα βόρεια που κάνεις έξι μήνες να δεις τον ήλιο. Απαιτούμε τη συμμετοχή του θεατή και με το πνεύμα του και με το σώμα του. Να είναι εκεί. Φυσικά αν έρθει να δει μια παράσταση πατάτα, δε θα είναι εκεί, δε θα τον πείσεις με αυτό που κάνεις. Χρειάζεται διαθεσιμότητα και του πομπού(ηθοποιού) και του δέκτη(θεατή) σε αυτή την επικοινωνία, να μην έχει ο καθένας το δικό του κωδικό κινούμενος σε μονόδρομο, όπου θα βρίσκει ο καθένας τοίχο. Είτε σε ένα ανέκδοτό είτε σε ένα ομηρικό έπος, η μεταφορά της εικόνας είναι αυτό που μας απασχολεί.

Θα μπορούσες να μας αναπτύξεις το λόγο για τον οποίο οι ιστορίες τρόμου και μυστηρίου που έχουν καταβολές στην Ιαπωνική κουλτούρα αποτέλεσαν πρόσφορο έδαφος για την έρευνά σας;

Ξεκίνησα παρακολουθώντας ένα σεμινάριο με τη Μάνια Μαράτου το 2007 και αντιλήφτηκα ότι, παρόλο που είμαι ηθοποιός, είχα μια συστολή στο να αφηγηθώ μια ιστορία, να μεταφέρω μια εικόνα. Να περιγράψω κάτι ακόμη και εκτός θεατρικού πλαισίου. Ξεκίνησα να διαβάζω και να συνδιαλέγομαι με διάφορους ανθρώπους που κάνουν αφήγηση, όπως η Μάνια Μαράτου και ξαφνικά βρέθηκα στα κείμενα του Edgar Allan Poe, του Σάκι (Hector Hugh Munro ), του Ριονοσούκε Ακουταγκάβα και του Λευκάδιου Χέρν. Έβλεπα για κάποιο λόγο ότι η έρευνά μου οδηγούνταν προς τα ιαπωνικά κείμενα, μου είναι ανεξήγητο το πώς κατευθύνθηκα εκεί. Ίσως αυτή η μινιμαλιστική φιλοσοφία που φέρουν, όπως επίσης οι εμμονές που έχουν στην κουλτούρα τους και η ηθική που είναι τόσο βαθιά ριζωμένη μέσα τους. Σκέψου ότι οι Ιάπωνες ακόμη κάνουν χαρακίρι για θέματα τιμής. Ίσως αυτό με έκανε να παθιαστώ περισσότερο με αυτά τα κείμενα. Ξυπνάω και κοιμάμαι με αυτά τα κείμενα εδώ και δύο χρόνια. Είναι ένας κόσμος που βρίσκεται στο άκρο αντίθετο σε σχέση με την Ελλάδα. Σέβονται την εργασία τόσο πολύ, που θεωρείται τιμή στην οικογένεια να πεθάνεις ενώ δουλεύεις. Όχι από ατύχημα, αλλά από εξάντληση. Αυτή η διαφορετικότητα της κουλτούρας είναι που μου κέντρισε το ενδιαφέρον, ακόμη και αν εμείς που προερχόμαστε από διαφορετικό πολιτισμικό περιβάλλον, ίσως δεν την αντιλαμβανόμαστε.

Η διαδρομή από το «Δράμα» στην «Κωμωδία» και το αντίθετο τι εξυπηρετεί;

Πόσες φορές έχεις δει κάτι που είναι δράμα, τρομακτικό ας πούμε και αμέσως με μια άλλη σκέψη μπορείς να το κάνεις κωμικό μέσα στο μυαλό σου; Αυτό εξερευνούμε μέσα από αυτή την παράσταση. Το πώς περνάει κανείς από το ένα άκρο, τον τρόμο, χωρίς να σταματά στο ενδιάμεσο, στο ρεαλιστικό, στο άλλο, στην κωμωδία. Είναι και τα δύο στην απόλυτη υπερβολή τους, γι’ αυτό μπορεί να σου φανεί το δραματικό κωμικό και το αντίθετο. Κατ’ ουσία παίζουμε με τον τρόμο, και είναι μια παράμετρος που είναι ενδιαφέρον να την εξελίξεις.

Ήταν η ιδιότητα του ηθοποιού ή του σκηνοθέτη που «προκλήθηκε» περισσότερο ώστε να ασχοληθείς με την Αφήγηση σε αυτό το συνεχές ερευνητικό επίπεδο;

Νομίζω ότι συμβαίνουν και τα δύο. Μου λείπει πάρα πολύ το να παίξω ως ηθοποιός. Έχω σταματήσει όμως να πηγαίνω σε ακροάσεις γιατί από όλα όσα γίνονται γύρω μου δεν με ενδιαφέρει τίποτε. Δε θέλω να γίνω μέρος του συστήματος που δεν κάνει τίποτε άλλο από το να παράγει, να παράγει και να έχει απέναντί του κάποιον που απλά καταναλώνει, καταναλώνει… Γι’ αυτό αποφάσισα να παρακολουθήσω σεμινάρια και να διαβάσω ώστε να πάω προς τη σκηνοθεσία. Έχει ξεκινήσει και από το σκηνοθέτη και από τον ηθοποιό. Τι θα ήθελα εγώ ως ηθοποιός να παίξω; Αυτό! Πως θα ήθελα να είναι ο σκηνοθέτης μου; Έτσι! Αυτό προσπαθώ να κάνω. Να ορίσουμε ξανά τα πράγματα, μπορούμε; Μπορούμε να συναντηθούμε τρεις χιλιάδες άτομα και να ξαναβάλουμε τα πράγματα κάτω, να δημιουργήσουμε ένα καινούργιο πλαίσιο, δουλεύοντας ο καθένας στο δικό του αντικείμενο; Αυτή είναι η προσπάθεια στο πλαίσιο της παράστασης, στο δικό της χώρο και χρόνο. Βλέπω πάρα πολύ κόσμο που αρχίζει να αντιστέκεται. Για μένα αντίσταση είναι έστω το να κάνω ανακύκλωση στο σπίτι μου, αυτή είναι η αλλαγή που πρέπει να έρθει για μένα, να αλλάξω τον μικρό μου τον κόσμο, ώστε να αλλάξει και ο κόσμος γύρω μου.

Έχεις βρει συμπαραστάτες στην προσπάθειά σου;

Χαίρομαι πάρα πολύ που καταφέραμε να μαζευτούμε παιδιά με τα ίδια ενδιαφέροντα και με τον ίδιο ζήλο. Όλα τα παιδιά έχουν μπει μέσα σ’ αυτό, και οι ηθοποιοί και οι συνεργάτες, από το μηδέν, κι ενώ αρχικά είχαν ανασφάλειες, επειδή τους προτείνονταν κάτι διαφορετικό ενώ είχαν μάθει αλλιώς και θεωρούσα ότι θα τους χάσω, ξαφνικά τους βλέπεις όλους, από τη Ρίτα Ζηκίδου, τη σκηνογράφο, την Ελισάβετ Αντάπασση που μας κάνει τις μάσκες, τον Θοδωρή Οικονομίδη που μας κάνει τεχνική της μάσκας, τη Μάνια Μαράτου που διδάσκει αφήγηση, την Τάνια Γιαννούλη που ντύνει την παράσταση μουσικά, τον Μάριο Μεττή που επιμελείται την κίνηση, την Αθηνά Τρέβλια που μας διδάσκει φωνητική, την Ελένη Μολέσκη και τη Μαρίνα Δημάκη που με βοηθούν στη σκηνοθεσία, την Ελίζα Αλεξανδροπούλου που επιμελείται τους φωτισμούς, τους Γιώργο Στυλιανόπουλο, Λεονάνδρο Σφοντούρη και Χρήστο Τανταλάκη που ερμηνεύουν… και όλους όσοι βοήθησαν, να έχουν έρθει όλοι αμισθί να δουλέψουν γι’ αυτό το πράγμα. Για να βρούμε κάτι καινούργιο και από το μηδέν, να δουλέψουμε ως ομάδα! Αυτό με τιμά και τους τιμά ιδιαίτερα.

Να σου πω και πως βρέθηκα στο Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης. Μιλούσα με ένα φίλο ο οποίος μου είπε ότι θα κάνει παράσταση στο ΙΜΚ και την ίδια μέρα απορρίπτουν την πρότασή μου από ένα άλλο χώρο. Όταν λοιπόν έχω ένα πρόβλημα, παίρνω τους δρόμους, ακούω μουσική και περπατάω. Λέω, θα τη βρω τη λύση. Βρίσκομαι λοιπόν στο 206 της Πειραιώς. Δεν παίρνεις ένα τηλέφωνο λέω; Παίρνω, κλείνω ένα ραντεβού, έρχομαι, και σε λίγες μέρες η πρόταση μου έγινε δεκτή. Ήταν και η συγκυρία που ο κ. Κακογιάννης είναι Κύπριος και θέλει να βοηθήσει πολύ τους νέους Κύπριους Καλλιτέχνες. Επίσης θα ήθελα να πω ότι το Ίδρυμα έχει χαμογελαστούς ανθρώπους, είναι όλοι ένας κι ένας, κι αυτό είναι τρομερό. Από τη ρεσεψιόν μέχρι το διευθυντή, όλοι θα σου πουν καλημέρα και θα προστρέξουν να σε βοηθήσουν. Είναι σημαντικό το γεγονός ότι ένα Ίδρυμα προσπαθεί να βοηθήσει τους νέους. Αν δεν είναι οι νέοι το μέλλον, τότε ποια είναι η ελπίδα σε αυτή τη χώρα; Ο εξηντάρης, το χούφταλο που μου έχει μεταδώσει το μήνυμα ότι πρέπει να μπεις στο δημόσιο παιδί μου για να σωθείς; Θα ήταν φρίκη αυτό το πράγμα. Κάποιος ποιητής λέει, «να φοβάσαι αυτόν που έχει βρει ένα σπιτάκι πάνω από το κεφάλι του», εγώ αυτούς τους ανθρώπους τους φοβάμαι, που έχουν κλείσει τα αυτιά τους και τα μάτια τους και περπατάνε…

Θα ήθελες να μας πεις δυο λόγια για το σεμινάριο που θα προηγηθεί της παράστασης;

Υπάρχουν κάποιοι άνθρωποι, οι οποίοι έχουν ασχοληθεί με την αφήγηση χρόνια τώρα. O Έκτορας Λυγίζος, ένα πολύ νέο πνεύμα, θα λέγαμε, στο χώρο, ο Ακύλλας Καραζήσης που βοηθά πολύ τους νέους ανθρώπους καθώς βλέπεις στις παραστάσεις του μόνο νέους ανθρώπους κι έχει ασχοληθεί αρκετά με την αφήγηση, η Μάνια Μαράτου που αυτό κάνει, ανοίγεις για παράδειγμα βιβλίο για την αφήγηση και βλέπεις Μάνια Μαράτου, ενώ στην Ελλάδα την αγνοούμε, δεν μπορώ να καταλάβω για ποιο λόγο, και η ομάδα Blitz, που μέσα από τη δική τους διαδικασία έχουν φτιάξει το δικό τους αφηγηματικό θέατρο, το οποίο είναι τρομερό. Προσφέρουμε λοιπόν στον κόσμο ένα σεμινάριο με το χαμηλότερο δυνατό κόστος, γιατί ξέρουμε ότι αυτή τη στιγμή δεν έχει μία πάνω του, ώστε να έρθει να γνωρίσει μια καινούργια μέθοδο. Σκεφτόμαστε μέσα από το σεμινάριο να ανοίξουμε και τις πρόβες μας, να δουν όλη τη διαδικασία… Καλούμε τους ανθρώπους να έρθουν να γνωρίσουν κάτι καινούριο, να δουν ένα καινούργιο εργαλείο για να μπορέσουν να δουλέψουν. Δεν αφορά βέβαια μόνο ηθοποιούς, αφορά και ανθρώπους που τους ενδιαφέρει το θέατρο, που μπορεί να έχουν μια δυσκολία στο να μιλήσουν σε ένα άλλο άνθρωπο, που δυσκολεύονται να μεταδώσουν μια εικόνα, μπορεί να είναι ερασιτέχνες. Έχω γνωρίσει ένα ζωγράφο, που είναι ίσως ο καλύτερος ηθοποιός στην Ελλάδα, είναι απίστευτο το πώς μπαίνει μέσα στη σκηνή, μέσα στα σκατά να τον βάλεις θα μπει. Είναι τρομερό. Από την άλλη, βλέπεις ηθοποιούς που έχουν την άποψη τους, ότι «εγώ έτσι έχω μάθει, κι αυτό θα κάνω, και δε με νοιάζει ρε σκηνοθέτη τι λες…» Μην έρθεις να παίξεις στην παράστασή μου! Δες τηλεόραση, άσε με! Πρόσεξε τώρα τι συμβαίνει. Οι περισσότεροι πάνε σε ένα σεμινάριο, κάποιου ενεργού σκηνοθέτη, μήπως και βρούνε δουλειά σε κάποια παραγωγή, λογικό, γιατί αυτή τη στιγμή υποφέρουμε όλοι από αυτό, κι επίσης πάνε στο σεμινάριο για να δείξουνε τι ξέρουνε. Αυτό είναι λάθος. Πρέπει να πας σε ένα σεμινάριο να μάθεις τι ξέρει ο άλλος, να πας ανοιχτός, επιμένω σε αυτό. Να δεχτείς πράγματα, να τα δουλέψεις μετά μόνος σου, να δεις τι σε ενδιαφέρει από όλο αυτό. Δούλεψέ το, βρες μια νέα μέθοδο που σου ταιριάζει κι αν όχι, απόρριψέ τη τελικά, ή εξέλιξέ τη, ή φτιάξε κάτι δικό σου και δοκίμασέ τη. Γι’ αυτό το λόγο κάνουμε το σεμινάριο. Δεν είναι θεωρητικό, είναι από την αρχή ως το τέλος του πρακτικό, ακόμη και η δουλειά της Μάνιας που ίσως ακούγεται πιο θεωρητική, είναι πέρα ως πέρα πρακτική. Όπως για παράδειγμα πάνω στη δομή του κειμένου, με τρόπους αφήγησης, ασκήσεις, αυτοσχεδιασμούς πάνω σε αυτό. Ο κάθε σκηνοθέτης έχει την ελευθερία να φέρει όποιο κείμενο θέλει και θα υπάρχουν και στοιχεία από την επερχόμενη παράσταση χωρίς βέβαια να την προδίδουμε.

Από τον Αχιλλέα Κούρια

Δείτε περισσότερα για την παράσταση "Ιστορίες Τρόμου και Μυστηρίου από την Ιαπωνία" στην ενότητα "Πρόγραμμα"
ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ 26 Μαρτίου 2010 Συνέντευξη του Πάρι Ερωτοκρίτου στο www.mcf.gr Ο δημιουργός της "site specific" παράστασης "Η Νέα Τάξη Πραγμάτων" μιλά στην Αφροδίτη Ερμίδη
Το υπόγειο του Πολιτιστικού Κέντρου του Ιδρύματος Μιχάλης Κακογιάννης μετατρέπεται σε θεατρική σκηνή και υποδέχεται την παράσταση “Η Νέα Τάξη Πραγμάτων”. Η ομάδα “Fresh Target Theatre” παρουσιάζει μια ανατρεπτική, site specific παράσταση και τρία κείμενα του Χάρολντ Πίντερ, συνυπάρχουν με εικαστικά έργα σημαντικών Ελλήνων και ξένων καλλιτεχνών!

Ο σκηνοθέτης Πάρις Ερωτοκρίτου μας μιλά για την έμπνευσή του, για τον Πίντερ, αλλά και για το πώς αντιλαμβάνεται τη σημερινή “τάξη πραγμάτων”.

•   Τί το διαφορετικό θα βιώσουν οι θεατές σε αυτή τη «site specific» παράσταση;

Καταρχήν το ωραίο είναι ότι ένα γκαράζ μεταμορφώθηκε σε θέατρο! Μου αρέσει να εκμεταλλεύομαι χώρους που δεν είναι αμιγώς θεατρικοί γιατί και ο ίδιος ο χώρος σε καθοδηγεί πολλές φορές. Κατά συνέπεια, οι θεατές δεν κάθονται απλά στα καθίσματα του θεάτρου, αλλά συμμετέχουν με όλες τους τις αισθήσεις, βρίσκονται μαζί με τους ηθοποιούς, και συνεπώς βιώνουν μια κοινή εμπειρία. Υπάρχει επαφή μεταξύ ηθοποιών και θεατών, αλλά και μεταξύ των ίδιων των θεατών.
      Ουσιαστικά οι θεατές παίζουν και αυτοί ένα ρόλο ηθοποιού. Από τη στιγμή που βρίσκονται μέσα στο χώρο που γίνεται η δράση, αυτόματα υπάρχει λόγος που βρίσκονται εκεί. Στη παράσταση μας το θέλουμε αυτό. Μόνο όμως στο τέλος, θα καταλάβουν οι θεατές ποιος είναι ο πραγματικός τους ρόλος.

•   Πώς συνδυάζεται το θεατρικό κομμάτι της παράστασης με το εικαστικό;

Η αφορμή είναι το έργο του Πίντερ «Συνέντευξη Τύπου» όπου ένας Υπουργός Πολιτισμού, (ο οποίος διετέλεσε πρώην αρχηγός της Μυστικής Υπηρεσίας) απαντά σε ερωτήσεις δημοσιογράφων. Το Υπουργείο διοργανώνει ένα event για να παρουσιάσει τη μεθοδολογία του. Στα πλαίσια αυτά, παρουσιάζει και μια έκθεση τέχνης, με σκοπό να τονίσει τη ¨θετική¨ πλευρά της ζωής.
      Επίσης, κάποιες αναφορές μέσα στο έργο συνδυάζονται με τα έργα της έκθεσης μ’ ένα τρόπο που θα φανεί μέσα από την ίδια την παράσταση.

•   Γιατί επιλέξατε κείμενα του Χάρολντ Πίντερ;

Μου αρέσει πολύ ο τρόπος γραφής του. Αφήνει υπονοούμενα, πράγματα που δε λέγονται με λόγια, παραγλωσσικά, που κρύβονται κάτω από τις λέξεις. Επιπλέον, χρησιμοποιεί τη γλώσσα σαν όπλο, είναι ωμός, βίαιος -όχι όμως με το συμβατικό τρόπο της βίας. Έχει οργή.    Το κείμενο της παράστασης αποτελείται από 3 πολιτικά κείμενα. Αφορμή στάθηκε το έργο «Ένα ακόμα και φύγαμε», το οποίο είναι το κεντρικό κείμενο. Είναι ένα μικρό δείγμα της αριστοτεχνικής θεατρικής γραφής του Χάρολντ Πίντερ.

•   Τί σας ώθησε στην επιλογή πολιτικών κειμένων;

Με ενδιαφέρει η πολιτική και επειδή κατάγομαι από την Κύπρο, η πολιτική (με την στενή έννοια του όρου) είναι μέσα στη ζωή μου, καλώς ή κακώς. Από σχετικά μικρή ηλικία διάβαζα εφημερίδες όμως με ενδιαφέρουν και κάποιες αισθητικές παράμετροι των πολιτικών γενικά. Πώς μιλάει ο κάθε πολιτικός, οι χειρονομίες του - της, τι φοράει, κτλ.    Ωστόσο, πριν από 1-2 χρόνια βρήκα τον εαυτό μου, να νιώθει ότι είναι μέρος ενός περίεργου συστήματος. Χωρίς όμως να ξέρω ποιο είναι ακριβώς. Και αντιλήφθηκα ότι δεν ελέγχω απόλυτα την ζωή μου.

•   Υπάρχει δηλαδή μια κριτική διάθεση ως προς τη γενικότερη κατάσταση την οποία ζούμε σήμερα; Ως προς τη «Νέα Τάξη Πραγμάτων»;

Όχι, γιατί αυτή η κατάσταση είναι θολή! Εγώ δεν την αντιλαμβάνομαι τόσο νοητικά-λογικά, όσο με το ένστικτο. Δεν είναι κάτι ξεκάθαρο, αλλά όντως υπάρχει μια “Νέα Κατάσταση” ή, εν πάση περιπτώσει, αρχίζει να διαμορφώνεται. Κάποιος θα μπορούσε να πει ότι είναι η οικονομική κρίση αλλά αυτό θα ήταν μια υπερ-απλουστευμένη εκτίμηση.
      Εμείς δε στοχεύουμε να περάσουμε μια γραμμή στους θεατές. Αυτό που θα ήθελα είναι να δουν μια ιστορία με αρχή, μέση και τέλος, αυτό είναι το πρωταρχικό στοίχημα για μένα! Τελικά κάνουμε ένα θεατρικό για να «ψυχαγωγήσουμε»! Από εκεί και πέρα αν θα πάρουν κάποια μηνύματα οι θεατές -επειδή τα έργα είναι πολιτικά- αυτό επαφίεται στην κρίση και την αντίληψη του καθενός προσωπικά. Ούτε θέλω να κάνω ένα σχόλιο ως προς την παρούσα κατάσταση γιατί είναι από μόνη της είναι αρκετά ¨ισχυρή¨!
      Όπως είπε και ο ίδιος ο Πίντερ, το 1957, τα στρατόπεδα συγκέντρωσης ήταν μια ανοιχτή πληγή που δεν μπορούσε κανείς να αγνοήσει. Ενώ στις μέρες μας υπάρχει τόση βία που είναι εύκολο να αγνοηθεί. Ακόμα και μέσα στο σπίτι, στις σχέσεις μας -σε πολιτισμένες κατά τα άλλα κοινωνίες.

Από την Αφροδίτη Ερμίδη

Δείτε περισσότερα για την παράσταση "Η Νέα Τάξη Πραγμάτων" στην ενότητα "Πρόγραμμα"
ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ 23 Μαρτίου 2010 Ο Απρίλιος στο Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης
Το Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης παρουσιάζει τον Απρίλιο του 2010 ένα ενδιαφέρον και πλούσιο πρόγραμμα που περιλαμβάνει νέες παραγωγές και εκδηλώσεις αλλά και άλλες που συνεχίζονται ή επαναλαμβάνονται λόγω της εξαιρετικά επιτυχημένης παρουσίας τους στα καλλιτεχνικά δρώμενα της πόλης.

Το αθηναϊκό κοινό θα έχει την ευκαιρία να παρακολουθήσει μία ανατρεπτική προσέγγιση του θεάτρου από τους Fresh Target Theatre, τη γέννηση ενός νέου κινηματογραφικού θεσμού σε συνεργασία με το Δίκτυο ανεξαρτήτων κινηματογραφιστών Chainfree, την επιστροφή της ομάδας χορού κι όμΩς κινείται, μία έκθεση αφιερωμένη στον Μιχάλη Κακογιάννη από το Σπίτι της Κύπρου καθώς επίσης θα έχει τη δυνατότητα να έλθει σε στενή επαφή με την τέχνη της εμψύχωσης και του ονείρου παρακολουθώντας βραδιές Κουκλοθέατρου.

ΑΠΡΙΛΙΟΣ 2010
- "Βραδιές Κουκλοθέατρου" – Παραστάσεις από εναλλασσόμενους θιάσους
- Η ΝΕΑ ΤΑΞΗ ΠΡΑΓΜΑΤΩΝ από τους: Fresh Target Theatre Ensemble
- Purgatorio – Από την ομάδα χορού: κι όΜως κινείται...
- Φεστιβάλ Κινηματογράφου “Chainfree” 2010
- “Το κορίτσι που ήθελε να αγγίξει το μισοφέγγαρο” Κουκλοθέατρο από τους ParaMana
- Έκθεση αφιερωμένη στο Μιχάλη Κακογιάννη από το Σπίτι της Κύπρου
10 Μαρτίου 2010 Εγκαίνια για «ένα όνειρο ζωής»
Με κάθε λαμπρότητα και παρουσία πολιτικών, καλλιτεχνών και πλήθους ξεχωριστών φίλων του Μιχάλη Κακογιάννη και της οικογένειάς του, τελέστηκαν χθες, Τρίτη 9 Μαρτίου 2010, τα εγκαίνια του Πολιτιστικού Κέντρου του Ιδρύματος από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας κ. Κάρολο Παπούλια και τον Πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας κ. Δημήτρη Χριστόφια, που ταξίδεψε ειδικά για αυτό το σκοπό στην Αθήνα.

Στο στίγμα των εγκαινίων και του Ιδρύματος αναφέρθηκε εισαγωγικά η φίλη και συνεργάτης του σκηνοθέτη, Κάτια Δανδουλάκη: «Συγκεντρωθήκαμε σήμερα εδώ για να εγκαινιάσουμε το ίδρυμα που φέρει το όνομα ενός Έλληνα, ενός Κύπριου του κόσμου, του Μιχάλη Κακογιάννη, που σε δύσκολους καιρούς κατάφερε να βγάλει την ιδέα του ελληνισμού πέρα από τα τοπικά στενά όρια, να την μεταφέρει παντού στην υφήλιο και να κάνει συμμέτοχους σ’ αυτή εκατομμύρια θεατές. Είμαστε εδώ για να σταθούμε δίπλα σ’ έναν ανήσυχο άνθρωπο που ακόμα και σήμερα ζει με το όραμα της προσφοράς, γιατί τι άλλο είναι εν τέλει αυτό το Ίδρυμα παρά ένας χώρος, που άλλο σκοπό δεν έχει παρά να διευρύνει τους ορίζοντες της τέχνης. Είναι μια σκυτάλη, το Ίδρυμα, που ο Κακογιάννης παραδίδει στους νεότερους, μια σκυτάλη που κρύβει ή που μάλλον φανερώνει το όραμά του.»

Κατόπιν μίλησαν ο ίδιος ο σκηνοθέτης Μ. Κακογιάννης, οι δύο Πρόεδροι, εκ μέρους του Έλληνα Πρωθυπουργού η κ. Άννα Διαμαντοπούλου, Υπουργός Παιδείας, Δια Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων, και ο κ. Βασίλης Σγούτας, αρχιτέκτονας του κτηρίου.

Στο σύντομο χαιρετισμό του, ο Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας δήλωσε τα ακόλουθα:
«Ένιωσα πραγματικά περήφανος ανεβαίνοντας τα σκαλιά της εισόδου αυτού του λαμπρού οικοδομήματος με την επιγραφή ‘Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης’. Γιατί ξέρω, όπως και εσείς, ότι το όνομα αυτό σημαίνει αγάπη και πάθος για την Κύπρο και την Ελλάδα. Ταυτόχρονα επιβεβαιώνει πως δεν υπάρχουν σύνορα στην επιτυχία ενός ανθρώπου με ταλέντο και όραμα που έχει όρεξη για δουλειά».

«Το δημιουργικό έργο και η προσφορά του συνεχίζονται με τη σύσταση και λειτουργία του Πολιτιστικού Κέντρου που εγκαινιάζουμε σήμερα. Πρόκειται για ένα αξιοθαύμαστο χώρο μελέτης, έρευνας, προβολής και στήριξης της Τέχνης και του Πολιτισμού, που ο ίδιος ο Μιχάλης Κακογιάννης υπηρέτησε με πειθαρχία και συνέπεια για μια ζωή».

Ο Πρόεδρος της Ελληνικής Δημοκρατίας στο σύντομο χαιρετισμό του σημείωσε για το Πολιτιστικό Κέντρο του Ιδρύματος πως πρόκειται για μια «νέα εστία πολιτισμού» για την Ελλάδα. Υπογράμμισε επίσης ότι με τη δημιουργία του Ιδρύματος «γεννιούνται νέες προσδοκίες και όνειρα για την καλλιτεχνική δημιουργία». Για τον κ. Κακογιάννη εξέφρασε την βεβαιότητά του ότι «θα συνεχίσει να προσφέρει με το ίδιο πάθος και με ακόμα πιο δημιουργική διάθεση» ενώ εξέφρασε ευγνωμοσύνη και υπερηφάνεια εκ μέρους όλων των Ελλήνων.

Εκ μέρους του Πρωθυπουργού, χαιρετισμό απεύθυνε η Υπουργός Παιδείας και δια βίου Μάθησης Άννα Διαμαντοπούλου η οποία δήλωσε πως «ό, τι έκανε ο Μιχάλης Κακογιάννης υπερέβαινε τα ελληνικά σύνορα και το έκανε παγκόσμιο». Με ταινίες ορόσημα για την εποχή τους, όπως η «Στέλλα» και «Το κορίτσι με τα μαύρα» αποτύπωσε τη δυναμική του φεμινισμού, τον δυναμισμό της γυναίκας στις εποχές που θα έρχονταν. Η υπουργός αναφερόμενη στο χώρο του Ιδρύματος εξέφρασε τη βεβαιότητά της, ότι θα προσφέρει στους νέους ανθρώπους, οι οποίοι θα μπορούν να εκφράζουν τη δημιουργικότητά τους. «Ο πολιτισμός είναι το ατομικό όπλο» σημείωσε η κ. Διαμαντοπούλου επισημαίνοντας ότι στην προσπάθεια που κάνει η κυβέρνηση προς την κατεύθυνση αναβάθμισης της παιδείας με το «Νέο Σχολείο», κυρίαρχη προτεραιότητα είναι ο πολιτισμός και εξέφρασε την βεβαιότητα ότι το Ίδρυμα θα είναι ένας «πολύτιμος συνεργάτης» σε αυτή την προσπάθεια.

Ακολούθησε καλλιτεχνικό πρόγραμμα αφιερωμένο στον Μ. Κακογιάννη με αποσπάσματα από τα κινηματογραφικά του έργα Ιφιγένεια εν Αυλίδι, Τρωάδες και Ηλέκτρα, ενώ ο Κωνσταντίνος Μαρκουλάκης και ο Βλαδίμηρος Κυριακίδης ερμήνευσαν μονολόγους από τον "Άμλετ" και τον "Κοριολανό" του Σαίξπηρ, σε σκηνοθεσία και μετάφραση Μ. Κακογιάννη, αντίστοιχα.

Η εκδήλωση έκλεισε με τη νέα σκηνοθεσία Κακογιάννη της σκηνής του μπαλκονιού από τον Ρωμαίο και την Ιουλιέττα, του Σαίξπηρ, ειδικά για τα εγκαίνια, που ερμήνευσαν οι νέοι, ταλαντούχοι ηθοποιοί Κατερίνα Γερονικολού και Φώτης Καράλης. Ακολούθησε δεξίωση για όλους τους παραβρισκόμενους, όπου ερμηνεύτηκαν γνωστά αλλά και ανέκδοτα ακόμα τραγούδια σε ποίηση του Μιχάλη Κακογιάννη και μελοποιημένα από τον Άλκη Κόλλια. Μαζί του ήταν ακκορντεονίστα Ζωή Τηγανούρια και οι τραγουδιστές Λία Βίσση, Δώρος Δημοσθένους και Υακίνθη Λάγιου.

Ειδικά για τα εγκαίνια, επίσης, ήλθε για λίγες ώρες στην Αθήνα και ο φίλος του Μ. Κακογιάννη, σκηνοθέτης Κώστας Γαβράς, όπως και οι αδελφές του Μ. Κακογιάννη Στέλλα Σουλιώτη και Γιαννούλα Κακογιάννη Wakefield και η φίλη και συνεργάτης του Γιαέλ Νταγιάν.

Ακόμα διακρίναμε τους καλλιτέχνες: Διονύση Φωτόπουλο, Νόνικα Γαληνέα, Θάνο Μικρούτσικο, Δημήτρη Παπαδημητρίου, Γιώργο Νταλάρα, Μαρία Φαραντούρη, Έλλη Πασπαλά, Φωτεινή Δάρα, τους βουλευτές ηθοποιούς Πέμυ Ζούνη, και Γιάννη Βούρο, τους σκηνοθέτες Σωτήρη Χατζάκη, Γρηγόρη Καραντινάκη, Σταύρο Τσακίρη, Στάθη Λιβαθινό, τη συγγραφέα Μαρία Παπαγιάννη, τις ηθοποιούς Τατιάνα Παπαμόσχου, Έφη Μουρίκη, τους σκηνογράφους Γιάννη Μετζικώφ, Έρση Δρίνη κ.α.

Επίσης τους διευθυντές μουσείων Άγγελο Δεληβοριά και Μαρίνα Λαμπράκη Πλάκα, τον κ. Εφραίμογλου από το Ίδρυμα Μείζονος Ελληνισμού, τον Πρύτανη της Σχολής Καλών Τεχνών κ. Γιώργο Χαρβαλιά, το ζωγράφο Καθηγητή της ΑΣΚΤ Γιάννης Ψυχοπαίδη, τον εικαστικό Κώστα Τσόκλη, τον Διευθυντή του Πανοράματος του Ευρωπαϊκού Κινηματογράφου κ. Νίνο Φένεκ Μικελίδη, τον κ. Χρήστο Ιωάννου, τον κ. Αλέξη Κωστάλα

Τον κ. Καρογιάν, Πρόεδρο της Βουλής των Αντιπροσώπων της Κυπριακής Δημοκρατίας, τον κ. Γιώργο Βασιλείου τ. Πρόεδρο, τον κ. Ανδρέα Δημητρίου Υπ. Παιδείας & Πολιτισμού Κύπρου,
Την κ. Ντόρα Μπακογιάννη, τον κ. Δημήτρη Σιούφα, τον κ. Κωστή Μουσουρούλη, την κ Άννα Νταλάρα,
Τους Δημάρχους κ. Νικήτα Κακλαμάνη, Αθηναίων και Δημήτρη Σούτο, Ταύρου.

Tην κ. Γιάννα Αγγελοπούλου, την κ. Σάσα Βαρδινογιάννη, την κ. Βάνα Λαβίδα, τον κ. Μ. Κυριακίδη, την κ. Καίτη Τσεκένη, την κ Φωτεινή Λιβανού, τη Λυδία και τον Κώστα Καρρά κ.α.

Τους Πρέσβεις Γαλλίας, Βενεζουέλας, Κύπρου, Πολωνίας καθώς και την επιτετραμμένη της Πρεσβείας των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής.

Το Ίδρυμα «Μιχάλης Κακογιάννης» εκ μέρους του Ιδρυτή, του Δ.Σ και των συνεργατών του, ευχαριστεί θερμά το πλήθος των προσωπικοτήτων και το αθηναϊκό κοινό για την παρουσία τους στην επίσημη τελετή των εγκαινίων του Πολιτιστικού του Κέντρου.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ Τρίτη, 9 Μαρτίου 2010 Το Ίδρυμα "Μιχάλης Κακογιάννης" υποδέχεται το κοινό από τις 15:00 Επίσημα εγκαίνια του Πολιτιστικού του Κέντρου, Τρίτη 9 Μαρτίου 2010
Το όνειρο του Μιχάλη Κακογιάννη έλαβε υπόσταση με την υλοποίηση του πρώτου μεγάλου στόχου του Ιδρύματος, τη δημιουργία μιας στέγης πολιτισμού στην Αθήνα, της πόλης που, όπως ο ίδιος ο δημιουργός δηλώνει, έγινε και δική του. Τα επίσημα εγκαίνια του Πολιτιστικού του Κέντρου αποτελούν ορόσημο για την παρουσία και το έργο του Ιδρύματος «Μιχάλης Κακογιάννης» (ΙΜΚ). Με αφορμή την επίσημη τελετή των εγκαινίων από την Α. Ε. τον Πρόεδρο της Ελληνικής Δημοκρατίας κ. Κάρολο Παπούλια και την Α.Ε. τον Πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας κ. Δημήτρη Χριστόφια, το Πολιτιστικό Κέντρο του ΙΜΚ είναι ανοιχτό στο κοινό την Τρίτη 9 Μαρτίου 2010 από τις 15:00 για όποιον επιθυμεί να επισκεφθεί τους χώρους του Ιδρύματος. Όσοι βρεθούν κοντά μας θα έχουν τη δυνατότητα:

•   να περιηγηθούν στους χώρους του

•   να επισκεφθούν την Έκθεση Κοστουμιών και Φωτογραφίας από το Έργο του Μ. Κακογιάννη, που επιμελείται ο σκηνογράφος και συνεργάτης του σκηνοθέτη, Γιάννης Μετζικώφ,

•   να παρακολουθήσουν τα τρία σχετικά ντοκιμαντέρ:
1. Από το History Channel
2. Λυδίας Καρρά: "ΜΙΑ ΖΩΗ ΜΙΑ ΕΠΟΧΗ/ MY LIFE AND TIMES"
3. Ντοκιμαντέρ - έρευνα της Νουνούς Σκαλτσά - Αλεξοπούλου,
για το έργο ζωής του Μιχάλη Κακογιάννη

τα οποία θα προβάλλονται ταυτοχρόνως και επαναλαμβανόμενα, στους δύο κινηματογραφικούς χώρους και το μεγάλο εξωτερικό τοίχο του Θεάτρου, στο φουαγέ της εισόδου.

Η 9η Μαρτίου 2010 καταγράφεται από τους ανθρώπους του ΙΜΚ, από το αθηναϊκό κοινό, αλλά κυρίως από τον ίδιο τον ιδρυτή, το Μιχάλη Κακογιάννη, ως η ημέρα κατά την οποία ένας κύκλος οραματισμού και σχεδιασμού κλείνει, δίνοντας τη θέση του σε ένα νέο, σίγουρα μεγαλύτερο κύκλο δράσης. Τη στιγμή αυτή, που για το Ίδρυμα αποτελεί το επιστέγασμα πιστής και αφοσιωμένης στο όραμα του Μιχάλη Κακογιάννη προσπάθειας, αλλά συνάμα αφετηρία ενός φιλόδοξου προγράμματος δραστηριοτήτων, αντάξιου της εμπειρίας και του καλλιτεχνικού διαμετρήματος του Ιδρυτή του, δίνουν το εξαιρετικά τιμητικό παρόν οι δύο Πρώτοι Πολίτες της Ελλάδας και της Κύπρου.

Το Καλλιτεχνικό Πρόγραμμα της Επίσημης Τελετής των Εγκαινίων θα προβάλλεται ζωντανά στο μεγάλο εξωτερικό τοίχο του θεάτρου, από τις 19:00 της Τρίτης, 9 του Μάρτη, και είναι αφιερωμένο στο έργο του Μιχάλη Κακογιάννη περιλαμβάνοντας:

1. Προβολή κινηματογραφικών αποσπασμάτων από έργα αρχαίας τραγωδίας, σε σκηνοθεσία Μ. Κακογιάννη.
Ταινίες:
•   "Ιφιγένεια"
•   "Τρωάδες"
•   "Ηλέκτρα"

2. Παρουσίαση αποσπασμάτων από έργα του Ουίλιαμ Σαίξπηρ, σε σκηνοθεσία Μ. Κακογιάννη:

•   "Άμλετ", ερμηνεύει ο Κωνσταντίνος Μαρκουλάκης. Μετάφραση Μιχάλης Κακογιάννης

•   "Κοριολανός", ερμηνεύει ο Βλαδίμηρος Κυριακίδης. Μετάφραση Μιχάλης Κακογιάννης

•   "Ρωμαίος και Ιουλιέτα", (νέα σκηνοθεσία Μ. Κακογιάννη ειδικά για τα εγκαίνια, η σκηνή στο μπαλκόνι) ερμηνεύουν οι νέοι ηθοποιοί:
Κατερίνα Γερονικολού, Φώτης Καράλης. Μετάφραση Ερρίκος Μπελιές

Παρουσιάζει η Κάτια Δανδουλάκη

Αναφερόμενος στο όραμα του για το Πολιτιστικό Κέντρο του Ιδρύματος, ο Μιχάλης Κακογιάννης εκμυστηρεύεται:
«Εδώ και πολλά χρόνια είχα το όνειρο της δημιουργίας μίας εστίας πολιτισμού στην Αθήνα Ένα χώρο όπου θα στέγαζα το έργο μου, τη διαχρονική του συνέχεια, αλλά και ένα χώρο όπου θα μπορούσαν να εκφραστούν ενδιαφέρουσες καλλιτεχνικές ιδέες, νέοι ταλαντούχοι δημιουργοί . Ένα χώρο που θα φιλοξενούσε θέατρο, κινηματογράφο, χορό, εκθέσεις, ζωντανό και σύγχρονο.»

«Ήξερα από την πρώτη στιγμή τί ήθελα να κάνω. Φανταζόμουν τους χώρους που έπρεπε να έχει, πως να είναι, σε τι θα χρησίμευαν, τι θα βάζαμε μέσα. Ήθελα παραδείγματος χάρη το θέατρο να είναι απλό, σχεδόν αρχαίο ελληνικό, αν και κλειστό. Ήθελα σκοτεινές αίθουσες, όπου θα προβάλλονταν τα καλύτερα έργα του παγκόσμιου κινηματογράφου. Και τα δικά μου μαζί, φυσικά. Δηλαδή, ένα χώρο που θα προστάτευε και την υστεροφημία μου, και εντέλει τη ζωή μου. Ένα χώρο όπου θα παίζονται οι ταινίες μου, θα φυλάσσονται τα σενάριά μου, τα θεατρικά μου έργα, το φωτογραφικό και ηλεκτρονικό μου αρχείο. Το πέρασμά μου από την Τέχνη, αυτό που είναι.»
ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ Πέμπτη, 25 Φεβρουαρίου 2010 Παράταση για 4 ακόμη παραστάσεις της performance Aτιτλο: Μια σπουδή στον Samuel Beckett
Η performance της εικαστικού Έφης Μπίρμπα με τον Άρη Σερβετάλη επί σκηνής παρατείνεται για 4 παραστάσεις ακόμη, στην αίθουσα του Θεάτρου στο Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης. Το αθηναϊκό κοινό θα έχει την ευκαιρία να την παρακολουθήσει την Πέμπτη 25η, Παρασκευή 26η, Σάββατο 27η και Κυριακή 28η Φεβρουαρίου 2010, στις 21:30 και την Κυριακή στις 20:30. Για πληροφορίες και κρατήσεις εισιτηρίων συμβουλευτείτε την ειδική ενότητα «Πρόγραμμα» στην ιστοσελίδα του Ιδρύματος.

Πρόκειται για ένα ιδιαίτερο δρώμενο, πάνω σε έναν από τους πιο «δύσκολους» συγγραφείς της παγκόσμιας λογοτεχνίας και του θεάτρου, τον Σάμιουελ Μπέκετ. Η προσέγγιση χρησιμοποιεί ως βάση το «ερμητικό» κείμενο του Ιρλανδού συγγραφέα, «Embers» («Στάχτες», 1957). Η performance αποτελεί ένα ιδιόμορφο σκηνοθετικά και ερμηνευτικά θέαμα. H δράση αποσπάται από το πλαίσιο του κλασικού θεάτρου και χρησιμοποιώντας το λεξιλόγιο της εικαστικής περφόρμανς, αντί της τυπικά θεατρικής απόδοσης, αναπτύσσεται στο χώρο μιας βίντεο-ηχητικής εγκατάστασης, εμφανίζοντας μία ιδιότυπη «αποκάλυψη» της βαθύτερης αλήθειας του έργου.
ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ 1 Φεβρουαρίου 2010 Συνέντευξη του Νικόλα Στραβοπόδη στο www.mcf.gr από την Αφροδίτη Ερμίδη
Από τις 8 Φεβρουαρίου, “μοναχικά καρτούν” (LONELY TUNES) θα κάνουν την εμφάνισή τους στο Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης. Ετοιμαστείτε να συναντήσετε τους παιδικούς σας ήρωες, εν έτη 2010 και να παρακολουθήσετε τα τελευταία επεισόδια των ιστοριών τους, που ποτέ δεν μας έδειξαν ή και δεν έγραψαν ποτέ, οι αρχικοί τους δημιουργοί!

Ο Νικόλας Στραβοπόδης -σκηνοθέτης και σεναριογράφος της παράστασης-, μας εισάγει στον κόσμο των κόμικς μέσα από τη δική του ιδιαίτερη οπιτκή γωνία και μας καλεί να βιώσουμε αυτή τη σουρεαλιστική, μαύρη κωμωδία!

•   Ποια η σχέση σου με τα κόμικς;

   Καταρχήν να σου πω οτι δεν έβλεπα καρτούν όταν ήμουν μικρός! Όλοι νομίζουν οτι ήμουν μανιακός με τα καρτούν. Θεωρούσα οτι είναι για παιδιά! Άρχισα τελικά να βλέπω όταν μεγάλωσα και κατάλαβα οτι δεν έχω τις μνήμες που έχουν οι συνομήλικοί μου. Στα 20 μου όμως, ανακάλυψα οτι δεν μπορώ να τα δω όπως θα τα έβλεπα παιδί, γιατί πια είχα άλλη ματιά. Και έτσι ήρθε η ιδέα της παράστασης. Για παράδειγμα, στη Jessica Rabbit εγώ είδα μια κτηνοβάτισσα που
“πηγαίνει” με ένα λαγό! Και μου φάνηκαν φρικτά. Όταν λοιπόν προσπάθησα να ανακτήσω τη σχέση μου με τα κόμικς, τα είδα όλα πολύ διεστραμμένα.

•   Για το λόγο αυτό θέλησες να απομυθοποιήσεις τους παιδικούς μας ήρωες;
   Ναι, γιατί δεν τους αγαπάω! Και δεν με ενδιαφέρει να προστατεύσω τόσο κόσμο που ξέρω οτι τους λατρεύει! Αν και ουσιαστικά νομίζω οτι δεν ανατρέπω τίποτα. Τα δίνω ακριβώς όπως είναι στη πραγματικότητα και όχι όπως τα βλέπουν τα παιδιά. Αν δεις το Γιάννη να το κάνει με τη Μαρία πολύ βίαια, δεν θα σε πειράξει. Αλλά αν δεις τον Λούκυ Λουκ να το κάνει με την Όλιβ, θα ταραχτείς. Η Κάντυ- κάντυ είναι ένα κοριτσάκι 12 χρονών που έχει συνάψει πάνω από 12 σχέσεις! Είναι παιδεραστικό το κόμικ αυτό!
   Δεν καταλαβαίνω όμως γιατί να ενοχλήσει η παράσταση αφού αν το δεις σε καρτούν σε διασκεδάζει αλλά αν το φέρεις στη πραγματική ζωή σε ενοχλεί;

•   Όλο αυτό οφείλεται στο οτι μεγαλώνοντας χάνουμε την αθωότητά μας;
   Υπάρχει φθορά και αυτό με φοβίζει πολύ. Των σχέσεων, του σώματος, της προσωπικότητάς μας. Και τα καρτούν είναι μια αναφορά για να σε επαναφέρουν, να θυμηθείς: τότε σκεφτόμουν έτσι, πώς άλλαξα; Πού πήγε όλη αυτή η αθωότητα; Δεν την έχασαν όμως οι παιδικοί μας ήρωες, εμείς τη χάσαμε.

•   Θα γελάσουμε τελικά με τη μαύρη κωμωδία που θα δούμε, ή θα μας λυπήσει;

   Επίτηδες βάλαμε το τίτλο “σουρεαλιστική, μαύρη κωμωδία” γιατί θέλω να είναι μια παγίδα αυτή η παράσταση. Πρόκειται για ένα πολύ λαμπερό πράγμα, με ωραίο αμπαλάρισμα αλλά όταν το ανοίξουν οι θεατές, θα σοκαριστούν... Είναι μεν μια γροθιά στο στομάχι αλλά όλα είναι πολύ χαρούμενα. Δεν θα δεις κάτι σκοτεινό, δηλαδή αν έρθει ένα παιδί 10 χρονών θα περάσει υπέροχα, δεν θα καταλάβει (η παράσταση είναι κατάλληλη από 18 και χρονών και άνω). Αυτός που μπορεί να καταλάβει και να δει, αυτός δεν θα περάσει καλά.
   Οι θεατές μπαίνουν σε μια παραμυθοχώρα που εμφανίζονται παιδικοί ήρωες αλλά στο τέλος παγιδεύονται (δεν σας λέμε περισσότερα!). Αυτό που θέλω να δείξω είναι οτι δεν είναι οι ήρωες που άλλαξαν, αλλά εμείς οι ίδιοι.
   Πάντως, δεν θα φύγουν με τη καλύτερα διάθεση από τη παράσταση!

•   Με ποια κριτήρια επέλεξες τους ήρωες που πρωταγωνιστούν στο “Lonely Tunes”;

   Αν εξαιρέσεις τη Ντόλυ, δεν ήθελα ήρωες ζώα πχ τα 3 γουρουνάκια, γιατί είναι λίγο περίεργο να είναι ντυμένος ο ηθοποιός γουρουνάκι και να μιλάει! Στους άλλους ήρωες, βρήκα ενδιαφέρουσες τις ιστορίες τους. Για παράδειγμα σκεφτόμουν, πώς να έχει καταλήξει ο Μελένιος, το gay στρουμφάκι. Πού θα τον συναντούσαμε το 2009; Η Κοκκινοσκουφίτσα πώς θα είναι στα 60 της; Ο Οβελίξ πώς θα ήταν αν έμενε μόνος του, χωρίς τον Αστερίξ; Πώς είναι ένας αστυνόμος, σαν τον Σαΐνη σήμερα; Αυτές ήταν οι αρχικές σκέψεις για να βρω τη μετάλλαξη και το σημείο που έπρεπε να αλλάξω.
   Τελικά είδα και τα 155 επεισόδια της Κάντυ- Κάντυ για να γράψω το κείμενο! Και ανακάλυψα πολύ ενδιαφέροντα πράγματα, όπως οτι κανονικά στο τέλος ήταν να αυτοκτονήσει από κατάθλιψη. Αλλά οι αρχές δεν το επέτρεψαν και επέβαλλαν να γραφτεί ένα άλλο τέλος το οποίο ήταν πολύ σαχλό και υποδεέστερο της ιστορίας. Κι εκεί επίσης σκέφτηκα να κάνω μια ιστορία από τα τελευταία επεισόδια όλων των καρτούν.

•   Ο τρόπος που έχει στηθεί το σκηνικό της παράστασης είναι πολύ ιδιαίτερος.

   Ναί, έδωσα μεγάλη σημασία στα σκηνικά και γι’αυτό κόστισαν και πολύ. Το γκαζόν, η πισίνα, τα φώτα, τα κοστούμια, την έκαναν πάρα πολύ ακριβή τη παράσταση, αλλά ευτυχώς βρέθηκαν οι χορηγοί μας και το αποτέλεσμα είναι πολύ πλούσιο. Αυτό που ήθελα είναι να μην αισθανθούν οι θεατές οτι βρίσκονται στο θέατρο, αλλά να νομίζουν οτι ξαναγύρισαν στο νηπιαγωγείο και όλα είναι μαγικά. Γιαυτό αφαίρεσα τα φώτα, τα καθίσματα.

•   Έχεις αγωνία για τη πρώτη σου απόπειρα στο σενάριο και τη σκηνοθεσία;

   Μου φαίνεται αστείο να λέω οτι είμαι ο σκηνοθέτης! Δεν ήξερα οτι μπορώ να γράψω, το ανακάλυψα στη σχολή. Στο Εθνικό έγραφα κείμενα για κάποια μαθήματα. Με την αποδοχή, κατάλαβα οτι αρέσει το γράψιμό μου και οτι μου αρέσει κι εμένα.
   Σαν ηθοποιός που είμαι -γιατί δεν μου αρέσει να βαφτίζομαι σκηνοθέτης- θέλω να βάζω τον θεατή στη διαδικασία της σκέψης, να τον ενοχλώ, νομίζω οτι αυτή είναι η δουλειά μου. Αυτή η παράσταση θα είναι η πιο ουσιαστική ενόχληση που έχω κάνει προσωπικά σαν καλλιτέχνης. Ελπίζω να πάνε όλα καλά και αν αρέσει στο κόσμο!
ΧΟΡΟΣ 14 Ιανουαρίου 2010 All things are quite silent στο Ιδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης
Ένα πορτραίτο. Μια ερευνητική δουλειά του Αντώνη Φωνιαδάκη πάνω στο χορευτικό solo αλλά και την ίδια την πορεία του ως χορευτή και χορογράφου, που εστιάζει στα κινησιολογικά του βιώματα και στην χορογραφική και εικαστική του αισθητική.

Η παράσταση δομείται σε τρία tableaux, που σηματοδοτούν ένα πέρασμα από την εξωτερική, στατική εικόνα στον εσωτερικό μυστικιστικό χώρο του υποσυνειδήτου και τέλος στο χτίσιμο της προσωπικής ουτοπίας του δημιουργού – ερμηνευτή.

Η μουσική λειτουργεί υπόγεια, παράλληλα με τη χορευτική παρτιτούρα, ενώ η σκηνογραφική – εικαστική παρέμβαση συμβάλλει στο χτίσιμο ενός ονειρικού τοπίου μέσα στο οποίο λειτουργούν ο αντικατοπτρισμός, η μεταμόρφωση και τελικά το πέρασμα από τη σωματικότητα στο υποσυνείδητο.

Το έργο δημιουργήθηκε το χειμώνα του 2009 και έχει παρουσιαστεί στο Βερολίνο (DOCKII), στη Λυών (Maison de la Danse) και στην Ιεράπετρα Κρήτης (Κύρβεια 2009).

Δείτε το πρόγραμμα
ΔΙΑΒΑΣΤΕ 5 Ιανουαρίου 2010 ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ του Φώτη Νικολάου στο www.mcf.gr από την Αφροδίτη Ερμίδη
Ο Φώτης Νικολάου και η Χοροθεατρική Ομάδα X-it, παρουσιάζουν αυτές τις μέρες στο Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης, την παράσταση “Waltz”, ένα ταξίδι αναζήτησης της ευτυχίας. Ο κος Νικολάου μας μιλά διεξοδικά για το έργο αλλά και για τις απόψεις του πάνω στη τέχνη του σύγχρονου χορού.

Η ονομασία της παράστασης

   Waltz κατέληξε να είναι. Όσο προχωρούσαμε το έργο, βρήκαμε ένα μουσικό κομμάτι, στο οποίο στηρίξαμε σχεδόν όλο το έργο. Είναι ένα βάλς που έρχεται και επανέρχεται, σαν μνήμη. Άλλοτε ευχάριστη, άλλοτε σαν νοσταλγία ή σαν εφιάλτης.    Μου άρεσε επίσης που ανακάλυψα οτι το βαλς όταν πρωτοεμφανίστηκε στην Ευρώπη, ήταν απαγορευμένο γιατί ήταν η πρώτη φορά που ήρθαν τα πρόσωπα τόσο κοντά το ένα με το άλλο. Και αισθάνομαι οτι σε αυτό το έργο, ερχόμαστε όλοι πολύ κοντά. Είτε με άλλους ανθρώπους, είτε με τους ίδιους μας τους εαυτούς. Σε όλο το έργο κουβαλάμε τους εαυτούς μας, με τη χρήση κούκλων. Έτσι αποφασίσαμε να το ονομάσουμε waltz.

Η αναζήτηση την ευτυχίας

   Ένας φίλος μου σχολίασε οτι ήδη από το 2003 ψάχνουμε απεγνωσμένα την ευτυχία στις παραστάσεις μας! Νομίζω, ό,τι και αν κάνουμε αυτό ψάχνουμε. Ακόμη και για ένα καφέ με τους φίλους να πάμε, αυτό ψάχνουμε.
   Το ταξίδι προς την ευτυχία που έχουμε δημιουργήσει, δεν είναι ευχάριστο. Αναζητούμε τα πράγματα που μας λείπουν. Ο τρόπος που προσπαθούμε να τη βρούμε, είναι με το να θυμηθούμε αυτά που έχουν συμβεί, να τα ξαναζήσουμε. Αυτό είτε μας σώζει, μας λυτρώνει, είτε μας καταστρέφει.
     Φέτος νομίζω για πρώτη φορά, λυτρώνω τους ήρωές μου. Ενώ ένας καταστρέφεται, οι υπόλοιποι συνεχίζουμε με μια γλυκιά ανάμνηση και θάρρος για παραπέρα.

Για την πολιτική διάσταση του έργου

   Έχω την τάση να αναζητώ και να κάνω έργο, τα πράγματα που δεν γνωρίζω. Νομίζω οτι δεν είναι δικιά μου ευθύνη να βγω στη σκηνή να κάνω δηλώσεις ή να πείσω για τις απόψεις μου, ο καθένας έχει τις δικές του. Γι’ αυτό και στο Waltz υπάρχει ένα «ίσως να είναι έτσι». Αυτό ζητάω και ίσως για αυτό με έχουν κατηγορήσει οτι τα έργα μου δεν έχουν πολιτική νύξη. Αν και φέτος υπάρχει, πολύ ανοιχτή όμως, δεν λέω έτσι είναι τα πράγματα. Γιατί δεν θεωρώ ευθύνη μου να κάνω δηλώσεις. Είναι το θέμα της ανταλλαγής που με ενδιαφέρει.
   Η πολιτική νύξη γίνεται με ένα πολύ όμορφο τρόπο φέτος, λίγο βίαιο κινησιολογικά και οπτικά. Κάποιος μας είπε οτι θυμίζει την Οκτωβριανή Επανάσταση. Για μένα μπήκε πιο πολύ σαν φόρος τιμής σε ανθρώπους-ήρωες, δικούς μας όμως, που για οποιοδήποτε λόγο εμείς τους θεωρούμε ήρωες. Στις πρόβες αποφάσισα να τους επινοήσουμε και να γράψουμε τις βιογραφίες τους. Έτσι υπάρχει και η έπαρση της λευκής σημαίας που τελικά είναι η ανακωχή.

Η μουσική της παράστασης

   Η ζωντανή μουσική του Δεμερτζή βοηθάει με πολλούς τρόπους επειδή βρίσκεται και ο ίδιος μέσα στο χώμα (το σκηνικό της παράστασης) και σαν ερμηνευτής, γίνεται ένα άλλο μέρος της ιστορίας, είναι σαν να ελέγχει την παράσταση. Επίσης ο ήχος του ζωντανού βιολιού, έχω την αίσθηση οτι σε υποχρεώνει να το ακούσεις, σε ρουφάει. Αυτή η παράσταση θα αρέσει, αν έχεις τη διάθεση να την ακούσεις!

Η αίσθηση του τσίρκου

   Κατά τη διάρκεια του έργου, υπάρχει μια υπόνοια μόνο τσίρκου που αποκαλύπτεται στο τέλος. Ο ήρωας μας, ο ταχυδακτυλουργός/νάνος, είναι σίγουρα το πιο τρανταχτό στοιχείο του τσίρκου και μέσα από αυτόν οδηγούμαστε σε όλο αυτό το ταξίδι. Αυτός μας ρίχνει στο τσίρκο, κατά κάποιο τρόπο. Εκεί συνειδητοποιούμε όλοι πως η ζωή μας έχει πάρει τη μορφή του τσίρκου. Το πόσο εκτεθειμένοι είμαστε στα μάτια των άλλων, πως ζούμε σαν ζώα στα κλουβιά του τσίρκου.
   Ο νάνος στο έργο φαίνεται να έχει το ρόλο του κακού, σαν ψεύτης και προδότης. Από την άλλη, είναι όλα αυτά που προσπαθούμε απεγνωσμένα να μην σκεφτόμαστε. Κι αυτός έρχεται και μας τα υπενθυμίζει. Στην προσπάθεια μας να βρούμε την ευτυχία είμαστε καλοί και δεν τολμάμε να δηλώσουμε τα ελαττώματά μας, πχ να πούμε οτι ζηλεύουμε. Αλλά με την παραδοχή, ξεκινά και η λύτρωση.

Για το σύγχρονο χορό

Παλιά ήμασταν “ριγμένη” τέχνη. Ο κόσμος χαλάρωσε περισσότερο και συνειδητοποίησε οτι ο χορός δεν είναι “να καταλάβεις” αλλά πιο πολύ “να αισθανθείς”. Παλαιότερα αυτό φόβιζε. Στον χορό δεν υπάρχει ιστορία όπως στο θέατρο και κάποιοι δεν καταλαβαίνουν. Πλέον όμως έχουμε κερδίζει και κοινό που δεν πήγαινε σε παραστάσεις. Η μη ύπαρξη κοινού παλιά, μας έκλεινε προς τα μέσα. Πόσες φορές ντρεπόμασταν να πούμε τι επάγγελμα κάνουμε! Τώρα τα παιδιά είναι περήφανα για αυτό που κάνουν.

Για τη συνεργασία του με νέους χορευτές

Με τα περισσότερα μέλη της ομάδας γνωριζόμαστε και συνεργαζόμαστε από παλιά, αλλά φέτος έχω την ευτυχία να συνεργάζομαι με πολύ νέα παιδιά! Το νέο αίμα δουλεύει με τόση ενέργεια. Με εκπλήσσουν πολύ γιατί έχουν αλλάξει οι γενιές. Εμείς ήμασταν πιο μαζεμένοι και φοβισμένοι. Τα παιδιά τώρα ίσως γιατί βλέπουν πιο πολύ χορό, λόγω των Φεστιβάλ, έχουν ένα τσαμπουκά πολύ θετικό, στο να τολμούν. Υπάρχει ανάγκη να σταθεροποιήσουμε μια ομάδα γιατί είναι κάποιοι κώδικες αλλά και οι καινούργιες συναντήσεις είναι τρομερά αναζωογονητικές για μια ομάδα.

Για την ιδιότητά του ως χορευτή και ως χορογράφου

   Αν και είναι ζόρικα και τα δυο μαζί και είναι πολύ διαφορετικά, χαίρομαι και τα δύο εξίσου αυτή τη στιγμή. Παρ΄ όλο που έχω μεγαλώσει αρκετά και πρέπει να αποσυρθώ σιγά σιγά από τα χορευτικά! Αλλά συνεχίζω γιατί κατάλαβα οτι ακόμα το σώμα “τραβάει”. Είμαι νομίζω από τους λίγους χορογράφους που μπορούν να δείχνουν ακόμα αυτό που ζητάνε και αυτό βοηθάει πολύ τους χορευτές. Αλλά σκοπεύω να σταματήσω το χορό γιατί με μπερδεύει η ισορροπία του αρχηγού, απ' έξω, που πρέπει μετά να γίνεται ένα με τους χορευτές.

Η συνεργασία με το Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης

Έχουμε βασανιστεί σε πολλά θέατρα τα οποία δεν είχαν τις παροχές για να γίνει μια παράσταση, ξεκινώντας από το σκληρό πάτωμα τα άθλια καμαρίνια, το ανύπαρκτο προσωπικό για να βοηθήσει, στις άβολες θέσεις των θεατών. Τώρα είμαστε σε ένα πολύ ανθρώπινο περιβάλλον. Αυτό που με χαροποίησε είναι οτι πρόκειται για ένα χώρο που ενώ έχει όλες τις παροχές, δεν είναι “ψευτο-κυριλέ”, αλλά πολύ οικείο. Και οι θεατές απολαμβάνουν με άνεση την παράσταση, όση ώρα και αν διαρκεί.

Αφροδίτη Ερμίδη
ΔΙΑΒΑΣΤΕ 19 Δεκεμβρίου 2009 ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ της Ομάδας Χορού «κι όμΩς κινείται» στο www.mcf.gr από την Αφροδίτη Ερμίδη

    Η ομάδα χορού «κι όμΩς κινείται» παρουσίασε στο θέατρο του Ιδρύματος Μιχάλης Κακογιάννης, την παράσταση “puRgatoЯio”, βασισμένη στο “Καθαρτήριο” (purgatorio) του Δάντη. Έξι χορευτές και τέσσερις μουσικοί, πρόσφεραν ένα ιδιαίτερο θέαμα που συνδύαζει το χορό με τα ακροβατικά και τη ζωντανή μουσική.
   Η Χριστίνα Σουγιουλτζή, από τα ιδρυτικά μέλη της ομάδας, μας μίλησε δίνοντας μας περισσότερη γνώση για το πώς ξεκίνησε η ιδέα για τη παράσταση και μέσα από ποια διαδικασία ολοκληρώθηκε.

•   Πώς εξελίσσεται η υπόθεση της παράστασης puRgatoЯio;

   Πρόκειται για έναν ήρωα ο οποίος πάει ένα μεγάλο ταξίδι. Συναντά τέρατα, περνάει από τη Κόλαση, συναντά τους πεθαμένους, οι φίλοι του είναι στο παράδεισο, οι εχθροί του είναι στη Κόλαση. Είναι ένα ανθρωπάκι μέσα σε ένα σύμπαν τεράστιο που παλεύει με δαίμονες και αμαρτήματα, ενώ άγγελοι τον βοηθάνε στη διαδρομή του. Τελικά βρίσκει την αγαπημένη του Βεατρίκη, η οποία τον πάει στο Παράδεισο.

•   Πώς αποτέλεσε έμπνευση για εσάς, το κείμενο “Θεία Κωμωδία” του Δάντη;

   Η συζήτηση ξεκίνησε πριν από 7 χρόνια. Ο Camilo (Bentancor) είναι αργεντινός και παρόλο που προέρχεται από διαφορετικό περιβάλλον, του αρέσει πολύ η ελληνική μυθολογία. Αρχίσαμε να συζητάμε περί αυτής, περί χριστιανισμού και εκεί εμφανίστηκε ο Δάντης.
   Εγώ δεν ήξερα κάτι παραπάνω από τις δαντικές εικόνες κολάσεως, τα κλισέ που γνωρίζουμε όλοι. Διαβάζοντας το βιβλίο, στην αρχή αντιπάθησα φρικτά το Δάντη! Με ξένισε πολύ, μου ήταν δύσκολο το κείμενο, αλλά τελικά με συνεπήρε η ιδέα «Κόλαση-Καθαρτήριο-Παράδεισος». Έχει μία σκέψη πολύ παιδική και τελικά πολύ αισιόδοξη!
   Δεν είχαμε σκεφτεί καθόλου οτι αυτό μπορεί να γίνει παράσταση. Στη πορεία όμως σκεφτήκαμε να κάνουμε κάποιες σκηνές από τη “Κόλαση” του Δάντη, περισσότερο όμως ειρωνευόμενοι την κατάσταση του βιβλίου.
   Μετά διάβασα και τη μετάφραση του Καζαντζάκη που είχε πολλές καινούργιες λέξεις, έτυχε να γνωρίσω και τους Χαίνηδες και κάπως “κόλλησε” όλο αυτό μαζί γιατί ο Αποστολάκης επιμένει πολύ στη γλώσσα.
   Αυτό επίσης που με εντυπωσίασε ειναι οτι την περίοδο εκείνη με τις Σταυροφορίες, ο πολιτισμός βρίσκεται στην Ανατολή, ενώ στη Δύση είναι σκοτάδι, όλο το φως έρχεται από την Ανατολή. Κάποια στιγμή αναζητάς μια παράδοση καλλιτεχνική, ειδικά στο χορό που όλα είναι Αμερικανο-ευρωπαϊκά. Και είναι πολύ περίεργο οτι την εποχή του Δάντη όλος ο πολιτισμός ήταν εκεί, ανατολικά.
   Έτυχαν πολλές συμπτώσεις και αποφασίσαμε να το κάνουμε παράσταση, με πολλές αμφιβολίες, πάντως. Σκεφτόμασταν: «να πούμε οτι είναι Κόλαση με αφορμή το Δάντη;» Γιατί είναι μεγάλη κουβέντα! Και ο χορός δεν έχει υπόθεση. Υπάρχει κίνδυνος όταν καταπιάνεσαι με θέματα κοσμογονίας.

•   Τί ρόλο έπαιξε η ζωντανή μουσική στη παράσταση;

   Στη παράσταση γίνεται διάλογος με τη μουσική. Θυσιάσαμε πάρα πολλά κινησιολογικά κομμάτια στα οποία είμαστε καλοί, για να ταιριάξει αυτό που κάνουμε με τη μουσική. Αλλά και οι μουσικοί θυσίασαν πολλά που θα τους αναδείκνυαν, για να μας βοηθήσουν στο έργο. Για παράδειγμα, δεν κάνανε σόλο που γι' αυτούς είναι η δεξιοτεχνία τους και εμείς αντίστοιχα, ενώ οι μισοί της ομάδας είναι ακροβάτες, δεν έχουμε καθόλου ακροβατικά πατώματος.
   Όταν άκουγα την μουσική των Χαίνηδων, στην αρχή με ξένιζε και τώρα στη παράσταση ακούγεται από προ-κλασσικής εποχής μουσική μέχρι ταξίμια και οθωμανική μουσική το οποίο μπορεί να φαίνεται αταίριαστο, αλλά με το έργο είναι πολύ ταιριαστό.

•   Τί το διαφορετικό έχει το puRgatoЯio, σε σχέση με άλλες δουλειές σας;

   Άλλες παραστάσεις που έχουμε κάνει είναι πιο «ελαφριές» πιο φαντεζί! Αυτή μας βγήκε λίγο βαριά αλλά δεν το κάναμε επίτηδες, δεν μπορείς να ξεφύγεις από το κάρμα του βιβλίου. Μερικοί δεν το περίμεναν από εμάς αυτό. Αλλά ούτε κ εμείς το περιμέναμε! Για παράδειγμα στη προηγούμενη παράσταση μας “arriba”, ήταν όλα overdose, σε κλίμα πανηγυριού!

•   Πώς ήταν η εμπειρία να παρουσιάσετε για πρώτη φορά την παράσταση σας σε ένα νέο χώρο, στο Ίδρυμα Κακογιάννη?

   Μόλις ξεκινήσαμε τις πρόβες, το προηγούμενο studio που δουλεύαμε, γκρεμίστηκε και μείναμε «άστεγοι». Αυτό μας ταλαιπώρησε ιδιαίτερα. Όταν είδαμε εδώ το μέρος, στην αρχή δεν πίστευα οτι θα μπορούσαμε να κάνουμε πρόβες, γιατί ήταν πολύ πολυτελές για εμάς! Το παλιό μας κτίριο ήταν ένα συνεργείο αυτοκινήτων! Aλλά τελικά ήταν φοβερά μεγάλη η ευκολία γιατί μας παραχώρησαν το μέρος και για να κάνουμε τις πρόβες μας και η συνεργασία με το ίδρυμα ήταν άψογη.

•   Ποιά είναι η ιστορία της ομάδας «κι όμΩς κινείται»;

   Τυπικά η ομάδα ξεκίνησε το 2003. Η αρχή έγινε με τη γνωριμία μου το Camilo ο οποίος ήταν ακροβάτης ή καλύτερα καλλιτέχνης τσίρκου, κάνει τον κλόουν, ακροβατικά, τα πάντα! Για εμένα ήταν αποκάλυψη! Μου άρεσε πάρα πολύ ως performer. Δηλαδή η ομάδα ξεκίνησε ως ντουέτο. Ουσιαστικά πρόκειται για μια ένωση διαφορετικότητας, αφού εγώ προέρχομαι από τον παραδοσιακό χορό και από μικρή έκανα μπαλέτο.

Ερμίδη Αφροδίτη
ΧΟΡΟΣ 22 Δεκεμβρίου 2009 Ένα Waltz του Φώτη Νικολάου με τους X-it
Ο Φώτης Νικολάου και η Χοροθεατρική Ομάδα X-it με ένα ποιητικό Waltz αναζητούν την ευτυχία. Στο Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης 21-23 & 26-30 Δεκεμβρίου 2009, και από 8 έως 11 Ιανουαρίου 2010, στις 21:30.

Η “παράσταση” μόλις τελείωσε.

Οι μοναχικοί και απομονωμένοι ήρωες του Waltz επιχειρούν ένα ταξίδι στο υποσυνείδητο αναζητώντας απελπισμένα την ευτυχία. Ένα ταξίδι που δεν κρύβει μόνο όνειρα αλλά και εφιάλτες. Σταδιακά ένας άλλος κόσμος φανερώνεται. Ένας κόσμος ονείρων φτιαγμένος από σκιές και φως, ένα τσίρκο κατοικημένο από μύχιες επιθυμίες και ανομολόγητους φόβους. Σ’ αυτόν τον κόσμο όμως δεν εισέρχεται κανείς ατιμώρητος.

Ορμώμενοι από τα ίδια τους τα όνειρα και τα θραύσματα της μνήμης εκθέτουν τις κρυφές πλευρές τους σε μια προσπάθεια να ξανασυναντήσουν το αθώο βλέμμα που έχασαν στην ενηλικίωση.

Ο κόσμος του Waltz αντλεί στοιχεία από το λαμπερό κόσμο του τσίρκου, κυρίως όμως δανείζεται την ποιητική μελαγχολία του.

Η παράσταση μόλις άρχισε.

Η μουσική της παράστασης ερμηνεύεται ζωντανά από το Γιώργο Δεμερτζή (Νέο Ελληνικό Κουαρτέτο)

Στην παράσταση συμμετέχουν 10 ακόμα εθελοντές

Περισσότερα για την παράσταση
ΕΚΔΗΛΩΣΗ 15 Δεκεμβρίου 2009 Χριστούγεννα στο Ίδρυμα "Μιχάλης Κακογιάννης"
Το Σάββατο 19 και την Κυριακή 20 Δεκεμβρίου, το Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης ανοίγει τις πόρτες του για το κοινό και σας καλεί να το γνωρίσετε! Στo πλαίσιο του «Open Day», θα έχετε την ευκαιρία να κάνετε τις χριστουγεννιάτικες αγορές σας αλλά και να παρακολουθήσετε δωρεάν κινηματογραφικές προβολές.

Και τις δυο ημέρες, από τις 10 το πρωί έως τις 7 το απόγευμα, θα σας περιμένει το φιλανθρωπικό παζάρι που διοργανώνεται σε συνεργασία με το Κέντρο Υποδοχής Αστέγων, του Δήμου Αθηναίων. Αγοράζοντας γούρια, στολίδια, γλυκά, παιχνίδια, και άλλα δώρα, στέλνετε μήνυμα αγάπης και αλληλεγγύης στους συνανθρώπους μας που ειδικά αυτές τις μέρες αγάπης, έχουν ανάγκη τη στήριξη όλων μας.

Αλλά και για τους μικρούς μας φίλους το διήμερο αυτό, θα είναι απολαυστικό αφού θα έχουν την ευκαιρία να δουν αγαπημένες παιδικές ταινίες, να παρακολουθήσουν παραστάσεις κουκλοθεάτρου και να ακούσουν πολλά παραμύθια, χριστουγεννιάτικα -και όχι μόνο!

Επιπλέον το Σάββατο 19/12, ο Αντιδήμαρχος του Δήμου Αθηναίων, Ελευθέριος Σκιαδάς, θα μιλήσει για το έργο του Μιχάλη Κακογιάννη και θα ακολουθήσει Τιμητική Διάκριση του σκηνοθέτη, από το Ίδρυμα Αστέγων.

Σας περιμένουμε λοιπόν να γνωρίσετε τον Πολυχώρο του Ιδρύματος και να διασκεδάσετε σε πνεύμα Χριστουγέννων!

Δείτε το πρόγραμμα
ΕΙΚΑΣΤΙΚΑ 8 Δεκεμβρίου 2009 Έκθεση ΣΙΝΕΦΙΛ/CINEPHILE Εγκαίνια
Στις 17 Δεκεμβρίου 2009 και ώρα 8μ.μ., στους χώρους του Ιδρύματος, θα πραγματοποιηθούν τα εγκαίνια της έκθεσης “ΣΙΝΕΦΙΛ-CINEPHILE”, στην οποία συμμετέχουν 15 νέοι εικαστικοί καλλιτέχνες-απόφοιτοι του Ζ’ Εργαστηρίου Ζωγραφικής της Ανώτατης Σχολής Καλών Τεχνών Αθηνών.

ΣΙΝΕΦΙΛ-CINEPHILE
15 νέοι καλλιτέχνες πάνε σινεμά
Μικρό Αφιέρωμα στο Μιχάλη Κακογιάννη

Διάρκεια έκθεσης: 17/12/2009 έως 28/2/1010
Ώρες λειτουργίας: καθημερινά, Σάββατο και Κυριακή από 6.00-9.00 μμ
(εκτός από 24 και 25/12/2009 και 31 έως 7/1/2010)

Από τον Γιάννη Ψυχοπαίδη
15 νέοι καλλιτέχνες πάνε σινεμά και συνομιλούν με τα μοτίβα και τους μύθους του.
Η ροή του χρόνου, το φως και οι σκιές, το αισθαντικό, δραματικό αλλά και ψυχρό μαύρο-άσπρο, η καταιγιστική πολυχρωμία, οι τελετουργίες των χειρονομιών και των σωμάτων, τα κρυφά και φανερά βλέμματα, οι εσωτερικές διαδρομές στον ανθρώπινο ψυχισμό, τα ανθρώπινα πάθη και λάθη είναι μόνο μερικές από τις αφορμές και τις αφετηρίες για τους νέους δημιουργούς, για να εμβαθύνουν σε ανοιχτούς, γόνιμους πλαστικούς διαλόγους μεταξύ των εικαστικών τεχνών και του κινηματογράφου.

Μέσα στο φιλικό πλαίσιο του Ιδρύματος Μιχάλης Κακογιάννης, οι νέοι εικαστικοί καλλιτέχνες-απόφοιτοι όλοι του Ζ΄ Εργαστηρίου Ζωγραφικής της ΑΣΚΤ Αθηνών- αποτολμούν δυνατές εκφραστικές και αιφνίδιες συναντήσεις των αδελφών τεχνών και καλλιεργούν νέα δημιουργικά επίπεδα στη γλώσσα της τέχνης τους.
Αναζητώντας την εσωτερική κίνηση στη φαινομενική ακινησία του εικαστικού έργου, συνδιαλέγονται με τον κινηματογράφο και το λεξιλόγιό του, ανασκάπτουν το υλικό της μνήμης του, οικειοποιούνται τις φόρμες του και εμπνέονται από τους χαρακτήρες του, ανατρέπουν τη γραμμική αφήγηση χρόνου και χώρου, πειραματίζονται με το εικαστικό μοντάζ σε νέες εννοιακές και αισθητικές συνευρέσεις.

Το αποτέλεσμα είναι ένας φόρος τιμής στον κινηματογράφο μέσα από τη ζωγραφική, φωτογραφία, σχέδια, βίντεο, κατασκευές, αλλά ειδικότερα ένας φόρος τιμής στον Μιχάλη Κακογιάννη, που σημάδεψε με το έργο του, την ευαισθησία και το ιδιαίτερο κινηματογραφικό βλέμμα του, την ευαισθησία και το βλέμμα προηγούμενων αλλά και τωρινών γενεών.
Οι νέοι καλλιτέχνες συνδιαλέγονται με το σινεμά αλλά και με τον σινεφίλ εαυτό τους, πλουτίζοντας τα δικά τους εκφραστικά μέσα και καταθέτοντας τη δική τους διαπλοκή μεταξύ των άυλων και υλικών εικόνων, μεταξύ της απτής εικαστικής ύλης και της διαφάνειας των φωτεινών μορφών στην οθόνη.

Γεννιούνται, έτσι, κρυφές ή φανερές επικοινωνίες, ελεύθεροι εικαστικοί συνειρμοί που χτίζουν μέσα από την τέχνη των εικόνων πνευματικές γέφυρες ανάμεσα στο χτες και το σήμερα και που συνδέουν τις εποχές, τους ανθρώπους, τις ιδέες. Οι νέοι δημιουργοί, κληρονόμοι ενός συναρπαστικού αιώνα θαυμαστών και ανατρεπτικών εικόνων σε διαρκή κίνηση, καταθέτουν τα δικά τους καλλιτεχνικά έργα και μαρτυρίες· μαρτυρίες που αντικαθρεφτίζουν με ζωντανό, σύγχρονο πλαστικό λόγο τα ατομικά και τα συλλογικά βιώματα μιας κοινωνίας που ο κινηματογράφος στάθηκε κατ’ εξοχήν ο εκφραστής αλλά και ο δημιουργός της ιδεολογικής, πολιτικής και αισθητικής της μυθολογίας.
ΕΚΔΗΛΩΣΗ 25 Νοεμβρίου 2009 Ο Werner Herzog στο Ίδρυμα "Μιχάλης Κακογιάννης"
Την Τρίτη 24 Νοεμβρίου, επισκέφθηκε το Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης ο κ. Werner Herzog, ένας από τους σημαντικότερους εκπρόσωπους της ευρωπαϊκής κινηματογραφικής σκηνής, για να παρουσιάσει στο κοινό την ταινία του «Συναντήσεις στο Τέλος του Κόσμου» (Encounters At The End Of The World), στην αίθουσα κινηματογράφου του Ιδρύματος.

Η παρουσία του κ. Herzog στο Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης πραγματοποιήθηκε στο πλαίσιο του αφιερώματος στο Γερμανό σκηνοθέτη που διοργανώθηκε από το 50ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, σε συνεργασία με το Goethe-Institut Griechenland και με την υποστήριξη της Πρεσβείας της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας στην Αθήνα και του Γενικού Προξενείου της Γερμανίας στη Θεσσαλονίκη.

Τον κ. Herzog συνόδευαν εκπρόσωποι του Ινστιτούτου Γκαίτε της Αθήνας και του Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, καθώς και συνεργάτες του. Η κυρία Γιαννούλα Wakefield-Κακογιάννη, Αντιπρόεδρος του Δ.Σ. του Ιδρύματος Μιχάλης Κακογιάννης, υποδέχτηκε τον κ.Herzog και τον ευχαρίστησε, εκ μέρους του κ. Μιχάλη Κακογιάννη, για την παρουσία του στους χώρους του Ιδρύματος.

Ο κ. Herzog εξέφρασε το θαυμασμό του για την υλοποίηση ενός τόσο άρτιου και σύγχρονου πολιτιστικού κέντρου στην Αθήνα από τον κ. Μιχάλη Κακογιάννη, και ευχήθηκε το Ίδρυμα να επιτύχει στους στόχους του. Πρόσθεσε, επίσης, ότι είναι και δική του φιλοδοξία να δημιουργήσει ένα ανάλογο χώρο τεχνών και στη δική του πατρίδα. Μιλώντας μπροστά σε ένα κατάμεστο ακροατήριο, εξέφρασε την ικανοποίηση και τη χαρά του για την παρουσία μεγάλου πλήθους νέων δημιουργών στην παρουσίαση της ταινίας του και πρόσθεσε ότι ειδικά η ταινία « Συναντήσεις στο Τέλος του Κόσμου» προσφέρεται για παρατήρηση και μελέτη από νέους κινηματογραφιστές.

«Αυτή η ταινία γυρίστηκε από έναν οπερατέρ και εμένα. Ήταν μια συγκλονιστική εμπειρία και ένα μαγικό, αν και επίπονο ταξίδι στην Ανταρκτική με τα διαυγή νερά και τα παγωμένα σύννεφα. Έβλεπα μπροστά μου και κατέγραφα εικόνες εξαιρετικής ομορφιάς» είπε προλογίζοντας την ταινία του. Πρόσθεσε, επίσης ότι η συγκεκριμένη ταινία γυρίστηκε ψηφιακά αν και ο ίδιος είναι λάτρης του σελιλόιντ, διότι ήταν πολύ πιο πρακτικό και απλό κάτι τέτοιο στις δύσκολες συνθήκες του άγριου Νότιου Πόλου. Προέτρεψε, επίσης, τους νέους δημιουργούς να επωφεληθούν από τις ευκολίες που προσφέρει η ψηφιακή κάμερα και να ψάξουν για τη δική τους γλώσσα έκφρασης και δημιουργίας. Στο τέλος της παρουσίασης, ο κ. Herzog συμβούλεψε τους νέους κινηματογραφιστές να εργάζονται σκληρά και χωρίς εκπτώσεις και να μην αμελούν ποτέ την ποιότητα του ήχου στις ταινίες τους, διότι, όπως είπε χαρακτηριστικά, «από τον ήχο μπορείς να καταλάβεις την ποιότητα μιας ταινίας μέσα στα πρώτα 30 δευτερόλεπτα».

Μετά την προβολή της ταινίας, ο κ.Herzog απάντησε σε ερωτήσεις των θεατών για τις ταινίες του.

Την παρουσίαση του κ. Herzog στο κοινό και το συντονισμό της συζήτησης έκανε, εκ μέρους του Ιδρύματος Μιχάλης Κακογιάννης, ο κ. Αλέξης Κωστάλας.

H εκδήλωση υποστηρίχτηκε από την CHRISTIAN DIOR PARFUMS
Q & A 18 Νοεμβρίου 2009 O Werner Herzog στο Ίδρυμα «Μιχάλης Κακογιάννης»
O Werner Herzog, ένας από τους σημαντικότερους εκπροσώπους της διεθνούς κινηματογραφικής δημιουργίας, θα παρεβρεθεί στο Ίδρυμα «Μιχάλης Κακογιάννης» την Τρίτη 24 Νοεμβρίου στις 8 το βράδι για να παρουσιάσει την ταινία του «Συναντήσεις στο Τέλος του Κόσμου», στην αίθουσα του κινηματογράφου. Μετά την ταινία ο κ. Herzog θα απαντήσει σε ερωτήσεις του κοινού.

Η παρουσία του κ. Herzog στο Ίδρυμα "Μιχάλης Κακογιάννης", εντάσσεται στο πλαίσιο του αφιερώματος που διοργανώνεται από το 50ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, σε συνεργασία με το Goethe-Institut Griechenland και με την υποστήριξη της Πρεσβείας της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας στην Αθήνα και του Γενικού Προξενείου της Γερμανίας στη Θεσσαλονίκη.
ΣΕΜΙΝΑΡΙΟ 15 Νοεμβρίου 2009 28 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ 2009: Ολοήμερο σεμινάριο «Ο τρόπος με τον οποίο μαθαίνουμε» με τον Knud Illeris και τη Birgitte Simonsen
Η Επιστημονική Ένωση Εκπαίδευσης Ενηλίκων με ιδιαίτερη χαρά ανακοινώνει την πραγματοποίηση ολοήμερου σεμιναρίου στην Αθήνα με θέμα τη μαθησιακή διεργασία στην εκπαίδευση ενηλίκων με κύριους ομιλητές τον διεθνούς κύρους μελετητή και καθηγητή δια βίου μάθησης, Dr. Knud Illeris και την καθηγήτρια κοινωνιολογίας της εκπαίδευσης, Dr. Birgitte Simonsen του Παιδαγωγικού Πανεπιστήμιου της Δανίας.

Το σεμινάριο θα πραγματοποιηθεί στο αμφιθέατρο του Ιδρύματος Μ. Κακογιάννη, Πειραιώς 206, στον Ταύρο, απέναντι από την Εθνική Σχολή Δημόσιας Διοίκησης.

Δηλώσεις συμμετοχής μέχρι Τετάρτη 25 Νοεμβρίου. Θα τηρηθεί σειρά προτεραιότητας. Μπορείτε να δηλώσετε τη συμμετοχή σας και να ενημερωθείτε για το κόστος του σεμιναρίου στο τηλέφωνο 6979-724757 ώρες 11πμ-5μμ και στο adulteduc@adulteduc.gr.

Πρόγραμμα
Αθήνα, Σάββατο 28 Νοεμβρίου 2009

09:30 – 10:00
Προσέλευση και εγγραφή συμμετεχόντων
10:00 – 10:10
Εισαγωγή στο Σεμινάριο από τον Δημήτρη Βεργίδη
10:10 – 11.45
Εισήγηση του Knud Illeris με θέμα: «Ο τρόπος με τον οποίο μαθαίνουμε» Περίληψη: Κατά τη διάρκεια της εισήγησης θα αναφερθούν τα εξής ζητήματα: α) η ιδιαίτερη σημασία που έχει το φαινόμενο της μάθησης στη σύγχρονη κοινωνία, β) τα στοιχεία από τα οποία θα πρέπει να αποτελείται μια μαθησιακή θεωρία, γ) οι διεργασίες και οι διαστάσεις της μάθησης, δ) οι διαφορετικοί τύποι μάθησης, ε) τα εμπόδια της μαθησιακής διεργασίας.
11:45 - 12:15
Σχολιασμός της εισήγησης από τους Αλέξη Κόκκο, Γιώργο Κουλαουζίδη, Πάρι Λιντζέρη
12:15 – 12:30
Διάλειμμα
12:30 – 13:30
Εργασία σε Ομάδες
13.30 – 14.30
Ο Knud Illeris απαντά στις ερωτήσεις και στα σχόλια των Ομάδων
14:30 – 15:30
Διάλειμμα – Γεύμα
15.30 – 16.45
Εισήγηση του Knud Illeris με θέμα: «Τι είναι σημαντικό για τη μαθησιακή διεργασία των ανηλίκων: παραδείγματα από τη θεωρία και την πράξη. Συζήτηση
16:45 – 17:00
Διάλειμμα
17:00 – 18: 15
Εισήγηση της Birgitte Simonsen με θέμα: «Η Γενιά Υ – η σχέση εργασίας και εκπαίδευσης στους νέους». Συζήτηση

ΔΥΟ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΟΝ KNUD ILLERIS

Το ακαδημαϊκό υπόβαθρο του Dr. Knud Illeris είναι η εκπαιδευτική ψυχολογία. Έχει εργαστεί ως καθηγητής εκπαιδευτικής έρευνας στο Roskilde University ενώ από το 2005 είναι καθηγητής δια βίου μάθησης στο Παιδαγωγικό Πανεπιστήμιο της Δανίας. Το 2005 αναγορεύθηκε Επίτιμος Επισκέπτης Καθηγητής στο Teachers College του Columbia University της Νέας Υόρκης. Το επιστημονικό του έργο εστιάζεται στη γενική και επαγγελματική κατάρτιση ενηλίκων, τη μάθηση κατά τον εργασιακό βίο και την ανάπτυξη ενός περιεκτικού και σύγχρονου θεωρητικού μοντέλου κατανόησης της μαθησιακής διεργασίας, των μαθησιακών εμποδίων και της ανάπτυξης ικανοτήτων. Έχει συγγράψει και δημοσιεύσει πολλά βιβλία και άρθρα για τη μάθηση και την εκπαίδευση ενηλίκων τα οποία έχουν μεταφραστεί σε πολλές γλώσσες. Από τα πιο γνωστά βιβλία του είναι τα “The Three Dimensions of Learning” (2002), “Adult Education and Adult Learning” (2004), “Learning in Working Life” (2004), “How We Learn: Learning and Non-Learning in Schools and Beyond” (2007) ενώ πρόσφατα επιμελήθηκε τον τόμο “Contemporary Theories of learning” (2009) που θα κυκλοφορήσει προσεχώς και στα ελληνικά.

ΔΥΟ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ BIRGITTE SIMONSEN

Η Dr. Birgitte Simonsen είναι κοινωνιολόγος της εκπαίδευσης. Υπήρξε αναπληρώτρια καθηγήτρια κοινωνιολογίας στο Πανεπιστήμιο της Κοπεγχάγης και στο τμήμα Εκπαιδευτικής Έρευνας του Roskilde University. Από το 2000 είναι καθηγήτρια και διευθύντρια του Κέντρου Έρευνας για τη Νεολαία της Δανίας που είναι συνδεδεμένο με το Παιδαγωγικό Πανεπιστήμιο της Δανίας. Η Dr. Simonsen έχει διευθύνει και συμμετάσχει σε πολλά ερευνητικά προγράμματα για τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι νέοι ενήλικοι από την περίοδο που τελειώνουν την εκπαίδευση ως τη στιγμή που εισέρχονται στην αγορά εργασίας και κατά συνέπεια έχει αποκτήσει βαθιά γνώση των συνθηκών και της κατάστασης της σημερινής νεολαίας, των προκλήσεων που αντιμετωπίζουν και των τρόπων που αντιμετωπίζουν τις προκλήσεις αυτές σε μια κοινωνία που χαρακτηρίζεται από κοινωνική και οικονομική αβεβαιότητα καθώς και ραγδαία τεχνολογική ανάπτυξη. Η Dr. Simonsen έχει δημοσιεύσει πολλά άρθρα σε διεθνή επιστημονικά περιοδικά.

ΠΡΟΣΒΑΣΗ ΜΕ ΤΑ ΜΕΣΑ ΜΑΖΙΚΗΣ ΜΕΤΑΦΟΡΑΣ
Λεωφορείο, γραμμές:
•    049 (Πειραιάς – Ομόνοια), στάση Ταύρος
•    914 (Ομόνοια – Λαχαναγορά – Παλ. Κοκκινιά), στάση Ταύρος
•    815 (Γουδί, Βασ. Σοφίας, Παν/μίου, Ομόνοια), στάση Ταύρος
Ηλεκτρικός Σιδηρόδρομος, γραμμή:
•    Κηφισιά – Πειραιάς, στον Σταθμό Ταύρου (12’ περίπου με τα πόδια)
- ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ [αρχείο doc, 67,6 kb]
ΣΥΝΤΟΜΑ ΣΤΟ "ΠΟΛΥΤΡΟΠΟΝ" 6.11.2009 Μέρος του αφιερώματος στον Werner Herzog και στο Ίδρυμα «Μιχάλης Κακογιάννης»
Από 19 έως 25 Νοεμβρίου θα προβληθεί στο Ίδρυμα «Μιχάλης Κακογιάννης» και στο Ινστιτούτο Goethe μέρος του αφιερώματος στον Werner Herzog. Ένα αφιέρωμα του 50ου Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης σε συνεργασία με το Goethe-Institut Griechenland και με την υποστήριξη της Πρεσβείας της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας στην Αθήνα και του Γενικού Προξενείου της Γερμανίας στη Θεσσαλονίκη.
ΕΚΔΗΛΩΣΗ 1 Νοεμβρίου 2009 Masterclass του Francis Ford Coppola στο Ίδρυμα "Μιχάλης Κακογιάννης"
Η ΕΚΔΗΛΩΣΗ

O διεθνούς φήμης σκηνοθέτης Francis Ford Coppola πραγματοποίησε την Παρασκευή 30 Οκτωβρίου masterclass στο θέατρο του Ιδρύματος "Μιχάλης Κακογιάννης".

H εκδήλωση πραγματοποιήθηκε στο πλαίσιο του Πανοράματος Ευρωπαϊκού Κινηματογράφου, το οποίο διοργανώθηκε από τον Πολιτισμικό Οργανισμό του Δήμου Αθηναίων, υπό την καλλιτεχνική διεύθυνση του κ. Νίνου Φένεκ Μικελίδη.

Κατά την άφιξή του στο Ίδρυμα τον κ. Coppola συνόδευαν ο κ. Μικελίδης, η Γενική Διευθύντρια της εταιρείας διανομής Feelgood Entertainment κα Ειρήνη Σουγανίδου καθώς και τρεις στενοί συνεργάτες του σκηνοθέτη, η κα Adriana Rotaru (Production Manager), η κα Anahid Nazarian (Executive Producer), και ο κ. Mihai Malaimare (Cinematographer).

Τον κ.Coppola υποδέχθηκε στο Ίδρυμα η κα Γιαννούλα Κακογιάννη-Wakefield, Αντιπρόεδρος του Δ.Σ του Ιδρύματος "Μιχάλης Κακογιάννης", γνωστή και η ίδια Executive Producer του Hollywood. O διάσημος σκηνοθέτης και παραγωγός εντυπωσιάστηκε από τη δουλειά που έχει ο κάνει ο Μιχάλης Κακογιάννης και την παρακαταθήκη που αφήνει στην Ελλάδα.

Η εκδήλωση πραγματοποιήθηκε με την ευγενική χορηγία της COSMOTE και της NOVA. Παρόντες στο masterclass ήταν, από την πλευρά της COSMOTE, η Διευθύντρια Εταιρικών Σχέσεων κα Μαριλένα Φατσέα. Από την πλευρά της NOVA παρέστη ο Πρόεδρος και Διευθύνων Σύμβουλος της εταιρείας κ. Λάμπης Ταγματάρχης.

Τον συντονισμό της συζήτησης του κ.Coppola με το κοινό έκανε ο κ. Νίνος Φένεκ Μικελίδης.

«Ήθελα να εντυπωσιάσω τον πατέρα μου»

Το κοινό, που αποτελείτο στην πλειοψηφία του από νέους φοιτητές θεατρικών και κινηματογραφικών σχολών, ηθοποιούς, σκηνοθέτες και δημοσιογράφους, χειροκρότησε θερμά τον κ.Coppola κατά την είσοδό του στο θέατρο. Ό ίδιος, στην αρχή της εκδήλωσης, έκανε μια εισαγωγή αναφερόμενος στα πρώτα του βήματα στο χώρο της τέχνης και στο σημαντικό ρόλο της θεατρικής παιδείας στη μετέπειτα πορεία του στον κινηματογράφο. Τόνισε ότι η μαθητεία του στο θέατρο τον βοήθησε εξαιρετικά στη διδασκαλία των ηθοποιών με τους οποίους συνεργάστηκε στις ταινίες του, επειδή, όπως είπε χαρακτηριστικά, «το πιο σημαντικό στοιχείο σε μια ταινία είναι ο ηθοποιός. Ο ήρωας-ηθοποιός πρέπει να γίνει η φωνή της ταινίας».

Στη συνέχεια αναφέρθηκε στους ανθρώπους με τους οποίους συνεργάστηκε στα πρώτα του βήματα, όπως τον σκηνοθέτη Roger Corman, τον παραγωγό και σκηνοθέτη George Lucas με τον οποίο τον συνδέει, όπως είπε, μια μεγάλη φιλία, και άλλους. Μίλησε, επίσης, για τις επιρροές που δέχτηκε από την οικογένειά του, κυρίως από τον πατέρα του και τον μεγαλύτερο αδελφό του, οι οποίοι, όπως εξομολογήθηκε, έπαιξαν καθοριστικό ρόλο στη διαμόρφωση της προσωπικότητάς του. «Ήθελα πολύ να εντυπωσιάσω τον πατέρα μου. Από όλη την οικογένεια, εγώ ήμουν αυτός που είχε τις λιγότερες προοπτικές» είπε. Αναφέρθηκε επίσης στις πρώτες ταινίες του καθώς και στις ταινίες-σταθμούς της καριέρας του, όπως στο «Νονό» και το «Αποκάλυψη τώρα», οι οποίες τον έκαναν διάσημο.

Ο COPPOLA ΑΠΑΝΤΑΕΙ ΣΤΟ ΚΟΙΝΟ

« Δεν μου αρέσουν καθόλου οι γκάγκστερς»

Στη συνέχεια ο κ.Coppola απάντησε σε ερωτήσεις του κοινού, αφού ζήτησε να μάθει πόσοι από τους ερωτώντες ήταν φοιτητές σε σχολές θεάτρου και κινηματογράφου. Δίχως καμιά εξαίρεση απάντησε σε όσες ερωτήσεις του υποβλήθηκαν υπερβαίνοντας τον προβλεπόμενο από το πρόγραμμά του χρόνο. Καταγράφουμε εν συντομία μερικές από τις ερωτήσεις και τις απαντήσεις του σκηνοθέτη κατά τη διάρκεια του δίωρου masterclass.

Μιλήστε μας για το Νονό. Πώς αποφασίσατε να γυρίσατε αυτή την ταινία;
«Ήθελα να κάνω προσωπικές ταινίες, ασυνήθιστες, με τη θέρμη που είχα όταν ήμουν 20 χρονών. Αυτό που πάντα με ενδιέφερε ήταν να ανακαλύπτω καινούργιους τρόπους προσέγγισης της τέχνης. Στην καριέρα μου, όμως, ποτέ δεν έκανα τις ταινίες που ήθελα. Αυτό που μου συνέβη ήταν να κάνω διάσημες ταινίες, να βγάζω χρήματα, να τα χάνω, να χρεώνομαι και πάλι από την αρχή. Στην πραγματικότητα δεν ήθελα να κάνω τον «Νονό». Με πίεσαν φίλοι να την κάνω, πείστηκα και τελικά δέχτηκα. Δεν μου αρέσουν οι γκάγκστερς καθόλου, δεν με γοητεύουν, είναι άνθρωποι χωρίς έλεος. Βέβαια, η ιδέα του σεναρίου ήταν καταπληκτική και η ταινία όχι μόνο πραγματοποιήθηκε αλλά γνώρισε τεράστια επιτυχία, όπως και οι συνέχειες που ακολούθησαν.

Ποια είναι η πηγή της έμπνευσής σας για να γράψετε ένα σενάριο και να το κάνετε ταινία;
Οι εμπειρίες μου είναι η απαρχή της θεματολογίας μου. Μια συζήτηση με ένα σημαντικό άνθρωπο, η καταγραφή μιας ιδέας στο ημερολόγιο, μια ξαφνική σκέψη, κάτι που είδα. Από εκεί ξεκινάει κανείς. Τώρα εμπνέομαι μόνο από πράγματα που ρίχνουν φως στη ζωή μου, όπως συνέβη στην τελευταία μου ταινία, το «Tetro». Δεν μου αρέσει πια να ανταλλάσσω ιδέες. Θέλω να γράφω τις δικές μου. Κάθε ιδέα μοιάζει με τον κόκκο της άμμου μέσα σε ένα στρείδι που μετατρέπεται σε μαργαριτάρι. Ένας κόκκος ιδέας μπορεί να γίνει κάτι πράγματι σημαντικό. Σήμερα, αυτό που θέλω πια είναι να κάνω προσωπικές ταινίες. Δεν με ενδιαφέρει καθόλου να βγάλω χρήματα από τον κινηματογράφο. Βγάζω χρήματα από τις άλλες δραστηριότητές μου.

Ποια η γνώμη σας για το μέλλον του κινηματογράφου;
Στην Ευρώπη τα πράγματα είναι πιο εύκολα. Υπάρχουν τα Υπουργεία Πολιτισμού που επιχορηγούν ταινίες και αυτό εμπίπτει σε μια πολιτική προώθησης της γλώσσας, το οποίο βρίσκω πολύ σωστό. Στην Αμερική δεν υφίσταται τέτοιο πράγμα, ο κινηματογράφος είναι τεράστια βιομηχανία και λειτουργεί με τους νόμους της αγοράς. Ωστόσο, ο κινηματογράφος είναι μια πολύ νέα τέχνη, μόλις 100 ετών που μεταβάλλεται διαρκώς. Ακόμα δεν έχει βρει την οριστική του μορφή και αυτό είναι βέβαια πολύ καλό. Σήμερα, έχω την αίσθηση ότι η γλώσσα του κινηματογράφου αλλάζει, ενσωματώνει στοιχεία από το θέατρο-όπως συμβαίνει και το αντίστροφο- καθώς και από άλλες τέχνες, την ψηφιακή τεχνολογία, την τηλεόραση και το διαδίκτυο. Αυτό που προκύψει θα έχει τρομερό ενδιαφέρον.

Πώς δουλεύετε με τους ηθοποιούς σας; Τους επιτρέπεται ανεξαρτησία έκφρασης ή είστε πολύ ακριβής σε αυτό που ζητάτε;
Δουλεύω πολύ με τους ηθοποιούς. Στην αρχή όλοι μαζί καθόμαστε γύρω από ένα τραπέζι και διαβάζουμε το σενάριο. Μετά αφήνουμε το σενάριο και περνάμε στον αυτοσχεδιασμό. Οι ηθοποιοί πρέπει να αποκτήσουν αναμνήσεις από το ρόλο που υποδύονται και να γνωρίσει ο ένας τον χαρακτήρα του άλλου. Η μετέπειτα εκμετάλλευση των αναμνήσεων είναι πολύ σημαντική για τη προσέγγιση του ρόλου. Πρέπει να γίνεις αυτό που υποδύεσαι, να φέρεσαι σαν αυτόν που υποδύεσαι σε τέτοιο βαθμό που ο σκηνοθέτης να μην είναι καν απαραίτητος. Αυτό επιτυγχάνεται μόνο μέσα από τον αυτοσχεδιασμό. Και μπορεί να συμβεί ξαφνικά, σε μια στιγμή. Να σηκωθεί ο ηθοποιός να περπατήσει και να το κάνει με τον τρόπο που θα το έκανε ο ήρωας. Χωρίς να το σκεφτεί, αφού σταδιακά θα έχει ενσωματώσει όλα τα στοιχεία του ήρωα. Ο σκηνοθέτης πρέπει να μπορεί να δώσει την ευκαιρία στον ηθοποιό, να είναι σε θέση να τον βοηθήσει να περάσει μέσα από αυτή τη διαδικασία. Γι’ αυτό λέω συνεχώς ότι το θέατρο είναι ο μεγάλος δάσκαλος όλων μας. Το θέατρο είναι η κοιτίδα του κινηματογράφου.

Ποια είναι η εμπειρία σας από την συνεργασία με τον Μάρλον Μπράντο;
Ο Μπράντο ήταν ένας ιδιοφυής ηθοποιός, ένας πανέξυπνος άνθρωπος αλλά και ένα μικρό παιδί στο βάθος. Στα γυρίσματα του «Αποκάλυψη τώρα» ήταν κάπως χοντρός και αυτό τον άγχωνε πολύ καθώς έπρεπε στις λήψεις να τον τραβάμε από τη σωστή γωνία ώστε να φαίνεται πιο αδύνατος. Έπρεπε να φροντίζω να του αποσπώ το μυαλό από τις αγωνίες του.

Αληθεύει ότι το «Αποκάλυψη τώρα» γυρίστηκε κάτω από αντίξοες συνθήκες;
Αντιμετώπισα μια πολύ δύσκολη κατάσταση τότε. Ήμουν χρεωμένος, τα επιτόκια έτρεχαν και έπρεπε να κυνηγάω το χρόνο. Ωστόσο, τα καταφέραμε. Κάναμε μια ταινία αρκετά σουρεαλιστική για την εποχή της. Πολλά χρόνια μετά, όταν την είδα ξανά στην τηλεόραση στο Λονδίνο κατάλαβα ότι δεν ήταν πια τόσο σουρεαλιστική όσο τότε. Αυτό που πρέπει να έχουν υπόψη τους οι δημιουργοί είναι ότι κάτι που φτιάχνουμε σήμερα μπορεί αύριο να λειτουργεί με διαφορετικό τρόπο. Αλλιώτικο ή και καλύτερο. Κι αυτό συμβαίνει επειδή το έργο μένει ίδιο αλλά το κοινό αλλάζει. Αυτό που έχει σημασία είναι να προσπαθείς όσο μπορείς να κάνεις τη δουλειά σου καλά.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ 21.10.2009 Παραστάσεις Αρχαίου Δράματος για τη δευτεροβάθμια Εκπαίδευση Από την Εταιρία Θεάτρου: Η ΑΛΛΗ ΠΛΕΥΡΑ
Με στόχο την προαγωγή της θεατρικής παιδείας στο χώρο της εκπαίδευσης, η Εταιρεία Θεάτρου Η ΑΛΛΗ ΠΛΕΥΡΑ, η οποία ήδη από το 2001 ασχολείται με τη μελέτη, την έρευνα και τη σκηνική πραγμάτωση των διδασκόμενων έργων του αρχαίου δράματος, θα παρουσιάσει δύο από τις τραγωδίες που διδάσκονται στη Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση, την «Ελένη» του Ευριπίδη και την «Αντιγόνη» του Σοφοκλή, στο Ίδρυμα «Μιχάλης Κακογιάννης».

Οι παραστάσεις προετοιμάστηκαν με γνώμονα τα ακόλουθα:
- Την βαθύτερη κατανόηση τον διδασκόμενου κειμένου.
- Την παιδεία που προέρχεται από τον κόσμο των ιδεών της δραματικής ποίησης.
- Την αισθητική απόλαυση και καλλιέργεια.
- Την κατάδειξη των διαχρονικών αξιών της αρχαίας ελληνικής γραμματείας μέσα από το συγκινησιακό βίωμα και τη διανοητική εγρήγορση, που το θέατρο γεννά.
Οι παραστάσεις, σε σκηνοθεσία Άρη Μιχόπουλου, διακρίνονται για την ισόρροπη ανάπτυξη των κατά ποιόν μερών της τραγωδίας. Ο λόγος στηρίζεται σε σύγχρονους υποκριτικούς τρόπους και δίνει το προβάδισμα στον ποιητή και τη δημιουργία του. Η όψη με μέσα λιτά, με υλικά φυσικά, με στοιχεία διαχρονικότητας.

Η «Ελένη» κινείται στους θεματικούς άξονες του έργου: αμφισημία, τραγικότητα της ανθρώπινης φύσης, πολεμοφιλία, αντίθεση του είναι και του φαίνεσθαι, συναρμογή ποικίλων μύθων και εκδοχών. Η αστάθεια του κόσμου των βροτών, το διάτρητο της ύλης, το «ανάμεσο» θεού και μη θεού καταδείχνονται και προσλαμβάνονται ως έννοιες από τους μαθητές.

Στην «Αντιγόνη» η προσοχή εστιάζεται στην έννοια της ύβρεως. Τόσο ο Κρέων όσο και η ομώνυμη ηρωίδα λησμονούν το «μηδέν άγαν» όταν διεκδικούν την απόλυτη αυθεντική ερμηνεία κοσμικού και θείου Νόμου. Το ερμηνευτικό επίπεδο του δράματος συνδυάζεται με μια σύγχρονη, χωρίς ακρότητες, σκηνική φόρμα οδηγώντας το μαθητή στη θεατρική μύηση και στην τροφοδότηση με πανανθρώπινες αξίες.

Οι παραστάσεις αρχαίου δράματος θα είναι καθημερινές (εκτός Σαββάτου, Κυριακής, εορτών και διακοπών) και θα ξεκινήσουν τον Νοέμβριο.

Υπεύθυνη για οργάνωση παραστάσεων: Σταματία Αντωνάτου
Τηλ.: 210 3418584 (8.30π.μ.-1.00μ.μ.), 697 4926755 (8.30π.μ.-9.30μ.μ.)
ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ 13.10.2009 Το Πανόραμα Ευρωπαϊκού Κινηματογράφου και ο Francis Ford Coppola στο Ίδρυμα «Μιχάλης Κακογιάννης»
Φέτος, μετά από 21 χρόνια κοινής πορείας με την εφημερίδα Ελευθεροτυπία, το Πανόραμα Ευρωπαϊκού Κινηματογράφου γυρίζει σελίδα καθώς διοργανώνεται για πρώτη φορά από τον Πολιτισμικό Οργανισμό του Δήμου Αθηναίων.

Μέρος του Πανοράματος θα φιλοξενηθεί στο Ίδρυμα «Μιχάλης Κακογιάννης», όπως ανακοίνωσε ο Καλλιτεχνικός Διευθυντής του Πανοράματος, κ. Νίνος Φενέκ Μικελίδης, σε σημερινή (Τετάρτη 14/10/2009) Συνέντευξη Τύπου στο Δημαρχείο της Αθήνας, στην οποία μίλησαν επίσης, ο Δήμαρχος Αθηναίων κ. Νικήτας Κακλαμάνης, καθώς και ο Πρόεδρος του Πολιτισμικού Οργανισμού, κ. Άγγελος Μοσχονάς.

Στις 11 μέρες της διάρκειας του Πανοράματος, περισσότερες από 100 ταινίες από την Ευρώπη και τις άλλες ηπείρους – με επίκεντρο πάντα την προώθηση του ευρωπαϊκού κινηματογράφου- θα παρουσιαστούν στο Ιντεάλ (22/10 – 1/11) και Τριανόν Filmcenter (22/10 – 28/10), καθώς και στο Ίδρυμα «Μιχάλης Κακογιάννης» (24/10 – 31/10).

Στο Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης θα φιλοξενηθεί επίσης το αφιέρωμα στον Κυπριακό Κινηματογράφο, ενώ την Παρασκευή 30 Οκτωβρίου και ώρα 19.00, διοργανώνεται master class του κορυφαίου Αμερικανού σκηνοθέτη Francis Ford Coppola

Παράλληλα, στο Πολιτιστικό Κέντρο «ΠΟΛΥΤΡΟΠΟΝ» του Ιδρύματος Μιχάλης Κακογιάννης επί της οδού Πειραιώς 206, παρουσιάζεται φωτογραφική έκθεση αφιερωμένη στο Κυπριακό Σινεμά, με φωτογραφίες και αφίσες που χρονολογούνται από το 1962 και φτάνουν μέχρι τις μέρες μας.

Το master class θα πραγματοποιηθεί με την ευγενική χορηγία των εταιριών COSMOTE και NOVA.
INSTALLATION 12.10.2009 Έργο του Γιώργου Χαρβαλιά: «Ο ορίζοντας των γεγονότων- μια εικαστική πρόταση»
Την Τρίτη 20 Οκτωβρίου 2009, στις 7 μ.μ παρουσιάζεται το έργο του Γιώργου Χαρβαλιά, «Ο ορίζοντας των γεγονότων - μια εικαστική πρόταση» στο -2 υπόγειο γκαράζ του Πολιτιστικού Κέντρου "ΠΟΛΥΤΡΟΠΟΝ" του Ιδρύματος Μιχάλης Κακογιάννης, Πειραιώς 206, Ταύρος.

Οργάνωση έκθεσης: Batagianni Gallery.
Διάρκεια: 20 Οκτωβρίου έως 5 Δεκεμβρίου 2009.
Ώρες λειτουργίας: Δευτέρα - Παρασκευή 12 μ.μ - 8 μ.μ, Σαββάτο - Κυριακή 12μ.μ -3 μ.μ

«Ο ορίζοντας των γεγονότων» είναι για μια εγκατάσταση συνδυαστικών μέσων, προϊόν της εργασίας του καλλιτέχνη την τελευταία διετία (2007-2009), η υλοποίηση της έκθεσης έγινε με την καλλιτεχνική συνεργασία του γλύπτη Φώτη Ραφτόπουλου.

Το έργο αρθρώνεται από δύο μέρη:
1.   «26 Ιουνίου 2007, Πίνακας τιμών του Χρηματιστηρίου Αθηνών» (2007 – 2009). Εγκατάσταση, data wall – εννέα ψηφιακές πινακίδες δεδομένων, συνολική διάσταση: 2,28 x 10,62 μ.
2.   «Nuit Américaine* / Αμερικάνικη Νύχτα» (2007-2009).
Βιντεοεγκατάσταση, δύο συγχρονισμένες προβολές HD, διάρκεια 49:16 λεπτά, διαστάσεις προβολής: 2,50 x 8,65 μ.

«Η συνεχής κάθετη ροή των εναλλασσόμενων τιμών του χρηματιστηρίου που είναι το απείκασμα ενός άυλου πολέμου, διασταυρώνεται με την οριζόντια κίνηση του απολογισμού των υλικών συνεπειών του.
Συμπυκνώνεται έτσι στον ενδιάμεσο χώρο του θεατή ο ορίζοντας, πέραν του οποίου, η συνειδητοποίηση της τραγικότητας των γεγονότων μας ωθεί στην κατανόηση της πραγματικότητας».

Στο πρώτο μέρος η εγκατάσταση των ψηφιακών πινακίδων δεδομένων του Χρηματιστηρίου Αθηνών, προβάλει τις τιμές των μετοχών της 26ης Ιουνίου 2007 (μία τυπική μέρα στη χρηματιστηριακή αγορά). Το δεύτερο μέρος Nuit Américaine (Αμερικάνικη Νύχτα) αναφέρεται σ’ ένα φωτογραφικό ντοκουμέντο εφημερίδας (πολεμική ανταπόκριση από τον πόλεμο στο Ιράκ τον Φεβρουάριο του 2006).
Το ντοκουμέντο υπήρξε η εκκίνηση για την ανασύσταση και τη σκηνοθεσία μιας πολεμικής τοπιογραφίας στην οποία χρησιμοποιήθηκαν στρατιώτες μοντελισμού.
Η κάμερα κινείται οριζόντια στο χώρο, «διαβάζοντας» ένα πεδίο μάχης (σώματα στρατιωτών, διαμελισμούς, πολεμικές εξαρτήσεις) με υπαινιγμούς ενός μετέωρου βαλτώδους τοπίου. Η οριζόντια κίνηση ως γραμμή του θανάτου.

*Ο όρος La nuit Américaine είναι η γαλλική απόδοση του αμερικανικού όρου day-for-night και δηλώνει την τεχνικά δημιουργουμένη αίσθηση νύχτας, ενώ το κινηματογραφικό γύρισμα έχει γίνει κατά τη διάρκεια της ημέρας (κατά προτίμηση μεσημεριανές ώρες). Οι γάλλοι τεχνικοί του Κινηματογράφου βλέποντας στις αρχές της δεκαετίας του ’50, ταινίες του είδους Western όπου υπήρχαν πλάνα με τεράστια υπαίθρια πεδία τα οποία ήταν αδύνατο να φωτιστούν τεχνητά, απεκάλεσαν αυτού του είδους την φωτογραφική τεχνική αμερικάνικη νύχτα.


Οι αφηγηματικές διαστάσεις του έργου απορρέουν από την εξέλιξη μιας συνεχούς οπτικής ρυθμολόγησης (του πλάνου).

Το έργο αναφέρεται στην δημόσια σφαίρα των πραγμάτων. Πέρα από την προφάνεια των γεγονότων, των συνδέσεων και των συμπαραδηλώσεων, το έργο διαβάζεται ως οπτικό συμβάν και είναι αυτό το κυρίαρχο, οριστικό στοιχείο που τροφοδοτεί την κριτική επεξεργασία των δεδομένων από το θεατή.

Και τα δύο «αφηγηματικά» στοιχεία του: (1. τιμές μετοχών ενός παρελθόντος χρόνου, 2. αναπαράσταση ενός πεδίου μάχης με στρατιώτες μοντελισμού) ορίζουν μια αποστασιοποίηση από την τραγικότητα των ίδιων των γεγονότων. Με εκκίνηση τις θεαματικές διαστάσεις του έργου, η κριτική πρόσληψη και η ανασύστασή του από τον θεατή, συνθέτει τελικά μια κατάρρευση του «Θεάματος».
Ώρες λειτουργίας: Δευτέρα - Παρασκευή 12 μ.μ - 8 μ.μ, Σαββάτο - Κυριακή 12μ.μ -3 μ.μ

«Ο ορίζοντας των γεγονότων» είναι για μια εγκατάσταση συνδυαστικών μέσων, προϊόν της εργασίας του καλλιτέχνη την τελευταία διετία (2007-2009), η υλοποίηση της έκθεσης έγινε με την καλλιτεχνική συνεργασία του γλύπτη Φώτη Ραφτόπουλου.
ΣΥΝΤΟΜΑ ΣΤΟ "ΠΟΛΥΤΡΟΠΟΝ" 11.10.2009 «Moving Image» κινώντας την εικόνα
Το Ίδρυμα «Μιχάλης Κακογιάννης» εγκαινιάζει τη συνεργασία του με τη Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών με το project «Moving Image – κινώντας την εικόνα». Το Ίδρυμα σε συνεργασία με το Πρόγραμμα Μεταπτυχιακών Σπουδών της σχολής, «Ψηφιακές Μορφές Τέχνης» διοργανώνει βραδιές προβολών ταινιών νέων καλλιτεχνών (artists’ films) που έχουν υλοποιηθεί από φοιτητές και αποφοίτους του Προγράμματος Μεταπτυχιακών Σπουδών.

Στόχος του project «Moving Image – κινώντας την εικόνα» είναι να δημιουργηθεί ένας κοινός τόπος συνάντησης, δημόσιας προβολής έργων νέων καλλιτεχνών, ανοιχτής συζήτησης, ανταλλαγής ιδεών και εμπειρίας μεταξύ των νέων δημιουργών και των θεατών (κυρίως νέων καλλιτεχνών που χρησιμοποιούν το βίντεο ή φιλμ ως εκφραστικό μέσο, σπουδαστών σχετικών σχολών, κινηματογραφιστών, τεχνοκριτικών κ.α.).

Η εποχή μας χαρακτηρίζεται από υπέρμετρη παραγωγή, αναπαραγωγή και διακίνηση πληροφοριών. Ενώ όλοι έχουν εν δυνάμει πρόσβαση σε όλα (Internet, media), σπανίζει η προσοχή και η κριτική ικανότητα. Ανάμεσα στην αφθονία των πληροφοριών και τη σπάνι της προσοχής μεσολαβεί η κατασκευή νοήματος(1). To πρότζεκτ «Moving Image – κινώντας την εικόνα» φιλοδοξεί να δημιουργήσει έναν πυρήνα που εστιάζει στις καλλιτεχνικές δημιουργίες νέων και προωθεί τον άμεσο διάλογο και τον προβληματισμό γύρω από τα έργα, αλλά και αυτή καθαυτή τη δημιουργική διαδικασία. Πέραν λοιπόν της δημόσιας προβολής των έργων, υποφώσκει και μια εκπαιδευτική διάσταση, πλαίσιο μέσα στο οποίο υλοποιήθηκαν και τα έργα.

Οργάνωση: Ίδρυμα «Μιχάλης Κακογιάννη» σε συνεργασία με το ΠΜΣ «Ψηφιακές Μορφές Τέχνης» της ΑΣΚΤ
Γιώργος Χαρβαλιάς, Διευθυντής του ΠΜΣ «Ψηφιακές Μορφές Τέχνης»
Kαλλιτεχνική επιμέλεια: Βίκη Μπέτσου, εικαστικός, Λέκτορας ΑΣΚΤ.

(1) Norbert Bolz, Το @λφαβητάρι των μέσων, σ.29
ΔΙΑΒΑΣΤΕ 12.10.2009 Μιχάλης Κακογιάννης -Σε πρώτο Πλάνο Καθημερινή, Κάππα, σελ. 56-65: 11/10/2009
«Η ζωή του 87χρονου σκηνοθέτη σε πρώτο πλάνο, σε μια νέα βιογραφία, γεμάτη πιπεράτες ιστορίες για τα αστέρια μια άλλης εποχής[...]Για όλα όσα έζησε μιλάει στον Χρήστο Σιάφκο, που υπογράφει τη γλαφυρή βιογραφία του Μιχάλης Κακογιάννης -Σε πρώτο πλάνο (εκδόσεις Ψυχογιός) που θα κυκλοφορήσει στις 21 του μήνα. Στις σελίδες της, που είνια εμπλουτισμένες με πολλές σπάνιες φωτογραφίες, εκτός από τα μεγάλα, αποκαλύπτονται και τα μικρά, μα τόσο ενδιαφέροντα..» της Γιώτας Συκκα
- Προδημοσίευση της βιογραφίας του Μιχάλη Κακογιάννη [αρχείο pdf, 2056,3 kb]
ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ 3.10.2009 Μιχάλης Κακογιάννης: Ένα όνειρο είχα, ν' αφήσω πίσω μου μια εστία πολιτισμού Ελευθεροτυπία, σελ. 8-9: 3/10/2009
«Ο διεθνής σκηνοθέτης αφιέρωσε τα τελευταία χρόνια όλη την ενεργητικότητα, αλλά και την περιουσία του, στη δημιουργία του του Πολιτιστικού Κέντρου «Πολύτροπον», έδρα του Ιδρύματος που φέρει το όνομα του. Ο εντυπωσιακός πολυχώρος της Πειραιώς 206, θ’ ανοίξει επίσημα για το κοινό τον Νοέμβριο», της Κατερίνας Αγγελιδάκη
- Συνέντευξη Μιχάλη Κακογιάννη [αρχείο pdf, 1700,9 kb]

designed by antidot
programmed by gravity

Διεύθυνση: Πειραιώς 206, Ταύρος, Αθήνα
Πληροφορίες Ιδρύματος 210-3418550